Niepokalane Serce Maryi

 

 

 

 

Sierpniowe nabożeństwo. Odpusty.

Sierpniowe nabożeństwo na cześć Niepokalanego Serca Maryi. Odpusty jak za nabożeństwo majowe w pkt. 3-4, tylko że tu trzeba dla zyskania odpustu zupełnego jeszcze nawiedzić kościół; można go zyskać tylko w sierpniu. (Pius X, 1913r.)

Odpusty: 1) 300 dni na każdy dzień sierpnia, gdy kto uczestniczy w wspólnym nabożeństwie, prywatnie albo publicznie Najświętszej Pannie Maryi szczególnymi ćwiczeniami pobożnymi, modlitwami lub aktami cnót cześć oddaje.

2) Odpust zupełny raz na miesiąc w dniu obranym. Warunki: Spowiedź Święta, Komunia Święta i modlitwa na intencję Papieża.

Pius VII nadał te odpusty Reskr. Sekr. Memor, d. 21 marca 1815 na dziesięć lat, na zawsze Reskr. Św. Kongr. Odp. d. 18 czerwca 1822.

 

 

DZIEŃ 4

 

 

Po odśpiewaniu pieśni Maryjnej na wejście, następuje pieśń na wystawienie Najświętszego Sakramentu, później Litania, następnie odczytuje się jedno z wybranych rozważań i modlitwy końcowe.

 

 

LITANIA DO NIEPOKALANEGO SERCA MARYI.

Kyrie elejson! Chryste elejson! Kyrie elejson!

Chryste, usłysz nas! Chryste, wysłuchaj nas!

Ojcze z Nieba Boże, zmiłuj się nad nami!

Synu Odkupicielu świata, Boże,

Duchu Święty Boże,

Święta Trójco Jedyny Boże,

Najświętsze Serce Maryi: Módl się za nami.

Najukochańsze Serce Córki Ojca Niebieskiego;

Przebłogosławione Serce Matki Syna Bożego:

Wybrane Serce Oblubienicy Ducha Świętego;

Serce Maryi Trójcy Przenajświętszej Przybytku;

Przedziwne Serce Córki Stworzyciela;

Najmilsze Serce Matki Odkupiciela:

Serce Maryi! Niepokalane:

Serce Maryi! Łaski pełne;

Serce Maryi! Przybytku Słowa Wcielonego;

Serce Maryi! najpodobniejsze do Serca Jezusowego;

Serce Maryi! Tronie Chwały;

Serce Maryi! doskonała ofiara Boskiej Miłości;

Serce Maryi! Stolico Mądrości:

Serce Maryi! Zwierciadło sprawiedliwości:

Serce Maryi! Tronie Miłosierdzia:

Serce Maryi! Zbiorze wszelkiej świątobliwości:

Serce Maryi! Arko przymierza:

Serce Maryi! Bramo niebieska:

Serce Maryi! między wszystkimi sercami błogosławione;

Serce Maryi! najchwalebniejsze:

Serce Maryi! najpotężniejsze;

Serce Maryi! najdobrotliwsze:

Serce Maryi! najwierniejsze:

Serce Maryi! najlitościwsze:

Serce Maryi! najłagodniejsze;

Serce Maryi! najczystsze i najniewinniejsze:

Serce Maryi! w pokorze niezgłębione:

Serce Maryi! najcierpliwsze:

Serce Maryi! wzorze panieńskiej skromności:

Serce Maryi! któreś pragnieniem świętym zbawienie nasze przyspieszyło:

Serce Maryi! Miłością Boga pałające:

Serce Maryi, Kościele Boga Wcielonego w Zwiastowaniu,

Serce Maryi, przy Nawiedzeniu Elżbiety nowymi łaskami ozdobione,

Serce Maryi, przy Narodzeniu Chrystusa dziwnym weselem napełnione,

Serce Maryi, przy Ofiarowaniu w kościele mieczem boleści przeszyte,

Serce Maryi, zgubieniem Jezusa wielce zasmucone,

Serce Maryi, przy znalezieniu Jezusa dziwnie rozweselone,

Serce Maryi, w Ogrójcu z bolejącym Chrystusem bolejące,

Serce Maryi, przy biczowaniu Jego ciężko bolejące,

Serce Maryi, przy koronacji Chrystusa cierpieniem wewnętrznie przekłute,

Serce Maryi, w dźwiganiu krzyża przez Jezusa, niezmiernym srogim ciężarem przygniecione,

Serce Maryi, z Jezusem na krzyżu rozpiętym do krzyża przybite,

Serce Maryi, z umierającym Jezusem w morzu boleści pod krzyżem pogrążone,

Serce Maryi! przy Śmierci Jezusa od żalu obumierające.

Serce Maryi, z umarłym Jezusem w żałości pogrzebione,

Serce Maryi! przy Zmartwychwstaniu Jezusa radością ożywione:

Serce Maryi! przy Wniebowstąpieniu Jezusa słodkością i niepojętym weselem napełnione;

Serce Maryi! przy Zesłaniu Ducha Świętego nową Łask pełnością udarowane:

Serce Maryi! przy Wniebowzięciu Twoim nad wszystkich błogosławionych wywyższona,

Serce Maryi! na Prawicy Chrystusowej w Niebie posadzone,

Serce Maryi! Stolico miłosierdzia;

Serce Maryi! Światłości błądzących:

Serce Maryi! Uzdrowienie chorych;

Serce Maryi! Pociecho strapionych:

Serce Maryi! Opiekunko sprawiedliwych,

Serce Maryi! jedyna po Bogu grzesznych ucieczko, (3 razy powtórzyć)

Serce Maryi! Nadziejo ufających w Tobie.

