Źródło: O. Bernardyn Goebel OFMCap. – PRZED BOGIEM. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. T. II., 1965r.

 

 

 

Rozmyślanie.

ŹRÓDŁO BOSKIEJ SIŁY I ŻYCIA.

 

 

Dajemy wiele Panu Bogu w Ofierze Świętej. Pan Bóg odwdzięcza się nam godnym Darem: Komunią Świętą. Jest Ona dopełnieniem Ofiary Eucharystycznej, która dokonuje się pod postaciami pokarmu i napoju, i dopełnieniem jej zbawiennego wpływu, Kościół Święty wyraża to słowami: „Chrystus Pan chciał, abyśmy pożywali ten Sakrament jako pokarm duszy, ożywiający w nas i wzmacniający życie Tego, który powiedział: ,Kto Mnie pożywa, żyć będzie dla Mnie’ (J 6, 57)” (DB 875).

 

1. Chleb z Nieba podtrzymuje życie.

 

Pokarm i napój, wraz ze światłem i powietrzem, tworzą naturalne warunki życia. Można powiedzieć, że jest w nich przechowana energia i ciepło życiodajnego słońca. Tworzą one podstawę istnienia i trwania naszego życia cielesnego; bez nich życie wyczerpuje się i gaśnie, jak ogień z braku paliwa. Chleb i wino symbolizują główne składniki ludzkiego pożywienia. To żywotne soki ziemi, dojrzałe w cieple słońca.

Pan Jezus więc, dając nam swe Ciało i Krew pod sakramentalnymi postaciami chleba i wina, chciał podkreślić znaczenie Eucharystii jako pokarmu duszy, który ma podtrzymywać w nas nadprzyrodzone, Boże życie, otrzymane z pełności Życia Syna Bożego. W Eucharystycznych postaciach mieści się nie tylko cząstka życia Bożego, ale cały Bóg i Jego Nieskończona, nigdy niewyczerpana pełnia Życia (J 1, 16). Każdemu, kto zbliża się do Stołu Pańskiego, daje się Pan Bóg cały. Wyraża to pięknie hymn Lauda Sion:

„Przez biorących nie kruszony

Nie łamany, nie dzielony,

Cały w nich się mieści.

Bierze jeden, tysiąc bierze,

Ten i ów w jednakiej mierze,

Nic nie ginie z treści”.

Jeśli zaś mieszka w nas Dawca życia, stając się jedno z nami przez miłość, jasne jest, że wnosi w nas pełnię życia Bożego. To wyraża Pan Jezus, mówiąc: „Kto pożywa Moje Ciało i pije Moją Krew, we Mnie mieszka, a Ja w nim. Jako Mnie posłał żyjący Ojciec, i ja żyję dla Ojca, a kto pożywa Mnie, i on żyć będzie dla Mnie. To jest chleb, Który z Nieba zstąpił. Nie jako ojcowie wasi pożywali mannę i pomarli. Kto pożywa tego chleba, żyć będzie na wieki” (J 6, 57-59).

— Zastosowanie. Te Słowa Zbawiciela mogą nasunąć myśl, że częsta, a tym bardziej codzienna Komunia Święta nie dopuszcza zupełnie grzechu śmiertelnego, rozłączającego nas z Panem Jezusem. Trzeba jednak pamiętać, że Sakramenty Święte, bez współpracy człowieka, nie działają. Trzeba przez pokorną modlitwę otworzyć duszę na wpływ Łaski, a potem współdziałać z nią wiernie: przez unikanie okazji do grzechu, ostrożność w niebezpieczeństwach nieuniknionych, przez walkę z pokusami, przezwyciężanie złych skłonności. Czy jesteśmy wierni tym podstawowym zasadom?

Kościół Święty uczy nas we Mszy Świętej modlić się serdecznie o zasadniczy owoc Komunii Świętej: trwałą łączność z Panem Jezusem: „Panie Jezu Chryste, Synu Boga Żywego, Który z Woli Ojca za sprawą Ducha Świętego, przez Śmierć Swoją dałeś życie światu, wybaw mnie przez to Przenajświętsze Ciało i Krew Twoją od wszystkich nieprawości moich i od wszelkiego złego. Spraw, bym zawsze strzegł Przykazań Twoich i nie dozwól, bym się kiedykolwiek odłączył od Ciebie!” (Modl. przed Komunią). Przez całe Dzieło Odkupienia: zbawczą Wolą Ojca, współdziałanie Ducha Świętego, przez gorzką Mękę błagamy Pana Jezusa, by Jego Ciało i Krew odwróciły od nas nieszczęście grzechu ciężkiego. Podkreśla jednak Kościół Święty w tekstach Mszy Świętej konieczność przezwyciężania siebie. Bądźmy wierni tym wskazaniom, wtedy Komunia Święta stanie się dla nas źródłem życia Bożego.

