Guardian-Angel

 

 

 

 

O nabożeństwie miesięcznym

Źródło: Zbior wybornego y gruntownego nabozenstwa na codzienne, tygodniowe, miesięczne, w dni swięte i roczne 1819

Nauka.

Czytaj więcej

Chociaż nie zdaje się być osobliwszym i różnym od codziennego, tygodniowego, i rocznego, jakoż nie znajduje się w innych do Nabożeństwa książkach, przestrzec jednak potrzeba Wiernych Chrystusowych. Najpierw, że niektórzy z nich zostają w rozmaitych Bractwach, którym oprócz innych w roku dni, na jedną w każdym miesiącu Niedzielę nadane są Odpusty to zawsze pod obowiązkiem jakiego nabożeństwa. Po wtóre: Wszyscy, którzykolwiek nabożnie co dzień trzy razy odmawiają Anioł Pański, i którzy codziennie przez pół lub ćwierć godziny odprawiają medytację, to jest modlitwę wewnętrzną, tak ci jako i pierwsi wiernie się każdego dnia w tych pobożnych uczynkach zachowując przez cały miesiąc, w każdym całego roku dostąpić mogą zupełnego Odpustu w te dni Miesięczne, które sami sobie obiorą, a w nie spowiadać się i komunikować, i modlić się będą. Przysposobienia do Spowiedzi opisane są niżej w Nabożeństwie do Świętych Sakramentów, w Nabożeństwie także tyczącym się Odpustów, wyrażone tj. wzglądem nich uwiadomienia i modlitwy.

Co się zaś tyczy Medytacji, czyli modlitwy wewnętrznej, ta choćby tak wielkimi, (jako się wyżej nadmieniło) Odpustami zalecona nie była, sama jednakże przez się od modlitwy ustnej daleko jest zacniejsza i pożyteczniejsza; gdyż kiedy się modlimy ustnie mówimy tylko do Pana Boga; ale gdy się modlimy wewnętrznie, tj. gdy rozmyślamy co nabożnego, wtenczas Sam Pan Bóg mówi do nas, ponieważ więc tyle jest na świecie ludzi chcących nawet pobożniejsze prowadzić życie, którzy wiele różnych i długich modlitw ustnych codziennie odmawiają, a o modlitwie wewnętrznej albo nie wiedzą, albo nie dbają, albo co rozmyślać nie mają, przetoż kładzie się tu dla wszystkich wielce gruntowne i wyborne Uwagi na każdy dzień Miesiąca. Które przeczytawszy codziennie po jednej rozważając, trzeba je znowu na drugi i na każdy poczynający się Miesiąc z początku zaczynać. Przez całe życie odprawiając je, znajdzie się zawsze w nich co nowego do używania i ku zbudowaniu.

Uwaga o odpustach.

Źródło: Głos duszy 1881;

Odpusty. Podręcznik dla duchowieństwa i wiernych opr. X. Augustyn Arndt 1890r. 

Benedykt XIV, sławny i uczony papież, polecał Brewem d. 16 grudnia 1746r., bardzo gorąco rozmyślanie, i bardzo słusznie, mało bowiem jest ćwiczeń pobożnych, z których by Chrześcijanie mogli czerpać skuteczniejsze środki do zapewnienia sobie wytrwania i postępu w cnotach. „Dajcie mi kogoś, który co dzień choć kwadrans poświęca rozmyślaniu powiedziała Św. Teresa, a ja mu obiecuję Niebo“.

Odpusty: 1) Zupełny raz na miesiąc w dzień dowolnie obrany, jeśli kto przez miesiąc co dzień rozmyśla przez pół godziny lub przynajmniej przez kwadrans. Warunki: Spowiedź, Komunia Święta i modlitwa pobożna na zwyczajne intencje.

2) 7 lat i 7 kwadr. za każdy raz, gdy kto w kościele lub gdzieindziej, publicznie lub prywatnie, naucza innych o sposobie rozmyślania, albo gdy kto tej nauki słucha. Warunek: Spowiedź, Komunia Święta za każdym razem.

3) Odpust zupełny raz na miesiąc w dniu dowolnie obranym, gdy kto pilnie naucza, albo się dał pouczyć. Warunki: Spowiedź, ilekroć z sercem skruszonym przyjmą Komunię Świętą i modlitwa na zwyczajne intencje. (Benedykt XIV. Brew. dn. 16 grudnia 1746r.)

Wszystkie te odpusty można ofiarować za dusze wiernych zmarłych.

 

 

 

WEZWANIE DO DUCHA ŚWIĘTEGO

V. Racz przyjść Duchu Święty i napełnić serca wiernych Twoich.

R. A ogień Miłości Twojej racz w nich zapalić.

V. Ześlij Ducha Twego, a będą stworzone.

R. A cała ziemia będzie odnowiona.

V. Módlmy się: Boże! Światłem Ducha Świętego serca wiernych nauczający, daj nam w Tymże Duchu poznawać co jest dobrem, i zawsze obfitować w pociechy Jego. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje, Bóg w Trójcy Świętej Jedyny na wieki wieków.

