Źródło: O. Jerzy od Św. Józefa, Chleb powszedni. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. Wyd. OO. Karmelitów Bosych Kraków 1959

 

 

 

 

Rozmyślanie.

Musimy się stać podobnymi do Boskiego Dzieciątka

I. przyjmując dobre zalety od dzieci,

II. a pozbywając się ujemnych przymiotów.

 

 

„Zaprawdę mówię wam, jeśli się nie nawrócicie i nie staniecie się jako dziatki, nie wnijdziecie do Królestwa Nie­bieskiego”
— (Mt 18, 3).

 

I. Pewnego razu postawił Pan Jezus wśród Uczniów Swoich dziecię i wskazał na nie jako wzór szczerości, prostoty i czystości. Niezmierzony Pan Bóg, przyjąwszy na­turę ludzką, nie bez ważnego powodu przyszedł na świat jako dziecię i w tym stanie dziecięctwa chciał pozosta­wać nie krócej niż inne dzieci. Chciał mianowicie, żebyśmy w duchownym znaczeniu stawali się również dziećmi czyli przyswajali sobie dobre ich przymioty: w przeciwnym razie grozi nam nawet wykluczenie z Królestwa Niebieskiego. Pan Jezus okazywał zawsze wielką miłość dzieciom; żądał, żeby pozwalano dzieciom przychodzić do Niego, a uczniowie, żeby im nie wzbra­niali tego, gdyż takich jak zaznaczył, jest Królestwo Niebieskie (Mk 10, 14). Ewangelista dodaje następnie, że brał je poufale na ręce i obejmując serdecznie błogo­sławił (16). Pan Jezus odczuwał snadź specjalną radość z prze­bywania między dziećmi, w których widział nie zama­zany jeszcze Obraz Boży. Podobała Mu się szczególnie ich dziecięca niewinność, dobroć i prostota. Święty Hilary trafnie charakteryzuje dzieci pod względem mo­ralnym mówiąc: „Dzieci słuchają ojca, miłują zapamiętale matkę, nie umieją nikomu czegoś złego życzyć, nie troszczą się o bogactwa ziemskie, nie są pyszne, nie znają żadnej nienawiści, nie potrafią się same nauczyć kłamstwa, we wszystko wierzą, co im się mówi, a co słyszą, uważają za prawdę. Dlatego musimy się nawrócić do prostoty dzieci, gdyż w niej odnajdujemy obraz pokory Pana Jezusa”.

Jeśli więc pragniesz stać się podobnym do Boskiego Dzieciątka, wtedy słuchaj Pana Boga jako Ojca swego, kochaj Maryę i Kościół Święty jako swą Matkę, z bliźnim postępuj zawsze szczerze i bez obłudy. Panu Bogu twemu dochowuj uczynione obietnice, chętnie słuchaj przeło­żonego i zdaj na władzę troski o doczesność, jak to czynią dzieci względem rodziców. Tą drogą dojdziesz do słodkiego pokoju serca i do wielkiej doskonałości. Tego pożądajmy jak nas zachęca Św. Piotr Apostoł: „Bądźcie jako dopiero co narodzone niemowlęta, prag­nijcie czystego duchowego mleka, abyście przez nie wzrastali ku zbawieniu” (1 Piotr 2, 2).

 

II. — Zwrócić jednak musimy uwagę, że dzieci prócz wielu dobrych mają też w sobie niektóre ujemne przymioty; tych musimy usilnie się strzec, a jeśli już jesteśmy nimi dotknięci, stanowczo się ich pozbyć. Dzieci często mają uciechy z rzeczy błahych i marnych: wnet popa­dają w płacz, gdy nie wszystko idzie według ich woli; łatwo ulegają lękom w przypadkach, z których by się raczej śmiać należało; łatwo zasmucają się, gdy odbiera się im ostre przedmioty. Największym zaś brakiem ich jest nieświadomość wielu rzeczy i spraw, których zna­jomość jest niezbędna do życia.

Tutaj leży przyczyna, dlaczego po tylu latach życia za­konnego nie osiągnęliśmy jeszcze doskonałości. Oto po­głębiły się w nas i utrwaliły niektóre ujemne cechy tem­peramentu, nabraliśmy nowych przyzwyczajeń i w nich zastarzeli; natomiast nie rozwinęliśmy w sobie tych za­rodków dobra i cnoty, jakie zasiała w nas natura i Łaska. Stąd człowiek niedoskonały łączy w sobie dwie krańcowości: z jednej strony uważany być może za dojrzałego, uświadomionego i wykształconego, podczas gdy z dru­giej strony cierpi na niedorozwój, a czasem zarzucają mu zdziecinniałość. Nawrót do czystego dziecięctwa, dziecięctwa pojmowanego w duchu ewangelicznym, ma nas uwolnić od tego zniekształcenia. Dziecięctwo du­chowne łączy w sobie i młodość i dojrzałość.

 

 

Modlitwa.

O najukochańszy Jezu, Który z Miłości dla mnie stałeś się niemowlęciem, użycz mi Twoich Dziecięcych Cnót, abym się w Oczach Twoich stał małym i stał się sposobnym wejść ciasną bramą do Twego Królestwa. Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie na okres Bożego Narodzenia.
  2. poznania Nauki katolickie na święto Najświętszego Imienia Jezus.
  3. uczczenia Tajemnicy Wcielenia Syna Bożego w okresie Bożego Narodzenia: Nabożeństwo na okres Bożego Narodzenia
  4. uczczenia Najświętszego Dzieciątka Jezus: Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus.
  5. MIESIĄC NAJŚWIĘTSZEGO DZIECIĄTKA JEZUS – Dzień 12.
  6. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w nabożeństwie miesiąca Stycznia ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo styczniowe ku czci Najświętszego Imienia Jezus – dzień 5.
  7. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w miesiącu styczniu Jemu poświęconym: Nabożeństwo ku czci Najświętszego Imienia Jezus.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024