Kalendarz liturgiczny

16 Grudnia.

Św. Euzebiusza, Biskupa i Męczennika; Sobota II Tygodnia Adwentu — dzień ferialny.

Ryt półzdwojony większy. Szaty czerwone.

 

 

 

Źródło: Pius Parsch „Rok Liturgiczny”, Poznań 1956, t. 1

 

 

I. ŚW. EUZEBIUSZA Z VERCELLI, BISKUPA MĘCZENNIKA (wspomnienie)

Męczennicy tęsknili do Chrystusa

1. Św. Euzebiusz. 

Dzień śmierci 1 sierpnia 371 r. Ponieważ w dniu tym przypada uroczystość św. Piotra w Okowach, Papież Klemens VIII (1592-1605) wyznaczył święto na dzień rocznicy jego konsekracji biskupiej (15 grudnia), które z powodu oktawy Niepokalanego Poczęcia przeniesiono na 16 grudnia.

– Grób w Vercelli, w północnych Włoszech.

– Życie. Euzebiusz był najpierw lektorem w Rzymie, później biskupem w Vercelli; jest on jednym z tych wielkich obrońców dogmatu Bóstwa Chrystusowego, którzy w walce z arianizmem musieli cierpieć nieopisany ucisk i prześladowanie.

Poznaj dalszą część rozważania:

Za swoje przekonania został skazany na wygnanie do Scytopolis (w Palestynie). Później pozwolono mu wrócić do jego siedziby biskupiej; zmarł śmiercią naturalną, lecz jest czczony jako męczennik (w szerszym znaczeniu) z powodu ciężkiego wygnania, które musiał znosić. On pierwszy wprowadził na Zachodzie wśród księży pracujących przy tym samym kościele życie wspólne, mające na celu pielęgnowanie Służby Bożej. Zastosowanie: Dzisiejsze odrodzenie liturgiczne dąży również do zwiększenia ducha wspólnoty i wspólnej Służby Bożej. Kościół nasz i czasy, w których żyjemy, wymagają istnienia społeczności żyjących modlitwą i ofiarą. Czy nie myślimy i nie działamy jeszcze w zbytnim odcięciu od innych, samotnie i egoistycznie?

2. Msza (Sacerdotes Dei) wspólna na uroczystość biskupa męczennika. Ewangelia: Po uroczystym wyznaniu Św. Piotra w Cezarei Filipowej Pan nasz zamierza przygotować uczniów na Swoją śmierć krzyżową; przepowiada po raz pierwszy mękę swoją i mówi Apostołom o Krzyżu. I posuwa się o krok dalej mówiąc, że nie tylko On Sam cierpieć będzie, ale że i oni, uczniowie Jego, obarczeni krzyżem mają iść za Nim. O tym mówi nam również Kościół w święto biskupa Męczennika: on bowiem słowa te w czyn wprowadził, zaparł się siebie, niósł krzyż swój i znienawidził życie ziemskie. Dlatego otrzymał obietnicę, że Syn Człowieczy przyjdzie w Chwale Ojca Swego z Aniołami nagrodzić jego dobre uczynki. W chwili śmierci Świętego rzeczywiście nawiedził go Pan; my również kiedyś weźmiemy udział w ponownym Przyjściu Pana. W Epistole Święty staje przed nami i mówi: Wtedy tylko możecie mieć udział w Chwale mojej, gdy będziecie towarzyszami moich cierpień. Złóżmy przeto w czasie ofiarowania na Ołtarzu krzyże naszego życia i przyjmijmy Komunię Świętą jako zadatek niebieskiej korony z „drogich kamieni” (Ant. na Komunię Świętą).

Msza Święta trzykrotnie przypomina nam o kapłańskiej godności Świętego (Introit, Alleluja, Ofertorium): w celebransie widzimy naszego czcigodnego Biskupa Męczennika.

II. SOBOTA PO 2 NIEDZIELI ADWENTU

Oglądać będziemy Króla w jego piękności

1. Czytanie adwentowe. Prorok Izajasz każe nam wołać do nadchodzącego Pana, z sercem pełnym tęsknoty (Iz 33, 2-6):

„Panie, zmiłuj się nad nami,

BOŚMY NA CIEBIE CZEKALI!

bądź ramieniem naszym z rana,

a zbawieniem naszym czasu utrapienia.

Przed głosem Anioła pouciekały ludy,

i przed wywyższeniem się Twoim rozpierzchnęły się narody…

Uwielbiony jest Pan, gdyż mieszkał na wysokości;

napełnił Syjon Sądem i Sprawiedliwością.

I będzie wiara za czasów twoich,

bogactwa zbawienia, mądrość i umiejętność,

bojaźń Pańska ta jest skarbem jego”.

Poznaj dalszą część rozważania:

Piękna to modlitwa adwentowa! Królestwo Boże jednak nakłada także obowiązki. Prorok zapytuje: kto będzie obywatelem tego Królestwa (14-17)?

„Któż z was będzie mógł mieszkać z ogniem pożerającym?

