Guardian-Angel

 

 

 

 

O nabożeństwie miesięcznym

Źródło: Zbior wybornego y gruntownego nabozenstwa na codzienne, tygodniowe, miesięczne, w dni swięte i roczne 1819

Nauka.

Czytaj więcej

Chociaż nie zdaje się być osobliwszym i różnym od codziennego, tygodniowego, i rocznego, jakoż nie znajduje się w innych do Nabożeństwa książkach, przestrzec jednak potrzeba Wiernych Chrystusowych. Najpierw, że niektórzy z nich zostają w rozmaitych Bractwach, którym oprócz innych w roku dni, na jedną w każdym miesiącu Niedzielę nadane są Odpusty to zawsze pod obowiązkiem jakiego nabożeństwa. Po wtóre: Wszyscy, którzykolwiek nabożnie co dzień trzy razy odmawiają Anioł Pański, i którzy codziennie przez pół lub ćwierć godziny odprawiają medytację, to jest modlitwę wewnętrzną, tak ci jako i pierwsi wiernie się każdego dnia w tych pobożnych uczynkach zachowując przez cały miesiąc, w każdym całego roku dostąpić mogą zupełnego Odpustu w te dni Miesięczne, które sami sobie obiorą, a w nie spowiadać się i komunikować, i modlić się będą. Przysposobienia do Spowiedzi opisane są niżej w Nabożeństwie do Świętych Sakramentów, w Nabożeństwie także tyczącym się Odpustów, wyrażone tj. wzglądem nich uwiadomienia i modlitwy.

Co się zaś tyczy Medytacji, czyli modlitwy wewnętrznej, ta choćby tak wielkimi, (jako się wyżej nadmieniło) Odpustami zalecona nie była, sama jednakże przez się od modlitwy ustnej daleko jest zacniejsza i pożyteczniejsza; gdyż kiedy się modlimy ustnie mówimy tylko do Pana Boga; ale gdy się modlimy wewnętrznie, tj. gdy rozmyślamy co nabożnego, wtenczas Sam Pan Bóg mówi do nas, ponieważ więc tyle jest na świecie ludzi chcących nawet pobożniejsze prowadzić życie, którzy wiele różnych i długich modlitw ustnych codziennie odmawiają, a o modlitwie wewnętrznej albo nie wiedzą, albo nie dbają, albo co rozmyślać nie mają, przetoż kładzie się tu dla wszystkich wielce gruntowne i wyborne Uwagi na każdy dzień Miesiąca. Które przeczytawszy codziennie po jednej rozważając, trzeba je znowu na drugi i na każdy poczynający się Miesiąc z początku zaczynać. Przez całe życie odprawiając je, znajdzie się zawsze w nich co nowego do używania i ku zbudowaniu.

Uwaga o odpustach.

Źródło: Głos duszy 1881;

Odpusty. Podręcznik dla duchowieństwa i wiernych opr. X. Augustyn Arndt 1890r. 

Benedykt XIV, sławny i uczony papież, polecał Brewem d. 16 grudnia 1746r., bardzo gorąco rozmyślanie, i bardzo słusznie, mało bowiem jest ćwiczeń pobożnych, z których by Chrześcijanie mogli czerpać skuteczniejsze środki do zapewnienia sobie wytrwania i postępu w cnotach. „Dajcie mi kogoś, który co dzień choć kwadrans poświęca rozmyślaniu powiedziała Św. Teresa, a ja mu obiecuję Niebo“.

Odpusty: 1) Zupełny raz na miesiąc w dzień dowolnie obrany, jeśli kto przez miesiąc co dzień rozmyśla przez pół godziny lub przynajmniej przez kwadrans. Warunki: Spowiedź, Komunia Święta i modlitwa pobożna na zwyczajne intencje.

2) 7 lat i 7 kwadr. za każdy raz, gdy kto w kościele lub gdzieindziej, publicznie lub prywatnie, naucza innych o sposobie rozmyślania, albo gdy kto tej nauki słucha. Warunek: Spowiedź, Komunia Święta za każdym razem.

3) Odpust zupełny raz na miesiąc w dniu dowolnie obranym, gdy kto pilnie naucza, albo się dał pouczyć. Warunki: Spowiedź, ilekroć z sercem skruszonym przyjmą Komunię Świętą i modlitwa na zwyczajne intencje. (Benedykt XIV. Brew. dn. 16 grudnia 1746r.)

Wszystkie te odpusty można ofiarować za dusze wiernych zmarłych.

 

 

 

WEZWANIE DO DUCHA ŚWIĘTEGO

V. Racz przyjść Duchu Święty i napełnić serca wiernych Twoich.

R. A ogień Miłości Twojej racz w nich zapalić.

V. Ześlij Ducha Twego, a będą stworzone.

R. A cała ziemia będzie odnowiona.

V. Módlmy się: Boże! Światłem Ducha Świętego serca wiernych nauczający, daj nam w Tymże Duchu poznawać co jest dobrem, i zawsze obfitować w pociechy Jego. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje, Bóg w Trójcy Świętej Jedyny na wieki wieków.

