Kalendarz liturgiczny

23 września

SOBOTA SUCHYCH DNI JESIENNYCH.

Św. Linusa, Papieża i Męczennika

Komemoracja: Św. Tekli, Panny i Męczenniczki

Ryt półzdwojony. Szaty czerwone

 

 

UWAGA!

 

Dziś  tj. w  sobotę 23 września 2023r. przypada kolejny ostatni dzień z Suchych Dni Jesiennych, tj. Sobota Suchych Dni Jesiennych, zgodnie z kan. 1252 § 2, zawartym w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1917 roku jako nadal obowiązującym, w którym obowiązuje POST ŚCISŁY (ilościowy dla osób od 21 do 60 roku życia; jakościowy od 7 roku życia).

 

 

SOBOTA SUCHYCH DNI JESIENNYCH. NAUKA.

 

 

Źródło: Pius Parsch „Rok Liturgiczny”, Poznań 1956, t. 3.

 

 

1. Św. Linus.

Pierwszy następca Św. Piotra. Dzień śmierci 23 września, około r. 79(?).  — Grób w Watykanie, obok Św. Piotra.

Życie. Św. Linus był Papieżem i Męczennikiem, bezpośrednim następcą Św. Piotra. Imię jego z dawien dawna zamieszczone jest w Kanonie Mszy. Brewiarz podaje o nim następujące szczegóły, które jednak nie są historycznie stwierdzone: „Papież Linus pochodził z Volterry w Etrurii i zarządzał Kościołem bezpośrednio po Św. Piotrze. Świętość jego i moc wiary były tak wielkie, że nie tylko wypędzał złe duchy, lecz nawet wskrzeszał umarłych… Ustanowił on przepis, że niewiasty uczestniczące w obrzędach kościelnych powinny przychodzić z okrytą głową. Za niezłomną swą Wiarę został skazany na ścięcie przez bezbożnego i niewdzięcznego konsula Saturnina, którego córkę uwolnił od złego ducha…”.

Msza (Si diligis) wspólna na uroczystość papieży.

2. Św. Tekla.

Dzień śmierci (według Martyrologium) 23 września. około r. 100. — Grób w rodzinnym jej mieście, Ikonium.

— Życie. Uczennica Św. Pawła, czczona przez Ojców Kościoła Wschodniego jako pierwsza męczennica, równa Apostołom. Już w II wieku postać jej osnuta była legendami, a grób licznie nawiedzali pielgrzymi. Osoba jej zatem jest niewątpliwie historyczna, szczegóły jej życia natomiast opierają się w wielkiej mierze na legendzie (*). Pochodziła rzekomo z Ikonium, gdzie Św. Paweł w jednej ze swych podróży misyjnych miał ją nawrócić na Wiarę Chrystusową. Według legendy właśni rodzice mieli ją oskarżyć o wyznawanie Wiary Chrześcijańskiej, ponieważ dla Miłości Chrystusa odrzuciła narzeczonego. Ale podpalony dla niej stos ugasiła nagła ulewa, gdy Święta uczyniwszy na sobie Znak Krzyża Świętego sama rzuciła się w płomienie. Następnie uszła do Antiochii, gdzie ją powtórnie skazano na śmierć i rzucono dzikim zwierzętom na pożarcie; ale i te nie uczyniły jej nic złego. Wreszcie wrzucono ją do dołu, pełnego jadowitych wężów, skąd również wyszła bez szwanku. Tak wtedy w cudowny sposób trzykrotnie uniknęła śmierci w męczarniach, skutkiem czego wielu pogan nawróciło się na Wiarę Chrystusową; Święta zaś powróciła do lkonium, a zamieszkawszy w samotni na pobliskiej górze zmarła spokojną śmiercią w wieku lat dziewięćdziesięciu.

— Zastosowanie. Za dawnych czasów otaczano Św. Teklę wielką czcią, zwłaszcza jako Patronkę umierających. Dlatego też wzmiankę o niej znajdujemy dziś jeszcze w modlitwie za konających: „A jakoś Błogosławioną Teklę, dziewicę i męczennicę, trzykrotnie od okrutnych mąk wyswobodził, tak racz wybawić duszę tego sługi swego (służebnicy swojej) i dozwól mu (jej) radować się z Tobą w weselu dobrami niebieskimi. Amen”.