Serce Maryi! Obrono w pokusach;

Serce Maryi! nadziejo pokutujących:

Serce Maryi! Zadatku obietnic Jezusowych.

Serce Maryi! Nadziejo i ratunku konających:

Serce Maryi! które nikim nie gardzisz:

Serce Maryi! Radości serc ludzkich:

Serce Maryi! Wesele i słodkości Aniołów i Świętych:

Serce Maryi! jasnością i chwałą w Niebie ukoronowane:

Serce Maryi! Serce Orędowniczki Kościoła i Matki wszystkich wiernych;

Serce Maryi! najpewniejsza po Jezusie konających nadziejo;

Serce Maryi! Serce Królowej Aniołów i Wszystkich Świętych;

Jeśli życie nasze napełnione jest krzyżami,

Jeśli dni nasze są dniami smutku i boleści,

Jeśli serce nasze jest morzem łez i goryczy,

Jeśli drogi życia naszego cierniem są zasłane,

Jeśli cierpienia i boleści nas gnębią,

Jeśli każda dnia chwila jest chwilą cierpienia,

Jeśli śmierć lub niedola zagraża naszym ukochanym,

Jeśli w nieszczęściu od wszystkich opuszczeni jesteśmy,

Jeśli pod ciężarem nieprawości jęczy dusza nasza,

Jeśli Bóg nas karze w Gniewie i zapalczywości Swojej,

Jeśli odstąpiwszy od Boga, giniem w zaślepieniu naszym,

Jeśli upadamy pod ciężarem cierpień i smutków,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata! Przepuść nam, Panie.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata! Wysłuchaj nas, Panie.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata! Zmiłuj się nad nami.

Chryste, usłysz nas! Chryste, wysłuchaj nas!

Kyrie elejson! Chryste elejson! Kyrie elejson!

Ojcze nasz… Zdrowaś Marya… Chwała Ojcu…

V. Święte i miłosierne Serce Maryi, Matki Bożej, módl się za nami.

R. Aby się serca nasze zapaliły Boską Miłością, którą Ty gorejesz.

℣.Pani! wspomagaj modlitwy nasze.

℟. A wołanie nasze niech do Ciebie przyjdzie.

℣. Módlmy się: O Serce Święte Maryi zawsze Panny i Niepokalanej, Serce Najświętsze, najczystsze, najdoskonalsze; Źródło nieprzebrane Łask, Dobroci, Łagodności, Miłosierdzia i Miłości, Wzorze Cnót wszystkich; doskonały Obrazie czcigodnego Serca Jezusowego; gorejące zawsze, najżarliwszą Miłością, miłujące Boga więcej niż wszyscy razem Serafy, Aniołowie i Święci; oddające Samo więcej chwały Trójcy Przenajświętszej, niźli wszystkie inne razem najświętobliwsze stworzenia. Serce Matki Odkupiciela, Któreś tak żywo uczuło nędzę naszą, Któreś tyle dla zbawienia naszego cierpiało, Któreś nas tak gorąco umiłowało, i Któreś godne jest uszanowania, miłości, wdzięczności i ufności wszystkich ludzi; racz przyjąć słabe moje i niegodne uczucia.

Wychwalam Cię, Serce Święte Matki Miłosierdzia, z najgłębszym, na jakie zdobyć się mogę uszanowaniem. Dziękuję Ci za Miłosierdzie, którym Cię tylekroć widok niedostatków moich przejmował; dziękuję Ci za Łaski i Dobrodziejstwa, którymi Twoja Macierzyńska Dobroć wyprosiła; łączę się modlitwą moją do dusz czystych, które Cię czczą, wychwalają, miłują i w Tobie całą nadzieję pokładają.

Będziesz mi odtąd, o Serce miłości godne! pierwszym po Sercu Boskiego Twojego Syna przedmiotem czci, miłości i najserdeczniejszego nabożeństwa. Przez Ciebie dojść pragnę do mego Zbawiciela, przez Ciebie Łaski Jego i zmiłowania odbierać. Ucieczką będziesz moją w utrapieniach, pociechą w troskach, we wszystkich potrzebach ratunkiem. Od Ciebie uczyć się będę czystości, pokory łagodności i z Ciebie przejmować się miłością ku Najświętszemu Sercu Jezusa Chrystusa Syna Twojego. Amen.

℣.Niepokalane Serce Najświętszej Maryi Panny, módl się za nami.

℟. Abyśmy się stali godnymi Obietnic Chrystusa Pana.

V. Módlmy się: Boże Miłosierny! Któryś dla zbawienia grzeszników i dla pociechy utrapionych, Najświętsze i Niepokalane Serce Błogosławionej Maryi Panny Dobrocią i Miłosierdziem napełnił; daj nam, którzy wzywamy przyczyny tego Najsłodszego Serca, i Łaskę powstania z grzechów naszych, i ratunek w każdej potrzebie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

R. Amen.

V. O Maryo Niepokalana, Serce pełne słodyczy i pokory,

R. Spraw, by serca nasze stały się podobne Sercu Jezusa.

V. Módlmy się: Boże Dobroci, Któryś Święte i Niepokalane Serce Maryi Matki Jedynego Syna Swego, napełnił uczuciami miłosierdzia i tkliwości; jakimi Serce Jezusa zawsze dla nas przejęte było, spraw prosimy Cię, abyśmy, którzy Panieńskie Jej Serce z miłością czcimy, aż do śmierci uczucia zgodne z Sercem Jezusa i Matki Jego zachowali. O to Cię prosimy przez Zasługi Tegoż Pana naszego Jezusa Chrystusa, Który z Tobą i z Duchem Świętem żyje i króluje, na wieki wieków.

R. Amen.

 

 

WEZWANIE DUCHA ŚWIĘTEGO.

Przyjdź Duchu Święty, napełnij serca Twych wiernych i zapal w nich ogień Miłości Twojej.

