Kalendarz liturgiczny

5 Stycznia.

WIGILIA OBJAWIENIA PAŃSKIEGO, TJ. TRZECH KRÓLI; Św. Telesfora, Papieża i Męczennika; Pierwszy piątek miesiąca 

Ryt półzdwojony, uprzywilejowany 2-ej klasy. Szaty białe.

 

 

Źródło: Pius Parsch „Rok Liturgiczny”, Poznań 1956, t. 1

 

 

1. Czytanie Pisma Świętego (Rzym. 8, 1-39). Czego Zakon zrobić nie zdołał, to zdziałał Bóg przez Chrystusa. Przyjął nasze ludzkie ciało i w nim poniósł śmierć na krzyżu. Tak stało się zadość żądaniu prawa, iż grzeszne ciało zasługuje na śmierć. W zamian za to udzielił Bóg wiernym Łask Ducha Świętego, Który stał się nową podstawą życia, daną człowiekowi wierzącemu na Chrzcie Świętym. On to również zbudzi ciała do wiecznego życia w dniu zmartwychwstania (1-11). Posiadanie Ducha Świętego nie tylko zobowiązuje do życia z ducha, lecz i uzdalnia nas do tego. Jest On zadatkiem przyszłej naszej chwały (12-30). Chrześcijanin może teraz być pewien swego zbawienia. Bóg jest jego Ojcem, Chrystus bratem, a we własnej duszy nosi on miłość Pana swego, która jest silniejsza od wszelkiej mocy ziemskiej i piekielnej. Rozdział 8 jest szczytowym punktem całego listu: „Którychkolwiek bowiem ożywia duch Boży, ci są synami Bożymi… Otrzymaliśmy ducha przybrania za synów i w duchu tym wołamy: Abba (Ojcze)! A sam Duch daje świadectwo duchowi naszemu, żeśmy synami Bożymi. A jeśli synami, to i dziedzicami, dziedzicami Bożymi a współdziedzicami Chrystusa: jeśli razem z Nim cierpimy, abyśmy z Nim razem uwielbieni byli. Sądzę bowiem, że utrapień czasu niniejszego ani porównać nie można z przyszłą chwałą, która się w nas objawi” (14-18).

2. Św. Telesfor (127-137). Martyrologium mówi: „W Rzymie Św. Telesfora, Papieża; poniósł on za panowania Antoniusza Piusa po długich katuszach chwalebną śmierć męczeńską za Wiarę Chrześcijańską”. Św. Ireneusz nazywa go „chwalebnym Męczennikiem” (Adversus haereses, 3, 3). Pochowany został na Watykanie. Pierwsze to w nowym roku święto Papieża Męczennika przywodzi nam na pamięć, że od czasów Św. Piotra wielu namiestników Chrystusa oddało życie na świadectwo Panu. Polecajmy się wszystkim Papieżom Męczennikom.

† † †

Mszał Rzymski 1931r.; Mszał Rzymski 1949r.

Czas od Bożego Narodzenia do święta Objawienia stanowi jednolity okres świąteczny. Od XIII w. weszło w zwyczaj, że przygotowywano się do jutrzejszego święta osobną wigilią, która jednakowoż nie posiada charakteru pokutniczego właściwego wigiliom.

Teksty są zapożyczone z niedzieli w oktawie Bożego Narodzenia. Ewangelia opisuje nam powrót do Nazaretu. Po śmierci Heroda objął tron jego syn Archelaus, niemniej okrutny od swego ojca. Okupuje on swoją władzę krwią 3000 umęczonych poddanych. Św. Józef, zawsze posłuszny Woli Bożej, roztropnie obiera na stały pobyt miasteczko Nazaret z dala od Judei i srogiego tyrana.

Podziwiajmy harmonię i hierarchię od Boga ustanowioną: Jezus jest posłuszny Maryi, a Marya Józefowi, głowie Rodziny, któremu Bóg objawia Swą Wolę.

 

 

 

† † †

 

 

 

Z MARTYROLOGIUM RZYMSKIEGO (1956R.)

 

 

Dnia 5-go stycznia oprócz tego obchodzi Kościół Święty pamiątkę następujących Świętych Pańskich, zamieszczonych w Rzymskich Martyrologium:

 

Wigilia uroczystości Objawienia Pana naszego Jezusa Chrystusa.

W Rzymie Św. Telesfora, Papieża, który po długotrwałych udręczeniach pod panowaniem Antoniusza Piusa, z cierpliwością znoszonych za Chrystusa Pana, wreszcie zakończył żywot doczesny chwalebną śmiercią.

W Egipcie pamiątka bardzo wielu Świętych Męczenników, którzy na puszczach Tebańskich za panowania Dioklecjana rozmaitymi katuszami umęczono.

W Antiochii Św. Szymona Słupnika, Zakonnika; zowią go tak, ponieważ wiele lat przepędził stojąco na słupie, odznaczając się cnotami i świętobliwością.

W Anglii Św. Edwarda, króla, słynącego z cnoty czystości i daru działania cudów; uroczystość jego obchodzi się według rozporządzenia Innocentego XI dnia 13-go października, jako w dniu przeniesienia jego relikwii.

W Aleksandrii Świętej Synklatycji, której cudowne czyny Św. Atanazy w swych pismach przechował potomności.

W Rzymie Św. Emiliany, dziewicy, ciotki Św. Gregoriusza, Papieża; do wieczności powołaną została w dniu tym przez swą siostrę Tarsylę, która ją do Krainy Niebieskiej wyprzedziła.

W tym samym dniu Św. Apolinarii, Dziewicy.

 

 

 

 

 

 

A gdzie indziej wielu innych Świętych Męczenników i Wyznawców oraz Świętych Dziewic.

R. Deo gratias.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024