Przewodnik prawdziwej pobożności

 

Brunon Vercruysse SI

1886 rok.

 

Zobacz imprimatur

czyli

 

NOWE PRAKTYCZNE ROZMYŚLANIA

na każdy dzień roku

O Życiu Pana naszego Jezusa Chrystusa ku użytkowi wiernych,

którzy żyjąc wśród świata, dążą do doskonałości.

 

 

TOM II

(od 1 lipca do 31 grudnia)

 

 

NIHIL OBSTAT.

Gdy książka pod tytułem: ,,Przewodnik prawdzi­wej pobożności czyli Nowe, praktyczne rozmyślania na każdy dzień roku Życia Pana naszego Jezusa Chrystusa zgodną jest we wszystkim z przepisami Wiary Świętej Katolickiej i moralności i bardzo pożyteczną tak dla osób duchownych jako też świeckich, przeto daje jej Ordynariat Metropolitalny najchętniej aprobatę i zaleca ją wiernym do czytania.

 

 

OD OBDYNABTATD METBOPOL. O. Ł.

Lwów, dnia 11 sierpnia 1885.

+ Seweryn

Arcybiskup.

 

 

Modlitwa przed rozmyślaniem.

O Panie mój i Boże! Wierzę mocno, że jesteś tutaj obecny i że Oczy Twoje ku mnie są zwrócone; upadam przed Tobą na kolana, czując się niego­dnym stanąć przed Obliczem Twoim, pełen jednak ufności w Twą nieskończoną Dobroć, błagam Cię pokornie o Łaskę, bym to rozmyślanie odprawił na Twoją większą Chwałę i mój duchowny pożytek. Oświeć mój rozum, wzrusz serce moje, wzmocnij mą wolę, abym Cię lepiej poznał, bardziej ukochał i wierniej Tobie służył.

O tę Łaskę proszę za wstawieniem się Najświętszej Panny Maryi, moich Świętych Patronów i Patronek, i mego Anioła Stróża. Amen.

 

 

Modlitwie tej towarzyszyć musi nasza własna wewnę­trzna praca, — niemniej sumiennie zachować należy pobożne praktyki i przepisy, podane przez mistrzów życia duchownego, od których zachowanie prawie cała wartość rozmyślania zależy.

Przepisy te są:

Pokaż przepisy

1) Wieczorem zastanowić się dobrze nad punktami rozmy­ślania i to tak, jak gdybyśmy je mieli nazajutrz innym powtórzyć — zajmować należy nimi myśli nasze, kładąc się do snu i ze snu się budząc — w modlitwie też porannej prosić o Łaskę dobrego rozmyślania.

2) Przed modlitwą przygotowawczą spytać się samego siebie: W czyjejże obecności mam stanąć za chwilę?…. i dlaczego?…

3) Przy końcu rozmyślania zmówić : „Ojcze nasz” lub „Zdro­waś Marya“ i zrobić krótki jakby egzamin, jak też to roz­myślanie odprawiłem? Jeżeli dobrze, podziękuję Panu Bogu za to, jeżeli źle, zastanowię się, z jakiej to przyczyny, aby je na przyszły raz usunąć.

4) Jeżeli dla wielkiego osłabienia ciała lub znużenia umysłu czujemy się niezdolnymi do odprawienia rozmyślania, to przejdźmy przynajmniej w myśli wszystkie czynności, które w tym dniu nas czekają. Pomyślmy nad tym, jak dobrze je wypełnić — dobrze wobec Pana Boga i wobec ludzi — postanówmy silnie tak je wykonać i prośmy Pana Boga, by raczył każdą czynność nasze pobłogosławić.

5) Możemy także oskarżać się przed Panem Bogiem z dziecięcą prostotą i ufnością, tak jak się oskarżamy przy Świętej Spo­wiedzi…. z naszej nieudolności w rozmyślaniu, z naszej nędzy duchowej, z naszych błędów i braków, wyliczając je szczegółowo.