R. Amen.

 

 

DZIEŃ 11.

 

 

CZYTANIE DUCHOWNE.

 

 

ROZWAŻANIE. CHÓR CHERUBÓW.

 

Postawił Pan przed rajem rozkoszy Cherubim i miecz płomienisty i obrotny ku strzeżeniu drogi drzewa żywota — (Ks. Rodz. III, 24).

 

1. Drugi z kolei Chór Niebian, jest Chór Cherubów. Cherubim oznacza pełność wiedzy. Wszystkie Chóry Anielskie posiadają wielką wiedzę, znajomość rzeczy nadzmysłowych, rzeczy Boskich: ten Chór jednak wszystkie inne przewyższa w tej wiedzy i znajomości. Mają zarazem Cheruby i miłość płomienna, jak Serafy, ale ponieważ ci ostatni w onej miłości ich przewyższają, dlatego też pierwszy Chór stanowią. Sam Bóg chciał w owym porządku Chórów Anielskich dać nam poznać, że miłość jest najpierwszą, a potem idzie wiedza, znajomość rzeczy Boskich, abyśmy wiedzieli, że nie dość jest poznawać, przenikać tajemnice, ale nade wszystko o miłość starać się winniśmy; ona dopiero najwyżej ku Panu podnosi, z nim jednoczy najzupełniej.

Pismo Święte mówiąc o Aniołach tego Chóru, używa wyrazu Cherubim(*), który oznacza mnogość: bo tak jak Serafa miłość wszystko ogarnia i w jedno zespala, tak też i prawdziwa Cherubów wiedza, wszystko w jedno węzłem zgody i harmonii łączyć powinna.

O duszo moja, od pełnością wiedzy udarowanych Cherubów, staraj się szczególniej w medytacji, w kontemplacji poznawać Boga, Jego Wielkość, Majestat Nieograniczoność, ale nad tę wiedzę staraj się i usiłuj rozbudzać w sobie nade wszystko miłość, bo ona więcej ci potrzebna, więcej cię podnosi do Boga. Nauka wreszcie twoja niech nie nadyma, nie rozprasza, nie rozdziela, ale raczej wszystko i wszystkich w jedno zespala.

2. Wiedza, znajomość Cherubów głównie odnosi się do Boga. Na samym początku ksiąg napisano, że Cherubim postawion jest przed Rajem rozkoszy, z mieczem płomienistym, obrotnym, ku strzeżeniu drogi drzewa żywota. Oto nam jest wskazana cała umiejętność: abyśmy mogli wnijść do Raju, mamy strzec drogi drzewa żywota. Drzewo żywota, to Krzyż Święty, albo raczej drogą i żywotem jest Jezus Ukrzyżowany. Tej drogi trzymać się należy, na tę drogę nieustannie oczy nasze zwracać, po niej iść winniśmy. Prorok Ezechiel opisując widzenie Cherubów, powiada: „wszystko ich ciało, szyja, ręce i otaczające ich do koła skrzydła, pełne były oczu“ (Ks. Ez. X, 12). Co znaczy, jak wyjaśnia Dionizy Święty, że są okoleni światłością, jasnością, że w nich niby w zwierciadle, piękność Bóstwa odbija się, promienieje.

O Boże! jak że wielkie Twe piękno, światłość, jasność… niechże je nieustannie mam przytomnymi przed oczyma, nie tymi materialnymi, ale przed oczyma duszy. O Cheruby! dajcie mi poznać, uwidzieć to jedyne, wszystkie me władze duszy zająć mogące piękno, Boga! O niech wszystko we mnie tym światłem, tą wiedzą jaśnieje, niech jasność światła wiecznego będzie drogą stopom moim, abym szedł zawsze drogą żywota i doszedł do tej światłości wiekuistej, którą wy otoczeni jesteście.

3. Kazał Pan Mojżeszowi w starem prawie uczynić ponad arką dwa złote Cheruby i rzekł: „Będę mówił do ciebie nad ubłagalnią i z pośrodka dwóch Cherubów, którzy będą na skrzyni świadectwa” (Ks. Wyj. XXV, 22). Skrzynia przymierza, to figura naszych Przybytków, gdzie Pan Utajony na Ołtarzu przebywa. A owe Cheruby nad skrzynią, z pośrodku których Pan mówił do Izraelitów, szczególniejszych tu Łask i Dobrodziejstw udzielając, oznaczają, że nie tylko Pan tu przemawia do serc naszych, ale cały z Bóstwem Swoim do nich wchodzi. Cheruby były nad skrzynią nachylone, twarzą ku sobie obrócone, rozciągniętymi skrzydły okrywały Arkę Pańską: co nam znać daje, że cała umiejętność, cała wiedza nasza na Najświętszym Sakramencie polega; że tu Boga czcić, wielbić, pokłon Mu składać mamy. Ten Sakrament ma być nieustannych rozmyślań naszych przedmiotem; tu oczy duszy ciągle skierowane być winny.

