Kalendarz liturgiczny

14 Grudnia.

VII dzień w oktawie Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny; Czwartek II Tygodnia Adwentu — dzień ferialny.

Ryt półzdwojony. Szaty białe.

 

 

 

Źródło: Pius Parsch „Rok Liturgiczny”, Poznań 1956, t. 1

 

CZWARTEK PO 2 NIEDZIELI ADWENTU

Pan Zastępów przygotowuje obfitą ucztę

1. Czytanie adwentowe. W tekście proroctwa o czasach mesjańskich (rozdz. 25-27) czytamy dziękczynną pieśń wybawionych (Ks. Iz. 25, 1-5):

„Panie, Bogiem moim Ty jesteś;

wywyższać Cię będę i wysławiać Imię Twoje,

gdyż uczyniłeś dziwy,

myśli starodawne wierne. Amen.

Albowiem obróciłeś miasto w mogiłę,

miasto mocne w rozwaliny;

dom cudzoziemców, aby nie był miastem,

ażeby go na wieki nie zbudowano.

Dlatego będzie Cię chwalił lud mocny,

miasto narodów potężnych Ciebie się bać będzie.

Bo stałeś się mocą ubogiemu,

mocą nędzarzowi w udręczeniu jego,

nadzieją od wichru, podcieniem od gorąca;

bo duch mocarzów jest jak wicher bijący w ścianę.

Jak skwar w pragnieniu, zgiełk cudzoziemców poniżysz;

a jakby żarem palącym pod obłokiem potomstwo mocarzów wysuszysz”.

Poznaj dalszą część rozważania:

Prorok opisuje zbawienie mesjańskie (6-8):

„I uczyni Pan Zastępów

dla wszystkich narodów na tej górze

ucztę z tłustości, ucztę zbierania wina,

z tłustości, szpik w sobie mających, z zebrania wina wystałego.

I zerwie na tej górze wierzch związki(*) zawiązanej nad wszystkimi ludami,

i płótno, którym osnuł wszystkie narody.

Odrzuci śmierć na wieki;

i odejmie Pan Bóg łzę z każdego oblicza,

i pohańbienie ludu Swego

zdejmie ze wszystkiej ziemi, bo Pan wyrzekł”.

Prorok opisuje tu znowu to, co się dokonuje przez Łaskę.

2. Śpiewy adwentowe. Kościół śpiewa dzisiaj znowu pieśni syjońskie:

„Oto przyjdzie Pan i Wszyscy Święci Jego z Nim,

i będzie dnia onego wielka światłość.

I wyjdą z Jeruzalem jako woda czysta,

a Pan będzie królował nad wszystkimi narodami.

Oto Pan z mocą przyjdzie,

a w Ręku Jego Królestwo, i Władza, i Panowanie”. (Resp. 2)

O wschodzie słońca wołamy do Pana: „Tyś jest, który masz przyjść, Panie, Którego czekamy, abyś lud Swój zbawił” (Ant. do Bened.). Tak to tłumaczy Kościół pytanie Janowe w Ewangelii z ostatniej niedzieli. O zachodzie słońca przemawiamy również słowami Św. Jana: „Który po mnie przyjdzie, stał się przede mną, któremu nie jestem godzien rozwiązać sandałów” (Ant. do Magn.).

Czytania i pieśni dzisiejsze utrzymane są w tonie pozytywnym. Dzisiaj mamy się zagłębić w rozważaniu wspaniałych tajników Królestwa Bożego, mamy dziękować, że jesteśmy jego obywatelami, dziedzicami. Tym większe powinno być nasze pragnienie, by zaznać pełni Tego Królestwa, Królestwa Łaski.

 

——‐———————————–

Przypis do powyższego rozważania:

(*) Zasłona — symbol duchowej ślepoty.

† † †

Mszał Rzymski 1931r.; Mszał Rzymski 1949r.

Podczas Adwentu, kiedy się odprawia jakąkolwiek Mszę świąteczną czyni się komemorację ferii przez odmawianie kolekty z poprzedniej niedzieli, z wyjątkiem Suchych dni, które mają, własną, kolektę. W tygodniu zaś, gdy nie ma Mszy własnej, odmawia się Mszę niedzielną.

MSZA WOTYWNA O N. M. P. NA CZAS ADWENTU (zwana u nas Roratami).

 

 

 

† † †

 

 

 

 

Z MARTYROLOGIUM RZYMSKIEGO (1956R.)

 

 

Dnia 14-go grudnia oprócz tego obchodzi Kościół Święty pamiątkę następujących Świętych Pańskich, zamieszczonych w Rzymskich Martyrologium:

 

W Aleksandrii męczeństwo Świętych Herona, Arseniusza, Izydora i chłopca Dioskora. Pierwszych trzech kazał sędzia w prześladowaniu Decjańskim najpierw porozdzierać wielokrotnymi męczarniami, a potem wrzucić w ogień, ponieważ widział, że wszyscy uposażeni byli niewzruszoną stałością. Dioskora wprawdzie kilkakrotnie biczowano, ale wreszcie za Zrządzeniem Bożym wypuszczono go ku pociesze wiernych na wolność.

W Antiochii pamiątka Świętych Druzusa, Zozyma i Teodora, Męczenników.

Tegoż dnia śmierć męczeńska Świętych Justusa i Abundiusza, wrzuconych za cesarza Numeriana i prezesa Olybriusza do ognia, a gdy to im nie zaszkodziło ścięto ich mieczem.

W Reims męczeństwo Św. Nikazjusza, Biskupa i Św. Siostry jego, dziewiczej Eutropii, oraz jej towarzyszek, zabitych przez pogańskie hordy barbarzyńców.

Na wyspie Cyprze dzień zgonu Św. Spirydiona, Biskupa. Należał on do liczby owych Wyznawców, co przez Galeriusza Maksymiana skazani zostali do robót w kopalniach, gdy im wykłuto prawe oko i przecięto lewy staw goleniowy. Obdarzony był Darem cudów i proroctwa, a na Soborze w Nicei nie tylko, że spowodował pewnego filozofa pogańskiego, chcącego Religię Chrześcijańską ośmieszyć, do zamilknięcia, ale nawet nawrócił go do Wiary Świętej.

W Bergamo uroczystość Św. Wiatora, Biskupa i Wyznawcy.

W Pawii uroczystość Św. Pompejusza, Biskupa.

W Neapolu w Kampanii uroczystość Św. Agnellusa, Opata, sławnego z Daru cudów. Często widywano go jako obrońcę niebiańskiego z chorągwią krzyżową w ręce, gdy oblężone miasto uwalniał od nieprzyjaciół.

W Ubedzie w Hiszpanii dzień zgonu Św. Jana od Krzyża, Wyznawcy, współpracownika Św. Teresy przy reformowaniu Zakonu Karmelitańskiego. Uroczystość jego obchodzą dnia 24 listopada.

W Mediolanie uroczystość Św. Matroniana, Pustelnika.

 

 

 

 

 

 

A gdzie indziej wielu innych Świętych Męczenników i Wyznawców oraz Świętych Dziewic.

R. Deo gratias.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023