Źródło: O. Gabriel od Św. Marii Magdaleny, Współżycie z Bogiem. Rozmyślania o życiu wewnętrznym na wszystkie dni roku, tłum.: o. Leonard od Męki Pańskiej, Wyd. OO. Karmelitów Bosych, Kraków 1960r.

 

 

 

Rozmyślanie.

„JA JESTEM W OJCU”.

 

 

OBECNOŚĆ BOŻA. — Daj mi, o Jezu, wniknąć w wewnętrzne usposobienie Duszy Twojej, ustawicznie trwającej w zjednoczeniu z Ojcem.

Rozważanie.

1. W rozważaniach nad Osobą Pana Jezusa, najwięcej nas zastanawia i ciekawi stosunek Jego do Boga Ojca i wewnętrzne nastawienie Duszy Pana Jezusa do Boga Ojca. Pan Jezus jest Synem Bożym i to jest Istotą Jego Wielkości i Świętości. Z Natury Swej jest On Jedynym Synem Bożym, my zaś jesteśmy dziećmi Bożymi przez Łaskę na podobieństwo Pana Jezusa i za Jego Pośrednictwem. Uczestnictwo w Synostwie Bożym, które Panu Jezusowi wyłącznie przysługuje z Natury, dał nam On przez Łaskę. Nasza więc wielkość i świętość zależą od tego, czy potrafimy na Wzór Pana Jezusa żyć w całej pełni jako dzieci Boże. Musimy przeto, w takiej mierze, która jest dostępna naszej ludzkiej naturze, odtworzyć w duszy swojej wewnętrzne usposobienie Pana Jezusa w stosunku do Ojca Niebieskiego.

Zauważmy w pierwszym rzędzie, że postawą Pana Jezusa, a raczej trwałym stanem Jego Duszy jest głębokie zjednoczenie z Ojcem. Pan Jezus stwierdza: „Ojciec jest we Mnie, a Ja w Ojcu” (Jan 10, 38). Pan Jezus przemawia tu jako Słowo, mówi o substancjalnym, nieudzielnym zjednoczeniu Słowa z Ojcem, które nigdy nikomu nie będzie danym do naśladowania. Ale, używając tych słów, przemawia Pan Jezus również jako Człowiek; Jego ludzka Wola w całej pełni zwrócona jest ku Osobie Ojca i Ojciec nad Nią panuje niepodzielnie. Umysł Pana naszego Jezusa-Człowieka tkwi w Ojcu i Nim wyłącznie jest zajęty. To zjednoczenie Pana naszego Jezusa-Człowieka z Bogiem Ojcem jest Wzorem naszego zjednoczenia z Panem Bogiem, z tej właśnie przyczyny, że i w Panu Jezusie również jest ono Łaską. Łaska w Panu Jezusie, w odróżnieniu do tej, której my dostępujemy, jest — według teologów — „nieskończona”. Jednak również przez tę Łaskę jaką posiadamy, stajemy się zdolni do życia z umysłem zajętym Panem Bogiem i wolą skierowaną do Pana Boga. Pan nasz Jezus-Człowiek daje nam tego Przykład i modli się do Ojca o to nasze wewnętrzne zjednoczenie z Nim: „Jako Ty Ojcze we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni w Nas jedno byli” (Jan 17, 21).

2. Dusza Pana Jezusowa jest całkowicie zanurzona w Trójcy Przenajświętszej: Jego ludzki rozum korzysta z widzenia uszczęśliwiającego i dzięki niemu widzi Boga Ojca, Którego Naturę On Sam posiada. Zna Osobę Słowa jako podmiot własnego ludzkiego działania, widzi Ojca, czując Jego Synem, widzi Ducha Świętego, Który w Nim mieszka. W Sercu zaś Jego pali się Miłość stworzona przeogromnej miary, podobnie jak Łaska, która zdobi Jego Duszę. Miłość ta zaś nieustannie wzrasta i niepowstrzymana dąży do Ojca, by następnie przelać się w nasze dusze. Pan Jezus pracuje w warsztacie nazaretańskim, podróżuje do Palestyny, wygłasza kazania, rozprawia z faryzeuszami, uzdrawia chorych, naucza tłumy, udziela się wszystkim, lecz jednocześnie, w głębi swej duszy nigdy nie przerywa tego przedziwnego życia zjednoczenia z Boskimi Osobami.

