Źródło: O. Gabriel od Św. Marii Magdaleny, Współżycie z Bogiem. Rozmyślania o życiu wewnętrznym na wszystkie dni roku, tłum.: o. Leonard od Męki Pańskiej, Wyd. OO. Karmelitów Bosych, Kraków 1960r.

 

 

 

Rozmyślanie.

DUCH PANA JEZUSA.

 

 

OBECNOŚĆ BOŻA. — Dozwól mi, o Jezu, kontemplować Twoją duszę, wybraną świątynię Ducha Świętego, spraw, abym za Twoim wzorem stał się również i ja świątynią Jego.

Rozważanie.

1. Choć Łaska jest stworzona przez trzy Osoby Trójcy Świętej bez jakiejkolwiek różnicy, to jednak rozdzielanie jej duszom przypisuje się szczególnie Trzeciej Osobie, tj. Duchowi Świętemu, Któremu zresztą przypisuje się wszystko to, co należy do dzieła uświęcenia dusz. W tym znaczeniu również ten przeogromny zasób Łaski, która zalewa Duszę Pana Jezusa jest Dziełem Ducha Świętego. Duszę Pana Jezusa zdobią wszystkie Łaski nadprzyrodzone, a to dlatego, że „Duch Święty mieszka w Chrystusie z taką pełnością Łaski, iż nie możemy wyobrazić sobie większej” (O Mist. Ciele Chr.). Pełnia Łaski, Dar stworzony, odpowiada pełni Ducha Świętego, Który jest Darem nie stworzonym. Jezus, jeden spośród wszystkich „otrzymał tego Ducha bez miary” (tamże), od Niego otrzymał ogromny zasób Łaski i dzięki temu może wysłużyć Łaskę nam wszystkim.

Dusza Pana Jezusa jest piękna i święta, tak ściśle z Bóstwem zjednoczona, że Duch Święty „upodobał Sobie mieszkanie w godnej Duszy Odkupiciela, niby w najukochańszej swej świątyni” (tamże). Mieszka tam z taką pełnością i władzą, że daje natchnienie, kieruje oraz prowadzi wszystkie czynności Pana Jezusa, ze „zwie się w szczególny sposób Duchem Chrystusowym lub Duchem Syna” (tamże). Ewangelia nieraz mówi, że Jezus działał „prowadzony przez Ducha” (ac 4, 1). Miało to miejsce nie tylko w pewnych okolicznościach ale zawsze: Najświętsza Dusza Pana Jezusa nie znała innej pobudki, innego Ducha jak Ducha Świętego.

2. Pan Jezus przez Mękę i Śmierć Swoją nie tylko wysłużył nam Łaskę, ale również Sprawcę Łaski. Ducha Świętego, Którego obiecał Apostołom a potem wstąpiwszy do nieba, zesłał na nich w dzień Pięćdziesiątnicy. Również i my otrzymujemy teraz Ducha Świętego w zależności od Pana Jezusa: to On z Nieba, razem z Ojcem posyła nam Go, tak, że ten Boży Duch „jest udzielany z pełni Chrystusowej, wedle miary Daru Chrystusowego” (O Mistycznym Ciele Chrystusa). Otrzymujemy więc Ducha Świętego w miarę naszego zjednoczenia z Chrystusem Panem. Istotnie, jak Św. Paweł Apostoł mówi: „Jeśli kto Ducha Chrystusowego nie ma, ten do Niego nie należy. Jeśli jednak Chrystus w nas przebywa… duch żyje wskutek usprawiedliwienia” (Rzym. 8, 9-10).

Żyć w Chrystusie Panu to znaczy żyć w Duchu Świętym; być członkiem Jego Ciała Mistycznego, to znaczy być świątynią Ducha Świętego. Ta Łaska, którą nam Chrystus Pan wysłużył i której udziela naszym duszom, jest równocześnie rozlana w nas przez Ducha Świętego; każdy wzrost Łaski w nas pochodzi równocześnie z Aktu Stwórczego Ducha Świętego i Pośrednictwa Chrystusa: „Chrystus jest w nas przez Ducha, Którego nam udziela i przez Którego działa w nas do tego stopnia, że musimy powiedzieć, że cokolwiek Bożego sprawia w nas Duch Święty, sprawia to również Chrystus” (O Mistycznym Ciele Chrystusa.).