O Święte Cheruby! dajcie mi poznać i zrozumieć wielką Tajemnicę Utajonego w Najświętszym Sakramencie Boga Jezusa; wyproście mi u Pana Łaskę skupienia, rozważania, abym powinną cześć i uwielbienie składał tu Panu Jezusowi, abym na Niebiosach łącznie z wami mógł Go wielbić i błogosławić na wieki.

 

 

(*) W języku hebrajskim liczba mnoga tworzy się dodaniem liter -im. Pismo Święte mówiąc zawsze Cherubim, Serafim, wyraża mnóstwo, wielość tego Chóru Aniołów.

 

 

PRZYKŁAD.

 

 

Oblubienica Najsłodszego Serca Pana Jezusa, Św. Małgorzata-Maria Alacoque, w żywocie swym, na rozkaz Przełożonych skreślonym, opowiada co następuje: Pewnego dnia, na klęczkach niedaleko Przenajświętszego Sakramentu, robiąc ręczną robotę, uczułam się nagle wewnątrz i zewnątrz skupioną, zachwyconą. Najsłodsze Serce Jezusa przedstawiło mi się jaśniejsze niż słońce, otoczone promieńmi najżywszej, płomiennej miłości, otoczone Chórem Serafów, Cherubów, nucących cudną pieśń miłości, jakby tej treści:

„Miłość zwycięża, miłość zachwyca:
Wiecznym weselem serca nasyca“.

Duchy te mnie wzywały, abym głos mój z ich pieniem dla uwielbienia Serca Pana Jezusa złączyła. Jam tego dla mej niegodności uczynić nie śmiała, lecz mnie zachęciły, oświadczając, że pragną w połączeniu ze mną oddawać wspólnie nieustanną cześć, uwielbienie, miłość Najsłodszemu Sercu; że zajmą me miejsce przed Najświętszym Sakramentem,
abym w zespoleniu z niemi zawsze i ciągle kochać i wielbić mogła Najsłodsze Serce; że będą miały udział w mej miłości dla Pana cierpiącej, ja zaś w ich miłości już Panem się nasycającej, i to zespolenie pisały niezatartymi zgłoskami na Sercu Jezusowym. Błogie to zachwycenie trwało godzin kilka, a skutki jego trwają życie całe. Wówczas poznałam, jak wielkiej trzeba czystości intencji, jak wielkiej niewinności do złączenia się, do rozmowy z Bogiem: dotąd widzę, że wszystko jest jakby skażeniem, w porównaniu do miłości Serafów, do wiedzy Cherubów”.

 

 

Westchnienie do Aniołów.

Cherubie Święty straż Raju trzymający (Ks. Rodz. III, 24), żadnego nie dopuść do raju duszy naszej grzechu.

W. Wstawiajcie się za nami wszystkie Aniołów Chóry.

O. Aby Król Aniołów przyjął nas w Niebian grono.

Modlitwa kościelna.

Boże, Który cudownym porządkiem różne posłannictwa między Anioły i ludzie rozdzielasz, racz sprawić łaskawie, aby ci, którzy nieustannie przed Oblicznością Twoją są obecni i służą Tobie na Niebiosach, nas także na
ziemi nieustannie w swej straży i pieczy mieli. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

 

 

Litania do Anioła Stróża

Panie, zmiłuj się nad nami! Chryste, zmiłuj się nad nami! Panie, zmiłuj się nad nami!

Chryste, wysłuchaj nas! Chryste, usłysz nas!

Ojcze z Nieba, Boże, zmiłuj się nad nami!

Synu, Odkupicielu świata, Boże,

Duchu Święty, Boże,

Święta Trójco, Jedyny Boże,

Święta Maryo, Królowo Nieba; módl się za nami.

Święty Aniele, Stróżu mój;

Święty Aniele, Opiekunie mój we wszelkich niebezpieczeństwach;

Święty Aniele, moja obrono od wszelkich napaści;

Święty Aniele, mój najwierniejszy oblubieńcze;

Święty Aniele, mój nauczycielu;

Święty Aniele, mój przewodniku;

Święty Aniele, świadku wszystkich mych uczynków;

Święty Aniele mój wspomożycielu we wszystkich trudnościach;

Święty Aniele, mój orędowniku u Boga;

Święty Aniele, mój obrońco;

Święty Aniele, miłujący czystość;

Święty Aniele, miłujący niewinność;

Święty Aniele, najposłuszniejszy Bogu;

Święty Aniele, przewodniku mojej duszy;

Święty Aniele, wzorze czystości;

Święty Aniele, wzorze posłuszeństwa;

Święty Aniele, mój doradco w chwilach wątpliwości;

Święty Aniele, mój stróżu w żywocie doczesnym;

Święty Aniele, moja tarczo w godzinie śmierci;

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie!

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie!

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami!

Boże! Któryś w niewysłowionej Opatrzności raczył posłać Swoich Aniołów jako naszych Stróżów, spraw łaskawie, byśmy my pokornie proszący, mieli zawsze tę obronę i mogli cieszyć się ich wieczną kompanią. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, Który żyje i króluje z Tobą, w Jedności Ducha Świętego, Bóg na wieki wieków. Amen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023