Najświętsze Dzieciątko Jezus

MIESIĄC NAJŚWIĘTSZEGO DZIECIĄTKA JEZUS

 

 

Źródło: Dusza przy żłóbku Chrystusowym 1900

 

 

Przeciąg czasu — od Narodzenia Pańskiego aż do Święta Oczyszczenia Matki Bożej — może być uważany jako czterdziestodniowy miesiąc Najświętszego Dzieciątka Jezus. Wszystkie dusze gorące w Miłości Bożej, a szczególnie pobożne dziatki obchodzić by mogły ten miesiąc święty na uczczenie Narodzenia Pańskiego. Stąd niezmierne korzyści dla duszy wypłyną. – Dzieciątko Jezus w żłóbku położone tak silnie pociąga ku Sobie serca nasze; taki łatwy do niego przystęp; takie słodkie z Nim pieszczoty; tak mało od nas wymaga to Dziecię Najświętsze, a tylu Łaskami nas napełnia. – O! jak szczęśliwe są dusze, które w szkole żłóbka Chrystusowego przebywają! – rosną one nieustannie, pomnażają się ciągle w mądrości i w Łasce, a tak w krótkim czasie wstępują na sam szczyt doskonałości. A jako naśladowały Dziecię Jezus w żłóbeczku — tak potem naśladując ukrzyżowanego Jezusa na Kalwarii – z Nim razem w Niebo wstąpią.

Ćwiczenie pobożne miesiąc Dzieciątka Jezus.

  1. W każdym dniu wszystkie czynności swoje wypełniać jak najdokładniej i wszystkie przykrości łączyć z tym, co uczynił i co ucierpiał Pan Jezus w latach Dziecięctwa Swojego. Z rana wzbudź w sobie tę intencję i często ją w ciągu dnia ponawiaj, mówiąc z Świętym Ignacym: „Wszystko na większą Chwałę Bożą”.
  2. Ołtarze Pańskie uważać za nowy żłóbek, gdzie istotnie i prawdziwie spoczywa Dzieciątko Jezus w Najświętszym Sakramencie Utajone. Dlatego z największym uszanowaniem, pobożnością i miłością zachowywać się w tych miejscach świętych.
  3. Szczególnym sposobem naśladować Posłuszeństwo Dzieciątka Jezus, i z jak największą pilnością i ochotą wypełniać rozkazy starszych; poddawać się chętnie woli nawet równych albo młodszych od siebie, jeśli to można uczynić bez narażania sumienia swego i bez szkody dla drugich. Posłuszeństwo było najulubieńszą Dzieciątka Jezus cnotą. O nim tylko Ewangelia wspomina, a o innych cnotach Jego zamilcza, bo wszystkie zawierają się w Jego posłuszeństwie. Codziennie więc składajmy Dzieciątku Jezus na ofiarę jakieś umartwienie własnej woli.
  4. Zawsze zachowywać skromność anielską, bo dusza – przyozdobiona tą cnotą – jest rozkoszą Serca Jezusowego.
  5. Ćwiczyć się w pokorze Dzieciątka Jezus; w zamiłowaniu pracy, bo to Boskie Dziecię w pracy było od młodości Swojej; obudzać w sobie gorliwość świętą o zbawienie bliźnich i modlić się za nawrócenie grzeszników.
  6. Codziennie, chociaż krótką chwilkę, poświęć rozmyślaniu przy żłóbku Chrystusowym, odmawiając Litanię albo Koronkę, lub jakąś inną modlitwę na cześć Dzieciątka Jezus.
  7. Biedne dziatki i sieroty polecać opiece Najświętszej Maryi Panny i o ile możność pozwala, okazywać miłosierdzie biednym dziatkom.

Westchnienie do Najświętszego Dzieciątka Jezus

O Dziecię Najświętsze! Tobie oddaję duszę, serce i ciało moje. Tobie się cały(a) ze wszystkim poświęcam. Pomnij, o Jezu! żem Twój (Twoja)! Strzeż mnie jako Twej własności, i spraw, abym Twój (Twoja) był(a) na wieki. Amen.

 

 

Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus

 

 

 

Rozważanie IV. Sakrament Betlejemu. Cz. 2

 

 

Źródło: O. D. Jeret, dominikanin – Dziecięctwo duchowe 1935r.

 

 

Dzieciątko Betlejemskie doprawdy jest zarówno znakiem Łaski chrześcijańskiej jak i jej przyczyną. Przyjdzie dzień, kiedy ono przełamie Swe długie milczenie i głosić będzie Ewangelię. Jeden ze sposobów, jakim Pan Jezus będzie się posługiwał dla uprzystępnienia Swej Boskiej Nauki, polega na tym, że wskaże na dzieci i za przykład stawi ich postępowanie. Przywoła pierwsze lepsze dziecię, przytuli je czule i pokaże Swoim apostołom. Jeśli nie staniecie się jako małe dziecię, nie wnijdziecie do Królestwa Niebieskiego”. Lecz małe dziecię, które stawia za wzór, oznaczać ma nade wszystko owo Dziecię, jakim był On Sam; mały zaś Galilejczyk, przypadkowo spotykany, zaledwie przypomina Jego Dziecięctwo jak niezgrabny szkic przedstawia doskonały model.

Dziękujmy Św. Łukaszowi Ewangeliście. Nie tylko odtworzył on, podobnie jak poprzednicy jego, Św. Mateusz i Św. Marek, wzruszające sceny, o których mowa była wyżej, lecz przy pomocy wspomnień Matki Jezusa raczył dać nam obraz Dzieciątka z Betlejemu i z Nazaretu. Św. Łukasz, powiada O. Faber, ,,w tej samej mierze był Ewangelistą Świętego Dziecięctwa, w jakiej Św. Jan był Ewangelistą Bóstwa Słowa… Czytał on na Twarzy Najświętszej Maryi Panny Tajemnice Świętego Dziecięctwa, a ducha ich czerpał z Jej Błogosławionych oczu… Umieśćmy więc Św. Łukasza w grocie betlejemskiej, usuwającego się w cień, i wpatrującego się w otaczające go Tajemnice z odwagą, jakiej dała mu miłość. Sam Duch Święty umieścił go tam, aby był malarzem Maryi i sekretarzem Dzieciątka Jezus” (*).

 

————————————————————————-

Przypis do powyższego rozważania:

(*) Faber: Betleem, czyli Tajemnica Świętego Dziecięctwa, r. 4.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024