Przewodnik prawdziwej pobożności

Brunon Vercruysse SI

1886 rok.

Zobacz imprimatur

czyli

NOWE PRAKTYCZNE ROZMYŚLANIA

na każdy dzień roku

O Życiu Pana naszego Jezusa Chrystusa ku użytkowi wiernych,

którzy żyjąc wśród świata, dążą do doskonałości.

 

 

TOM II

(od 1 lipca do 31 grudnia)

 

 

NIHIL OBSTAT.

Gdy książka pod tytułem: ,,Przewodnik prawdzi­wej pobożności czyli Nowe, praktyczne rozmyślania na każdy dzień roku Życia Pana naszego Jezusa Chrystusa zgodną jest we wszystkim z przepisami Wiary Świętej Katolickiej i moralności i bardzo pożyteczną tak dla osób duchownych jako też świeckich, przeto daje jej Ordynariat Metropolitalny najchętniej aprobatę i zaleca ją wiernym do czytania.

 

 

OD OBDYNABTATD METBOPOL. O. Ł.

Lwów, dnia 11 sierpnia 1885.

+ Seweryn

Arcybiskup.

 

 

Modlitwa przed rozmyślaniem.

O Panie mój i Boże! Wierzę mocno, że jesteś tutaj obecny i że Oczy Twoje ku mnie są zwrócone; upadam przed Tobą na kolana, czując się niego­dnym stanąć przed Obliczem Twoim, pełen jednak ufności w Twą nieskończoną Dobroć, błagam Cię pokornie o Łaskę, bym to rozmyślanie odprawił na Twoją większą Chwałę i mój duchowny pożytek. Oświeć mój rozum, wzrusz serce moje, wzmocnij mą wolę, abym Cię lepiej poznał, bardziej ukochał i wierniej Tobie służył.

O tę Łaskę proszę za wstawieniem się Najświętszej Panny Maryi, moich Świętych Patronów i Patronek, i mego Anioła Stróża. Amen.

 

 

Modlitwie tej towarzyszyć musi nasza własna wewnę­trzna praca, — niemniej sumiennie zachować należy pobożne praktyki i przepisy, podane przez mistrzów życia duchownego, od których zachowanie prawie cała wartość rozmyślania zależy.

Przepisy te są:

Pokaż przepisy

1) Wieczorem zastanowić się dobrze nad punktami rozmy­ślania i to tak, jak gdybyśmy je mieli nazajutrz innym powtórzyć — zajmować należy nimi myśli nasze, kładąc się do snu i ze snu się budząc — w modlitwie też porannej prosić o Łaskę dobrego rozmyślania.

2) Przed modlitwą przygotowawczą spytać się samego siebie: W czyjejże obecności mam stanąć za chwilę?…. i dlaczego?…

3) Przy końcu rozmyślania zmówić : „Ojcze nasz” lub „Zdro­waś Marya“ i zrobić krótki jakby egzamin, jak też to roz­myślanie odprawiłem? Jeżeli dobrze, podziękuję Panu Bogu za to, jeżeli źle, zastanowię się, z jakiej to przyczyny, aby je na przyszły raz usunąć.

4) Jeżeli dla wielkiego osłabienia ciała lub znużenia umysłu czujemy się niezdolnymi do odprawienia rozmyślania, to przejdźmy przynajmniej w myśli wszystkie czynności, które w tym dniu nas czekają. Pomyślmy nad tym, jak dobrze je wypełnić — dobrze wobec Pana Boga i wobec ludzi — postanówmy silnie tak je wykonać i prośmy Pana Boga, by raczył każdą czynność nasze pobłogosławić.

5) Możemy także oskarżać się przed Panem Bogiem z dziecięcą prostotą i ufnością, tak jak się oskarżamy przy Świętej Spo­wiedzi…. z naszej nieudolności w rozmyślaniu, z naszej nędzy duchowej, z naszych błędów i braków, wyliczając je szczegółowo.

