Guardian-Angel

 

 

 

 

O nabożeństwie miesięcznym

Źródło: Zbior wybornego y gruntownego nabozenstwa na codzienne, tygodniowe, miesięczne, w dni swięte i roczne 1819

Nauka.

Czytaj więcej

Chociaż nie zdaje się być osobliwszym i różnym od codziennego, tygodniowego, i rocznego, jakoż nie znajduje się w innych do Nabożeństwa książkach, przestrzec jednak potrzeba Wiernych Chrystusowych. Najpierw, że niektórzy z nich zostają w rozmaitych Bractwach, którym oprócz innych w roku dni, na jedną w w każdym miejscu Niedzielę nadane są Odpusty to zawsze pod obowiązkiem jakiego nabożeństwa. Po wtóre: Wszyscy, którzykolwiek nabożnie co dzień trzy razy odmawiają Anioł Pański, i którzy codziennie przez pół lub ćwierć godziny odprawiają medytację, to jest modlitwę wewnętrzną, tak ci jako i pierwsi wiernie się każdego dnia w tych pobożnych uczynkach zachowując przez cały miesiąc, w każdym całego roku dostąpić mogą zupełnego Odpustu w te dni Miesięczne, które sami  sobie obiorą, a w nie spowiadać się i komunikować, i modlić się będą. Przysposobienia do Spowiedzi opisane są niżej w Nabożeństwie do Świętych Sakramentów, w Nabożeństwie także tyczącym się Odpustów, wyrażone tj. wzglądem nich uwiadomienia i modlitwy.

Co się zaś tyczv Medytacji, czyli modlitwy wewnętrznej, ta choćby tak wielkimi, (jako się wyżej nadmieniło) Odpustami zalecona nie była, sama jednakże przez się od modlitwy ustnej daleko jest zacniejsza i pożyteczniejsza; gdyż kiedy się modlimy ustnie mówimy tylko do Pana Boga; ale gdy się modlimy wewnętrznie, tj., gdy rozmyślamy co nabożnego, wtenczas Sam Pan Bóg mówi do nas, ponieważ więc tyle jest na świecie ludzi chcących nawet pobożniejsze prowadzić życie, którzy wiele różnych i długich modlitw ustnych codziennie odmawiają, a o modlitwie wewnętrznej albo nie wiedzą, albo nie dbają, albo co rozmyślać nie mają, przetoż kładzie się tu dla wszystkich wielce gruntowne i wyborne Uwagi na każdy dzień Miesiąca. Które przeczytawszy codziennie po jednej rozważając, trzeba je znowu na drugi, i na każdy poczynający się Miesiąc z początku zaczynać. Przez całe życie odprawiając je, znajdzie się zawsze w nich co nowego do używania i ku zbudowaniu.

Uwaga o odpustach.

Źródło: Głos duszy 1881;

Odpusty. Podręcznik dla duchowieństwa i wiernych opr. X. Augustyn Arndt 1890r. 

Benedykt XIV, sławny i uczony papież, polecał Brewem d. 16 grudnia 1746r., bardzo gorąco rozmyślanie, i bardzo słusznie, mało bowiem jest ćwiczeń pobożnych, z których by Chrześcijanie mogli czerpać skuteczniejsze środki do zapewnienia sobie wytrwania i postępu w cnotach. „Dajcie mi kogoś, który co dzień choć kwadrans poświęca rozmyślaniu powiedziała Św. Teresa, a ja mu obiecuję Niebo“.

Odpusty: 1) Zupełny raz na miesiąc w dzień dowolnie obrany, jeśli kto przez miesiąc co dzień rozmyśla przez pół godziny lub przynajmniej przez kwadrans. Warunki: Spowiedź, Komunia Święta i modlitwa pobożna na zwyczajne intencje.

2) 7 lat i 7 kwadr. za każdy raz, gdy kto w kościele lub gdzieindziej, publicznie lub prywatnie, naucza innych o sposobie rozmyślania, albo gdy kto tej nauki słucha. Warunek: Spowiedź, Komunia św. za każdym razem.

3) Odpust zupełny raz na miesiąc w dniu dowolnie obranym, gdy kto pilnie naucza, albo się dał pouczyć. Warunki: Spowiedź, ilekroć z sercem skruszonym przyjmą Komunię Świętą i modlitwa na zwyczajne intencje. (Benedykt XIV. Brew. dn. 16 grudnia 1746r.)

Wszystkie te odpusty można ofiarować za dusze wiernych zmarłych.

