Źródło: O. Jerzy od Św. Józefa, Chleb powszedni. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. Wyd. OO. Karmelitów Bosych Kraków 1959

 

 

Rozmyślanie.

Św. Katarzyna Labouré udarowana wielkimi Łaskami

I. zadziwia nas dyskrecją,

II. buduje swą prawością i prostotą. 

 

 

 

 

„Rozumiejcie o Panu w dobrach i w proroctwie serca szukajcie Go” — (Ks. Mądr. 1, 1). 

 

I.  — Różne są pojęcia wielkości. Wszystko jednak to, co ludzie cenią lub za czym ubiegają się nie ma znaczenia jeśli jest pozbawione myśli o Panu Bogu, lub co gorsza jeśli się sprzeciwia Woli Bożej. Pan Bóg zwykł dla Swych celów wybierać ludzi, którymi świat wzgardził i przez nich przeprowadza swe zamiary choć wypełnienie ich wydawać by się mogło niemożliwe. Ten Boży sposób posługiwania się ludźmi widzimy szczególnie w życiu Św. Katarzyny Labouré. Powszechnie uważano Św. Katarzynę za tępą i do końca życia pozostawiono ją przy zajęciach wymagających więcej siły fizycznej niż sprawności umysłowej, bo pracowała w kuchni, a potem przy obsłudze starców w przytułku. Tej właśnie Św. Katarzynie zazwyczaj przez wszystkich traktowanej z góry, ukazuje się wielokrotnie Najświętsza Marya Panna objawiając jej „Cudowny Medalik”, który miał wielkie Łaski przynieść światu. Ks. Aladel, spowiednik Świętej początkowo nieufny, co do tych cudownych zdarzeń ale kiedy z wolna przekonał się o ich prawdziwości, wykonał według opisu Św. Katarzyny Labouré medalik i stał się jego apostołem.

Medalik rychło podbił serca wierzących. Liczba jego rosła w miliony, Łaski niezwykłe towarzyszyły mu tak, że nazwano go cudownym. Św. Katarzyna milczała. Nikt do końca jej życia, nawet siostry we własnym klasztorze nie wiedziały o zaszczytnym wyróżnieniu Św. Labouré przez Niepokalaną. Takie milczenie jest prawdziwym bohaterstwem. 

 

II. — Wielkie Łaski Św. Katarzyna przyjęta z pokorą i były dla niej pobudką nie do lepszego mniemania o sobie, ale do gorliwszego wypełniania Reguły w zgromadzeniu Sióstr Miłosierdzia. Od samej młodości miała wielkie zrozumienie dla modlitwy i cnoty. Pomimo znacznej odległości, liczącej km, codziennie dwa razy odwiedzała kościół. Rano, aby uczestniczyć we Mszy Świętej, wieczorem dla adoracji i odmówienia różańca. Obcowanie z Panem Bogiem wycisnęło na niej szczególny jakiś rys skupienia, który nie uszedł uwadze sióstr zakonnych, jak to wynika z późniejszych zeznań: „Żyła w ciągłym skupieniu… Zawsze była zamyślona; zdaje się, że chyba była zajęta Obecnością Bożą”.

W pracy wśród starców niejednokrotnie spotkała się z przykrościami. Radzono jej wtedy, by winnego ukarała. W takich razach miała gotową odpowiedź: —„Ukarać? — Nie, nie mogę… widzę w nim Chrystusa”. Nie robiła żadnej różnicy między swoimi podopiecznymi i dlatego zasłużyła sobie na piękne słowa pochwały: „Czy przy stole, czy przy rozdawaniu odzieży nikt nie miał powodu się skarżyć”. W ten sposób skromna, pokorna, nieznana siostra zakonna spełniła wielkie dzieło. Przekazała Kościołowi Świętemu skuteczny, podany przez Maryę oręż do walki z grzechem, cudowny medalik i życiem swoim stwierdziła, że często to „co słabe u świata wybiera Bóg, aby zawstydził potężnych” (1 Kor 2 27).

Uczmy się patrzeć uważniej na życie i oceniać ludzi nie według pojęć doczesnych, ale według miary Bożej, która do środków ludzkich dodaje zawsze Łaskę. 

 

 

Modlitwa.

Boże Wszechmogący, Który wybierasz słabych wzgardzonych, by swe wielkie zamiary doprowadzić do skutku prosimy Cię, abyśmy otrzymali Łaskę tak jak Twa Służebnica Św. Katarzyna, gotowości przyjęcia wszystkiego od Ciebie i spełnienia Twej Woli nawet wtedy, gdy spotka nas poniżenie i wzgarda. Amen. 

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. podjęcia ratunku Dusz Czyśćcowych w miesiącu Listopadzie im poświęconym: Listopad – miesiąc dusz czyśćcowych dzień 28
  2. Myśli i nauki o Sądzie Ostatecznym. Dzień 28. Wyrok. Cz. 5
  3. uczczenie Świętej Patronki dnia dzisiejszego, Św. Katarzynę Labouré, Dziewicę: Nabożeństwo do Św. Katarzyny Labouré, Dziewicy.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023