 

Uniżmy, upokórzmy się w ten sposób przed Panem Bogiem i po tej modlitwie bądźmy cierpliwszymi, zgodniejszymi z Wolą Bożą i gorliwymi w wypełnianiu dobrych uczynków — oto co nazywamy także rozmyślaniem bardzo dobrze odprawionym. „Z owocu drzewo bywa poznane”, powiedział Pan Jezus. “Ex fructu arbor agnoscitur” (Mat. XII, 33).

 

 

W dniu dzisiejszym tj. 8 grudnia przypada święto nakazane, które znosi post jakościowy! (KPK z 1917 roku, kan. 1247 § 1; kan. 1252 § 4).

 

 

 

 

 

 

I. Wyobraź sobie wielkiego czciciela Maryi, Piusa IX., otoczonego świętym kolegium kardynałów i poważnym zgromadzeniem dostojników Kościoła, jak uroczyście ogła­sza Miastu i światu Dogmat Wiary o Niepokalanym Poczę­ciu Najświętszej Maryi Panny.

II. Proś o Łaskę, abyś miłował Maryę coraz więcej i doskonalej.

 

 

I. Punkt.

 Doroczna pamiątka uroczystości Niepokalanego Poczęcia.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE [*]. Dzień dzisiejszy, tak drogi dla dzieci Maryi, przypomina nam trzy wielkie wy­padki, które powinniśmy ze świętą obchodzić ra­dością, jak nas Kościół do tego zachęca. Najpierw wtedy obchodzimy pierwsze chwile Życia Tej Prze­dziwnej Niewiasty, Którą Pan Bóg rodzicom na­szym w Raju wskazał, jako nadzieję zbawienia, mającą zetrzeć głowę węża piekielnego, pierwsze chwile Maryi, pierwsze chwile Dziewicy-Matki Odkupiciela przyszłego! Że zaś Marya od pierwszej chwili Swego Bytu, Swego Poczęcia, Wyro­kiem Przedwiecznym Wszechmocnego nie tylko była wolną od wszelkiej skazy grzechu pierwo­rodnego, ale nadto posiadała pełność świętości i wszelkich Darów Niebieskich przeto godziło się, aby ta błogosławiona chwila stała się przed­miotem osobnej uroczystości, która też ustano­wioną została na dzień 8 grudnia pod nazwą Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.

ZASTOSOWANIE. Jakiż jest nasz pierwszy obo­wiązek w dniu dzisiejszym? Bardzo wdzięczny i miły: Oto połączyć się w duchu z Błogosławionymi w Niebie, aby winszować Maryi tego wielkiego, a niezrównanego przywileju i cieszyć się z Nią dla Niej i dla nas samych, bo Ona naszą Matką, a my Jej dziećmi, powołanymi także do wzięcia kiedyś udziału w Jej Chwale i szczęściu.

UCZUCIA [**]. Radości i błogosławieństwa.

POSTANOWIENIE [***]. Będę często powtarzał dzi­siaj i podczas oktawy te słowa, które Kościół stosuje do Najświętszej Panny: Wszystka jesteś piękna przyjaciółko moja, a nie masz w Tobie zmazy. (Pieśni IV. 7). I te drugie słowa, które tak często Kościół kładzie nam w usta: Przy­czyno naszej radości, módl się za nami. Causa nostrae laetitiae, ora pro nobis (Lit.).

 

 

II. Punkt.

Doroczna pamiątka ogłoszenia Dogmatu o Niepokalanym Poczęciu.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE. W dniu dzisiejszym obchodzi­my jeszcze rocznicę 8 grudnia r. 1854, dnia na wieki pamiętnego w rocznikach Kościoła. Niepo­kalane bowiem Poczęcie Przenajświętszej Panny, które dotąd było pobożnym przekonaniem wier­nych, zostało w dniu dzisiejszym ogłoszone de­kretem nieomylnym, jako Dogmat Wiary. Zdarze­nie to, będące wielkim Tryumfem dla Maryi, ra­dosnym zabrzmiało odgłosem w całym katolickim świecie. Przyjęto je i obchodzono z nie mniejszym uniesieniem i okazałością, jak niegdyś ogłosze­nie na powszechnym Soborze Efeskim 431 r. Do­gmatu o Boskim Macierzyństwie Maryi.