V. Ześlij Ducha Twego, a będą stworzone.

R. I odnowisz oblicze ziemi.

V. Módlmy się. Boże, Któryś serca wiernych światłem Ducha Świętego oświecić raczył, daj nam w tym Duchu znać co dobre i pociechą Jego zawsze się weselić. Przez Chrystusa Pana naszego.

R. Amen.

 

 

CZYTANIA DUCHOWNE NA MIESIĄC SIERPIEŃ O NIEPOKALANYM SERCU MARYI

 

Pobożny Czcicielu Niepokalanego Serca Maryi, zachęcamy do codziennego rozważania o Niepokalanym Sercu Maryi podając kilka rozmyślań wedle uznania indywidualnej każdej duszy pobożnej do wyboru. Raz obranego wyboru cyklu rozważań należy kontynuować aż do zakończenia miesiąca sierpnia. W następnych latach obierz sobie inny cykl rozważań. Niechaj poniższe cykle rozważań o Niepokalanym Sercu Maryi każdemu Czcicielowi pomnoży miłość ku temuż Sercu pełnemu Miłości, da wzrost w Łasce i w cnotach oraz wyprosi u Tegoż Serca dla siebie i swoich najbliższych oraz wszystkim grzesznikom potrzebne Łaski dla osiągnięcia wiecznego zbawienia dusz.

 

 

CYKL I. Serce Maryi Matki Jezusa – Ks. Kazimierz Wilczyński TJ, wyd. 1947r.

 

ROZWAŻANIE.

Najświętsze Serce Maryi.

Cz. 4. Cierpienia, Miłosierdzie i Miłość Niepokalanego Serca Maryi.

 

 

 

 

Zajęcia Jej i prace najbardziej nawet rozpraszające ani na moment nie odrywały od Boga Jej Serca. Ustawiczne Jej z Bogiem zjednoczenie przechodziło w doskonałości Świętych największych.

Poznaj rozważanie

Począwszy od pierwszego oddania się Serca Jej Bogu rozwijało się w Niej nabożeństwo, aż poprzez wiek dziecięcy, w miarę odsłaniania się przed Nią coraz to nowych Tajemnic, doszło do najwyższego rozkwitu przy słodkim zaśnięciu.

Miało Ono w Jej Życiu Swoje radości i smutki, Swoje najwyższe napięcia i cisze spokojne, Swe gorące błagania i słodkie rezygnacje.

Jednoczyło się ono nieraz z uroczystościami w świątyni przy śpiewaniu radosnych hymnów i psalmów, to znów płynęło cicho przez szarzyznę codziennych godzin, w których rozkwitało raz po raz w przecudny kwiat najczystszej ku Bogu Miłości.

Miłość do Boga, Miłość do przyszłego Mesjasza i Jego Matki, Miłość do Jezusa i Tajemnic Jego Życia, Miłość do Jego Dzieła, Kościoła i Jezusa, ukrytego pod postaciami chleba i wina i królującego w Chwale na Niebiosach, oto są różne fazy nabożeństwa w różnych latach Jej Życia.

Jak złote nitki w przecudnej tkaninie przewijały się nieustannie w tej Jej ustawicznej miłości to uwielbienie bez granic dla Bożej wielkości, to gorąca prośba o zesłanie Odkupiciela i Ducha Świętego, to znów pokorna adoracja Boga-Człowieka, to znów ochotne posłuszeństwo Bożym Tajemnym Wyrokom, to niewymowny ból wielkiego piątku, czy nieznośna tęsknota za widzeniem Boga.

Bóg nie oszczędził Jej Sercu Cierpienia.

Ono jest tym mieczem, który przeszywa na wskroś Jej Serce.

Wszystkie Jej Cierpienia łączą się ściśle z osobą Jej Syna, a Swe największe nasilenie otrzymują przy Jego Śmierci na krzyżu.

Przed Zwiastowaniem prowadziła Ona prawdopodobnie życie anielskie, w którym niewielkie zapewne zjawiały się chmurki cierpienia. Bóg powoli i stopniowo hartuje Jej Duszę, aż zanurzy Ją po brzegi w morzu boleści i smutku.

Ustawiczna świadomość, że troszcząc się około Jezusa wychowuje przyszłą Ofiarę za grzechy, sprawiała Jej Sercu ból stały, osnuwała mgłą zadumy i smutku nawet chwile spokoju i radości.

Pewno, że wielu cierpień z powodu Swej doskonałości Jej Serce zupełnie nie znało, że doskonale godziło się Ono z Wolą Najwyższego, mimo to jednak i dla Niej cierpienie nie straciło swoich goryczy, a wskutek Swej delikatności czuła je z pewnością boleśniej niż inni.

Bóg nie wykładał Jej drogi kwiatami, ale kazał Jej żyć w ciężkich warunkach, w ubóstwie, pracy rąk, strzec się okrutnej złości mściwego Heroda, patrzeć na grzechy i wady Swego otoczenia, słuchać wrzasków niewdzięcznego ludu, przeżyć największe zhańbienie Syna Najwyższego, przedmiotu Swojej Miłości.

Serce Najświętszej Panny tym piękniejsze i bliższe się nam staje, gdy jest obficie skąpane we łzach cierpienia. 

Przez cierpienie bowiem cnoty Jej nabierają szczególniejszego blasku. Miłość staje się gorętszą, pokora głębszą, cierpliwość jaśniejszą, oddanie się Bogu powabniejsze, przychylność dla nas bardziej wylaną.

Cierpieniem dopiero Swym udowodniła niezbicie, że jest naszą z Jezusem Odkupicielką, że nas w boleściach dla Boga zrodziła i naprawdę pragnie nam w naszych trudnościach dopomóc.

