Źródło: O. Jerzy od Św. Józefa, Chleb powszedni. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. Wyd. OO. Karmelitów Bosych Kraków 1959

 

 

 

 

Rozmyślanie.

Matka Boska Szkaplerzna jest Matką, która rodzi w nas

I. miłość ku Panu Bogu

II. i miłość bliźniego.

 

 

„Jam matka pięknej miłości” — (Ks. Mdr. 24, 24).

 

I. — Celem ustanowienia nabożeństwa Szkaplerznego jest zbawienie dusz, a formą wewnętrzną i duszą ukrywającą się pod znakami tego nabożeństwa nie jest co innego tylko miłość. Myślą Maryi przy nadaniu Szkaplerza było podtrzymywać przezeń dusze w Miłości Bożej, kształtować w nich coraz szlachetniejszą i czystszą miłość Pana Boga przez wykorzenianie nieporządnej miłości ku stworzeniom oraz wyniszczanie grzechu. Zrobiony z szorstkiego sukna, Szkaplerz przypomina nam włosiennicę, przez co budzi w nas usposobienie pokutne i prowadzi do wynagrodzenia za grzechy. Toteż pierwszym dziełem Łaski, jakiego dokonała Marya przez Szkaplerz podany Św. Szymonowi Stock, było nawrócenie zatwardziałego grzesznika, któremu Święty nałożył tę Świętą Szatę. O taką samą Łaskę poleca Kościół Święty modlić się przy przyjmowaniu Szkaplerza: „Prosimy Cię, Boże, ześlij Twoje błogosławieństwo na tę Szatę, którą Święci Ojcowie polecili nosić na znak niewinności i pokory tych, którzy chcą wyrzec się świata”.

Oto jak Marya za pomocą Szkaplerza kształtuje w nas doskonałą miłość: oczyszcza przez pokutę, pokorę i przywraca niewinność. Albowiem tylko czyste, czyli uwolnione od wszelkich przywiązań serce, zdolne jest ukochać Pana Boga wszystkimi siłami i ponad wszystko. Marya pragnie, abyśmy teraz nosili ciemne brunatne szaty na znak pokuty, abyśmy kiedyś ukazali się w orszaku Baranka w białych szatach (zob. Ks. Obj. 7, 9). Jakże winniśmy się uznawać za szczęśliwych, iż Marya przybiera nas w tak wspaniale jaśniejące Szaty Łaski i Miłości Bożej. Prośmy Ją, aby serca nasze strzegła przed wszelkimi grzechami i przywiązaniami do stworzeń, abyśmy przez czystą miłość okazali się godnymi dziećmi Tej, która nazywa się „Matką Pięknej Miłości”.

 

II. — Przez Szkaplerz pragnie Marya powiązać serca nasze nie tylko z Panem Bogiem, ale także zespolić wszystkie swoje dzieci w jedną miłującą się wzajemnie rodzinę. Nie może zresztą istnieć Miłość Boża w sercach naszych bez miłości bliźniego. Każdy bliźni jest bratem naszym w Panu Bogu. Więc miłując Pana Boga, musimy miłować i bliźnich. Stąd wszyscy, którzy noszą Szkaplerz, tworzą duchową rodzinę, której członkowie wymieniają sobie różne dobra, jak owoce modlitwy i pokuty, zasługi praktyk nabożnych i uczynków miłości. Przez zapisanie się przeto do Bractwa Szkaplerznego włączamy się głębiej w Obcowanie Świętych. W dogmat ten nie tylko już wierzymy, ale poniekąd jeszcze świadomie go przeżywamy. Nikt nie idzie sam do Nieba. Zwłaszcza Święci prowadzą tam zawsze rzesze dusz ze sobą. Łatwiej jest dostać się do Nieba wspólnie z innymi. „Oto jak dobra i jak wdzięczna jest rzecz mieszkać braciom społem!” — woła Psalmista (Ps 133/132/, 1). Oto jeszcze jedno niemałe Dobrodziejstwo Szkaplerza. Dzięki niemu Marya wlewa w serca nasze społeczną miłość, ułatwia nam spełnienie wielkiego Przykazania Swego Boskiego Syna, zapewnia pomoc bliźnich w zdobywaniu Nieba i napełnia nas pociechą z duchownego obcowania ze wszystkimi Jej dziećmi, jakie rozproszone są jeszcze na tej dolinie wygnania.

Marya pragnie, aby Szkaplerz przypominał nam obowiązek służby bliźnim z miłości. W miłowaniu bliźnich nie ograniczajmy się jedynie do unikania przykrych powiedzeń i obmów, lecz starajmy się dowieść tej miłości serca przez uczynki zewnętrzne, do jakich nam nigdy nie brak okazji.

 

 

Modlitwa.

O Maryo, z wielkim nabożeństwem przyciskam Twój Szkaplerz do serca mego. Jest mi on rękojmią zbawienia, Znakiem niewymownej Twej Miłości ku mnie a zarazem księgą życia, nauczycielem miłości Boga i bliźniego. Daj mi głębsze zrozumienie ducha nabożeństwa szkaplerznego. Chcę przy pomocy jego wykonać prawo ewangelicznej miłości. Ale Ty wiesz, jak ubogie jest w miłość serce moje. Więc uproś mi u Boga przymnożenie jej. Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. uczczenia Najdroższej Krwi Pana naszego Jezusa Chrystusa w miesiącu Lipcu ku Jej czci poświęconym: Nabożeństwo lipcowe do Najdroższej Krwi Pana Jezusa – dzień 17
  2. uczczenia Najdroższej Krwi Pana naszego Jezusa Chrystusa poprzez nabożeństwo: Nabożeństwo ku czci Przenajdroższej Krwi Pana naszego Jezusa Chrystusa

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023