 

Uniżmy, upokórzmy się w ten sposób przed Panem Bogiem i po tej modlitwie bądźmy cierpliwszymi, zgodniejszymi z Wolą Bożą i gorliwymi w wypełnianiu dobrych uczynków — oto co nazywamy także rozmyślaniem bardzo dobrze odprawionym. „Z owocu drzewo bywa poznane”, powiedział Pan Jezus. “Ex fructu arbor agnoscitur” (Mat. XII, 33).

 

 

I. Przedstaw sobie doktorów i faryzeuszów, śle­dzących przemówienia Pana Jezusa.

II. Proś o Łaskę, abyś nienawidził i wykorzenił z siebie wadę sprzeciwiania się.

 

 

I. Punkt.

Duch oporu w faryzeuszach.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE [*]. Jam jest światłość świata. Tylko co Boski Zbawiciel wypowiedział te uroczyste słowa, wnet Mu przerwali faryzeuszowie, mówiąc: Ty Sam o Sobie świadectwo wydajesz: świadectwo Twe nie jest prawdziwe. Odpowiedział Jezus i rzekł im: prawdziwe jest świadectwo Moje: bo nie jestem Sam, ale Ja i Ten, Który Mnie posłał, Ojciec. Mówili Mu tedy: Gdzie jest Twój Ojciec? Odpowiedział Jezus: Gdybyście Mnie znali, snać byście i Ojca Mego znali… a zwracając się do tych, co Weń uwierzyli; rzekł: Jeśli wy trwać będziecie przy mowie Mojej, prawdziwie uczniami Moimi będziecie. I poznacie Prawdę, a Prawda was wy­swobodzi. Odpowiedzieli Mu: Jesteśmy potomstwem Abrahamowym, a nigdyśmy nikomu nie służyli: jakoż to mówisz: wolnymi będziecie! Odpowiedział im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę mówię wam, iż wszelki, który czyni grzech, jest sługą grzechu (Jan VIII).

ZASTOSOWANIE. Tak częste i wyzywające prze­rywanie mowy Panu Jezusowi dowodzi, że faryzeusze postanowili między sobą systematycznie sprzeci­wiać się Jemu jedynie dlatego, że pod względem Nauki, świątobliwości i władzy stał o wiele wy­żej od nich. Z obrażonej pychy i zranionej mi­łości własnej wyrosła zazdrość i duch sprzeci­wiania się. Niestety! Czyż go i w sobie nie spostrzegasz? I względem kogo objawia się on najczęściej? Wszak prawda, względem tych, którzy w wielu razach wyżej od ciebie stoją, wobec których niższość twoja powinna by zamilknąć? Wejrzyj w siebie.

UCZUCIA [**]. Proś Pana Boga, abyś zbadał należycie tę wadę, na którą pycha zwykle zasłania nam oczy.

POSTANOWIENIE [***]. Obawiaj się i znienawidź wadę zazdrości i oporu.

 

 

II. Punkt.

Gorliwość i przedziwna cierpliwość Pana Jezusa.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE. Złość i hardość faryzeuszów nie zdołała zachwiać gorliwości i cierpliwości Dobrego Pasterza, Który nowe czyni usiłowania, aby ich nawrócić. Jeśliście synowie Abrahamowi, rzekł im, czyńcież uczynki Abrahamowi. Lecz teraz szukacie Mnie zabić, Człowieka, którym wam mówił Prawdę. Tego nie czynił Abraham. Wy za ojca diabła macie i pożądliwości ojca waszego czynić chcecie. On wprawdzie się nie ostał, bo w nim nie masz prawdy. Kto z Boga jest, Słów Bożych słucha. Dlatego wy nie słuchacie, że nie jesteście z Boga. Jeśli kto zachowa mowę Moją, śmierci nie ogląda na wieki. Na te słowa wszyscy Żydowie zawo­łali: Teraz żeśmy poznali, że czarta masz. Abraham umarł i prorocy: a ty powiadasz: Jeśliby kto strzegł mowy mojej, nie skosztuje śmierci na wieki!… Czym się Sam czynisz? (Ibid).

