Guardian-Angel

 

 

 

 

O nabożeństwie miesięcznym

Źródło: Zbior wybornego y gruntownego nabozenstwa na codzienne, tygodniowe, miesięczne, w dni swięte i roczne 1819

Nauka.

Czytaj więcej

Chociaż nie zdaje się być osobliwszym i różnym od codziennego, tygodniowego, i rocznego, jakoż nie znajduje się w innych do Nabożeństwa książkach, przestrzec jednak potrzeba Wiernych Chrystusowych. Najpierw, że niektórzy z nich zostają w rozmaitych Bractwach, którym oprócz innych w roku dni, na jedną w każdym miesiącu Niedzielę nadane są Odpusty to zawsze pod obowiązkiem jakiego nabożeństwa. Po wtóre: Wszyscy, którzykolwiek nabożnie co dzień trzy razy odmawiają Anioł Pański, i którzy codziennie przez pół lub ćwierć godziny odprawiają medytację, to jest modlitwę wewnętrzną, tak ci jako i pierwsi wiernie się każdego dnia w tych pobożnych uczynkach zachowując przez cały miesiąc, w każdym całego roku dostąpić mogą zupełnego Odpustu w te dni Miesięczne, które sami sobie obiorą, a w nie spowiadać się i komunikować, i modlić się będą. Przysposobienia do Spowiedzi opisane są niżej w Nabożeństwie do Świętych Sakramentów, w Nabożeństwie także tyczącym się Odpustów, wyrażone tj. wzglądem nich uwiadomienia i modlitwy.

Co się zaś tyczy Medytacji, czyli modlitwy wewnętrznej, ta choćby tak wielkimi, (jako się wyżej nadmieniło) Odpustami zalecona nie była, sama jednakże przez się od modlitwy ustnej daleko jest zacniejsza i pożyteczniejsza; gdyż kiedy się modlimy ustnie mówimy tylko do Pana Boga; ale gdy się modlimy wewnętrznie, tj. gdy rozmyślamy co nabożnego, wtenczas Sam Pan Bóg mówi do nas, ponieważ więc tyle jest na świecie ludzi chcących nawet pobożniejsze prowadzić życie, którzy wiele różnych i długich modlitw ustnych codziennie odmawiają, a o modlitwie wewnętrznej albo nie wiedzą, albo nie dbają, albo co rozmyślać nie mają, przetoż kładzie się tu dla wszystkich wielce gruntowne i wyborne Uwagi na każdy dzień Miesiąca. Które przeczytawszy codziennie po jednej rozważając, trzeba je znowu na drugi i na każdy poczynający się Miesiąc z początku zaczynać. Przez całe życie odprawiając je, znajdzie się zawsze w nich co nowego do używania i ku zbudowaniu.

Uwaga o odpustach.

Źródło: Głos duszy 1881;

Odpusty. Podręcznik dla duchowieństwa i wiernych opr. X. Augustyn Arndt 1890r. 

Benedykt XIV, sławny i uczony papież, polecał Brewem d. 16 grudnia 1746r., bardzo gorąco rozmyślanie, i bardzo słusznie, mało bowiem jest ćwiczeń pobożnych, z których by Chrześcijanie mogli czerpać skuteczniejsze środki do zapewnienia sobie wytrwania i postępu w cnotach. „Dajcie mi kogoś, który co dzień choć kwadrans poświęca rozmyślaniu powiedziała Św. Teresa, a ja mu obiecuję Niebo“.

Odpusty: 1) Zupełny raz na miesiąc w dzień dowolnie obrany, jeśli kto przez miesiąc co dzień rozmyśla przez pół godziny lub przynajmniej przez kwadrans. Warunki: Spowiedź, Komunia Święta i modlitwa pobożna na zwyczajne intencje.

2) 7 lat i 7 kwadr. za każdy raz, gdy kto w kościele lub gdzieindziej, publicznie lub prywatnie, naucza innych o sposobie rozmyślania, albo gdy kto tej nauki słucha. Warunek: Spowiedź, Komunia Święta za każdym razem.

3) Odpust zupełny raz na miesiąc w dniu dowolnie obranym, gdy kto pilnie naucza, albo się dał pouczyć. Warunki: Spowiedź, ilekroć z sercem skruszonym przyjmą Komunię Świętą i modlitwa na zwyczajne intencje. (Benedykt XIV. Brew. dn. 16 grudnia 1746r.)

Wszystkie te odpusty można ofiarować za dusze wiernych zmarłych.

 

 

 

WEZWANIE DO DUCHA ŚWIĘTEGO

V. Racz przyjść Duchu Święty i napełnić serca wiernych Twoich.

R. A ogień Miłości Twojej racz w nich zapalić.

V. Ześlij Ducha Twego, a będą stworzone.

R. A cała ziemia będzie odnowiona.

V. Módlmy się: Boże! Światłem Ducha Świętego serca wiernych nauczający, daj nam w Tymże Duchu poznawać co jest dobrem, i zawsze obfitować w pociechy Jego. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje, Bóg w Trójcy Świętej Jedyny na wieki wieków.