 

 

 

WEZWANIE DO DUCHA ŚWIĘTEGO

V. Racz przyjść Duchu Święty i napełnić serca wiernych Twoich.

R. A ogień Miłości Twojej racz w nich zapalić.

V. Ześlij Ducha Twego, a będą stworzone.

R. A cała ziemia będzie odnowiona.

V. Módlmy się: Boże! Światłem Ducha Świętego serca wiernych nauczający, daj nam w Tymże Duchu poznawać co jest dobrem, i zawsze obfitować w pociechy Jego. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje, Bóg w Trójcy Świętej Jedyny na wieki wieków.

R. Amen.

 

 

DZIEŃ 6.

 

 

CZYTANIE DUCHOWNE.

 

ROZWAŻANIE. WOLNA WOLA ANIOŁÓW.

 

„Górne Jeruzalem wolne jest” — (Gal. IV, 2).

 

1. Największa godność Aniołów i ludzi polega na wolności. Bóg jest istotą nieskończenie wolną, nie masz, kto by zakreślał dla Jego Działań granice. Tę Swego Bóstwa Doskonałość Bóg udzielił Aniołom i człowiekowi, aby nie był głazem, niewolnikiem, ale wolnym. Strzała wypuszczona z łuku, z konieczności, siłą, która ją rzuciła leci do celu; kamień przyrodzoną siłą, własnym ciężarem ku środkowi ziemi cięży; zwierzęta instynktem, popędem zmysłowym chwytają, co ich zmysłom schlebia; i stąd ani kamień, ani zwierzę nie ma swojej zasługi. Człowiek zaś i Anioł mają władzę wyboru, dowolnego nakłonienia swej rozumnej woli. Anioł poznaje swego Boga, swego Stwórcę, dobroczyńcę, ku Niemu wszystkie uczucia, wszystkie kieruje działania; poznaje Jego Świętą Wolę, do Niej najzupełniej stosuje wolę swoją, tak, iż nie masz dwóch woli, ale jedna, Wola Boża we wszystkich Aniołach.

O duszo moja, nie nadużywaj pięknego daru wolności; nie tarzaj się w kale nieprawości, nie przywiązuj się do ziemi, do stworzeń, ale raczej zwracaj swe pragnienia, swą miłość ku Stwórcy, Który cię umiłował i pragnie, abyś i ty Go miłowała; Który ci objawia Wolę Swoją i do Którego co dzień powtarzasz ową modlitwę pokorną: „Bądź Wola Twoja jako w Niebie tak i na ziemi”. Aniołowie pełnią tę Wolę, pełnijże ją i ty, duszo moja.

2. Wola Aniołów sprawia, że oni nad wszystko stworzenie, nad samych siebie kochają Boga. Wypływa to z ich doskonałości, natura ich nie jest zepsuta, skażona jak człowieka. Widzą Najwyższe Doskonałości Boże, że w Nim i przez Niego byt swój, szczęście mają i dlatego nie mogą Go nie kochać nade wszystko. Skłonność to jest wrodzona, że w przedmiotach dobrych więcej miłujemy całość, niż cząstkę; źródło, niż kroplę wody z tegoż źródła; więcej miłujemy to, co jest piękniejsze, milsze, doskonalsze. Ponieważ więc Anioł mimo swej wielkości, godności w porównaniu do Boga, uważa siebie jakoby za kropelkę wody wobec nieprzebranego źródła i oceanu; ponieważ Bóg jest Nieskończone Dobro, Piękno, Doskonałość Najwyższa, niepodobna przeto, aby wola Anioła nie miłowała Boga nad wszystko, nad siebie samego.

O! jakże opłakany stan mej duszy: kocham, bo me serce bez kochania żyć nie może, ale kogóż kocham? Kocham siebie miłością nieporządną, zepsutą; kocham, zatapiam się w rzeczach stworzonych, a Boga Najwyższe Dobro miłować zaniedbuję. Panie, widzisz jak nieprzyjaciele przeciw mnie powstają, namiętności, pokusy biją. Wspieraj mnie Łaską Twoją, daj moc i serce prawe, abym naśladował Aniołów i Ciebie całym ukochał sercem.

3. Wola Aniołów doskonała sprawia, że miłując Boga, miłują się w zajem ; miłują niższych Chórów Anioły, miłują nas mieszkańców ziemi; miłują bez żadnej zawiści, z największą szczerością, otwartością. Św. Dionizy nazywa miłość cnotą zespolenia, która równych w jeden węzeł społeczeństwa kojarzy; wyższych pobudza, aby swe dobra dzielili z niższymi; niższych zaś nakłania ku wyższym, aby im z miłości oddawali szacunek powinny; tym sposobem wszystkich jedną spójnią, niby jednym pełnym miłości jednoczy sercem. Jeśli takiej miłości obraz napotkać możemy między Świętymi na ziemi, jakże daleko więcej pełnią tej miłości zjednoczeni są Anieli.