Bez cierpień stała się Matką Bożą, w cierpieniach została matką ludzkości, dała nam przykład, jak w boleściach zachować się trzeba.

Co jednak najwięcej pociąga wszystkich do Serca Maryi, to Jej Miłosierdzie.

Każde cierpienie ludzkie znajdzie w Niej istotę współczującą. Dlatego to pobożność chrześcijańska nazwała Najświętszą Pannę Pocieszycielką utrapionych. Każda bieda u Niej szuka pomocy. Nosi też Ona zaszczytny tytuł Wspomożenia wiernych. Każdy grzech u Niej najpierw szuka osłony przed Bożą Sprawiedliwością. Ucieczką jest przez to grzeszników.

Ludzie, jakby dziwnym jakimś instynktem wiedzeni, czują, że w Jej Najczystszym Sercu znajdą zrozumienie, pomoc, przebaczenie, że będzie Ono dla nich miłosierne.

Jest to Serce bowiem dobre, bo jest Sercem Matki, bo jest Najświętsze; jest Miłosierne, ponieważ wiele cierpiało; jest współczujące, ponieważ zna nędzę Swych dzieci i pragnie ją usunąć i posiada odpowiednie środki do tego.

Serce Jej jest Miłosierne na wzór Boga, Który każe słońcu Swemu świecić nad dobrymi i złymi, a deszczowi padać na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. Podobnie i Ona nikogo nie wyłącza ze Swego Miłosierdzia.

I nie może być nawet inaczej, gdyż Chrześcijaństwo całe nazwało Ją przecie Matką Miłosierdzia o Sercu pełnym Dobroci i Łaski, otwartym i dobroczynnym dla wszystkich.

Jeżeli Jezus porywał ku Sobie tłumy tym, że był Miłosierny i Ręce miał pełne Dobrodziejstw, a przez ziemię przeszedł dobrze wszystkim czyniąc, tak samo i Matka jego najwięcej Swym Sercem Miłosiernym czaruje ludzkość, że ta biegnie do Niego o każdej porze dnia i nocy pewna, że otrzyma pociechę i wsparcie.

Tysiące ludzi wyśpiewali pieśni, w których sławią to Jej Miłosierdzie, tysiące wyszeptali modlitw, w których o nie błagają, tysiące umieścili na cudownych miejscach złotych i srebrnych wot, którymi za to Miłosierdzie rzewnie dziękują.

Wspomnienie Swych własnych i Syna Swego Mąk dla grzeszników zaostrza jeszcze więcej Jej Dobroć i Miłość i otwiera właśnie dla nich Skarby Miłosierdzia wyrywając ich ze szponów piekła.

Miłość Boga utożsamiała się w Sercu Maryi z czynną miłością bliźniego.

Wielkim musi być i najwyższego podziwu godnym to Serce Maryi, gdyż już w Raju przez Samego Boga zapowiedziane zostało, gdy następnie w całym Starym Zakonie tuż obok wielkiej postaci tego, Który ma przyjść, zaistniało.

Nowy dopiero Testament ukazał coraz to bardziej te tajemne głębie i czary tego Serca przed okiem wierzących.

Łaski pełnym nazwał Je przy Zwiastowaniu Posłaniec Niebieski.

Ma przecież Ono bić w piersiach Matki Syna Najwyższego, Któremu Bóg odda władztwo nad światem.

Ma ustawicznie towarzyszyć Tajemnicom wielkiego Życia Syna Swojego. Całe owiane jego duchem, całe skąpane w jego świetle, całe pod urokiem i przemożnym wpływem Jego Przykładu i Nauk, całe najdoskonalej urobione na wzór Jego Serca.

Najwyższego więc godne podziwu jest to Serce Maryi we wszystkich Cudach, które się w Jego głębinach wciąż kryją, we wszystkich Godnościach Matki Boga, Współodkupicielki, Pośredniczki Łask wszelkich, którymi tak hojnie od Boga jest obsypane, we wszystkich Cnotach, które Je zdobią, we wszystkich smutkach i bólach, które Je ranią.

Całe jest Ono Niepokalane, całe przeczyste, całe dziewicze, całe płomienne niezwykłą Miłością, cale do Jezusa zupełnie podobne, całe przedziwne i w Swych uczuciach i w całym życiu.

Żadne ludzkie serce nie było tak Woli Bożej poddane, jak Serce Maryi, żadne tak do Jezusowego Serca zbliżone i stanowiące z nim jedno, jak Serce Maryi.

Wielu Doktorów i Świętych widzi Ją w obrazie tej majestatycznej niewiasty z Apokalipsy Jana Apostoła (Ks. Ap. 12, 1). Obleczoną jest w słońce, księżyc u Jej Stóp, a na głowie korona z gwiazd dwunastu. 

Wielu znakomitych uczonych i pisarzy nie znajduje wprost słów uznania, czci, podziwu dla Jej Serca. Wiele miliardów serc ludzkich, i tych grzesznych, i tych najświętszych, przez tyle wieków składało Jej Sercu swe hołdy najgłębsze i zwało z płomienną miłością Panną nad pannami, Matką Łaski Bożej, najczystszą, najśliczniejszą, niepokalaną, nienaruszoną, przedziwną, najmilszą.

I słusznie, boć to Serce ani na moment nie było podległe grzechowi, ani na mgnienie oka nie sprzeciwiło się nigdy Bogu, całe było słońcem uświęcającej Łaski promienne, całe przedziwnym balsamem cnót wszelkich wonne, całe w Oceanie Bożej Miłości skąpane. 

Wszystkie serca ludzkie, choćby największe i naj doskonalsze, to nieledwie słabo tlejące gwiazdki wobec oślepiającego słońca Jej Serca.

