Kalendarz liturgiczny

19 Stycznia.

Świętych Mariusza i Towarzyszy, Męczenników; Św. Kanuta, Wyznawcy

Drugi dzień Oktawy Modłów o Jedność Kościoła

Ryt zwyczajny (prosty). Szaty czerwone.

 

 

Źródło: Pius Parsch „Rok Liturgiczny”, Poznań 1956, t. 1

 

 

Potrzeba nam rodzin odważnych w wyznawaniu Wiary 

1. Św. Mariusz i jego towarzysze.

Dzień śmierci nieznany, prawdopodobnie czasy Dioklecjana.

— Grób w diakonii Św. Hadriana i w kościele tytularnym Św. Praksedy w Rzymie. Święto ich pojawia się w kalendarzu Rzymskim dopiero w XII w.

— Życie. W aktach opartych tylko na legendzie czytamy: „Mariusz, Pers wysoko urodzony, przybył do Rzymu wraz z żoną swoją Marta, pochodzącą również ze szlachetnego rodu, oraz z synami swymi Audifaksem i Abachumem za panowania cesarza Klaudiusza II (268-270), by uczcić tam groby Męczenników. Odwiedzali zamkniętych w więzieniach Chrześcijan, pomagali im słowem i uczynkiem, dzielili się z nimi tym, co posiadali, oraz grzebali zwłoki świętych. Wkrótce jednakże sami zostali ujęci, a ponieważ ani groźbami, ani pochlebstwami nie można było ich nakłonić do składania ofiar pogańskich, zostali strasznie ubiczowani.

Poznaj dalszą część rozważania:

Najpierw poniosła śmierć męczeńską Marta; upominała ona męża swego i synów, by mężnie znosili wszelkie tortury dla Wiary. Po niej ścięto i tamtych na tym samym miejscu, a zwłoki ich wrzucono do ognia. Matrona rzymska Felicyta kazała wyciągnąć z ognia zwęglone już częściowo ich ciała i pochować w swojej posiadłości. Do takich jednak legendarnych opisów życia Świętych nie można przywiązywać wielkiej wagi.

2. Św. Kanut, król duński, zginął z ręki mordercy w kościele Św. Albana w Odense 10 lipca 1086 r. Martyrologium myli go z innym Świętym tegoż imienia, księciem Kanutem, jego bratankiem, który umarł 7 stycznia 1131 roku, a kanonizowany został 8 listopada 1169 r. przez Papieża Aleksandra III. Święty król Kanut był kanonizowany w 1101 r. przez Papieża Paschalisa II.

3. Msza (Justi epulentur). Chociaż wielcy Święci średniowiecza i czasów nowszych są nam lepiej znani i czasowo bliżsi, to jednak powinniśmy być zawsze przepełnieni najgłębszą czcią, gdy obchodzimy uroczystość któregoś z dawnych Męczenników. Jakaż to moc wiary, odwaga w cierpieniu i miłość Chrystusa przemawia do nas z ich ofiarnej śmierci, przez którą stali się tak podobni do Pana! Są oni nasieniem, które wydało obfity plon narodów chrześcijańskich, do których i my należymy. Jakże serdecznie można uczestniczyć we Mszy Świętej w święto Męczennika! Kościół przenosi nas na grób Męczenników, na którym składamy Świętą Ofiarę. Męczennicy odnawiają wówczas ofiarę swego życia i łączą ją z Ofiarą Odkupienia złożoną przez Chrystusa; my zaś otrzymujemy od nich moc Wiary i bierzemy udział w ich wyniesieniu w Chwale Wiecznej. Męczeństwo jest również dalszym ciągiem oraz odnowieniem śmierci Chrystusa w Jego Ciele Mistycznym. Mszał obfituje w teksty poświęcone męczennikom (poza trzema z „Commune”, mamy jeszcze szereg własnych); są bez wyjątku bardzo stare i przepełnione podniosłym nastrojem dawnego Kościoła. Wieje od nich niejako duch katakumb. Nasza Msza jest przeważnie złożona z tekstów z „Commune”. — Introit przenosi nas od razu do Niebieskiej Uczty weselnej, gdzie sprawiedliwi (tzn. Męczennicy) radują się oglądaniem Boga. — Epistoła jest szczególnie piękna; Kościół ukazuje nam przykłady naszych wielkich przodków (rodziny Bożej) i zachęca nas, byśmy stali się jej godnymi. Należymy do rodziny męczenników; powinniśmy więc mieć przynajmniej cierpliwość i ufność, jeżeli już nie stać nas na odwagę w cierpieniu. Wreszcie słyszymy wielki motyw starożytnego Kościoła powrót Pana: „Bo już za niewielką chwilę przyjdzie, który ma przyjść, i nie będzie zwlekał”. — Bardzo dawny jest tekst śpiewu Alleluja: „Dziwny jest Bóg w Świętych Swoich”; to jest też powodem, dla którego Kościół każe nam czcić prawie codziennie Świętych, byśmy w nich podziwiali wielkość Boga. W Ewangelii trwamy na Górze Oliwnej u stóp Pana, a On podaje nam znaki Swego Przyjścia — cierpienia swoich wyznawców; a do nich należą katusze Męczenników: „Zabijać was będą, i będziecie w nienawiści u wszystkich narodów dla Imienia Mego”. To był los Świętych Męczenników, których pamięć czcimy; podczas dzisiejszej Mszy Świętej przeżywamy już naprzód powrót Chrystusa w jasności Świętych. — Komunia Święta jest dodaniem sił do nowej walki; Chrystus darzy nas Swą przyjaźnią i zachęca do odwagi w cierpieniu. Msza dzisiejsza była jakby godziną spędzoną na górze Tabor; widzieliśmy Chrystusa w chwili Jego ponownego Przyjścia, w jasności Jego Męczenników; schodzimy teraz z góry Przemienienia, by kroczyć dalej po krzyżowej drodze życia.

