Najświętsze Dzieciątko Jezus

 

 

Źródło: Dusza przy żłóbku Chrystusowym 1900

 

 

Przeciąg czasu — od Narodzenia Pańskiego aż do Święta Oczyszczenia Matki Bożej — może być uważany jako czterdziestodniowy miesiąc Najświętszego Dzieciątka Jezus. Wszystkie dusze gorące w Miłości Bożej, a szczególnie pobożne dziatki obchodzić by mogły ten miesiąc święty na uczczenie Narodzenia Pańskiego. Stąd niezmierne korzyści dla duszy wypłyną. – Dzieciątko Jezus w żłóbku położone tak silnie pociąga ku Sobie serca nasze; taki łatwy do niego przystęp; takie słodkie z Nim pieszczoty; tak mało od nas wymaga to Dziecię Najświętsze, a tylu Łaskami nas napełnia. – O! jak szczęśliwe są dusze, które w szkole żłóbka Chrystusowego przebywają! – rosną one nieustannie, pomnażają się ciągle w mądrości i w Łasce, a tak w krótkim czasie wstępują na sam szczyt doskonałości. A jako naśladowały Dziecię Jezus w żłóbeczku — tak potem naśladując ukrzyżowanego Jezusa na Kalwarii – z Nim razem w Niebo wstąpią.

Ćwiczenie pobożne miesiąc Dzieciątka Jezus.

  1. W każdym dniu wszystkie czynności swoje wypełniać jak najdokładniej i wszystkie przykrości łączyć z tym, co uczynił i co ucierpiał Pan Jezus w latach Dziecięctwa Swojego. Z rana wzbudź w sobie tę intencję i często ją w ciągu dnia ponawiaj, mówiąc z Świętym Ignacym: „Wszystko na większą Chwałę Bożą”.
  2. Ołtarze Pańskie uważać za nowy żłóbek, gdzie istotnie i prawdziwie spoczywa Dzieciątko Jezus w Najświętszym Sakramencie Utajone. Dlatego z największym uszanowaniem, pobożnością i miłością zachowywać się w tych miejscach świętych.
  3. Szczególnym sposobem naśladować Posłuszeństwo Dzieciątka Jezus, i z jak największą pilnością i ochotą wypełniać rozkazy starszych; poddawać się chętnie woli nawet równych albo młodszych od siebie, jeśli to można uczynić bez narażania sumienia swego i bez szkody dla drugich. Posłuszeństwo było najulubieńszą Dzieciątka Jezus cnotą. O nim tylko Ewangelia wspomina, a o innych cnotach Jego zamilcza, bo wszystkie zawierają się w Jego posłuszeństwie. Codziennie więc składajmy Dzieciątku Jezus na ofiarę jakieś umartwienie własnej woli.
  4. Zawsze zachowywać skromność anielską, bo dusza – przyozdobiona tą cnotą – jest rozkoszą Serca Jezusowego.
  5. Ćwiczyć się w pokorze Dzieciątka Jezus; w zamiłowaniu pracy, bo to Boskie Dziecię w pracy było od młodości Swojej; obudzać w sobie gorliwość świętą o zbawienie bliźnich i modlić się za nawrócenie grzeszników.
  6. Codziennie, chociaż krótką chwilkę, poświęć rozmyślaniu przy żłóbku Chrystusowym, odmawiając Litanię albo Koronkę, lub jakąś inną modlitwę na cześć Dzieciątka Jezus.
  7. Biedne dziatki i sieroty polecać opiece Najświętszej Maryi Panny i o ile możność pozwala, okazywać miłosierdzie biednym dziatkom.

Westchnienie do Najświętszego Dzieciątka Jezus

O Dziecię Najświętsze! Tobie oddaję duszę, serce i ciało moje. Tobie się cały(a) ze wszystkim poświęcam. Pomnij, o Jezu! żem Twój (Twoja)! Strzeż mnie jako Twej własności, i spraw, abym Twój (Twoja) był(a) na wieki. Amen.