Przez Łaskę dusze nasze są świątynią Ducha Świętego; Trzy Osoby Boskie są w nas prawdziwie Obecne i udzielają się nam, abyśmy mogli Je poznać, miłować i już na tej ziemi cieszyć się zaczątkiem szczęścia posiadania Ich w Niebie. Wiara udostępnia nam Ich poznanie, miłość sprawia, że Je kochamy i możemy żyć w zjednoczeniu z Nimi. Ponieważ Pan Jezus chciał dusze nasze uzdolnić do ścisłego współżycia z Panem Bogiem, wysłużył nam Łaskę i nieustannie udziela nam tej Łaski i Miłości, choć stopień Ich i Doskonałość jest nieskończenie niższa od Łaski i Miłości, które zalewają Duszę Pana Jezusa, lecz Natura Ich ta Sama. I podczas gdy Pan Jezus, w widzeniu uszczęśliwiającym ogląda Boga Ojca Twarzą w Twarz, my poznajemy Pana Boga przez wiarę, lecz takim, jakim On jest. Możemy więc i my współuczestniczyć w życiu wewnętrznym Chrystusa Pana, żyjącego pełnym Życiem Trójcy Przenajświętszej, jak poucza Św. Paweł Apostoł: „Życie nasze ukryte jest z Chrystusem w Bogu” (Kol. 3, 3).

Możemy też, razem ze Św. Teresą Małgorzatą, wzdychać do Tego, by „w miarę naszych możliwości, jako istoty stworzone, odtwarzać w sobie przez wiarę wewnętrzne życie oraz tajemne działanie rozumu i woli, czyli doskonałości poznawania i miłowania Człowieczeństwa Pana naszego Jezusa Chrystusa, zjednoczonego hipostatycznie ze Słowem” (Sp. p. 374).

Rozmowa.

O Jezu, cóż za skarb ogromny ukrywają Twe Słowa: „Jako Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni jedno w Nas byli”.

Nie wystarcza Ci, byśmy naśladowali zewnętrzne Życie Twoje, chcesz o wiele więcej, chcesz, byśmy w stopniu dostępnym naszej stworzonej naturze naśladowali Twoje Życie wewnętrzne, głębokie współżycie z Ojcem i nieustanne z Nim zjednoczenie. Gdyby nie Twoje Słowa, byłoby szaleństwem i zuchwalstwem żywić podobne myśli. Ale słowa te wymówiłeś i są one szczególnie święte, bo znajdują się w ostatniej Twojej modlitwie do Ojca, stanowiącej Twój duchowy Testament.

Ty, Bóg-Człowiek, nierozerwalnie, z Natury Swej jesteś zjednoczony z Ojcem, a ja zawsze z Nim zjednoczony jestem przez Łaskę. Najświętsza Twoja Dusza ustawicznie cieszy się Błogosławionym widzeniem Trójcy Przenajświętszej, a ja przez Wiarę świadom jestem, że Trójca Święta we mnie mieszka. W Sercu Twym dzięki działaniu Ducha Świętego płonie nieustannie Nieskończenie doskonała Miłość ku Ojcu, a we mnie ogień Miłości rozpala i podsyca Boski Pocieszyciel, aby ona wzrastała i rozwijała się przemieniona żarem Ducha Świętego i wznosiła się do Ojca, do Trójcy Przenajświętszej.

Łaską Twoją wsparty, mogę, o Jezu, żyć w Tobie, gdyż gdzie jesteś Ty, Słowo, tam przebywają również Ojciec i Duch Święty. W ten sposób, o Chryste, podnosisz mnie do Życia w Trójcy Przenajświętszej, a nędzne moje życie ludzkie jest z Tobą ukryte w Bogu. Nie dozwól, o Boże, by sprawy tego świata i działalność zewnętrzna, nawet gdy są dobre, zdołały tak dalece mną owładnąć, bym zaniedbał to przedziwne życie zjednoczenia z Bogiem, do którego mnie wzywasz i zachęcasz. W skrytości mego serca i niewidzialna dla oka ludzkiego żyje we mnie Trójca Przenajświętsza.

Spraw, żebym umiał z Nią żyć, żebym potrafił milczeć, trwać w skupieniu i żyć w ukryciu, jak Bóg w mej duszy jest ukryty. Obym jako prawdziwe dziecko Boże żył w stałej łączności z Ojcem, zawsze u Stóp Jego w umiłowaniu i uwielbieniu, wsłuchany w Boskie Jego Słowa. Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie na święto Najświętszego Imienia Jezus.
  2. uczczenia Najświętszego Dzieciątka Jezus: Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus.
  3. MIESIĄC NAJŚWIĘTSZEGO DZIECIĄTKA JEZUS – Dzień 30.
  4. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w nabożeństwie miesiąca Stycznia ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo styczniowe ku czci Najświętszego Imienia Jezus – dzień 23.
  5. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w miesiącu styczniu Jemu poświęconym: Nabożeństwo ku czci Najświętszego Imienia Jezus.
  6. Oktawa modłów o jedność Kościoła – dzień 6
  7. uczczenia Tajemnicy święta dnia dzisiejszego, tj. Zaślubin Najświętszej Maryi Panny z Św. Józefem: Nabożeństwo ku czci Zaślubienia NMP z Św. Józefem.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024