Źródło: O. Bernardyn Goebel OFMCap. – PRZED BOGIEM. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. T. II., 1965r.

 

 

Rozmyślanie.

MIŁOSIERDZIE BOŻE.

 

 

Jedna z najpiękniejszych modlitw kościelnych zaczyna się od słów: „Boże, Ty szczególniej Swą Wszechmoc objawiasz w zmiłowaniu i przebaczaniu” (Kolekta 10 niedz. po Zesłaniu Ducha Świętego). Pan Bóg jest Miłosierny. Ludzie, którzy otrzymują wielką władzę, stają się często twardzi i niemiłosierni wobec każdego przeciwnika i każdego przewinienia. Nieskończona Wszechmoc Boża okazuje się w Nieskończonym Miłosierdziu, które lituje się nad grzesznym człowiekiem i wybacza winy.

 

1. Nieskończone Miłosierdzie Boże.

 

Całe Objawienie Boże stoi pod znakiem Miłosierdzia. Już Stare Przymierze mocno podkreśla Miłosierdzie Boże. Miłosierdzie Boże nie ma granic: „Jaka wielkość Boga, takie jest i Miłosierdzie Jego w Nim” (Ks. Syr. 2, 18). Miłosierdzie Boże obejmuje wszystkich: „Dobry jest Pan dla wszystkich, Łaskawość Jego ogarnia wszystkie stworzenia” (Ps 145/144/, 9). Miłosierdzie Boże ma w sobie siłę gładzenia grzechów: „Choćby były grzechy wasze jako szkarłat, jako śnieg wybieleją; i choćby były czerwone jako karmazyn, będą białe jako wełna” (Ks. Iz. 1, 18). Miłosierdzie Boże nie zna początku ni końca: „Na wieki Miłosierdzie Jego” — dwadzieścia siedem razy wracają te słowa w psalmie 136-tym. „Góry się poruszą i pagórki zatrzęsą, lecz Miłosierdzie Moje nie odstąpi od ciebie i przymierze pokoju Mego nie zachwieje się, rzekł miłościwy Pan twój” (Ks. Iz. 54, 10).

Cały Nowy Testament jest radosną nowiną o Panu Bogu pełnym Miłosierdzia. Pan Jezus jest widzialnym uosobieniem Miłosierdzia Bożego (zob. Tyt. 3, 4) i z Ust Jego słyszymy najpiękniejsze słowa o Miłosierdziu, zwłaszcza w przypowieści o zgubionej owcy, zgubionej drachmie i synu marnotrawnym (zob. Łk 15). Każdy krok Pana Jezusa jest znaczony wielką Litością dla cierpiącego i grzesznego człowieka; Życie Jego wieńczy największy dowód Miłosierdzia Bożego. Pan Bóg bogaty w Miłosierdzie odkupił nas i odrodził w Synu Swoim. Książę Apostołów wielbi to Miłosierdzie Boże: „Błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, Który z wielkiego Miłosierdzia Swego odrodził nas przez Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa ku nadziei żywej, ku trwałemu, nieskalanemu i wiecznemu dziedzictwu zachowanemu w Niebie dla was” (1 P 1, 3-4). Słusznie czyni Kościół Święty, gdy w uroczystość Trójcy Świętej stwierdza uroczyście, Pan Bóg „uczynił Miłosierdzie nad nami”. Całe Niebo w wieczności powtarza te słowa.

— Zastosowanie. I my musimy wyznać z Psalmistą, spoglądając na swoje ubiegłe życie: „Miłosierdzie Pańskie na wieki wyśpiewywać będę”. Kogóż nie ogarnia z czasem trwoga na myśl o dawnych grzechach, codziennych przywarach i słabościach, które utrudniają nam życie i pracę i każą się może nawet obawiać o zbawienie wieczne?

Jeśli walczymy z grzechem i słabością, jeśli im się nie poddajemy, jeśli żałujemy, wolno nam z ufnością mówić do Pana Boga: „Miłosierdzie Twe będzie mi towarzyszyć po wszystkie dni życia mego” (Ps 23/22/, 6).

— Postanowienie. W trudnościach nie zniechęcać się, ale mieć nieograniczone zaufanie do Miłosierdzia Bożego.

 

2. Apostołowie i słuchy Miłosierdzia Bożego.

 

Każdy musi powtórzyć za Św. Augustynem: „Cała moja nadzieja spoczywa w przebogatym Miłosierdziu Twoim”. Dlatego cieszmy się, że możemy być apostołami Miłosierdzia Bożego. Człowiekowi dzisiejszemu trzeba znowu zwiastować nowinę o Panu Bogu Miłosiernym. Przeżycia ostatnich dziesiątków lat nadwerężyły w ludzkich sercach wiarę w Miłosierdzie Boże. Piętnastoletnia dziewczynka oświadczająca, że jest niewierząca, bo jej mamusia była w obozie i tyle musiała wycierpieć, nie należy do wyjątków. Trzeba wlewać krzepiącą, szczerą, nie rozrzedzaną naukę o Miłosierdziu Bożym w serca zbolałe, szarpane wątpliwościami, które pragną jednak wierzyć, bo nie widzą innego ratunku poza Panem Bogiem. Pan Bóg prawdziwego Miłosierdzia to nie jakiś sędziwy i miękki staruszek, Który musi spełnić każde ludzkie życzenie. W doskonałej harmonii łączy się w Nim Miłosierdzie z Mądrością i Świętością. Choć Pan Bóg jest pełen Nieskończonego Miłosierdzia, nie wysłuchuje każdej prośby; ale i wówczas nie przestaje człowieka miłować, gdy musi mu odmówić, gdy go doświadcza i karci. Pan Bóg nie szafuje miłosierdziem bez żadnych warunków, ale stawia pewne zobowiązania. Gotów zawsze przebaczyć, gdy tylko widzi iskierkę dobrej woli.

— Zastosowanie. Służmy naszym bliźnim, chorym, przygnębionym, pamiętając o tym, że i sami doznaliśmy wielokrotnie i codziennie doznajemy Miłosierdzia Bożego. Czyńmy to w duchu Miłosierdzia Pana Boga i Zbawiciela. Wtedy Ojcowska Miłość połączy się z powagą i roztropnością, z siłą i stanowczością w stawianiu koniecznych żądań.

— Postanowienie. Pracę apostolską przepoić duchem Miłosierdzia Bożego.

 

 

Modlitwa.

„Błogosław, duszo moja, Panu, i nie zapominaj wszystkich Jego Dobrodziejstw. On ci przebacza wszystkie twoje winy uzdrawia wszystkie twoje niemoce. On życie twoje dobrami nasyca, iż się twa młodość jak orła odnawia. Błogosław, duszo moja, Panu!” (Ps 103/102/, 2-5, 22). Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. podjęcia ratunku Dusz Czyśćcowych w miesiącu Listopadzie im poświęconym: Listopad – miesiąc dusz czyśćcowych dzień 10
  2. Myśli i nauki o Sądzie Ostatecznym. Dzień 10. Ciała zmartwychwstanie. Cz. 2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023

Newsletter

Otrzymaj za darmo: Niezbędnik modlitewny za dusze czyśćcowe.
Jeśli chcesz otrzymywać żywoty świętych, codzienne rozmyślania, modlitwy za dusze czyśćcowe, nowenny przed świętami, wypełnij poniższy formularz.
Zaznacz: *
Regulamin *