Kalendarz liturgiczny

12 Stycznia.

VII Dzień w oktawie Objawienia Pańskiego, tj. Trzech Króli

Ryt półzdwojony. Szaty białe.

 

 

Źródło: Pius Parsch „Rok Liturgiczny”, Poznań 1956, t. 1

 

 

Ujrzeliśmy gwiazdę Jego na wschodzie

1. Msza. Dwa razy we Mszy śpiewany jest ustęp z Ewangelii: „Ujrzeliśmy gwiazdę Jego na wschodzie i przybyliśmy pokłonić się Jemu”, a mianowicie w śpiewie Alleluja i w antyfonie na Komunię Świętą. Cóż to oznacza? To, co chór śpiewa, staje się jego własnością; jeżeli więc wierni śpiewają te słowa, stają na miejscu Mędrców. Wierni przeżywali podobne zdarzenie, oni również doszli do celu i pragną uwielbić Pana, który się im objawił.

Poznaj dalszą część rozważania:

Pytamy: dlaczego właśnie w tych dwóch częściach Mszy Świętej? Bo to są szczytowe punkty objawienia się Chrystusa we Mszy Świętej. Śpiew Alleluja jest zapowiedzią symbolicznego przybycia Chrystusa w Ewangelii. Święty dramat chwili Komunii Świętej podobny jest do szczytowego punktu przeżyć Mędrców. Klęczymy jak Mędrcy w Betlejem Ołtarza przed Synem Bożym, uniżonym pod postaciami chleba i wina. Ten więc śpiew jest znakomicie dostosowany do chwili, zwłaszcza jeżeli uważamy go za pieśń wiernych udających się procesjonalnie do Stołu Pańskiego.

2. Symbol gwiazdy. Gwiazdy zawsze przykuwały do siebie uwagę ludzi, a u pogan uchodziły za zwiastunów wyższego świata. W Niebie usianym gwiazdami Pismo Święte podziwia Majestat i Wielkość Boga. Upatruje ono w gwiazdach symboliczne znaki rzeczy Bożych. Tak na przykład Chrystus nazwany jest gwiazdą w proroctwie Balaama: „Wznijdzie gwiazda z Jakuba” (Ks. Liczb 24, 17). W objawieniu sam Chrystus nazywa siebie „gwiazdą zaranną i jaśniejącą” (Ks. Ap. 22, 16). Nie było to przypadkiem, że gwiazda wiodła Mędrców do Zbawiciela. Apostołów, biskupów i Doktorów Kościoła Pismo Święte również przyrównuje do gwiazd. Wreszcie gwiazdami nazywa się świętych Pańskich i sprawiedliwych w Niebie, którzy otrzymali jasność od Chrystusa Słońca i jaśnieją w Chwale Niebieskiej. Sztuka starochrześcijańska, nawiązując do symboliki Pisma Świętego, upatruje w gwieździe:

a) obraz Chrystusa: chętnie więc łączono gwiazdę ze znakiem Chrystusa; dlatego również przedstawiano (przed Konstantynem) gwiazdę Mędrców jako monogram Chrystusa. Gwiazda oznacza również

b) powrót Chrystusa (Paruzję) i Raj Niebieski.

Dlatego na nagrobkach i grobowcach widzimy gwiazdy, które symbolizują szczęśliwość wieczną. Cały strop słynnego mauzoleum Galli Placydii w Rawennie usiany jest gwiazdami na błękitnym tle, z wielkim krzyżem łacińskim w pośrodku; ma to przedstawiać powtórne Przyjście Chrystusa oraz Majestat Niebieski. Nieraz spotykamy wśród gwiazd znak Chrystusa, wieniec zwycięstwa, kotwicę, a sens jest zawsze ten sam: Chrystus i szczęśliwość wieczna. Oby gwiazdy, jako wysłańcy innego świata, pomagały nam wznieść się ponad życie ziemskie, oby się stały zwiastunami wyższego porządku rzeczy i życia na wyższym poziomie! „A czyńcie wszystko bez szemrania i wahań, abyście byli bez zarzutu szczerymi synami Bożymi, bez skazy wśród złego i przewrotnego narodu. Jaśniejcie w nim jako gwiazdy nad światem” (Flp 2, 14nn).