R. Amen.

 

 

DZIEŃ 13.

 

 

CZYTANIE DUCHOWNE.

 

 

ROZWAŻANIE. CHÓRY PANOWAŃ.

 

 

„Chrystus nad wszelkie księstwa, panowania” (Efez. I, 21).

 

1. Przystępujemy do rozważania drugiej, pośredniej Hierarchii. Św. Dionizy upomina nas, abyśmy oczyma niebiańskimi spoglądali na tę Hierarchię, a zwłaszcza na ten pierwszy Chór, noszący nazwę Państw lub Panowań. Błagajmy przeto o światło duchowe do serca, dla godnego rozważania Zastępów Anielskich. Skąd pochodzi nazwa tego Chóru? Jakie jest znamię wyróżniające jego Aniołów? Nazwa jest: wielka gorliwość, jaką pałają te duchy, aby Panowanie Boże, Jego Królestwo coraz więcej się rozszerzało, zachowało w świetności, w powodzeniu kwitło; jest to znamię, o które i nam Pan Jezus co dzień modlić się zalecił, gdy wyrzekł w Modlitwie Pańskiej: ‘„Ojcze nasz… przyjdź Królestwo Twoje”. Aniołów tych pożera owa żarliwość, aby Bóg wszędzie panował; słusznie zatem powiada Św. Dionizy, aby i oni panowali.

O Panie i Boże! jakże oziębłe, nieczułe me serce… Królestwo Twoje nic mnie nie obchodzi… Czyliż mam pozostać w tej obojętności? Św. Grzegorz Wielki powiada: „Biada duszy, co nie dostrzega w sobie tych Darów, którymi Bóg uposażył Anioły; ale biada jeszcze większa, jeśli się widzi ogołoconą z owych Darów i cnót, a jednako takowe nie błaga, nie jęczy. Daj mi, o Panie, głos synogarlicy, duszy świętej, abym o takowe jęczeć nie poprzestał. Aniołowie Chóru Panowania, wyproście mi żarliwość świętą.

2. Gdzież pragnie ów Chór Panowań, aby Panowanie Boże się rozszerzyło? Alboż to Bóg bez tego pragnienia nie jest Panem Nieba i ziemi, wszechświata? Jest bez wątpienia Panem wszystkiego, nikt Mu tego Panowania nie odejmie, nie umniejszy. Z tym wszystkim Bóg chce, aby i Aniołowie i ludzie takim pragnieniem się zajmowali. Jako bowiem wierni słudzy, dworzanie króla ziemskiego są ci, którzy najwięcej pragną, aby Jego Państwo było świetne, rozszerzało się; tak i Panowania przejęte są tą świętą żarliwością dla swojego Pana i Boga.

Panowanie i Królestwo Boże na Niebiosach pięknie kwitnie, najozdobniej się rozwija i niema obawy, aby tam jakie zagrażało mu niebezpieczeństwo; idzie tu głównie o naszą ziemię, o biedne serca nasze, aby w nich Bóg zapanował. Komuż byśmy mieli oddać serce, gdybyśmy je Bogu nie oddali?…

O Królu Chwały! zapanuj w duszach naszych. O Aniołowie, Święty Chórze Panowania, wyproście nam żarliwość, jaką Wy gorejecie, abyśmy, Was naśladując, gotowi byli raczej życie stracić, niż zezwolić, aby Królestwo Boże choć w jednej duszy rozproszone być miało. O potężny Nieba i ziemi Władco, Boże! panuj i rządź, niech wszystko stworzenie zgina przed Tobą kolano, Tobie służy, Ciebie uznaje za swego Stwórcę i Pana!

3. Panowania przez swoją gorliwość o Chwałę Bożą są szczególniej Aniołami apostolstwa, misji. Ceł bowiem apostolstwa jest, aby Królestwo Boże coraz więcej się rozszerzało, aby Chwała Boża coraz więcej się pomnażała. Pojął dobrze tę Prawdę Św. Ignacy Loyola, Założyciel Zgromadzenia, które najwięcej misjonarzy wydało i wydaje i dlatego za dewizę, za godło swym synom i dla swego działania położył: „Na większą Chwałę Bożą”. Lecz apostolstwo nie jest zadaniem jednego tylko Zakonu lub Zgromadzenia; każdy człowiek, w wielkim lub małym swym kółku jest, być winien apostołem; każdy do rozkrzewiania Wiary, cnoty, Chwały Bożej dorzucić winien choć drobny kwiatuszek; i matka co na swym łonie, przy sercu piastuje dziecię, i młodzian i dziewica. Matka, wpajając w serce dziecięcia Miłość Bożą, młodzian mężną Wiarą, dziewica skromnością. Kto nie może innych przynieść kwiatów, ten niech się modli, niech wykonuje cnotę, niech postawa, mowa jego będzie skromną, aby widzieli inni i chwalili Ojca na Niebiosach.