R. Amen.

 

 

DZIEŃ 12.

 

 

CZYTANIE DUCHOWNE.

 

 

ROZWAŻANIE. CHÓR TRONÓW.

 

„W Chrystusie wszystko stworzone i Trony” (Kolos. I, 16).

 

1. Ostatnim Chórem trzeciej albo najwyższej Hierarchii są Trony. Znamię wyróżniające ich od reszty Chórów, jest uległość, poddanie się najzupełniejsze Woli Bożej. I stąd wywodzi się ich nazwa Trony, ponieważ wszystkie Wyroki Woli Bożej przyjmują najchętniej i najdokładniej im się poddają; to ich szczęście, błogosławieństwo, czynić, co Bóg chce.

Św. Dionizy opisując Chór Tronów, ich znamię wyróżniające, powiada: „To są Trony najwyższe, najszczytniejsze; doskonałości ich tym są świetniejsze, wznioślejsze, im więcej uległymi są Bogu, albowiem Bogu służyć, jest to królować; uległość, posłuszeństwo Bogu, jest to samo co Chwała, Błogosławieństwo najwyższe”.

O Panie Boże! widzę jak się podoba Tobie spełniane we wszystkim Twej Woli: słusznie codziennie zaleciłeś i nauczyłeś nas modlić się: „Bądź Wola Twoja, jako w Niebie tak i na ziemi”. Aniołowie na Niebiosach spełniają Wolę Twoją, ale na ziemi, my biedni ludzie, ani jej pełnimy dokładnie, ani się do niej stosujemy, ale raczej bardzo często szemrzemy przeciw Woli i Dopuszczeniu Pana. O Święte Trony! Wy tak uległe Bogu, wyproście mi tę tak wielką, tak potrzebną cnotę poddaństwa, uległości, posłuszeństwa.

2. Pismo Święte, Św. Dionizy i inni Ojcowie Kościoła, przedstawiają nam Boga zasiadającego na Cherubach, albo na Niebianach Chóru Anielskiego, Tronami zwanych. Nie ma się to rozumieć sposobem ludzkim, zmysłowym, jakoby rzeczywiście Bóg miał zasiadać na Aniołach, albo jak Ojca Świętego noszą na tronie przenośnym, aby i Bóg miał być noszonym od Tronów: oznacza to tylko bliskość tych Aniołów, Tronami zwanych, Boga, albo raczej oznacza większe ich doskonałości, które i większe im sprawują błogosławieństwo. Oznacza wreszcie, jak Św. Bernard objaśnia, że Trony są Aniołami pokoju, albowiem Bóg na spokoju spoczywa. Spokój w duszach nie skąd inąd wypływa, tylko ze spełniania wiernego Woli Boga; gdy zaś Trony najwięcej tę Wolę pełnią, przeto słusznie są Aniołami pokoju, cieszą się spokojem, Bóg spokoju na nich i w nich spoczywa.

O Boże! jak często burze, niby gwałtowne fale miotają mym sercem, miesza się ono, trwoży; powstań, o Panie! niech uciszą się wichry i nawałnice. O Święte Trony! o Aniołowie pokoju, wyproście mi swym wstawieniem pokój duszy, nie ten pokój przytłumiający zgryzoty; co rozdzierają serce występne, ale raczej pokój prawdziwym dzieciom Boga, ludziom dobrej woli zapewniony; pokój z Bogiem, z sumieniem, z bliźnimi; pokój, który jest owocem czystości serca.

3. Lubośmy już poznali, że trony przez zbliżenie do Boga, uległość i spokój tak są nazwane, bo gdzież stolica Jego? Ziemia i Niebiosa, świat cały pełen Jego Chwały ogarnąć Go nie mogą, bo na różnych miejscach Pisma Bożego czytamy, że Stolica Boża jako słońce, jako płomienie ogniste, jako dni niebiańskie (Ps. 88/87/); z tym wszystkim zadziwić się nam trzeba, chociaż nam trudno wyobrazić sobie Chór Anielskich Tronów, a wszakże i my biedni ziemi wygnańcy, nasze serca, dusza jest Tronem Boga, kiedy bowiem Bóg Utajony w Sakramencie przychodzi do dusz naszych, czyż nie zasiada tam wtenczas jakby na tronie? Ach! serce moje, bądźże godnym ołtarzem, tronem dla Boga Utajonego.

Ta najwyższa Hierarchia, te w niej trzy Chóry, Serafów, Cherubów, tronów, one nam najwyraźniej pokazują, jak w sercach naszych tron Panu w Komunii zgotować mamy. Najpierw Trony nas pouczają, aby uciszenie w sercu naszym nastąpiło, gotowość na spełnienie Woli Bożej, na przyjęcie Pana. Cheruby uczą nas skupienia, abyśmy się zupełnie oderwali od ziemi, a wszystkie władze rozumu i serca, aby całkowicie były Panem zajęte. W Panu zatopione Serafy wreszcie zachęcają nas, aby serca, dusze nasze gorzały płomienną miłością.