Wszystkie cnoty i heroizmy ludzkie, to mdlejące od żaru namiętności, wad i błędów trawki wobec przecudnych, pełnych kwiatów Cnót Jej Serca.

 

 

 

CYKL II. Niepokalane Serce Maryi wg Św. Alfonsa, czyli rozmyślania na miesiąc Maryi, wyd. 1914r.

 

 

Świętość Serca Maryi, czyli przygotowanie Serca Maryi na przyjęcie Serca Pana Jezusa.

 

Pan Bóg od wieków postanowił, że Jego Boski Syn, dla Odkupienia grzechów świata, stanie się Człowiekiem, i równocześnie z tym postanowieniem, przeznaczył dla Niego Matkę. W pierwszej części naszej pracy zobaczymy, jak Pan Bóg przygotowywał wszystko do tego wielkiego Dzieła Miłości Swojej, Bóg i Marya wspólnie nad tym Dziełem pracowali. Matka Boska musiała być Najświętszą Istotą. Pan Bóg ze względu na posłannictwo Maryi, stworzył Ją bez grzechu i ozdobił Łaskami Swoimi. I o tym rozmyślać będziemy w rozdziale: Stworzenie Serca Maryi. Najświętsza Panna godną się okazała tych Darów Bożych, a przez Swą Łasce Boskiej wierność niezachwianą, zupełne poświęcenie i heroiczne cnoty, na coraz większą u Boga zasługiwała Łaskę i to będzie przedmiotem drugiego rozdziału: Uświęcenie Serca Maryi. Na koniec do takiej doszła doskonałości, iż Pan Bóg w nagrodę Jej Zasług powołał Ją na Matkę Zbawiciela i o tym będzie w trzecim rozdziale: Współdziałanie Serca Maryi w Tajemnicy Wcielenia.

 

ROZWAŻANIE.

UŚWIĘCENIE SERCA MARYI.

1. Jej Łasce Boskiej wierność.

 

Kiedy podróżny chce w jednym dniu najdłuższą odbyć drogę, potrzeba:

1) iżby zawczasu wyjechał i doskonale znał drogę;

2) iżby ciągle jechał i nie miał w drodze przeszkody;

3) iżby prędko jechał, jak tylko może być najszybciej.

Marya w jednym dniu, bo to życie na ziemi krótkim jest jako dzień, chciała dojść, dobiec do najwyższej doskonałości. Czy do celu, w tych trzech powyżej wskazanych warunkach, doszła?

Poznaj rozważanie

Tak jest, bo:

I. Marya, jak tylko być może najwcześniej, bo prawie od chwili swojego poczęcia, zaczęła Bogu służyć. Odtąd, Łaska Boska, której Pan Bóg udzielił, nie była w Niej próżną; Łaską Boską zaczęła pracować, jak mówi Św. Tomasz, poczęła się uświęcać własną Swoją Zasługą, to jest przez Swą wierność Łasce Boskiej. Lecz, iżby miała przed Bogiem Zasługę, czyż używała już wtenczas rozumu? Tak jest; Marya w łonie matki Swej zostając, otrzymała Łaskę uświęcającą a równocześnie, doskonałe używanie rozumu z wielkim światłem Boskim, odpowiednim Łasce, którą Ją Pan Bóg ubogacił. Możemy przeto wierzyć, iż w chwili połączenia Jej pięknej Duszy z Ciałem Przeczystym, oświeconą była Mądrością Boską, iżby mogła dobrze poznać Prawdy Odwieczne, piękność cnót, a nade wszystko Nieskończoną Dobroć Boga i obowiązek wszystkich, iżby Boga kochali. Szczególniejszą też ku Panu swemu zapłonęła wdzięcznością
za nieocenione Dary, którymi Jej Serce przyozdobił, a ponad wszystkie stworzenia wyniósł, zachowując Ją od grzechu pierworodnego, udzielając Jej pełność Łaski i przeznaczając Ją na Matkę Wcielonego Słowa i Królowę świata całego.

II. W podróży kto czasu nie szanuje i ma przeszkody, powoli jedzie; lecz Marya wdzięcznością dla Boga przepełniona, ani chwilki jednej nie traci, zaraz bierze się do dzieła uświęcenia swej duszy i korzystania z bogatego Skarbu Łaski Boskiej, Który Pan Bóg w Jej Sercu złożył. Całym Sercem ukochała Dobroć Boską, podobać się Bogu było celem i zadaniem Jej Życia, i tak w tej doskonałej Miłości Boskiej przetrwała całe dziewięć miesięcy od Swego Poczęcia aż do Narodzenia i od Narodzenia przez całe Życie na ziemi, coraz ściślej z Bogiem się łączyła. Od grzechu pierworodnego wolna, tym samym przeszkody żadnej nie miała, przywiązania do ziemi, roztargnienia, ponęty zmysłowej, tego wszystkiego, co by mogło udoskonaleniu się w Miłości Boskiej przeszkadzać, nie znała; wszystkie Jej zmysły w harmonii doskonałej były z Błogosławionym Sercem i wraz z nim podnosiły się do Pana.

III. Przypuściwszy, iż ktoś zawczasu z domu wyjedzie i przeszkody w drodze nie napotka, to i tak jeszcze z tego nie wynika, iżby dużo ujechał, bo może powoli jechać! Serce Maryi inaczej; od wszelkiej przeszkody swobodne i nigdzie się nie zatrzymując, bez przestanku rozskrzydlone było do Boga, kochało i rosło w Miłości Boskiej. Dlatego można ją porównać do jaworu wywyższonego nad wodą na ulicach. Podobną była Marya do jaworu; bo zawsze rosła w cnoty, skrapiana potokiem Łask Boskich. Można ją także porównać do winnicy, gdyż winna latorośl ciągle rośnie. Podobnie Serce Maryi zawsze podnosiło się i rosło w doskonałości, podobne do winnej latorośli w całym swym rozkwicie, zawsze z Bogiem zjednoczone.