ZASTOSOWANIE. Podziwiaj gorliwość i cierpli­wość Boskiego Mistrza i chciej Go naśladować. A jeśli w uczynkach miłosiernych i pobożnych spotkasz się z ludźmi charakteru nieuległego, bun­towniczego i hardego, nie zrażaj się tym, nie trać nadziei, że ich pozyskasz dla Pana Boga, a nawet gdybyś tego nie dokazał, to gorliwość i miłość twoja nie mniej zostanie wynagrodzoną.

UCZUCIA. Proś o takie serce, jakie miał Św. Franciszek Salezy i Św. Wincenty a Paulo, któ­rzy swoją niezmordowaną cierpliwością i łagod­nością pozyskali dla Pana Boga tylu zatwardziałych grzeszników.

POSTANOWIENIE. Staraj się wypełniać to przy­kazanie Apostoła: (Rzym. XII). Nie daj się zwy­ciężyć złemu: ale zwyciężaj zło dobrem (Rzym. XII i 21).

 

 

III. Punkt.

Zgubne skutki sprzeciwiania się Łasce Bożej.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE. Pan Jezus dołożył największych sta­rań, aby nawrócić przeciwników Swoich; dowiódł im, że jest Przedwiecznym Synem Bożym, obie­canym Mesjaszem, przepowiedzianym przez Proroków: Jeśli się Ja Sam chwalę, Chwała Moja niczym jest. Jest Ojciec Mój, Który Mnie uwielbia. Abra­ham z radością żądał, aby oglądać dzień Mój i oglądał, i uradował się. Rzekli wtedy Żydowie do Niego: Pięćdziesiąt lal jeszcze nie masz, a Abrahamaś widział! I rzekł im Jezus: Zaprawdę, za­prawdę mówię wam: pierwej niż Abraham się stał, Jam jest (Ibid.) Z tych słów wnieśli żydzi, że Pan Jezus mieni się tym, Kim był rzeczywiście, to jest Prawdziwym Synem Bożym. Uważając Go wtedy jako bluźniercę, porwali kamienie, aby Go ukamienować, lecz Pan Jezus ukrył się i wyszedł ze Świątyni (Ibid).

ZASTOSOWANIE. Abyś powziął żywą nienawiść oporu i sprzeciwiania się natchnieniom Łaski, zobacz, jak daleko na tej drodze zaszli ci, którzy przecie byli piastunami wiedzy, nauki i znajo­mości prawa: przyszli aż do zupełnej ślepoty i zatwardziałej bezbożności, w której aż do końca trwali! Świadczą o tym te Słowa Pana Jezusa: Pomrze­cie w grzechach waszych. Moriemini in peccatis vestris (Ibid). Więc strzeż się ducha sprzeciwu, który wiedzie często do zatwardziałości serca, do uporu i ostatecznych nieszczęść.

ROZMOWA DUSZY [****] z naszym Boskim Zbawi­cielem. Wyznaj, że nie możesz uczynić nic do­brego bez Pomocy Łaski. Dziękuj za to dobre, które ci spełnić pomógł. Proś Go o serce ciche i uległe, o posłuszeństwo gotowe na wszystko, czego od nas żąda.

