Źródło: O. Jerzy od Św. Józefa, Chleb powszedni. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. Wyd. OO. Karmelitów Bosych Kraków 1959

 

 

 

 

Rozmyślanie.

Bł. Władysław rozmiłował się

I. w Krzyżu Chrystusowym,

II. w opowiadaniu Królestwa Chrystusowego.

 

 

„Usta sprawiedliwego wypowiadają mądrość, i język jego głosi słowa święte” — (Ps 37/36/, 30).

 

I. — Krzyż wybrała Opatrzność Boża za narzędzie śmierci Zbawiciela. Od tej chwili zmieniło się jego znaczenie. Z narzędzia kaźni budzącego odrazę stał się znakiem zbawienia otaczanym czcią i miłością. Wśród wielkich czcicieli Krzyża wyróżnia się Bł. Władysław z Gielniowa. Bł. Władysław porzuciwszy świat pod wpływem płomiennych nauk Św. Jana Kapistrana, stał się żarliwym czcicielem Ukrzyżowanego, kaznodzieją i piewcą bolesnej Męki.

W Zakonie wypadło Bł. Władysławowi pełnić przez 15 lat obowiązki zwierzchnika polskiej prowincji zakonnej. Obarczony wielką odpowiedzialnością i obowiązkami zarządu nie zaniedbał swego nabożeństwa do Męki Pańskiej. Widok Krzyża przywoływał mu na pamięć całą tragedię Golgoty. Uwielbiał wtedy Dobroć Bożą, a z drugiej strony opłakiwał złość ludzką. Historia Męki Zbawicielowej wzruszała go zawsze, szczególnie wtedy, gdy przypominał sobie, że to za niego również Pan Jezus umarł na Krzyżu. W Wielki Piątek w roku swojej śmierci przemawiał w Warszawie do wiernych o Męce Pańskiej. Każde słowo opowiadające Cierpienia Zbawiciela drgało nutą serdecznego współczucia. Wszystkim słuchającym zdawało się, że widzą przed sobą całą drogę bolesną od Ogrójca aż po Golgotę. Kaznodzieja coraz bardziej zapalał się, coraz goręcej pragnął przekonać do miłości Ukrzyżowanego i nagle porwany zachwytem zamilknął uniesiony w powietrze…

Krzyż przypominał Bł. Władysławowi Chrystusa Pana i dlatego tak bardzo czcił ten Święty Znak zbawienia. Mógł on za Św. Pawłem Apostołem powtórzyć: „Nie daj, Boże, bym się miał chlubić z czego innego, jeno z Krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa” (Gal 6, 14).

 

II. — Przyjąwszy w Zakonie kapłaństwo Bł. Władysław poczuwał się do obowiązku pełnego wykorzystania jego uprawnień. Użył swego kapłaństwa przede wszystkim do głoszenia Chwały Ukrzyżowanego. Widząc, że często kazania mijają bez śladu, postanowił naukę o Krzyżu i umiłowanie Krzyża głosić pieśnią. Układał więc sam pieśni, szczególnie o Męce Pańskiej i po kazaniu śpiewał je razem z ludem. Przetrwał do naszych czasów „Żołtarz Jezusów” rozważanie w pieśni bolesnych Cierpień Pana Jezusa.

Kazania do ludu były dla Bł. Władysława szczególnie drogie. Często opuszczał Warszawę, by swe uwielbienie dla Chrystusa Pana cierpiącego głosić ludowi na wsiach. Kiedy w r. 1499 najazd tatarów spustoszył ziemię polską, Bł. Władysław litując się nad nieszczęściem, które najbardziej dotknęło lud wiejski, obchodził wioski ze słowem pociechy nadprzyrodzonej, nawołując błądzących do pokuty i ufności w Miłosierdzie Boże.

W życiu Bł. Władysława podziwiamy wielką miłość Krzyża wraz z ofiarnym apostolstwem dla małych tego świata.

 

 

Modlitwa.

Boże Miłosierny, Któryś w Bł. Władysławie okazał cudowne działanie Łaski przez powołanie zakonne, cześć Krzyża i umiłowanie maluczkich, spraw, abyśmy zdążając jego śladami w Krzyżu odkryli Tajemnicę naszego zbawienia. Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. uczczenia Krzyża Świętego w miesiącu Wrześniu ku czci Jego poświęconym: Nabożeństwo wrześniowe ku czci Krzyża Świętego – dzień 25
  2. uczczenia Świętych Aniołów Stróżów w miesiącu Wrześniu ku Ich czci poświęconym: Nabożeństwo wrześniowe ku czci Świętych Aniołów Stróżów – dzień 25
  3. uczczenia Bł. Bronisławy w miesiącu Wrześniu ku Jej czci poświęconym: Nabożeństwo wrześniowe ku czci Bł. Bronisławy – dzień 25
  4. uczczenia Świętego Patrona dnia dzisiejszego, Bł. Władysława z Gielniowa: Nabożeństwo do Bł. Władysława z Gielniowa, Prezbitera, Patrona Polski.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023