ZASTOSOWANIE. Gorącym było pragnienie i usilnym naleganie duchowieństwa i katolickich lu­dów, ażeby Dogmat Niepokalanego Poczęcia Ma­ryi ogłoszonym został; słusznie bowiem spodzie­wano się, że z tego nowego hołdu i czci Maryi wyniknie wielkie dobro dla Kościoła i wiernych. Drugim więc obowiązkiem naszym w dniu dzisiejszym i przez całą oktawę jest: wzywanie Macierzyńskiej Opieki i potężnego Orędownictwa Maryi w potrzebach całego Katolickiego Kościoła, aby pokonawszy nieprzyjaciół Swoich, ujrzał na­reszcie wszystkie narody ziemi poddane Swej Władzy i tworzące jedną tylko owczarnię, pod wodzą jednego pasterza według tej wspaniałej Zba­wiciela Obietnicy: I stanie się jedna owczarnia i jeden pasterz (Jan X).

UCZUCIA. W tym duchu i w tym celu zanoś pokorne, a gorące modlitwy do Niepokalanej Maryi.

POSTANOWIENIE. W połączeniu ze wszystkimi dziećmi Maryi, na ten sam cel ofiaruję dzisiej­szą Komunię Świętą, Mszę Świętą, Różaniec, wszystkie mo­dlitwy, wszystkie czynności, wszystkie trudy i cierpienia moje, powtarzając całym sercem to pobożne westchnienie: O Maryo, bez zmazy po­częta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy.

 

 

III. Punkt.

Rocznica zwołania Soboru Powszechnego w Watykanie.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE. Wspomnienie tej trzeciej rocz­nicy, którą także w dniu dzisiejszym obchodzimy, przechodzić będzie z pokolenia na pokolenie, aż do skończenia świata. W dniu bowiem 8 grudnia 1869 r., nieśmiertelny Pius IX uroczyście otwo­rzył dziewiętnasty sobór powszechny w obecno­ści przeszło 600 kardynałów, arcybiskupów, bi­skupów i prałatów, przybyłych z różnych części świata. Opatrzność Boża chciała widocznie, by to wielkie zdarzenie zeszło się z rocznicą ogłoszenia Dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Maryi, zapewne dla okazania, iż zawdzięczamy to zda­rzenie uczczeniu Tej, przez Którą chce, abyśmy wszystko mieli.

ZASTOSOWANIE. Korzystając z tego nowego Dobrodziejstwa Królowej Niebieskiej, odświeżajmy w sercach naszych uczucia wdzięczności, które się Jej z tych względów należą i dajmy nowy dowód, nowe zapewnienie naszej ku Niej miłości, pielęgnując w sobie owe cnoty, których przy­kład Ona nam zostawiła. Prośmy i błagajmy, aby pośredniczyła u Swojego Syna i wyjednała Katolickiemu Kościołowi tę pociechę, iżby owo­ce Powszechnego Soboru krzewiły się aż do krań­ców ziemi, aż do skończenia świata.

ROZMOWA DUSZY [****] z Dziewicą Niepokalaną, Matką naszą Najmilszą.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie. Okres Bożego Narodzenia – Adwent.
  2. uczczenia Tajemnicy Wcielenia Syna Bożego: Nabożeństwo na okres Adwentu.
  3. uczczenia Najświętszej Maryi Panny, Niepokalanie Poczętej w nabożeństwie miesiąca Grudnia ku Jej czci poświęconym: Nabożeństwo grudniowe ku czci Niepokalanego Poczęcia NMP — dzień 8
  4. uczczenia Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny: Nabożeństwo do Najświętszej Panny Maryi Niepokalanie Poczętej.