Któż na świecie kiedykolwiek lepiej żył od Bogarodzicy? Kto lepiej umiał życiem swoim kierować? Czymże jest życie nasze w porównaniu do Jej Życia? Ach! gdybyśmy umieli ocenić wartość czasu jak Marya, tego skarbu, który jest tylko na ziemi! w piekle potępieni nieustannie wołają: Ach! gdybym miał godzinę! ale tej godziny nie będzie nigdy. W Niebie smutku żadnego nie ma, ale gdyby błogosławieni mogli się smucić, to z pewnością żałowaliby czasu, który na ziemi stracili; bo nie tracąc czasu, byliby mogli na większą zarobić chwałę Dlatego to mędrzec pański napomina nas, abyśmy Panu służyli, zanim słońce dla nas zajdzie. Wystawmy sobie rozpacz podróżnego, który pomylił drogę a zaskoczyła go noc i nie może znaleźć wyjścia! W takim stanie będzie dusza człowieka w godzinę śmierci, który czasu dobrze używać nie umiał. Godzina śmierci nocą będzie dla niego. Sumienie przypominać mu będzie wszystkie Łaski i sposobne okoliczności, z których dla zbawienia swej duszy skorzystać nie chciał. „O głupi — zawoła on wtenczas na siebie — o głupi ze nonie człowiek, tyłeś zmarnował czasu, tylu pogardziłeś Łaskami, życie swoje sprzedałeś piekłu!” Próżne będą te narzekania; godzina czasu wieczności już wybiła.

 

Przykłady.

 

Myślą przebiegnijmy nasze życie. Kiedyż zaczęliśmy Bogu służyć? Jak długo byliśmy Bogu wiernymi? Czy żeśmy długie lata nie żyli w grzechach? Czyśmy się starali pracą naszą podobać Bogu? Jeśli odliczymy lata dziecinne, czas na spoczynek przeznaczony, godziny zabawy i próżnowania i te długie lata w nienawiści ku Bogu strawione, cóż zostanie dla Zbawiciela, Który nas taką Miłością ukochał? Ach! rachujmy… Czyż po tym obrachunku możemy się nazywać sługami bożymi? Czyż mamy prawo do nagrody obiecanej tym, którzy cały dzień życia swojego poświęcili Bogu? Porównajmy życie nasze do życia np. Św. Alfonsa, twórcy myśli wzniosłych w tej książeczce. Żył on lat 91. Szaty niewinności na Chrzcie Świętym otrzymanej nie pokalał nigdy. Ślubował sobie, że czasu nigdy nie zmarnuje i za przyczyną Maryi, do Której miał szczególniejsze nabożeństwo, ślubu tego dochował. Prawdziwym będąc sługą Maryi, codziennie modlił się przed Jej Ołtarzem. Soboty pościł o chlebie i wodzie, do świąt uroczystych odprawiał Nowenny i przygotowywał się do nich umartwieniem Codziennie koronkę odmawiał, a kiedy słyszał, iż bije godzina, mówił jedno Zdrowaś Marya. Gdzie mógł i kiedy mógł, wszędzie i zawsze, wielbił Dobroć i Miłosierdzie Królowej Nieba i ziemi. Nagradzał też Pan Bóg tę jego ku Maryi pobożność niewyczerpanymi Łaskami. Naśladujmy Św. Alfonsa, a i dla nas cześć oddana Maryi, będzie Łask Boskich Źródłem.

 

Modlitwa.

O moja droga Matko! dziękuję Ci za to wszystko dobre, coś mnie nieszczęśliwemu uczyniła, który zasłużyłem na piekło. Z iluż to niebezpieczeństw wybawiłaś mnie, potężna Królowo! jak obfite światło i jak wielkie Miłosierdzie za Twoją przyczyną Bóg mi dał! Cóżem Ci takiego uczynił dobrego, albo czymże Cię tak uczciłem, żeś na mnie tyle zlała dobrodziejstw! Dobroć tylko Twoja to zrobiła. Ach! gdybym dla Ciebie krew swoją wylał i życie ofiarował, jeszcze by to nic nie było za to wszystko, coś mi uczyniła: boś mnie od śmierci wiecznej wybawiła, boś mi, jak mocno wierzę, łaskę boską odzyskać pomogła — więc wszystko Tobie zawdzięczam.

O moja najukochańsza Dobrodziejko! nędznikiem jestem, więc niczym innym odwdzięczyć się nie mogę, jedno uwielbieniem i miłością dla Ciebie na zawsze! nie gardź hołdem biednego grzesznika uniesionego miłością za Twoją Dobroć! Jeśli serce moje niegodne jest ciebie kochać, gdyż splamione jest uczuciami ziemskimi, to od Ciebie zależy odmienić je; wyproś Łaskę, iżby się odmieniło; serce moje zjednocz z Bogiem a tak ściśle, iżby się nigdy od Miłości Bożej nie odłączyło. Chcesz iżbym kochał Boga — wyproś to dla mnie. Przemożną Przyczyną Swoją to zrób, iżbym kochał Boga, iżbym kochał na wieki, a niczego już więcej nie pragnę. Amen.

 

 

 

CYKL III. Uwagi na każdy dzień o Niepokalanym Sercu Maryi, wyd. 1871r.

 

ROZWAŻANIE.

Niepokalane Serce Maryi Łaski pełne.

 

Dzień jeden przy Sercu Twoim, o Maryo! milszy nad tysiąc w przybytkach grzeszników.

 

I. Marya wyjęta od grzechu pierworodnego od pierwszej chwili Niepokalanego Poczęcia, ubogaconą była Darami Łask najhojniejszymi i najkosztowniejszymi. Któż je wszystkie wyliczy, pojmie?

