Guardian-Angel

 

 

 

 

O nabożeństwie miesięcznym

Źródło: Zbior wybornego y gruntownego nabozenstwa na codzienne, tygodniowe, miesięczne, w dni swięte i roczne 1819

Nauka.

Czytaj więcej

Chociaż nie zdaje się być osobliwszym i różnym od codziennego, tygodniowego, i rocznego, jakoż nie znajduje się w innych do Nabożeństwa książkach, przestrzec jednak potrzeba Wiernych Chrystusowych. Najpierw, że niektórzy z nich zostają w rozmaitych Bractwach, którym oprócz innych w roku dni, na jedną w każdym miesiącu Niedzielę nadane są Odpusty to zawsze pod obowiązkiem jakiego nabożeństwa. Po wtóre: Wszyscy, którzykolwiek nabożnie co dzień trzy razy odmawiają Anioł Pański, i którzy codziennie przez pół lub ćwierć godziny odprawiają medytację, to jest modlitwę wewnętrzną, tak ci jako i pierwsi wiernie się każdego dnia w tych pobożnych uczynkach zachowując przez cały miesiąc, w każdym całego roku dostąpić mogą zupełnego Odpustu w te dni Miesięczne, które sami sobie obiorą, a w nie spowiadać się i komunikować, i modlić się będą. Przysposobienia do Spowiedzi opisane są niżej w Nabożeństwie do Świętych Sakramentów, w Nabożeństwie także tyczącym się Odpustów, wyrażone tj. wzglądem nich uwiadomienia i modlitwy.

Co się zaś tyczy Medytacji, czyli modlitwy wewnętrznej, ta choćby tak wielkimi, (jako się wyżej nadmieniło) Odpustami zalecona nie była, sama jednakże przez się od modlitwy ustnej daleko jest zacniejsza i pożyteczniejsza; gdyż kiedy się modlimy ustnie mówimy tylko do Pana Boga; ale gdy się modlimy wewnętrznie, tj. gdy rozmyślamy co nabożnego, wtenczas Sam Pan Bóg mówi do nas, ponieważ więc tyle jest na świecie ludzi chcących nawet pobożniejsze prowadzić życie, którzy wiele różnych i długich modlitw ustnych codziennie odmawiają, a o modlitwie wewnętrznej albo nie wiedzą, albo nie dbają, albo co rozmyślać nie mają, przetoż kładzie się tu dla wszystkich wielce gruntowne i wyborne Uwagi na każdy dzień Miesiąca. Które przeczytawszy codziennie po jednej rozważając, trzeba je znowu na drugi i na każdy poczynający się Miesiąc z początku zaczynać. Przez całe życie odprawiając je, znajdzie się zawsze w nich co nowego do używania i ku zbudowaniu.

Uwaga o odpustach.

Źródło: Głos duszy 1881;

Odpusty. Podręcznik dla duchowieństwa i wiernych opr. X. Augustyn Arndt 1890r. 

Benedykt XIV, sławny i uczony papież, polecał Brewem d. 16 grudnia 1746r., bardzo gorąco rozmyślanie, i bardzo słusznie, mało bowiem jest ćwiczeń pobożnych, z których by Chrześcijanie mogli czerpać skuteczniejsze środki do zapewnienia sobie wytrwania i postępu w cnotach. „Dajcie mi kogoś, który co dzień choć kwadrans poświęca rozmyślaniu powiedziała Św. Teresa, a ja mu obiecuję Niebo“.

Odpusty: 1) Zupełny raz na miesiąc w dzień dowolnie obrany, jeśli kto przez miesiąc co dzień rozmyśla przez pół godziny lub przynajmniej przez kwadrans. Warunki: Spowiedź, Komunia Święta i modlitwa pobożna na zwyczajne intencje.

2) 7 lat i 7 kwadr. za każdy raz, gdy kto w kościele lub gdzieindziej, publicznie lub prywatnie, naucza innych o sposobie rozmyślania, albo gdy kto tej nauki słucha. Warunek: Spowiedź, Komunia Święta za każdym razem.

3) Odpust zupełny raz na miesiąc w dniu dowolnie obranym, gdy kto pilnie naucza, albo się dał pouczyć. Warunki: Spowiedź, ilekroć z sercem skruszonym przyjmą Komunię Świętą i modlitwa na zwyczajne intencje. (Benedykt XIV. Brew. dn. 16 grudnia 1746r.)

Wszystkie te odpusty można ofiarować za dusze wiernych zmarłych.

 

 

 

WEZWANIE DO DUCHA ŚWIĘTEGO

V. Racz przyjść Duchu Święty i napełnić serca wiernych Twoich.

R. A ogień Miłości Twojej racz w nich zapalić.

V. Ześlij Ducha Twego, a będą stworzone.

R. A cała ziemia będzie odnowiona.

V. Módlmy się: Boże! Światłem Ducha Świętego serca wiernych nauczający, daj nam w Tymże Duchu poznawać co jest dobrem, i zawsze obfitować w pociechy Jego. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje, Bóg w Trójcy Świętej Jedyny na wieki wieków.