II. CZYTANIE PISMA ŚWIĘTEGO w tygodniu po 2 niedzieli po Objawieniu.

Piątek (2 Kor 9, 6-11). 

Św. Paweł mówi o błogosławieństwie dobroczynności:

„A to powiadam: Kto skąpo sieje, skąpo też i żąć będzie, a kto sieje w błogosławieństwach, w błogosławieństwach też żąć będzie. Każdy jako postanowił w sercu swoim, nie z żalem albo z musu: ochotnego bowiem dawcę miłuje Bóg. A Bóg mocen jest udzielić wam wszelkiego daru w obfitości, abyście mając zawsze dostatek wszystkiego obfitowali we wszelki dobry uczynek, jako napisane jest: Rozsypał, dał ubogim, a sprawiedliwość jego trwa na wieki wieków. A Ten, który siewcy dostarcza nasienia i chleb do spożycia, i wam też nasienie rozmnoży, i przysporzy plonów sprawiedliwości waszej, abyście ubogaceni we wszystko, opływali we wszelką prostotę, która przez nas sprawia dziękczynienia Bogu”.

† † †

Mszał Rzymski 1931r.; 1949r.

I. Świętych Mariusza i Towarzyszy, Męczenników

Mariusz i Marta, żona jego, wraz z dwoma synami Audifaksem i Abachusem, nawiedzali w Rzymie Chrześcijan więzionych za Wiarę. Wypełniali również wiele innych uczynków miłosiernych, nakazanych przez Wiarę Chrześcijańską, tak, że wkrótce ponieśli męczeństwo. Poddano ich strasznym torturom, w których śmierć znaleźli” (Ew.).

II. Św. Kanuta, Wyznawcy

Św. Kanut, wyniesiony na tron Duński, zabrał się gorąco do rozszerzania Wiary Świętej w swym królestwie. Gorliwość jego i miłość dla Wiary przysporzyła mu wkrótce nieprzyjaciół, którzy zamordowali go w chwili, gdy modlił się u stóp ołtarza w kościele Św. Albana († 1086). Bóg uczcił jego świętość przez cuda, zdziałane przy jego grobie.

 

 

 

† † †

 

 

 

Z MARTYROLOGIUM RZYMSKIEGO (1956R.)

 

 

Dnia 19-go stycznia oprócz tego obchodzi Kościół Święty pamiątkę następujących Świętych Pańskich, zamieszczonych w Rzymskich Martyrologium:

 

Uroczystość Św. Kanuta, Króla i Męczennika, którego dzień śmierci już podano w dniu 7 b. m.

W Rzymie przy Via Cornelia męczeństwo szlachetnej rodziny perskiej Mariusza i Marty wraz z ich synami Audifaksem i Abachumem za panowania cesarza Klaudiusza. Z nabożnych pobudek przybywszy do Rzymu, wszelkimi mękami zostali dręczeni, biczowani, na torturach rozciągnięci, na ogniu smażeni i żelaznymi hakami szarpani, aż w końcu poobcinano im ręce; później Martę wrzucono do wody, a resztę z nich pościnano i spalono.

W Smyrnie dzień pamiątkowy Św. Germanikusa, Męczennika. Jako delikatny młodzieniec kwitnącej urody, wiele cierpiał za czasów Marka Antonina i Lucjusza Aureliusza, a wzmocniony niebiańską siłą, niezachwianie wytrwał wszystkie katusze, sam nawet drażniąc dzikie zwierzę, któremu go porzucono na pożarcie, ażeby w jego kłach zmiażdżony, przez śmierć godnym się stał spojenia z prawdziwym chlebem Chrystusa Pana.

W Afryce pamiątka Świętych Męczenników Pawła, Gerontiusza, Januariusza, Saturninusa, Successusa, Juliusza, Katusa, Pii i Germany.

Pod Spoleto męczeństwo Św. Pontaniusza z czasu cesarza Antonina. Na rozkaz sędziego Fabiana został nasamprzód za wiarę okrutnie biczowany, a potem zmuszony do chodzenia boso po rozpalonych węglach. Gdy mimo to nie doznał żadnej szkody na ciele, rozciągnięto go na torturach, powieszono na żelaznym haku, a następnie wrzucono do więzienia, gdzie niebiańskie odwiedziny wzmocniły go na ciele i duchu; w końcu porzucono go lwom na pożarcie, oblano roztopionym ołowiem, a nareszcie ścięto mieczem.

W Lodi pamiątka Św. Bassianusa, Biskupa i Wyznawcy, który wspólnie z Św. Ambrożym odważnie walczył przeciw błędnowiercom.

W Worcesterze w Anglii dzień pamiątkowy Św. Wulstana, Biskupa i Wyznawcy, którego Św. Innocenty III za znakomite zasługi i cuda policzył w poczet Świętych.

 

 

 

 

 

 

A gdzie indziej wielu innych Świętych Męczenników i Wyznawców oraz Świętych Dziewic.

R. Deo gratias.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024