Źródło: O. Gabriel od Św. Marii Magdaleny, Współżycie z Bogiem. Rozmyślania o życiu wewnętrznym na wszystkie dni roku, tłum.: o. Leonard od Męki Pańskiej, Wyd. OO. Karmelitów Bosych, Kraków 1960r.

 

 

 

Rozmyślanie.

MISTYCZNE CIAŁO CHRYSTUSA PANA.

 

 

OBECNOŚĆ BOŻA. — Duchu Święty, daj mi „całe bogactwo pełnego zrozumienia i dojścia do poznania Tajemnicy Boga Ojca i Chrystusa Jezusa” (Kot 2, 2).

Rozważanie.

1. „Jam jest szczep winny — wyście latorośle” (Jan 15, 5). Na tych Słowach Pana Jezusa, które wskazują na nasze zjednoczenie z Nim, opiera się nauka o Ciele Mistycznym Chrystusa. Zmieniło się tylko porównanie, zamiast jednej latorośli, jest mowa o jednym ciele, którego Pan Jezus jest Głową a my członkami. Genialne jest porównanie Św. Pawła Apostoła, który w innych słowach powtarza to, co już powiedział Pan Jezus. „jak jedno jest ciało, a członków ma wiele: a wszystkie członkami ciała, choć ich jest wiele, przecież jednym są ciałem: tak samo i Chrystus… Wy jesteście Ciałem Chrystusowym i członkami z członka” (1 Kor 12, 12 i 27).

Myśl jest jedna: jako latorośle tworzą jedno z pniem, z którego wyrastają i ciągną te sanie soki, jak członki ciała ludzkiego tworzą jedno tylko ciało i żyją jednym życiem, tak samo my wcieleni w Chrystusa Pana, tworzymy z Nim jedno Ciało i żyjemy Jego życiem: Oto Ciało Mistyczne Chrystusa, „Którym — jak uczy Św. Paweł Apostoł — jest Kościół” (Kol. 1, 24).

Głową tego Ciała jest Chrystus Pan: „Chrystus jest Cłową Kościoła i Zbawicielem Ciała Jego” (Ej 5, 2.3). Jego ustanowił Ojciec „we wszystkim za Głową Kościoła, który jest ciałem Jego i dopełnieniem” (tamże, 1, 22). Jedno ciało, jedno życie, a to życie z Głowy rozchodzi się na poszczególne członki: „Jezus Chrystus Sam ożywia Kościół Boskim Swym Życiem, przenika całe Ciało Boską Swą Mocą, a poszczególne członki karmi i utrzymuje… jak szczep winny zrośniętym ze sobą latoroślom daje życie i urodzajność” (O Mistycznym Ciele Chrystusa).

Oto jeszcze jedno potwierdzenie, jak każdy Chrześcijanin żyje w Chrystusie Panu i życiem Chrystusa Pana.

2. Zjednoczenie nasze z Chrystusem Panem, Głową Ciała Mistycznego, nie może być rozumiane, rzecz oczywista, w znaczeniu zjednoczenia zachodzącego pomiędzy różnymi członkami ciała fizycznego, bo istotnie, chociaż jesteśmy wcieleni w Niego, każdy z nas zachowuje „w pełni własną osobę” (O Mistycznym Ciele Chrystusa). Nie można go również brać w zrozumieniu zwykłego zjednoczenie moralnego, istniejącego, np. pomiędzy członkami tego samego zespołu. Nie, jest to coś o wiele głębszego: jest to tajemnicze zjednoczenie i w tym znaczeniu zwie się mistycznym, ale jest rzeczywiste i życiowe. Zjednoczenie to zachodzi dlatego, że we wszystkich częściach Kościoła Świętego istnieje „coś wewnętrznego, co zarówno w całym ciele jak w poszczególnych jego częściach rzeczywiście istnieje i wielką obdarzone jest mocą. Jest to coś tak wzniosłego, że z istoty swej przewyższa wprost nieskończenie wszelkie węzły jedności. Jest to coś, co nie należy do porządku przyrodzonego, a nawet coś w sobie całkiem nieskończonego i nie stworzonego, to Duch Święty, Który jak mówi Doktor Anielski, jeden i ten sam co do liczby, cały Kościół napełnia i jednoczy” (tamże).