II. CZYTANIE PISMA ŚWIĘTEGO w tygodniu po 1 niedzieli po Objawieniu Pańskim

Piątek (1 Kor 13, 1-13). 

Św. Paweł wysławia cnotę miłości; jest to jeden z najpiękniejszych tekstów Pisma Świętego. Na wstępie zestawiona jest miłość z charyzmatami, których wówczas tak pożądano:

„Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, byłbym jako miedź dźwięcząca albo cymbał brzmiący. I gdybym miał dar proroctwa, znał wszystkie tajemnice i posiadł wszelką wiedzę, a wiarę miałbym taką, iżbym przenosił góry, a miłości bym nie miał, niczym nie jestem. I gdybym na żywienie ubogich rozdał wszystką majętność swoją, a ciało swoje wydał na spalenie, a miłości bym nie miał, nic mi nie pomoże”.

Następnie przedstawione są przymioty miłości, które się w życiu ukazują:

„Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie działa obłudnie, nie nadyma się, nie łaknie czci, nie szuka swego, nie wpada w gniew, nie pamięta urazy, nie cieszy się z niesprawiedliwości, ale współweseli się z prawdy. Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko wytrzyma”.

Wreszcie mówi Św. Paweł o nieprzemijającej wartości, którą ma miłość:

„Miłość nigdy nie ustaje, chociaż proroctwa się skończą, choć zniknie dar języków, choć przeminie wiedza. Bo w części tylko poznajemy i w części prorokujemy. Ale gdy przyjdzie to, co jest doskonałe, ustanie to, co jest częściowe… Teraz wtedy pozostaje wiara, nadzieja i miłość: to troje, a z tych największa jest miłość. Starajcie się o miłość”.

 

 

 

 

† † †

 

 

 

Z MARTYROLOGIUM RZYMSKIEGO (1956R.)

 

 

Dnia 12-go stycznia oprócz tego obchodzi Kościół Święty pamiątkę następujących Świętych Pańskich, zamieszczonych w Rzymskich Martyrologium:

 

W Rzymie Świętej Tatiany, Męczenniczki; za czasów cesarza Aleksandra żelaznymi hakami i grzebieniami ją szarpano, następnie porzucona była dzikim zwierzętom na pożarcie, a gdy i to nie pomogło, narażono ją na gorąco ognia: mimo to nie poniosła żadnej szkody, aż w końcu przez miecz zyskała palmę męczeńską.

W Achaja Św. Satyrusa, Męczennika; razu jednego przechodząc obok posągu bałwana, naznaczył się Znakiem Krzyża Świętego i dmuchnął nań, wskutek czego posąg się zawalił; za karę kazano go ściąć.

Tego samego dnia Św. Arkadiusza, Męczennika, odznaczonego godnością urodzenia swego i cudotwórczością.

W Afryce Świętych Męczenników Zotikusa, Bogatusa, Modesta, Kastulusa i zastępu składającego się z 40 żołnierzy.

W Konstantynopolu Św. Tygryusza, Kapłana i Eutropiusza, lektora, którzy za czasów cesarza Arkadiusza zostali umęczeni.

W Tivoli Św. Zotikusa, Męczennika.

W Efezie śmierć męczeńska 42 zakonników, którzy za czczenie obrazów pod panowaniem cesarza Konstantyna Kopronymusa po najgroźniejszych mękach ponieśli śmierć męczeńską.

W Rawennie Św. Jana, Wyznawcy i Biskupa.

W Weronie Św. Probusa, Biskupa.

W Anglii Św. Benedykta, Opata.

 

 

 

 

 

 

A gdzie indziej wielu innych Świętych Męczenników i Wyznawców oraz Świętych Dziewic.

R. Deo gratias.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024