Poznaj rozważanie

Kiedy Bóg pragnie wynieść kogo na wysoką godność, mówi Św. Tomasz z Akwinu, powierzyć mu jakie święte, ważne posłannictwo, daje mu zarazem odpowiednie tej godności i obowiązkom Łaski. Cóż zaś bardziej godniejszego, świetniejszego nad Macierzyństwo Boże, do którego przeznaczona była Marya? Jakież posłannictwo świętsze nad to, jakie spełniała Marya, jako Współodkupicielka rodu ludzkiego, które zespoliło Ją najściślejszymi stosunkami z Jej Boskim Synem? Jakimiż przeto Skarbami Łask duchowych ubogaconą winna być Marya! Nic dziwnego zatem, gdy Ojcowie Kościoła wnoszą, że więcej otrzymała Łask przy Swoim Poczęciu, niż wszyscy Święci razem, przez całe życie.

Ta obfitość Łask w Maryi nie została bezowocną, od pierwszych zaraz chwil istnienia, usiłowała przynieść z nich plon stokrotny, tysiączny. Zaledwie poznała Boga, już całkowicie Swą istotę poświęca Jemu; Bogu się najzupełniej oddaje. Najpierwszym działaniem Jej umysłu, było wzniesienie się do Stwórcy, wpatrywanie w Jego zadziwiające doskonałości; pierwszym poruszeniem Woli, oddanie się Panu najzupełniej; pierwszym tętnem Serca, najdoskonalszy akt wdzięczności i miłości dla Swego Dobroczyńcy. Bóg Ją wzywa, a Ona godnie odpowiada temu wezwaniu; wzywa do coraz ściślejszej, wewnętrznej z Sobą jedności, a i Marya jedynie pragnie jak najściślej zespolić się z Bogiem. Nie widziano nigdy więcej wylania Łask na jakie bądź stworzenie, i nigdy żadne stworzenie nie okazało tyle wierności łasce, nie pracowało tak gorliwie z Łaską.

Ta stateczna, dokładna wierność Łasce, podniosła Maryę od początku do wyższej świątobliwości, – niż najwięksi nawet Święci przy schyłku życia dosięgnąć mogli. Sam Kościół upoważnia nas do takiego twierdzenia, kiedy do Maryi stosuje słowa Proroka: Fundamenta Jej na górach Świętych, tj. początek życia Maryi wzniesiony jest w świątobliwości wyżej niż Świętych najbardziej doskonałych. W tym także znaczeniu, Grzegorz Święty zastosowuje do Maryi wyrazy Izajasza: Góra Domu Pańskiego wniesie się nad szczyt gór innych. Tą górą jest bez zawodu Kościół: lecz nią jest także Najświętsza i Dziewica, bo Ona jest prawdziwie najosobliwszym, najprawdziwszym najwyższym w świętości Domem Pana, Ona w Swym Przeczystym Łonie nosiła Słowo Wcielone.

Jeśli taką obfitość Łask otrzymała Marya przy Swym Poczęciu; jeśli do takiej świątobliwości podniosła Ją wierność w odpowiadaniu Łasce, któż pojmie, wyrazi te Skarby Dobrodziejstw, jakie ubogacały Maryę, pod koniec Życia ziemskiego? Któż zmierzy szczyt świątobliwości, na jakim się znajdowała przy Swym zaśnięciu i przejściu do wieczności? Całe bowiem Życie Maryi, ze strony Boga, było ubogaceniem Jej coraz nowymi Łaskami; a ze strony Maryi, coraz nowa współpraca z tymiż Łaskami.

II. Dwie są niezbędne do zbawienia mego rzeczy: Łaska i współpraca z Łaską; Łaska ze strony Boga; współpraca, korzystanie z Łaski ze strony mojej. Bóg mnie stworzył beze mnie, ale nie zbawi beze mnie. W porządku mego uświątobliwienia, nic nie uczyni beze mnie na ziemi; a bez Boga, ja nic uczynić nie mogę dla Nieba, Bóg wspiera nieudolność moją, niesie mi Swe Łaski, porusza mą wolę, ale mnie nie krępuje, nie znagla; On prawie wszystko działa, ale chce, abym i ja coś działał; tej odrobiny, którą ja wykonać mogę, domaga się koniecznie. On mi daje Łaskę uprzedzającą, co mnie pojaśnia, pobudza; Łaskę współdziałającą, co wspiera, utrzymuje mą wolę, umacnia ją do czynienia, co Bóg wymaga; daje mi Łaskę potem idącą dla utrzymania tego, com dobrze uczynił, dla nie utracenia stąd pożytku. Ale trzeba koniecznie mego współdziałania, usiłowań do przezwyciężenia wszelkich przeciwności; potrzeba powolności na Głos Boga, Który mnie wzywa: bez tego nie ma zasługi, nie ma prawa do nagrody.

Ileż potężnych pobudek przedstawia mi Wiara, abym szedł za Głosem Boga, dozwolił tryumfu Łasce w mym sercu! Odpowiadać, iść za głosem Łaski, z nią współpracować, jest to zbierać Krew Najdroższą Jezusa Chrystusa; jest to krzewić Ją w sercu, aby stokrotny plon na żywot wieczny wydawała. Zostać niewiernym Łasce, jest dozwolić wytrącić sobie drogą cenę Krwi Jezusowej, uczynić niepożytecznym to, co Zbawca z tak wielkim trudem nam nabył, wysłużył!

Odpowiadać, korzystać z Łaski, jest to nabywać coraz nowy, wyższy stopień łaski, z pomocą której, coraz łatwiej, doskonalej działać mogę. Być niewiernym Łasce, jest stawiać coraz nową przeszkodę do odebrania więcej Łaski, zmniejszyć w sobie siłę do czynienia dobrze; jest to przygotowanie do coraz nowej niewierności, a nawet smutnego upadku.

