Kalendarz liturgiczny

9 Grudnia.

II dzień w oktawie Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny; Sobota I Tygodnia Adwentu — dzień ferialny

Ryt półzdwojony. Szaty białe.

 

 

 

Źródło: Pius Parsch „Rok Liturgiczny”, Poznań 1956, t. 1

 

 

SOBOTA PO 1 NIEDZIELI ADWENTU.

Oto Panna pocznie

1. Czytanie adwentowe.

Prorok daje nam zapowiedź Mesjańską o Narodzeniu Zbawiciela z Dziewicy (Teksty te czytamy także w Roratach). Izajasz (7, 10-16) posłany jest do bezbożnego króla żydowskiego Achaza (ok. roku 735 przed Chr.) z wezwaniem, by ten prosił o cudowny znak z nieba jako dowód, że Bóg wesprze go w czasie walki z nieprzyjacielem. Achaz drwiąco odrzuca ten dowód Łaski; wówczas Bóg zapowiada mający nastąpić cud, a zarazem i Sąd nad Izraelem: będzie Nim Chrystus, narodzony z Maryi Dziewicy.

Poznaj dalszą część rozważania:

„I rzekł Pan jeszcze do Achaza mówiąc: „Żądaj sobie znaku od Pana, Boga twego, w głębi otchłani albo na wysokości w górze”. I rzekł Achaz: „Nie będę prosił i nie będę kusił Pana”. I rzekł: ,Słuchajcież tedy, domu Dawida! Czyż wam nie dosyć uprzykrzać się ludziom, iż się uprzykrzacie i Bogu mojemu? Przeto Sam Pan da wam znak:

Oto Panna pocznie i porodzi Syna,

i nazwą Imię Jego Emanuel [tj. Bóg z nami].

Masło i miód jeść będzie(*),

aby umiał odrzucać złe i obierać dobre.

Bo pierwej nim będzie dziecię umiało odrzucać złe i obierać dobre (**),

będzie opuszczona ziemia, którą się ty brzydzisz dla dwu królów jej.

Przywiedzie Pan na ciebie i na lud twój, i na dom ojca twego dni, jakie nie przyszły”.

Wyjątek ten stosuje się całkowicie do Adwentu. Prorok przedstawia nam malowniczy obraz adwentowy: Matkę-Dziewicę z Boskim Emanuelem! Zwróćmy szczególną uwagę na Imię Zbawiciela Emanuel, tj. Bóg z nami. Przez nie Prorok wyraził najgłębszą prawdę o Zbawicielu: Nie tylko że przez Wcielenie przyjął ludzką naturę, ale nadto, że przez Łaskę wyniósł ludzi do godności dzieci Bożych, uczynił uczestnikami Bożej Natury i mieszka w naszej duszy.

2. Śpiewy adwentowe.

Emanuela z wielką tęsknotą opiewają responsoria Jutrzni:

„Słuchajcie Słowa Pańskiego, narody,

a opowiadajcie je na krańcach ziemi,

i na wyspach, które są daleko, i mówcie:

Zbawiciel nasz przyjdzie!

I na wyspach, które są daleko, i mówcie:

Zbawiciel nasz przyjdzie!” (Resp. 2)

„Oto dni przychodzą, mówi Pan,

i wzbudzę Dawidowi latorośl sprawiedliwą,

i będzie panował jako król, i mądry będzie,

i będzie czynił sąd i sprawiedliwość na ziemi.

A to jest imię, którym zwać go będą:

„Pan sprawiedliwy nasz”.

W owe dni zbawiony będzie Juda,

a Izrael bezpiecznie mieszkać będzie”. (Resp. 3)

Wczesnym rankiem Kościół pociesza się: „Nie lękaj się, Syjonie, Bóg twój przyjdzie, alleluja” (Ant. do Bened.).