Rozmowa.

O Jezu, Boże, jesteś tak bogaty, tak Wszechmocny; że nie ograniczasz Swych Darów do rzeczy stworzonych, choćby największych, ale wieńczysz je Darem nie stworzonym, Którym jest Duch Święty.

Pojmuję dobrze, o Jezu, że ten Duch Miłości, Miłość Istotna, Który pochodzi od Ojca i Syna jest Twoim Duchem i przystoi Twojej Godności Boga-Człowieka. To wzniosła Tajemnica, której zgłębić nie mogę, że mnie nędznemu stworzeniu dałeś tego Boskiego Ducha. To tylko mogę zrozumieć, że Tobie, o mój Najsłodszy Odkupicielu, zawdzięczam również ten Dar.

I czymże Ci się wywdzięczę, o Jezu, w Twój Dar Nieskończony? O gdybym mógł tak żyć, aby Twój Duch Święty znalazł w nędznej duszy mojej przynajmniej niezbyt niegodne mieszkanie!

Tak, Twój Duch jest we mnie, ponieważ Ty mi Go dałeś, lecz nie wypełni mnie całkowicie, nie poprowadzi mnie szybko do świętości, nie zanurzy mnie w życiu Boga, albowiem zamiast pojętności napotyka we mnie często sprzeciw. O mój Jezu, nie dozwól, abym się sprzeciwiał Twojemu Duchowi, nie dopuść, bym Go zasmucał moją ślepotą i uporem!

„O Potęgo Ojca Przedwiecznego, wspomóż mnie; Mądrości Syna, oświeć oko mojego rozumu; Słodka Łaskawości Ducha Świętego, zapal serce moje i zjednocz je z Sobą. Wyznaję, o Słodka i Wieczna Dobroci Boga, że Łaskawość Ducha Świętego i gorąca Twoja Miłość chce zapalić i połączyć z Tobą serce moje i serca wszystkich rozumnych stworzeń… Duch Twój płonie żarem, wyniszcza do głębi i wyrywa z korzeniem wszelka miłość i uczucia ziemskie ze serc nowych latorośli, które spodobało Ci się wszczepić w Ciało Mistyczne, Kościół Święty… Racz, o Boże, oderwać nas od miłości świata, a przenieść w ogród Twojej Miłości i daj nam nowe serce przepełnione prawdziwym umiłowaniem Woli Twojej, abyśmy gardząc światem, samymi sobą, miłością własną, napełnili się prawdziwym żarem Miłości Twojej i naśladowali Cię jedynie dla Ciebie Samego z największą czystością i żarliwą miłością”.

„O Duchu Święty, Boże prawdziwy, przyjdź do serca mego i pociągnij je Swoją Mocą do Siebie; udziel mi miłości i bojaźni świętej, rozgrzej mnie i rozpal Najsłodszą Swoją Miłością” (Św. Katarzyna ze Sieny). Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie na uroczystość Epifanii tj. Trzech Króli.
  2. poznania Nauki katolickie na święto Najświętszego Imienia Jezus.
  3. uczczenia Najświętszego Dzieciątka Jezus: Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus.
  4. MIESIĄC NAJŚWIĘTSZEGO DZIECIĄTKA JEZUS – Dzień 19.
  5. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w nabożeństwie miesiąca Stycznia ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo styczniowe ku czci Najświętszego Imienia Jezus – dzień 12.
  6. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w miesiącu styczniu Jemu poświęconym: Nabożeństwo ku czci Najświętszego Imienia Jezus.
  7. uczczenia w oktawie Świętej Tajemnicy Trzech Króli, tj. Epifanii: Nabożeństwo na Święto Epifanii, tj. Trzech Króli.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024