— Postanowienie. Przy dziękczynieniu modlić się serdecznie o podtrzymanie i pomnożenie energii życia.

 

2. Chleb z nieba pomnaża energię życia.

 

Pokarm i napój rozwijają również nasze naturalne, cielesne życie. Są warunkiem wzrostu i zdolności do pracy. Organizm przyjmuje i przyswaja sobie składniki materialne, przemienia je w ciało i krew, w energię i silę. W ten sposób człowiek odnawia i utrzymuje zdolność do pracy. Jeśli organizm nie przyjmuje dostatecznego i odpowiedniego pokarmu, traci energię i zamiera.

Podobne zadanie spełnia w duszy pokarm eucharystyczny. Dzięki niemu życie Boże wzrasta w nas, rozwija się i uaktywnia. Nie może być inaczej. Jeśli Pan Jezus mieszka w nas, duszy naszej udziela się Jego energia życia, powodując wzrost miłości i skłaniając do współdziałania z Nim. Według słów Św. Pawła wrastamy głębiej przez miłość w Chrystusa, który jest Głową” (Ef 4, 15). Wrastamy w Jego myśli, sądy, zamiary, dążenia, postępowanie, w Jego pracę i cierpienie, aż zostanie w nas ukształtowany ,,nowy człowiek, na wzór Boży, w sprawiedliwości, prawdzie i świętości” (Ef 4, 24).

Tak dopełnia się w nas proces upodobnienia, przemiany. Katechizm rzymski mówi: ,,Najświętszy Sakrament nie zmienia się w nas, jak chleb i wino. To nas zmienia on do pewnego stopnia w siebie”. W Zamiarach Chrystusa Pana pokarm eucharystyczny ma na celu przemieniać nas w Niego. ,,Pożywanie Ciała i Krwi Chrystusa, pisze Św. Ambroży, zmierza do tego, byśmy się przemienili w to, co przyjmujemy” (Serm. 63).

— Zastosowanie. Czy rzeczywiście dokonuje się w nas ta przemiana? Jeśli mimo tylu Komunii Świętej nie bardzo ją widać, czy nie brak naszej współpracy jest przyczyną? Słuchajmy wskazań Kościoła Świętego, który w modlitwach końcowych Mszy Świętej modli się gorąco o owoc Komunii Świętej i przypomina nam o obowiązku rzetelnej pracy nad sobą. Pozwólmy, żeby Kościół Święty jak dobra matka prowadził nas do skarbów Łaski Pana Chrystusowej.

— Postanowienie. Przez zwyciężanie siebie odpowiadać w ciągu dnia rozważanym skutkom Komunii Świętej.

 

 

Modlitwa.

Tyś powiedział, Jezu mój: „Kto pożywa Moje Ciało i pije Moją Krew, we Mnie mieszka, a Ja w nim… Kto we Mnie mieszka, wiele owocu przynosi” (J 6, 56; 15, 5). Jak daleko mi jeszcze do zupełnego zjednoczenia z Tobą przez Łaskę i miłość! Jak mało we mnie podobieństwa do Ciebie, choć tyle razy przychodzisz do mnie w Komunii Świętej! Z Kościołem Świętym proszę: „Prosimy Cię, Panie, niech ożywi nas Hostia Boska, którąśmy ofiarowali i spożywali, abyśmy zjednoczeni z Tobą w Wiecznej Miłości przynosili owoc, który trwa na wieki” (Pokomunia Mszy ,,O Chrystusie Najwyższym Kapłanie). Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. uczczenia Najświętszego Serca Pana Jezusa w miesiącu czerwcu ku czci Jego poświęconym: Nabożeństwo czerwcowe – dzień 21
  2. uczczenia Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy poprzez Nowennę ku Jej czci: Nowenna do Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy – dzień 4.
  3. uczczenia Świętych Apostołów Piotra i Pawła przez Nowennę: Nowenna do Świętych Apostołów Piotra i Pawła – dzień 2
  4. poznania nauki katolickiej o nabożeństwie do Świętego Patrona dnia dzisiejszego Św. Alojzego Gonzaga: Nauki katolickie o nabożeństwie do Św. Alojzego Gonzagi.
  5. uczczenia Świętego Patrona dnia dzisiejszego, Św. Alojzego Gonzagi: Nabożeństwo ku czci Św. Alojzego Gonzaga

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023

Newsletter

Otrzymaj za darmo: Niezbędnik modlitewny za dusze czyśćcowe.
Jeśli chcesz otrzymywać żywoty świętych, codzienne rozmyślania, modlitwy za dusze czyśćcowe, nowenny przed świętami, wypełnij poniższy formularz.
Zaznacz: *
Regulamin *