Kalendarz liturgiczny

4 Stycznia.

Oktawa Świętych Młodzianków.

Ryt prosty. Szaty czerwone.

 

 

Źródło: Pius Parsch „Rok Liturgiczny”, Poznań 1956, t. 1

 

 

I. Czytanie Pisma Świętego (Rz 7, 1-25).

Św. Paweł zwraca się do Zakonu: myśl, że wszystko, co się z Chrystusem działo, spełnia się również mistycznie w Jego członkach, otrzymuje nowe zastosowanie w stosunku Chrześcijanina do Zakonu. Chrześcijanin wolny jest od Zakonu, ponieważ umarł z ciałem Chrystusowym i teraz prawnie służy Bogu (1-7). Następnie (8-25) mówi Św. Paweł o człowieku nieodkupionym. Dwie siły ścierają się w nim, aby uzyskać zwycięstwo: człowiek wewnętrzny, lepsza natura, znająca i oceniająca dobro, i człowiek cielesny, w którym żyje zła pożądliwość i grzech się zakorzenia. Sam Zakon nie mógłby przełamać gwałtowności grzesznej natury; spod jej nacisku tylko Łaska Chrystusa wyzwolić nas może.

„Wiem bowiem, że we mnie, to jest w ciele moim nie przebywa dobro. Łatwo mi bowiem chcieć, ale by dobro wykonać, nie znajduję sposobu. Bo nie czynię dobra, którego chcę, ale zło, którego nie chcę, to czynię… A widzę inne prawo w członkach moich, sprzeczne z prawem umysłu mego, poddające mnie w niewolę pod prawo grzechu, które jest w członkach moich. Nieszczęsny ja człowiek! Któż mnie wyzwoli z ciała tej śmierci? Łaska Boża przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego”.

II. Zakończenie.

Z dniem dzisiejszym kończy się właściwie święto Bożego Narodzenia. Jutro rozpoczyna się już drugie wielkie święto, święto Objawienia Pańskiego. Boże Narodzenie, święto Przyjścia na świat Pana, rozpoczynało się wigilią, potęgowało się w samą uroczystość Narodzenia, która była obchodzona trzykrotną Ofiarą Mszy Świętej. Trzy święta towarzyszące służyły do podniesienia blasku głównego święta. Niedziela w oktawie pogłębiła myśli o Bożym Narodzeniu i przerzuciła most ku Wielkanocy. Dzień oktawy wzniósł święto na nowe wyżyny, a święto Imienia Jezusowego rozszerzyło treść oktawy.

 

 

 

† † †

 

 

 

Z MARTYROLOGIUM RZYMSKIEGO (1956R.)

 

 

Dnia 4-go stycznia oprócz tego obchodzi Kościół Święty pamiątkę następujących Świętych Pańskich, zamieszczonych w Rzymskich Martyrologium:

 

Oktawa Młodzianków.

Na Krecie dzień pamiątkowy Św. Tytusa; wyświęcony na tejże wyspie na Biskupa przez Św. Pawła, Apostoła, zakończył tamże swój żywot wytrwany na wiernym pełnieniu urzędu kaznodziejskiego i został pochowany w kościele powierzonym mu przez Apostoła, jako wierny sługa Pana. Uroczystość jego obchodzoną bywa dnia 6 lutego.

W Rzymie Świętych Męczenników: Pryskusa, Kapłana; Pryscyllianusa, Kleryka i pobożnej niewiasty Benedykty, którzy za czasów bezbożnego cesarza Juliana pod mieczem katowskim życie swe ofiarowali za Wiarę.

Tamże Św. Dafrozy, małżonki Św. Flawiana, Męczennika; po śmierci męża została wygnana i zakończyła swój żywot przez miecz katowski, za panowania tego samego Juliana.

W Bolonii Świętych Hermesa, Ageusza i Kajusa, żyjących za czasów cesarza Maksymina.

W Adrumetum w Afryce dzień pamiętny Św. Marilusa, Męczennika, który za czasów prześladowania pod cesarzem Sewerusem, na rozkaz okrutnego namiestnika Skapuli został pożarty przez dzikie bestie.

Również w Afryce chwalebnych Świętych Męczenników Akwilinusa, Geminusa, Eugeniusa, Marcyana, Kwinktusa, Teodusa i Tryfona.

W Langres we Francji Św. Gregoriusza, Biskupa, słynącego wskutek swej cudotwórczości.

W Reims we Francji Św. Rygoberta, Biskupa i Wyznawcy.

 

 

 

 

 

 

A gdzie indziej wielu innych Świętych Męczenników i Wyznawców oraz Świętych Dziewic.

R. Deo gratias.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024