Odpowiadać Łasce, jest to oderwać się od przedmiotów ziemskich, zmysłowych, nikczemnych, wiodących do zguby; jest wznieść się ponad zepsutą, grzeszną przyrodę, nieprzyjazną wszelkiemu dobru; jest to stać się duchowym, czystym, świętym, zespolić się z Bogiem, ubogacić Jego Darami. Być niewiernym Łasce, jest zamknąć uszy serca na Głos Boga; otworzyć, nadstawić na głos szatana, który mnie kusi, abym się unikczemnił, splamił, spodlił, stał się winnym, nieszczęśliwym i w tym i w przyszłym żywocie.

Prawda ta nie była mi tajną, a jednak ileżkroć stałem się niewierny łasce! Ilekroć odmawiając posłuszeństwa Głosowi i Natchnieniu Bożemu, zwróciłem się do wroga zbawienia mego… Ol gdybym od pierwszej chwili przyjścia do rozumu, statecznie pracował z Łaską, przy tylu odebranych Łaskach, na jak wysokim świątobliwości stanąłbym szczeblu! Ileż nabyłbym Skarbów Łaski! Opieszałość, lenistwo w Służbie Bożej, pozbawiło mnie tego wszystkiego.

Żal mi tego, odtąd bacznie, żarliwie, będę usiłował naprawić dotychczasowe straty, korzystać wiernie z Łaski, albowiem przyjdzie chwila, w której potrzeba mi będzie zdać z tego rachunek. O Maryo przez Twe Serce błagam, niechże będę wiernym Łasce.

 

 

 

INWOKACJA DO NIEPOKALANEGO SERCA MARYI.

Niepokalane Serce Maryi * Cierniem zranione przez nasze winy. * Chcemy Cię kochać i zadość czynić. * Niepokalane Serce Maryi. * Chcemy Cię kochać i zadość czynić. * Niepokalane Serce Maryi.

 

 

ZAKOŃCZENIE NABOŻEŃSTWA SIERPNIOWEGO.

Zdrowaś Marya itd. — Ucieczko grzesznych, módl się za nami.

Pamiętaj o Najdobrotliwsza Panno Maryo, że od wieków nie słyszano, ażeby kto uciekając się do Ciebie, Twej pomocy wzywając, Ciebie o przyczynę prosząc, miał być od Ciebie opuszczonym. Tą nadzieją ożywiony uciekam się do Ciebie, o Maryo Panno nad Pannami i Matko Jezusa Chrystusa! przystępuję do Ciebie, stawam przed Tobą, jako grzeszny człowiek drżąc i wzdychając. O Pani świata! racz nie gardzić moimi prośbami, o Matko Słowa Przedwiecznego! racz wysłuchać mnie nędznego, który do Ciebie z tego padołu płaczu o pomoc wołam. Bądź mi pomocą we wszystkich moich potrzebach teraz i zawsze, a osobliwie w godzinę śmierci, o Łaskawa! o Litościwa! o Słodka Panno Maryo! Amen.

Przez Twoje św. Panieństwo i Niepokalane Poczęcie, o Najświętsza Panno Maryo! oczyść serce, ciało i duszę moją. W Imię † Ojca i Syna † i Ducha † Świętego. Amen.

V. Niepokalane Serce Najświętszej Maryi Panny, módl się za nami.

R. Abyśmy się stali godnymi Obietnic Chrystusa Pana.

V. Módlmy się: Ułomności naszej racz dać Miłosierny Panie obronę, abyśmy, którzy Świętej Boga-Rodzicy pamiątkę obchodzimy, za Jej Przyczyną, z nieprawości naszych powstali. Przez Tegoż Chrystusa Pana naszego.

R. Amen.

Przepuść Panie, przepuść ludowi twemu, a nie bądź na nas zagniewany na wieki! (trzykroć)

V. Nawróć nas Boże Zbawicielu nasz.

R. A oddal Gniew Twój od nas.

V. Módlmy się: Miłosierny i Miłościwy Boże! wysłuchaj modlitwy, które za ginącymi w grzechach braćmi naszymi, jęcząc przed Obliczem Twoim, wylewamy; aby z błędnej drogi nawróceni, od wiecznej śmierci wybawionymi byli; i aby Łaski Twojej obfitość przemogła tam, gdzie dotąd obfitość nieprawości przemagała. Boże! Któremu właściwa jest zmiłować się zawsze i odpuszczać, przyjmij błagania nasze, a nas i wszystkie sługi Twoje, grzechów pętami związane, zmiłowaniem Dobroci Twojej wybaw łaskawie.

Boże, Któryś Najświętsze Serce Błogosławionej Maryi Panny, duchowymi Darami Łaski, najhojniej ubogacił, a na podobieństwo Boskiego Serca Syna Jej Jezusa Chrystusa, Miłością i Miłosierdziem napełnił; daj nam prosimy, którzy Tego Najsłodszego Serca obchodzimy pamiątkę, abyśmy wiernym Cnót Jej go naśladowaniem, Chrystusa Pana na sobie wyrazić mogli; Który z Tobą, żyje i króluje w Jedności z Duchem Świętym, Bóg Jeden na wieki wieków.

R. Amen.

Uwielbienie Najświętszych Serc Jezusa i Maryi.

Niech Boskie Serce Jezusa i Niepokalane Serce Maryi będzie poznawane, wychwalane, błogosławione, miłowane, czczone i uwielbione wszędzie i zawsze. Amen.

 

 

Tu nastąpi pieśń do Najświętszego Sakramentu na końcowe Błogosławieństwo.

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023