3. Przygotujmy się zawczasu na śmierć.

W czasie jesieni kościelnej Patronka umierających zachęca nas, abyśmy przysposobili Tron Chrystusowi Panu przez dobre przygotowanie się na śmierć. Kościół udostępnia nam cały szereg zbawiennych środków, przysparzających nam Łask na ciężką chwilę rozstania się ze światem Są to: Olejem Świętym Namaszczenie, Wiatyk, odpust Apostolski na godzinę śmierci i Commendatio animae (polecenie duszy Bogu). O tym właśnie ostatnim obrzędzie ludzie świeccy zwykle najmniej wiedzą i najrzadziej z niego korzystają. Kościół — w osobie kapana — pragnie być obecny przy śmierci swych dzieci i za pośrednictwem modlitwy nieść im ulgę w tym ciężkim przejściu. Modlitwy tej Commendatio są niezwykle piękne i głębokie. Umyślnie są one długie ze względu na przedłużające się nieraz konanie. Powinniśmy raz po raz powoli odczytywać je i rozważać, zwłaszcza przepiękne „Proficiscere…”: „Wynijdź, duszo chrześcijańska, z tego świata w Imię Boga Ojca Wszechmogącego, Który cię stworzył; w Imię Jezusa Chrystusa, Syna Boga Żywego, Który za ciebie cierpiał; w Imię Ducha Świętego, Który na ciebie wylany został…”. Następnie Kościół przytacza cały zastęp Świętych Starego i Nowego Testamentu, których Bóg wspomagał w potrzebie; w ten bowiem sposób pragnie pocieszyć duszę w ucisku i dodać jej otuchy. Właśnie dopóki jesteśmy zdrowi, powinniśmy się dobrze zapoznać z tymi modlitwami i wniknąć w ich ducha, żeby w krytycznej chwili odnieść z nich rzeczywisty pożytek. Gotujmy wtedy tron Panu.

 

———————————–

Przypis do powyższego rozważania:

(*) Akta Tekli są apokryfem, napisanym ok. 180 roku przez kapłana z Azji Mniejszej; znamionuje je niezdrowa żądza cudów i wszelkich zjawisk nadprzyrodzonych.

 

***

Mszał Rzymski 1931r.

1. Św. Lina, Papieża i Męczennika. W Rzymie, jak mówią Akta Męczeńskie, obchodzą w tym dniu triumf Św.. Lina; Papieża i Męczennika, który był bezpośrednim następcą Św. Piotra na stanowisku rządcy Kościoła. Poniósł śmierć męczeńską i został pochowany na Watykanie, obok tegoż Apostoła”.

2. Komemoracja Św. Tekli, Panny i Męczenniczki. W Likaonii, mówi Martyrologium Rzymskie, uroczystość Św. Tekli, Panny i Męczenniczki, nawróconej przez Św. Pawła w lkonium (Azja Mniejsza). Poniosła za Wiarę Chrystusową męczeństwo ognia i dzikich zwierząt, za panowania cesarza Nerona”.

 

***

Mszał Rzymski 1949r.

1. Św. Lina, Papieża i Męczennika. Bezpośredni następca Św. Piotra na stolicy rzymskiej, poniósł śmierć męczeńską za Nerona.

2. Św. Tekli, Dziewicy i Męczennicy. Podanie głosi, że była nawrócona przez Św. Pawła. Umęczona za Nerona.

 

 

 

Z MARTYROLOGIUM RZYMSKIEGO (1956R.)

 

 

Dnia 23-go września oprócz tego obchodzi Kościół Święty pamiątkę następujących Świętych Pańskich, zamieszczonych w Rzymskim Martyrologium:

 

 

W Rzymie uroczystość Św. Linusa, Papieża i Męczennika, rządzącego jako pierwszy następca Św. Piotra Kościołem Świętym, a jako Męczennik złożony został obok niego na wzgórzu watykańskim.

W Ikonium w Lykaonii męczeństwo Świętej Tekli, Dziewicy, nawróconej przez Św. Pawła, a tryumfującej za cesarza Nerona w Wierze w Chrystusa nad płomieniami i zwierzętami dzikimi; gdy poniosła bohatersko wiele innych mąk jako zachęcający przykład dla wielu, przybyła do Seleucji i znalazła tam miejsce ostatniego spoczynku. Ojcowie Święci sławili Św. Męczenniczkę wspaniałymi mowami pochwalnymi.

W Kampanii pamiątka Św. Sozjusza, Diakona z Miseno, któremu Święty Januariusz, Biskup, przepowiedział śmierć męczeńską, gdy spostrzegł ponad głową jego płomienie, unoszące się podczas czytania Ewangelii; i rzeczywiście został już po kilku dniach w wieku 30 lat — równocześnie ze wspomnianym Biskupem ścięty dla Wiary.

W Afryce pamiątka Świętych Męczenników Andrzeja, Jana, Piotra i Antoniusza.

W obwodzie Coutances uroczystość Św. Paterna, Biskupa i Męczennika.

W Ankonie uroczystość Św. Konstancjusza, Mansjonarza kościoła Św. Piotra, odznaczonego darem cudów.

W Hiszpanii uroczystość Świętych Niewiast Ksantypy i Polykseny, będących uczennicami Świętych Apostołów.

 

 

 

A gdzie indziej wielu innych Świętych Męczenników i Wyznawców oraz Świętych Dziewic.

R. Deo gratias.

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023