3. Proroctwa Mesjańskie.

Dzisiejszy tekst Pisma Świętego daje nam okazję do rozważania wielkich, coraz to jaśniejszych proroctw Mesjańskich Starego Przymierza. Daje to pogląd na wychowawczy sposób oddziaływania Boga, Który pragnie ludziom przedstawiać coraz wyraźniej obraz Mesjasza. Zacznijmy od protoewangelii (Ks. Rodz. 3, 15): „Położę nieprzyjaźń między tobą, a między niewiastą i między potomstwem twoim, a potomstwem Jej; ona zetrze głowę twoją, a ty czyhać będziesz na piętę Jej”. Zbliżający się Zwycięzca szatana będzie potomkiem Ewy. — Następuje teraz proroctwo Noego (Ks. Rodz. 18-29): Semowi dana jest obietnica Mesjańska; Jafet weźmie udział w Błogosławieństwie Zbawiciela. Chrystus jest potomkiem narodu żydowskiego; poganie będą powołani do Kościoła. — Trzecie proroctwo Mesjańskie było dane Abrahamowi (Ks. Rodz. 22, 1-19): „I błogosławione będą w potomstwie twoim wszystkie narody ziemi”. — Czwartą przepowiednię czyni umierający Jakub (Ks. Rodz. 49, 10): Mesjasz wyjdzie z pokolenia Judy, zbawi On również pogan. — Teraz staje przed nami Mojżesz, wielka figura Mesjasza. Obraz Mesjasza staje się bardziej plastyczny: Mojżesz jest wybawicielem, przywódcą, żywicielem i nauczycielem narodu wybranego. Chrystus czyni to samo w jeszcze wyższym stopniu. — Prorok Dawid, praojciec i figura Chrystusa to dalszy krok na tej drodze. Wyszukanie i zestawienie wszystkich obrazów Mesjańskich, zawartych Psalmach Mesjańskich, stanowić może wspaniałą treść rozmyślania. Pamiętajmy o tym, że Sam Pan wyraźnie mówił, iż Psalmy bardzo często Go zapowiadają i o Nim mówią. Wymienić tu należy zwłaszcza psalmy: 2, 15, 18, 21, 39, 44, 68, 71, 88, 109, 131. — Największe i najwyraźniejsze proroctwa Mesjańskie znajdujemy Księgach Proroków. Na pierwszym miejscu stoi Izajasz, książę, ewangelista wśród Proroków. Ale także Jeremiasz, Daniel, Joel, Jonasz, Micheasz, Zachariasz i inni przyczynili się do stworzenia obrazu Chrystusa.

 

——————————————————–

Przypisy do powyższego rozważania:

(*) Znaczy to: będzie on zwykłym dziecięciem ludzkim, synem ubogich ludzi, posilających się zwyczajnym pasterskim pokarmem.

(**) Dojdzie do używania rozumu.

† † †

Mszał Rzymski 1931r.; Mszał Rzymski 1949r.

Podczas Adwentu, kiedy się odprawia jakąkolwiek Mszę świąteczną czyni się komemorację ferii przez odmawianie kolekty z poprzedniej niedzieli, z wyjątkiem Suchych dni, które mają, własną, kolektę. W tygodniu zaś, gdy nie ma Mszy własnej, odmawia się Mszę niedzielną.

MSZA WOTYWNA O N. M. P. NA CZAS ADWENTU (zwana u nas Roratami).

 

 

† † †

 

 

 

Z MARTYROLOGIUM RZYMSKIEGO (1956R.)

 

 

Dnia 9-go grudnia oprócz tego obchodzi Kościół Święty pamiątkę następujących Świętych Pańskich, zamieszczonych w Rzymskich Martyrologium:

 

W Toledo w Hiszpanii męczeństwo Św. Leokadii, Dziewicy. W prześladowaniu Dioklecjana wydał ją Dacjan, namiestnik Hiszpanii udręczeniom okropnego więzienia; gdy usłyszała tam o jeszcze okropniejszych męczarniach, poniesionych przez Św. Eulalię i jej towarzyszów, upadła na kolana do modlitwy, po czym niepokalaną duszę jej zabrał Pan Bóg do Siebie.

W Kartaginie uroczystość Św. Restytuta, Biskupa i Męczennika, w którego uroczystość Św. Augustyn wygłosił mowę pochwalną na cześć jego przed ludem.

Również w Afryce pamiątka Świętych Piotra, Sukcesa, Basjana i Prymitywa, Męczenników z 20 towarzyszami.

W Limoges we Francji uroczystość Św. Waleroi, Dziewicy i Męczenniczki.

W Weronie uroczystość Św. Prokulusa, Biskupa, zelżonego w prześladowaniu Dioklecjana policzkowaniem i obiciem kijami, po czym wypędzono go z miasta; gdy się zawierucha uspokoiła, powrócił do swych owieczek i zasnął spokojnie w Panu.

W Pawii uroczystość pierwszego Biskupa tamtejszego: Św. Syrusa, promieniejącego cudami i cnotami apostolskimi.

W Apamei w Syrii pamiątka Św. Juliana, Biskupa, będącego za cesarza Sewera dla świętobliwości swej wszędzie w wielkim poważaniu.

W Perigueux we Francji uroczystość Św. Cypriana, Opata.

W Nazjanzie pamiątka Św. Gorgonii, siostry Św. Grzegorza Teologa, której cnoty i cuda tenże sam opisuje.

W Gray w Burgundzie uroczystość Św. Piotra Fouriera, Kanonika Regularnego Zbawiciela naszego i założyciela Kanoniczek regularnych Najświętszej Maryi Panny do wychowywania młodzieży niewieściej. Leon XIII włączył go dla cnót i cudów w poczet Świętych.

 

 

 

 

 

A gdzie indziej wielu innych Świętych Męczenników i Wyznawców oraz Świętych Dziewic.

R. Deo gratias.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023