R. Amen.

 

 

DZIEŃ 15.

 

 

CZYTANIE DUCHOWNE.

 

 

ROZWAŻANIE. CHÓR POTĘG, WŁADZ.

 

 

„Chrystus nad wszelkie Potęgi i Władze” — (Efez. I, 21).

 

1. Kiedy wspominamy o Chórze Anielskim, którego nazwa Potęgi, Władze, nie mamy rozumieć, aby Anioły tego Chóru odznaczały się przemocą lub uciskiem innych. Jeśli w nich uważać będziemy Potęgę, ona we wszystkich Aniołach jest wielką, niezmierną: ale znowu odnośnie do Boga jest zupełnie nic nie znaczącą, żadną; jej początek i Źródło jest w Bogu, gdy ją Bóg usunie lub powstrzyma, stworzenie nie ma jej wcale. Bóg jest Wszechpotężny, Wszechmocny, jednakże względem nas ludzi okazuje On raczej Łaskawość, Miłosierdzie, a Miłość, to jest Potęga, którą Bóg zdobywa serca: otóż i ten Chór władz odznacza się potęgą, powiada Dionizy Święty, ale potęgą słodyczy, łaskawości, dobroci. Tą potęgą nie tylko sami ku Bogu się podnoszą, ale jeszcze i innych Aniołów ku Niebu pociągają.

O Boże! Ojcze pełen Słodyczy i Miłosierdzia, daj mi Łaskę, abym ten Chór Aniołów mógł naśladować w owych pięknych cnotach, abym mógł i bliźnich pociągnąć tymi cnotami ku Bogu. Ty Ojcem naszym nazywać się raczysz, niechże my zatem spieszymy do Ciebie z ufnością, jako do Ojca, niech wzajem między nami kwitnie łaskawość i miłość jako między dziećmi Boga.

2. Potęgi się nazywają Aniołowie tego Chóru, ponieważ oni szczególniej, jak powiada Św. Dionizy, otrzymali najobszerniejszą władzę osłaniania, bronienia ziemi i ludzi naprzeciw potęgom piekła. Szatan, niby lew „ryczący, mówi pismo Boże, krąży około nas, czyha, szuka, aby kogo pożarł”. Aniołowie zaś Chóru Potęg dostrzegają wszędzie rozciągnięte przez nich sidła, widzą ich zasadzki i wszystkie ich wysiłki udaremniają. Piekło występuje z złością i wściekłością, pieni się i syczy, buchają zeń niby dymne kłęby płomieni; Potęgi zaś zsyłają rosę swej łagodności, słodyczy, których jedna kropla wszystkie zamachy piekła uśmierza. Tak jak piec ognisty, siedemkroć więcej niż zwykle rozpalony w Babilonie, buchały zeń płomienie nad piec czterdzieści i dziewięć łokci; lecz Anioł Pański zstąpił i uczynił wśród pieca niby wiatr rosisty, przewiewający, i nie dotknął się płomień trzech pacholąt w piec wrzuconych, ani
włos z głowy ich nie przepalił się (Ks. Dan. III).

O potężny Panie i Boże! widzę mnóstwo przeciw mnie powstających nieprzyjaciół: piekło, świat i własne me ciało przeciw mnie walczy; truchleję; bom słaby lękam się, bym się im nie poddał, ale gdy wznoszę do Ciebie me oko, tam widzę potęgi niepokalane, które wszystko zwyciężyć zdołają; widzę Boga, Który jednym skinieniem wszystko skruszyć może, z trzema przeto pacholętami wołam ku Tobie, mój Panie, uczyń z nami według Łaskawości Twojej, „według mnóstwa Miłosierdzia Twego, daj Chwałę Imieniowi Twemu… niech będą zawstydzeni wszyscy, którzy sługom Twoim pokazują złości, niech będą zawstydzeni wszelką Potęgą Twoją” (Ks. Dan. III, 44-48), a siła ich niech będzie pokruszoną.

3. Ta druga hierarchia z Chórów Panowań, Mocarstw, Potęg złożona, jest pośrednią, panuje ona między najwyższą i najniższą, i obiedwie w jedną spójnię jednoczy. Jeśli zatem najwyższej hierarchii godłem jest wzniosłość, tej pośredniej znamieniem jest moc, a moc, potęga nie niszcząca, ale raczej jednocząca, zespalająca. Jak dwa pierwsze Chóry tej hierarchii Panowań i Mocarstw, tak i ten trzeci walczy, ale bronią, orężem cichości, słodyczy, łaskawości. Tym orężem walczą Aniołowie Potęg nawet przeciw piekłu. Z piekła wprawdzie nie ma wybawienia, ale ponieważ duchy ciemności nie mając już żadnej nadziei, srożą się i usiłują szkodzić innym stworzeniom, tj. ludziom; Aniołowie przeto Potęg walczą przeciw nim i wykonują swą władzę, potęgę w ten sposób, iż utrzymują złość szatańską w karbach właściwych, jakie im Bóg przeznaczył i nigdy po za granicę Dopuszczenia Bożego wyjść jej nie dozwalają. Co się zaś tyczy innych stworzeń, wywierają na nie potęgę powabu, pociągania do Boga; nic bowiem bardziej nie zyskuje serc, nie pobudza do wdzięczności, do miłości, jak słodycz, wspaniałe męstwo, dobroć. Te są doskonałości, znamionujące pośrednią hierarchię, stanowiące jej broń jedyną.