Kto z was zamieszka z paleniem wiecznym?

Kto chodzi w sprawiedliwościach i mówi prawdę;

kto odrzuca chciwość ucisku,

a otrząsa ręce swe od wszelkiego podarku;

który zatyka uszy swe, aby nie słuchać o krwawych czynach,

a zamruża oczy swe, aby nie patrzał na złe:

ten na wysokości mieszkać będzie,

zamki kamienne wysokością jego;

chleb mu dano, wody jego wierne są.

Króla w piękności jego oglądać będą oczy jego…!”

2. Śpiewy adwentowe. W modlitwie nocnej śpiewamy tajemnicze responsorium:

„Wyjdzie Pan z Samarii

do bramy, która zwrócona jest na wschód,

i przyjdzie do Betlejem, stąpając po wodach zbawienia Judy.

Wówczas każdy człowiek będzie zbawiony,

bo oto przychodzi.

I zgotowana będzie w miłosierdziu stolica jego

i siądzie na niej w prawdzie”. (Resp. 1)

„Oczekujemy Pana z niecierpliwością:

Spiesz się, nie zwlekaj, Panie,

i uwolnij lud twój.

Przyjdź, Panie, i racz nie zwlekać,

odpuść nieprawości ludowi twemu”. (Resp. 2)

O wschodzie słońca oglądamy w wizji proroczej Kościół wszystkich narodów:

„Pan podniesie chorągiew między narodami,

i zgromadzi rozproszonych Izraela”. (Ant. do Bened.)

Sobotnie Nieszpory są już uroczystością wstępną do następującej niedzieli.

Czytanie i śpiewy umożliwiają nam jeszcze raz spojrzeć na Chrystusa, na Jeruzalem i na nas samych. W jakiej roli widzimy Chrystusa? Jako Sędziego, Króla i Zbawiciela. Co nam przynosi? Pokój, mądrość, rozeznanie, bojaźń Bożą. Jak nam się przedstawia Jeruzalem? Jako miasto świątecznego obchodu, jako mieszkanie nasze, jako twierdza i źródło. Jakimi my być musimy? Wolnymi od grzechów.

† † †

Mszał Rzymski 1931r.; Mszał Rzymski 1949r.

I. ŚW. EUZEBIUSZA, BISKUPA I MĘCZENNIKA 

Św. Euzebiusz urodził się na Sardynii w IV wieku, w epoce, gdy Arianie starali się obalić dogmat Bóstwa Chrystusa Pana. Prześladowany przez nich, w końcu został za ich sprawą skazany na wygnanie. Pomino, że nie zginął śmiercią męczeńską, Kościół przyznaje mu palmę Męczennika za jego niewzruszoność wobec śmierci i niezwykłą niezwykłą stałość w cierpieniach. (Ew.) († 371).

II. Podczas Adwentu, kiedy się odprawia jakąkolwiek Mszę świąteczną czyni się komemorację ferii przez odmawianie kolekty z poprzedniej niedzieli, z wyjątkiem Suchych dni, które mają, własną, kolektę. W tygodniu zaś, gdy nie ma Mszy własnej, odmawia się Mszę niedzielną.

MSZA WOTYWNA O N. M. P. NA CZAS ADWENTU (zwana u nas Roratami).

 

 

 

† † †

 

 

 

 

Z MARTYROLOGIUM RZYMSKIEGO (1956R.)

 

 

Dnia 16-go grudnia oprócz tego obchodzi Kościół Święty pamiątkę następujących Świętych Pańskich, zamieszczonych w Rzymskich Martyrologium:

 

Uroczystość Św. Euzebiusza, Biskupa i Męczennika z Vercelli, o którym wspomniano wczoraj i 1 sierpnia.

Wspomnienie trzech Młodzieńców Ananiasza, Azariasza i Mizaela, których relikwie złożone są w grocie pod Babilonem.

W Rawennie męczeństwo Św. Walentyna, naczelnika wojny, jego syna Św. Konkordiusza i Świętych Nawalisa i Agrykoli, którzy jako Męczennicy podczas prześladowania Maksymiańskiego życie swe położyli dla Chrystusa Pana.

W Noli w Kampanii uroczystość Św. Albiny, Dziewicy i Męczenniczki za cesarza Decjusza.

W Afryce śmierć męczeńska bardzo wielu Świętych Dziewic, które w prześladowaniu wandalskim za ariańskiego króla Huneryka zostały powieszone, obciążone ogromnymi ciężarami i rozpalonymi płytami żelaznymi parzone. Tym sposobem dopełniły chwalebnie swej ofiary.

W Vienne, uroczystość Św. Ado, Biskupa i Wyznawcy.

W Aberdeen w Szkocji uroczystość Św. Beanusa, Biskupa.

W Gazie w Palestynie uroczystość Św. Ireniona, Biskupa.

 

 

 

 

 

 

A gdzie indziej wielu innych Świętych Męczenników i Wyznawców oraz Świętych Dziewic.

R. Deo gratias.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023