Źródło: O. Jerzy od Św. Józefa, Chleb powszedni. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. Wyd. OO. Karmelitów Bosych Kraków 1959

 

 

 

 

Rozmyślanie.

Pan Jezus w Swoim Dziecięctwie

I. nieustannie się rozwija,

II. okazuje coraz większą mądrość i pobożność. 

 

 

„A Dziecię rosło i umacniało się, pełne mądrości, a Łaska Boża była z Nim” — (Łuk. 2, 40). 

 

I. — O tych latach Życia Pana Jezusa, w których Dziecię Jezus przedstawiało się w postaci najbardziej pociągającej, wydawać by się mogło, że najmniej mamy wiadomości. Ewangelie prawie całkowicie milczą o okresie młodości Chrystusa Pana. Ale to co nam mówią znaczy bardzo wiele. Wprawdzie o pierwszych tygodniach po Narodzeniu Dzieciątka Jezus mamy więcej zapisków — znamy takie wydarzenia jak adorację pasterzy, przybycie i hołd Mędrców i ucieczkę Świętej Rodziny do Egiptu. Zaledwie jednak skończyli Ewangeliści ten opis, a już mówią o dwunastoletnim chłopcu, a więc o wieku, w którym prawo uznawało każdego Izraelitę za dojrzałego wyznawcę Tory. Ileż jednak piękna ukrył w sobie ten okres Życia Pana Jezusa. Chrześcijańscy artyści usiłują na swych obrazach przedstawić Dziecięctwo Pana Jezusa. Ukazują Go, jak spoczywa na kolanach Matki, niekiedy nawet uśmiecha się do Niej, a już prawie zawsze wyciąga do Niej Rączki albo obejmuje szyję Matki; już to bawi się barankiem, już to bierze za narzędzia warsztatu Józefa lub zbiera wióra i nimi się zabawia. W obrazach tych jest wiele prawdy życia, ale stokroć pewniejsze jest to, co zawiera jedno zdanie Ewangelii Świętej, mianowicie, że „Dziecię rosło i umacniało się, pełne mądrości, a Łaska Boża była w Nim”. W tym rozwoju Pana Jezusa leży szczególnie piękno Jego Życia. Tym rozwojem sprawia Pan Jezus szczególną radość Maryi i Józefowi. Właściwie rozwój Pana Jezusa był raczej zewnętrzny. Wewnętrznie bowiem Pan Jezus był od pierwszej chwili Swego Życia dojrzałym, najdoskonalszym, najświętszym, jak mówi Ewangelia Święta „pełnym mądrości i Łaski”. Rozwój Jego przeto polegał na stopniowym ujawnianiu się oczom ludzkim wewnętrznych Doskonałości Pana Jezusa. 

Nasz natomiast postęp musi być i zewnętrzny i wewnętrzny. Rozważanie Tajemnicy wzrostu Pana Jezusa, o jakim mówi Ewangelia Święta, jest dla nas wezwaniem do nieustannego starania się o postęp duchowy. Postęp nasz na tym polega, abyśmy uczynki nasze spełniali z coraz większą żarliwością. Trzeba, abyśmy w miarę jak postępujemy w latach i jak rozwija się nasz umysł, w uczynki nasze wkładali coraz więcej wiary, coraz więcej posłuszeństwa Woli Bożej, coraz czystszą intencję, po prostu całą miłość. Pan Bóg świadczy nam nieustanne Dobrodziejstwa chcąc przez to pozyskać nasze serce. Na te zabiegi Łaski Bożej powinniśmy być tak podatni jak dziecko. 

 

II. — Ewangelista Łukasz wzmiankując powyższy okres Dziecięctwa Pana Jezusa podaje, że Dziecię rosło i umacniało się i stawało się pełne mądrości, a Łaska Boża była w Nim. Już dorastający chłopczyk okazywał niezwykłe zdolności i kazał się wszystkim zastanawiać i pytać siebie: kim będzie Pan Jezus? Właściwie powinni się wszyscy pytać, kim On jest. Odpowiedź na to znaleźliby bardzo łatwo, gdyby się zapytali Józefa i Maryi, ale ci milczeli nie chcąc wydać Tajemnicy na nieuszanowanie. Pan Jezus był Sam Odwieczną Mądrością, która raczyła zamieszkać między nami i dawać znać o sobie. 

Wierzymy w to bez wahania, że mały Pan Jezus był udarowany pełnią wszystkich zalet i Łask. Był On żyjącym ogrodem Łaski Bożej, w którym bezustannie wyrastały kwiaty wszelkich cnót i oczarowywały oczy patrzących. Co mogło odczuwać serce Matki Bożej na widok blasku cnót, pobożności i świętości jej jedynego ukochanego Dziecka, trudno pojąć; nie spotykamy bowiem kogoś podobnie doskonałego wśród ludzi. 

 

 

Modlitwa.

O Jezu, przed blaskiem Twej Świętości zblednąć muszą, słońce, księżyc i gwiazdy. Obym potrafił przynajmniej trochę do Ciebie się upodobnić! Domek Twój w Nazarecie jest szkołą moją, Tyś Mistrzem moim, a ja uczniem pod Twoim kierownictwem. Prowadź mnie Ręką Swoją, abym się nauczył być zadowolonym w Służbie Bożej, chodzić zawsze przed Bogiem i pracować z okiem zawsze utkwionym w Niebo. Amen. 

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie na uroczystość Epifanii tj. Trzech Króli.
  2. poznania Nauki katolickie na Święto Najświętszej Rodziny.
  3. Nauki katolickie o szczęściu domowym i katolickim wychowaniu w rodzinie.
  4. poznania Nauki katolickie na święto Najświętszego Imienia Jezus.
  5. uczczenia Najświętszego Dzieciątka Jezus: Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus.
  6. MIESIĄC NAJŚWIĘTSZEGO DZIECIĄTKA JEZUS – Dzień 14.
  7. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w nabożeństwie miesiąca Stycznia ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo styczniowe ku czci Najświętszego Imienia Jezus – dzień 7.
  8. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w miesiącu styczniu Jemu poświęconym: Nabożeństwo ku czci Najświętszego Imienia Jezus.
  9. uczczenia w oktawie Świętej Tajemnicy Trzech Króli, tj. Epifanii: Nabożeństwo na Święto Epifanii, tj. Trzech Króli.
  10. uczczenia Świętej Tajemnicy dnia dzisiejszego, Najświętszej Rodziny: Nabożeństwo do Świętej Rodziny.
  11. modlitwy w rodzinie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024