Duch Święty, „Dusza Kościoła” (tamże) jest węzłem, który ściśle i rzeczywiście jednoczy i ożywia wszystkie członki Chrystusowe, rozlewając w nich Łaskę i Miłość. Został On udzielony Kościołowi jak najobficiej, aby poszczególne jego członki z dnia na dzień stawały się coraz podobniejsze do Odkupiciela” (tamże). Nie jest więc to zjednoczenie symboliczne, przenośne, ale rzeczywiste, przewyższające każde inne zjednoczenie „tak jak Łaska przewyższa naturę, a rzeczy nieśmiertelne ziemskie” (tamże). Jest to rzeczywistość tak wielka, że obejmuje ona nie tylko życie ziemskie Chrześcijanina, ale zachowana przezeń pozostanie na całą wieczność jako jedyne źródło szczęśliwości, albowiem „łaska jest nasieniem Chwały”.

Jesteśmy członkami Chrystusowymi i to jest nasza wielkość, nasza chwała, która przewyższa nieskończenie wszelką godność i wielkość ziemską.

Rozmowa.

„O umiłowany Oblubieńcze i pełne Miłości Słowo, Ty zrodziłeś Ciało Kościoła Świętego w sposób Tobie jedynie wiadomy i przez Ciebie jedynie rozumiany… Z Krwi Swojej utworzyłeś doskonałe Ciało, Którego Sam jesteś Głową. Jej piękność zachwyca Aniołów, zdumiewa Archaniołów, miłością rozpala Serafinów, Duchy Anielskie podziwiają Ją, a wszystkie Dusze Błogosławione Niebieskiej Ojczyzny znajdują w niej nasycenie. Sama Trójca Przenajświętsza podoba Sobie w niej w sposób dla nas niepojęty” (Św. Maria Magdalena de Pazzis).

Oto jestem, Panie, przed Tobą, ja najnędzniejsze stworzenie: ułomne i słabe, skłonne do złego, zdolne do wszelkiego grzechu, marne stworzenie, podobne do trawy polnej, która dziś jest, a której jutro nie będzie. Stworzenie tak liche, że samo z siebie nie ma nic dobrego ani nie jest zdolne do dobrego. Lecz Ty, o Jezu, prawdziwy Syn Boży, Obraz Ojca, Początek i Koniec wszystkich rzeczy, Król wszechświata, Zbawiciel, skłaniasz się ku mnie, podnosisz mnie z nędzy, jednoczysz z Sobą i czynisz członkiem Swoim. Udzielasz mi Swego własnego życia, abym nim żył. O Panie, Piękności i Świętości Nieskończona, jak możesz znosić takiego członka, nędzne i niegodne stworzenie? Ale nie tylko znosisz, lecz pragniesz mnie i wzywasz: „Mieszkaj we Mnie”.

Czyż mogę, o Panie, nie przyjąć Twego Wezwania i Rozkazu, skoro Ty Sam już włączyłeś mnie w Swoje Ciało Mistyczne? O Boże, obym zrozumiał co znaczy żyć w Tobie i z Ciebie, jak latorośl żyje w szczepie, lub członek w ciele! Czegóż mi brakuje, o Jezu, do mojego uświęcenia, do życia w zjednoczeniu z Tobą? Dałeś mi więcej, niżbym sam mógł zapragnąć!

O Panie, daj mi odczuć głęboką rzeczywistość tej wielkiej Tajemnicy, która mnie tak ściśle z Tobą jednoczy. Spraw, aby ona moje życie opanowała, oświecała i nim kierowała. Niechaj wobec niej wszystko będzie dla małe bezwartościowym i niech niczego prócz niej nie szukam ani nie pragnę. Niechaj marność rzeczy ziemskich już mnie nie pociąga i nie oszukuje. Spraw, niech zawsze żywo i głęboko odczuwam obowiązek, a zarazem słodką potrzebę tego, by być członkiem godnym Ciebie, aby moje czynności i całe moje życie zawsze oddawało Ci cześć, o Najsłodsza Głowo moja. Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie na uroczystość Epifanii tj. Trzech Króli.
  2. poznania Nauki katolickie na święto Najświętszego Imienia Jezus.
  3. uczczenia Najświętszego Dzieciątka Jezus: Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus.
  4. MIESIĄC NAJŚWIĘTSZEGO DZIECIĄTKA JEZUS – Dzień 16.
  5. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w nabożeństwie miesiąca Stycznia ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo styczniowe ku czci Najświętszego Imienia Jezus – dzień 9.
  6. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w miesiącu styczniu Jemu poświęconym: Nabożeństwo ku czci Najświętszego Imienia Jezus.
  7. uczczenia w oktawie Świętej Tajemnicy Trzech Króli, tj. Epifanii: Nabożeństwo na Święto Epifanii, tj. Trzech Króli.

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024