O Panie! dajże mi zrozumieć dobrze ową miłość zespolenia, jak a istnieje na niebiosach między Aniołami; dajże mi Łaskę, abym ją zachował z bliźnimi. Duszo moja, kochaj, szanuj wyższych, zwierzchników; nie zazdrość ich dóbr, godności, znaczenia; owszem niech się cieszą tymi Darami Boga, niech im one służą ku pozyskaniu wyższego jeszcze, wiecznego dobra. Miłuj równych, zachęcaj ich ku miłości; nie pogardzaj biedniejszymi, potrzebniejszymi; nieś im pomoc jaką możesz, pomnij, że ty nieskończenie większej pomocy potrzebujesz.

 

 

PRZYKŁAD.

 

Najznakomitszy z Ojców Kościoła, Święty Hieronim, pisze o Św. Eustochii, co następuje: Młodziutką jeszcze będąc dzieweczką, już serce swe Chrystusowi poświęciła. Ciotka jej Pretekstata, z namowy męża zamierzyła ją popchnąć w wir świata. Pewnego dnia ubrała ją strojnie, bogato; uczesała jej włosy w taki sposób, aby ściągnęła innych oczy na siebie. Nocy następnej ujrzała Anioła w groźnej postawie i te słyszała wyrazy: Komu więcej: Chrystusowi, czy mężowi swemu chcesz być posłuszną? Poważyłaś się podnieść swe światowe ręce na głowę dziewicy poświęconej Bogu, stroić ją, podawać do jej serca ułudę zepsucia. Ręce twe zatem uschną, po pięciu miesiącach poniosą cię do grobu, a jeśli nie poprzestaniesz zasiewać jadu próżności w sercu oblubienicy Chrystusowej, utracisz zarazem męża i twe dziatki. Spełniły się te straszne groźby, powiada Hieronim Święty i dodaje: „Tak każe Jezus Chrystus gwałcicieli swej świątyni, to jest duszy Mu poświęconej”.

 

 

Westchnienie do Aniołów.

Aniele Boży z Nieba Imię Jezus przynoszący (Łuk. II.), wyproś nam Łaskę, abyśmy to najsłodsze Imię w głębi duszy nosili.

W. Wstawiajcie się za nami wszystkie Aniołów Chóry.

O. Aby Król Aniołów przyjął nas w Niebian grono.

Modlitwa kościelna.

Boże, Który cudownym porządkiem różne posłannictwa między Anioły i ludzie rozdzielasz, racz sprawić łaskawie, aby ci, którzy nieustannie przed Oblicznością Twoją są obecni i służą Tobie na Niebiosach, nas także na
ziemi nieustannie w swej straży i pieczy mieli. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

 

 

Litania do Anioła Stróża

Panie, zmiłuj się nad nami! Chryste, zmiłuj się nad nami! Panie, zmiłuj się nad nami!

Chryste, wysłuchaj nas! Chryste, usłysz nas!

Ojcze z Nieba, Boże, zmiłuj się nad nami!

Synu, Odkupicielu świata, Boże,

Duchu Święty, Boże,

Święta Trójco, Jedyny Boże,

Święta Maryo, Królowo Nieba; módl się za nami.

Święty Aniele, Stróżu mój;

Święty Aniele, Opiekunie mój we wszelkich niebezpieczeństwach;

Święty Aniele, moja obrono od wszelkich napaści;

Święty Aniele, mój najwierniejszy oblubieńcze;

Święty Aniele, mój nauczycielu;

Święty Aniele, mój przewodniku;

Święty Aniele, świadku wszystkich mych uczynków;

Święty Aniele mój wspomożycielu we wszystkich trudnościach;

Święty Aniele, mój orędowniku u Boga;

Święty Aniele, mój obrońco;

Święty Aniele, miłujący czystość;

Święty Aniele, miłujący niewinność;

Święty Aniele, najposłuszniejszy Bogu;

Święty Aniele, przewodniku mojej duszy;

Święty Aniele, wzorze czystości;

Święty Aniele, wzorze posłuszeństwa;

Święty Aniele, mój doradco w chwilach wątpliwości;

Święty Aniele, mój stróżu w żywocie doczesnym;

Święty Aniele, moja tarczo w godzinie śmierci;

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie!

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie!

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami!

Boże! Któryś w niewysłowionej Opatrzności raczył posłać Swoich Aniołów jako naszych Stróżów, spraw łaskawie, byśmy my pokornie proszący, mieli zawsze tę obronę i mogli cieszyć się ich wieczną kompanią. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, Który żyje i króluje z Tobą, w Jedności Ducha Świętego, Bóg na wieki wieków. Amen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023