O Boże! Trzykroć Święty! dzięki Tobie za te wzniosłe Prawdy w rozważaniu Chórów Anielskich przedstawione; dzięki Tobie, Panie, że Sobie obierasz w sercach naszych mieszkanie, że rozkoszą Twoją być z synami ludzkimi. Aniołowie Święci, wyproście nam w przyjmowaniu Komunii Świętej ciszę, spokój, skupienie, miłość, te cnoty, które wy tak doskonale w sobie wyrażacie, nieustannie spełniacie.

 

 

PRZYKŁAD.

 

 

Brewiarz rzymski o Św. Wacławie, pierwszym z Słowian męczenniku, pod którego wezwaniem wzniesiono wspaniałą w Krakowie katedrę, wspomina, iż gdy Władysław, książę Kurmański, bez przyczyny naszedł z wojskiem czeską ziemię, Wacław wystąpił przeciw najezdników i z rycerstwem swoim. Zaledwo zbliżać się zaczęły hufce ku sobie, nie wydobyto jeszcze oręża, kiedy najeźdźca Radysław przypada do stóp Wacława, zdaje się na jego łaskę, o przebaczenie prosi. Kiedy się go pytają, co spowodowało tak nagłą zmianę i upokorzenie? Odpowiada, iż w chwili wystąpienia przeciw sobie rycerstwa ujrzał Wacława otoczonego światłem. Anioł w płomiennej jasności osłaniał Wacława, podawał mu włócznię, jemu zaś groził, aby się nie ważył podnieść ręki na Świętego.

O drugim także ziomku naszym, niewinnym młodzianie, Św. Stanisławie Kostce, także Brewiarz opowiada, iż ten czysty, niewinny anioł ziemi, po dwakroć miał szczęście z rąk samych-że Aniołów Chleb Niebian, Najświętszą przyjąć Komunię; on również, tak jak pragnęła jego nieskażona dusza, w dzień Wniebowzięcia Dziewicy Maryi, o godzinie 3 porankowej, przez Samą Niepokalaną Dziewicę otoczoną czystych dziewic orszakiem, wezwany, przyłączył się do tryumfalnego tychże Dziewic i Aniołów grona.

 

 

Westchnienie do Aniołów.

Aniele Boży, coś ostrzegł Mędrców, aby nie wracali do Heroda (Mat. II), uproś nam Łaskę, abyśmy powstawszy z grzechów, nakarmieni Ciałem Pańskim, już się więcej do złego nie wracali.

W. Wstawiajcie się za nami wszystkie Aniołów Chóry.

O. Aby Król Aniołów przyjął nas w Niebian grono.

Modlitwa kościelna.

Boże, Który cudownym porządkiem różne posłannictwa między Anioły i ludzie rozdzielasz, racz sprawić łaskawie, aby ci, którzy nieustannie przed Oblicznością Twoją są obecni i służą Tobie na Niebiosach, nas także na
ziemi nieustannie w swej straży i pieczy mieli. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

 

 

Litania do Anioła Stróża

Panie, zmiłuj się nad nami! Chryste, zmiłuj się nad nami! Panie, zmiłuj się nad nami!

Chryste, wysłuchaj nas! Chryste, usłysz nas!

Ojcze z Nieba, Boże, zmiłuj się nad nami!

Synu, Odkupicielu świata, Boże,

Duchu Święty, Boże,

Święta Trójco, Jedyny Boże,

Święta Maryo, Królowo Nieba; módl się za nami.

Święty Aniele, Stróżu mój;

Święty Aniele, Opiekunie mój we wszelkich niebezpieczeństwach;

Święty Aniele, moja obrono od wszelkich napaści;

Święty Aniele, mój najwierniejszy oblubieńcze;

Święty Aniele, mój nauczycielu;

Święty Aniele, mój przewodniku;

Święty Aniele, świadku wszystkich mych uczynków;

Święty Aniele mój wspomożycielu we wszystkich trudnościach;

Święty Aniele, mój orędowniku u Boga;

Święty Aniele, mój obrońco;

Święty Aniele, miłujący czystość;

Święty Aniele, miłujący niewinność;

Święty Aniele, najposłuszniejszy Bogu;

Święty Aniele, przewodniku mojej duszy;

Święty Aniele, wzorze czystości;

Święty Aniele, wzorze posłuszeństwa;

Święty Aniele, mój doradco w chwilach wątpliwości;

Święty Aniele, mój stróżu w żywocie doczesnym;

Święty Aniele, moja tarczo w godzinie śmierci;

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie!

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie!

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami!

Boże! Któryś w niewysłowionej Opatrzności raczył posłać Swoich Aniołów jako naszych Stróżów, spraw łaskawie, byśmy my pokornie proszący, mieli zawsze tę obronę i mogli cieszyć się ich wieczną kompanią. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, Który żyje i króluje z Tobą, w Jedności Ducha Świętego, Bóg na wieki wieków. Amen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023