 

 

 

Zachęcamy do uczczenia:

  1. Krzyża Świętego w miesiącu Wrześniu ku czci Jego poświęconym: Nabożeństwo wrześniowe ku czci Krzyża Świętego – dzień 18
  2. Świętych Aniołów Stróżów w miesiącu Wrześniu ku Ich czci poświęconym: Nabożeństwo wrześniowe ku czci Świętych Aniołów Stróżów – dzień 18
  3. Bł. Bronisławy w miesiącu Wrześniu ku Jej czci poświęconym: Nabożeństwo wrześniowe ku czci Bł. Bronisławy – dzień 18

 

 

 

[*] Ażeby ta książka rozmyślań nie stała się tylko książką czytań duchowych, należy zatrzymać się chwilkę i celem jasnego zrozumienia zastanowić się dobrze nad każdym głównym zdaniem rozważania i zastosowania, tak jak gdyby każde zdanie tworzyło osobny ustęp. Twoje własne myśli i uwagi oświecą cię i wzruszą więcej, niż wszystkie inne, podane przez innych. Bylibyśmy użyli tej formy zdań od­dzielonych ustępami, gdyby nie to, że wtedy objętość książki stałaby się o wiele obszerniejszą, a tym samym i cena wyższą.

[**] Wzbudzaniu uczuć należy poświęcić jak najwięcej czasu, gdyż przez nie tylko rozmyślanie, czyli medytacja staje się modlitwą. One zapalą i rozniecą w nas ogień Mi­łości Bożej. One rozmyślaniu naszemu nadadzą pewnego na­maszczenia i utrzymają nas przez cały dzień w gorącości ducha. Niepodobna też, aby w ciągu rozmyślania nie obu­dziło się w nas wiele innych uczuć, które, jak już wspomnieliśmy, są nierównie skuteczniejsze, bo pochodzą z głębi własnej duszy lub z natchnienia Bożego.

[***] Nie dosyć jest czynić dobre postanowienia, należy przede wszystkim zachęcić się i zmusić moralnie do wyko­nania powziętych postanowień. W tym celu należy uważnie rozbierać motywy czyli pobudki, jakimi są:

1) Wielkie korzyści, wypływające z wiernego wypeł­nienia dobrych postanowień w tym i przyszłym życiu.

2) Słuszność i sprawiedliwość. Czegóż bowiem wyma­gają od nas przyrzeczenia dane na Chrzcie Świętym?… sama na­zwa Chrześcijanina…. ucznia i naśladowcy Jezusa Chrystusa? Jako też krótkość i wartość czasu?

3) Wielka łatwość wykonania… wszystko się ogranicza na kilku niewielkich usiłowaniach, na kilku umartwieniach, które Łaska Boża jeszcze łatwiejszymi czyni.

4) Radość. Jakże gładkim zadowoleniem napełnia nas trud lub ofiara podjęta z miłości ku Panu Bogu. A przede wszystkim jakąż to pociechę będziemy z tego mieli w go­dzinę śmierci.

5) W końcu konieczność dobrych postanowień wykona­nych czynem. Ale jednego potrzeba (Łuk. X. 42), powie­dział Pan Jezus, jednej tylko rzeczy, tj. bym się uświęcił i zbawił, a do tego konieczne mi są dobre, a silne i skute­czne postanowienia.

[****] Rozmowa duszy czyli właściwa modlitwa jest bardzo zaleconą przez mistrzów życia duchownego. Uczucia i po­stanowienia, podane w punktach rozmyślania, dostarczą za­wsze obfitego do niej przedmiotu. Można ją częściej powta­rzać prowadząc raz z tą, drugi raz z inną osobą Trójcy Przenajświętszej, albo z Przeczystą Boga Rodzicielką. Albo z którym ze Świętych Patronów swoich, według własnej pobożności i natchnienia. W rozmowie duszy, czyli w modli­twie, zakończającej rozmyślanie, jest rzeczą bardzo poży­teczną ofiarować Panu Bogu praktyczne postanowienia na ten dzień i prosić Go usilnie o Łaskę wytrwania.
Często­kroć tracimy cały owoc rozmyślania, jeśli nie czynimy praktycznych postanowień na ten właśnie dzień, w którym rozmyślamy, albo nie prosimy gorąco o pomoc z Nieba, do wykonania dobrych posta­nowień, rachując zbyt wiele na własne siły.

Rozważania duchowe należy zakończyć odmówieniem „Ojcze nasz“ lub „Zdrowaś Marya”.

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023