O Panie, niech ja tą bronią łagodności i dobroci zwyciężam, zwalczam złość wszelką, i w pożyciu z bliźnimi, cichość i słodycz niech mi będą zasadą postępowania. Powiedziałeś Panie: „Uczcie się ode Mnie, iżem jest cichy i pokornego Serca”, wypiętnuj przeto, błagam te cnoty na mej duszy, abym wszystkich pociągał węzłami Adama, łańcuchami miłości, słodyczy, abyśmy wszyscy „byli jedno, jako Ty i Ojciec jedno jesteś”. Amen.

 

 

PRZYKŁAD.

 

Z drugich Ksiąg Machabejskich rozdz. 2.

Seleuk Soter, król Syrii, dowiedziawszy się, iż w kościele jerozolimskim znajdować się miały wielkie skarby srebra i złota, posyła pierwszego z dworzan swoich Heliodora, aby je zabrał. Zaledwie Heliodor w niecnym zamiarze wszedł do świątnicy, aliści, powiada Pismo Boże: Duch Wszechmocnego Boga okazał cud jawny i wielki. Towarzysze Heliodora polękli się, popadali, pomdleli: jego zaś samego Anioł w postaci jeźdźca naprzód powalił o ziemię: a kiedy to go jeszcze od zamiaru nie powstrzymało, dwaj Aniołowie w postaci prześlicznych, w świetne szaty przyodzianych młodzianów, obstąpili Heliodora i z obu stron biczami bez ustanku siekli tak dalece, że pad ł na ziemię i wynieśli go, albowiem stał się niemy, ciemnościami ogarniony, utracił zupełnie i siły i zdrowie. Dopiero Arcykapłan Oniasz, na prośbę przyjaciół Heliodora uczynił za zdrowie jego ofiarę zbawienną, ciż sami Aniołowie przywrócili Heliodora do życia i sił i rzekli: „Dziękuj Kapłanowi, dla niego Pan darował ci życie”.

 

 

Westchnienie do Aniołów.

Aniele Boży, coś Balaama powstrzymał od złorzeczeń i prawdę mówić nakazał (Ks. Liczb. XXII), wyproś nam Łaskę, abyśmy zawsze mówiąc prawdę, wszelkich złorzeczeń się strzegli.

W. Wstawiajcie się za nami wszystkie Aniołów Chóry.

O. Aby Król Aniołów przyjął nas w Niebian grono.

Modlitwa kościelna.

Boże, Który cudownym porządkiem różne posłannictwa między Anioły i ludzie rozdzielasz, racz sprawić łaskawie, aby ci, którzy nieustannie przed Oblicznością Twoją są obecni i służą Tobie na Niebiosach, nas także na
ziemi nieustannie w swej straży i pieczy mieli. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

 

 

Litania do Anioła Stróża

Panie, zmiłuj się nad nami! Chryste, zmiłuj się nad nami! Panie, zmiłuj się nad nami!

Chryste, wysłuchaj nas! Chryste, usłysz nas!

Ojcze z Nieba, Boże, zmiłuj się nad nami!

Synu, Odkupicielu świata, Boże,

Duchu Święty, Boże,

Święta Trójco, Jedyny Boże,

Święta Maryo, Królowo Nieba; módl się za nami.

Święty Aniele, Stróżu mój;

Święty Aniele, Opiekunie mój we wszelkich niebezpieczeństwach;

Święty Aniele, moja obrono od wszelkich napaści;

Święty Aniele, mój najwierniejszy oblubieńcze;

Święty Aniele, mój nauczycielu;

Święty Aniele, mój przewodniku;

Święty Aniele, świadku wszystkich mych uczynków;

Święty Aniele mój wspomożycielu we wszystkich trudnościach;

Święty Aniele, mój orędowniku u Boga;

Święty Aniele, mój obrońco;

Święty Aniele, miłujący czystość;

Święty Aniele, miłujący niewinność;

Święty Aniele, najposłuszniejszy Bogu;

Święty Aniele, przewodniku mojej duszy;

Święty Aniele, wzorze czystości;

Święty Aniele, wzorze posłuszeństwa;

Święty Aniele, mój doradco w chwilach wątpliwości;

Święty Aniele, mój stróżu w żywocie doczesnym;

Święty Aniele, moja tarczo w godzinie śmierci;

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie!

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie!

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami!

Boże! Któryś w niewysłowionej Opatrzności raczył posłać Swoich Aniołów jako naszych Stróżów, spraw łaskawie, byśmy my pokornie proszący, mieli zawsze tę obronę i mogli cieszyć się ich wieczną kompanią. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, Który żyje i króluje z Tobą, w Jedności Ducha Świętego, Bóg na wieki wieków. Amen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023