O Panie i Boże! czymże się przyłożyłem do Chwały Imienia Twego? Albo raczej, jakaż niedola moja, ileż to razy znieważyłem Majestat Twój i przyniosłem uszczerbek Chwale Twojej przez moje zgorszenia?

 

 

PRZYKŁAD.

 

 

(Z Brewiarza Patronów Polskich).

 

Między Patronami dla polskiej i szwedzkiej ziemi, liczne znajdujemy przykłady o Aniołach, i tak:

Św. Salomea, Leszka V. i Grzymisławy córka, Bolesława Wstydliwego siostra, chociaż poślubiona Kolomanowi, królowi węgierskiemu, przecież, za jego zezwoleniem, nawet w małżeństwie, czysta dziewica, kiedy w klasztorze Zawichostskim żywot doczesny kończyła, widziały siostry zakonne i inne osoby jej piękną duszę, jakby jasna, śliczna gwiazda, z ust wychodzącą; w tejże samej chwili widziano Zastępy Aniołów, słyszano Ich przecudne, niebiańskie pienia.

Kunegundy Świętej, Beli, króla węgierskiego córki, a Bolesława wstydliwego małżonki, która również w czystości panieńskiej w małżeństwie żyła, widziano przy skonie duszę w śnieżnej bieli, wstępującą wprost w Niebiosa, Chórami
Aniołów okoloną.

Św. Jozafat z rąk Anioła otrzymał znaczną jałmużnę, której użył na wsparcie nieszczęśliwej, pełnej cnoty wdowy. Innym też razem, kiedy w klasztorze Żyrowickim, gdzie był przełożonym, brakło żywności, znaczne zapasy cudownym otrzymał sposobem.

Św. Ansgary miał sobie przez Anioła wskazane powołanie duchowne.

Św. Zygfryd, stosownie do ukazania się Anioła i napomnienia z jego strony, zbudował kościół.

 

 

Westchnienie do Aniołów.

Aniele Boży, coś sprawił, iż w piecu babilońskim ogień trzech młodzieńców nie palił (Ks. Dan. III.), spraw Twą przyczyną, aby nas nie strawił ogień złych namiętności.

W. Wstawiajcie się za nami wszystkie Aniołów Chóry.

O. Aby Król Aniołów przyjął nas w Niebian grono.

Modlitwa kościelna.

Boże, Który cudownym porządkiem różne posłannictwa między Anioły i ludzie rozdzielasz, racz sprawić łaskawie, aby ci, którzy nieustannie przed Oblicznością Twoją są obecni i służą Tobie na Niebiosach, nas także na
ziemi nieustannie w swej straży i pieczy mieli. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

 

 

Litania do Anioła Stróża

Panie, zmiłuj się nad nami! Chryste, zmiłuj się nad nami! Panie, zmiłuj się nad nami!

Chryste, wysłuchaj nas! Chryste, usłysz nas!

Ojcze z Nieba, Boże, zmiłuj się nad nami!

Synu, Odkupicielu świata, Boże,

Duchu Święty, Boże,

Święta Trójco, Jedyny Boże,

Święta Maryo, Królowo Nieba; módl się za nami.

Święty Aniele, Stróżu mój;

Święty Aniele, Opiekunie mój we wszelkich niebezpieczeństwach;

Święty Aniele, moja obrono od wszelkich napaści;

Święty Aniele, mój najwierniejszy oblubieńcze;

Święty Aniele, mój nauczycielu;

Święty Aniele, mój przewodniku;

Święty Aniele, świadku wszystkich mych uczynków;

Święty Aniele mój wspomożycielu we wszystkich trudnościach;

Święty Aniele, mój orędowniku u Boga;

Święty Aniele, mój obrońco;

Święty Aniele, miłujący czystość;

Święty Aniele, miłujący niewinność;

Święty Aniele, najposłuszniejszy Bogu;

Święty Aniele, przewodniku mojej duszy;

Święty Aniele, wzorze czystości;

Święty Aniele, wzorze posłuszeństwa;

Święty Aniele, mój doradco w chwilach wątpliwości;

Święty Aniele, mój stróżu w żywocie doczesnym;

Święty Aniele, moja tarczo w godzinie śmierci;

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie!

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie!

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami!

Boże! Któryś w niewysłowionej Opatrzności raczył posłać Swoich Aniołów jako naszych Stróżów, spraw łaskawie, byśmy my pokornie proszący, mieli zawsze tę obronę i mogli cieszyć się ich wieczną kompanią. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, Który żyje i króluje z Tobą, w Jedności Ducha Świętego, Bóg na wieki wieków. Amen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023