 

 

 

[*] Ażeby ta książka rozmyślań nie stała się tylko książką czytań duchowych, należy zatrzymać się chwilkę i celem jasnego zrozumienia zastanowić się dobrze nad każdym głównym zdaniem rozważania i zastosowania, tak jak gdyby każde zdanie tworzyło osobny ustęp. Twoje własne myśli i uwagi oświecą cię i wzruszą więcej, niż wszystkie inne, podane przez innych. Bylibyśmy użyli tej formy zdań od­dzielonych ustępami, gdyby nie to, że wtedy objętość książki stałaby się o wiele obszerniejszą, a tym samym i cena wyższą.

[**] Wzbudzaniu uczuć należy poświęcić jak najwięcej czasu, gdyż przez nie tylko rozmyślanie, czyli medytacja staje się modlitwą. One zapalą i rozniecą w nas ogień Mi­łości Bożej. One rozmyślaniu naszemu nadadzą pewnego na­maszczenia i utrzymają nas przez cały dzień w gorącości ducha. Niepodobna też, aby w ciągu rozmyślania nie obu­dziło się w nas wiele innych uczuć, które, jak już wspomnieliśmy, są nierównie skuteczniejsze, bo pochodzą z głębi własnej duszy lub z natchnienia Bożego.

[***] Nie dosyć jest czynić dobre postanowienia, należy przede wszystkim zachęcić się i zmusić moralnie do wyko­nania powziętych postanowień. W tym celu należy uważnie rozbierać motywy czyli pobudki, jakimi są:

1) Wielkie korzyści, wypływające z wiernego wypeł­nienia dobrych postanowień w tym i przyszłym życiu.

2) Słuszność i sprawiedliwość. Czegóż bowiem wyma­gają od nas przyrzeczenia dane na Chrzcie Świętym?… sama na­zwa Chrześcijanina…. ucznia i naśladowcy Jezusa Chrystusa? Jako też krótkość i wartość czasu?

3) Wielka łatwość wykonania… wszystko się ogranicza na kilku niewielkich usiłowaniach, na kilku umartwieniach, które Łaska Boża jeszcze łatwiejszymi czyni.

4) Radość. Jakże gładkim zadowoleniem napełnia nas trud lub ofiara podjęta z miłości ku Panu Bogu. A przede wszystkim jakąż to pociechę będziemy z tego mieli w go­dzinę śmierci.

5) W końcu konieczność dobrych postanowień wykona­nych czynem. Ale jednego potrzeba (Łuk. X. 42), powie­dział Pan Jezus, jednej tylko rzeczy, tj. bym się uświęcił i zbawił, a do tego konieczne mi są dobre, a silne i skute­czne postanowienia.

Często­kroć tracimy cały owoc rozmyślania, jeśli nie czynimy praktycznych postanowień na ten właśnie dzień, w którym rozmyślamy, albo nie prosimy gorąco o pomoc z Nieba, do wykonania dobrych posta­nowień, rachując zbyt wiele na własne siły.

[****] Rozmowa duszy czyli właściwa modlitwa jest bardzo zaleconą przez mistrzów życia duchownego. Uczucia i po­stanowienia, podane w punktach rozmyślania, dostarczą za­wsze obfitego do niej przedmiotu. Można ją częściej powta­rzać prowadząc raz z tą, drugi raz z inną osobą Trójcy Przenajświętszej, albo z Przeczystą Boga Rodzicielką. Albo z którym ze Świętych Patronów swoich, według własnej pobożności i natchnienia. W rozmowie duszy, czyli w modli­twie, zakończającej rozmyślanie, jest rzeczą bardzo poży­teczną ofiarować Panu Bogu praktyczne postanowienia na ten dzień i prosić Go usilnie o Łaskę wytrwania.

 

Rozważania duchowe należy zakończyć odmówieniem „Ojcze nasz“ lub „Zdrowaś Marya”.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023