 

 

Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus

 

 

 

Rozważanie IV. Sakrament Betlejemu. Cz. 6

 

 

Źródło: O. D. Jeret, dominikanin – Dziecięctwo duchowe 1935r.

 

 

Na koniec odpowiemy jeszcze na pewien zarzut, jaki może się nasunąć. Pobożny baron Renty (1611-1649), znany ze swego nabożeństwa do dziecięctwa Słowa Wcielonego, kiedyś samemu postawił sobie tę trudność, a w liście do swego kierownika duchowego w następujących słowach opisuje, jak znalazł jej rozwiązanie: Będąc w kościele, doznałem wewnętrznego niepokoju co do mojego nabożeństwa do Dziecięctwa Chrystusa Pana; ponieważ uderzyła mnie myśl, że Chrześcijanin powinien patrzeć na Pana Jezusa całego, od Wcielenia aż do stanu uwielbienia, w którym znajduje się dziś po prawicy Ojca i skąd razem z Ojcem zsyła nam swego Ducha; ze powinniśmy zwracać się, zależnie od potrzeby do wszystkich tajemnic jego: a przywiązać się wyłącznie do jednej tajemnicy, znaczyłoby stwarzać sobie nabożeństwo ułamkowe, i zacieśniać całą prawdę i pole działania Łaski Bożej. Odszedłem od Komunii Świętej i oddałem się zupełnie Bogu, jak to zwykle czynię. W kilka chwil po Komunii Świętej, otrzymałem oświecenie i ujrzałem Chrystusa Pana całego, to znaczy wszystkie Jego Tajemnice, od Wcielenia aż do uwielbienia, w jakim obecnie rządzi wszystkiem, w szczególności zaś wielkość i wzniosłość stanu Jego Dziecięctwa; poznałem, w jaki sposób tajemnica ta jest bramą i wskazówką dla uświęcenia naszego aż do Chwały Wiecznej; że do tej Tajemnicy powinniśmy zdążać i zawsze przy niej zatrzymywać się myślą: że byłoby zuchwalstwem odnosić się do innych Tajemnic w taki sam sposób.

Zrozumiałem, jakie byłoby zuchwalstwo, gdybyśmy pragnęli krzyżów albo prosili o nie sami z siebie, gdyż tylko Łaska Boża powinna zsyłać nam cierpienia i udzielać pomocy koniecznej do wytrwania. Zuchwalstwem też byłoby prosić o Tabor, to znaczy o oświecenia. Wreszcie nie powinniśmy wpierw zwracać się do innych Tajemnic Chrystusa Pana, lecz jedynie do Tajemnicy Dziecięctwa Jego, która pozostawia nas w nieświadomości, w oderwaniu i zapomnieniu rzeczy tego życia, każąc posługiwać się niemi tylko w wypadku koniecznym i w miarę, jak ich potrzebujemy; która utrzymuje nas w wielkiem milczeniu, która wreszcie wywołuje w nas życie obumarcia dla świata zewnętrznego; lecz w tej samej Tajemnicy, mówiąc o jej wewnętrznej stronie, Najświętsza Dusza Chrystusa Pana ustawicznie spogląda na Ojca Swego, w Miłości ku Niemu, w gorliwości o Jego Chwałę, w oddaniu Siebie, w uległości, by przejść w niewinności, w czystości i prostocie przez wszystkie stany, jakie Ojciec niebieski Jej wyznaczył.

Zrozumiałem więc, że aby dobrze postępować we wszelkim naszym usposobieniu, czy światłości czy ciemności, Taboru czy krzyża, powinniśmy zawsze rozpocząć od Dziecięctwa Chrystusa Pana: w Nim otrzymamy, zachowamy i powiększymy Łaskę Bożą. Dziecięctwo Chrystusowe uczy nas korzenia się, uległości dla Boga, milczenia i niewinności bez samolubnego zwrotu na siebie i z takim oddaniem się Bogu, jakie przystoi Dziecięciu Łaski i Dziecięciu Dzieciątka Jezus”).

 

(*) Vie de M. Renty, przez O. Saint 1664, str. 286 nn. Jure S. J. Paris

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024