Źródło: O. Gabriel od Św. Marii Magdaleny, Współżycie z Bogiem. Rozmyślania o życiu wewnętrznym na wszystkie dni roku, tłum.: o. Leonard od Męki Pańskiej, Wyd. OO. Karmelitów Bosych, Kraków 1960r.

 

 

 

Rozmyślanie.

MOC I POTĘGA BOSKIEGO MISTRZA.

 

 

OBECNOŚĆ BOŻA. — Jezu, proszę Cię, byś mnie nie tylko nauczał, ale również pobudzał duszę moją do przyjęcia Słów Twoich i zastosowania ich w życiu.

Rozważanie.

1. Pan Jezus nie tylko odsłania przed nami prawdę, lecz daje siłę potrzebną, by ją przyjąć. Każdy nauczyciel staje przed tym zadaniem, lecz spełnić je może jedynie działaniem od zewnątrz, starając się wykorzenić błędy powstałe w umyśle uczniów oraz przedstawić im prawdę w najłatwiejszy i najbardziej przekonywający sposób. Pan Jezus czyni o wiele więcej, wpływ Jego sięga dalej i głębiej. Jest On Jedynym Mistrzem, Który może bezpośrednio działać zarówno na umysł jak i na wolę Swych uczniów. Pobudza bowiem wewnętrznie duszę naszą, by przyjęła Jego Naukę i chciała ją zastosować w praktyce życia.

Prawdy objawione nam przez Pana Jezusa wywodzą się z Tajemnic Bożych i dlatego nie możemy ich sprawdzić drogą ludzkiego rozumowania. Nasz umysł potrzebuje szczególnego, nadprzyrodzonego światła oraz siły, by je sobie przyswoić. Daje to wiara. Wiara zaś jest właśnie Darem Pana Jezusa: On nam ją wysłużył łącznie z Łaską, cnotami wlanymi i Darami; nie tylko ją wysłużył, ale nieustannie wyjednuje ją i sprawia ją w nas. „Jest On nieustannie Sprawcą naszej wiary… do dusz wiernych wlewa światło wiary” (Enc. O Mistycznym Ciele Chrystusa). A więc Pan Jezus, objawiając nam Prawdy Wieczne, wlewa jednocześnie do naszych dusz światło Wiary i tworzy w nich, za pośrednictwem Ducha Świętego głęboką i tajemniczą wiedzę, która z kolei daje nam intuicję, zmysł Rzeczy Boskich. Podobnie działa Pan Jezus na wolę naszą za pośrednictwem cnoty miłości, przez którą skłania nas do miłowania Go oraz do miłowania Ojca Niebieskiego i do wprowadzenia w czyn Jego Nauki. Podczas gdy nam daje Swą Naukę, rozpala w sercach naszych ogień Miłości Bożej, jak się to stało z uczniami z Emaus, którzy wysłuchawszy objaśnień Pana Jezusa stwierdzili zaraz: „Czyż serce nasze nie pałało w nas, gdy mówił w drodze i Pisma nam wyjaśniał?” (Łuk. 24, 32).

2. „Pan Jezus — mówi Św. Teresa od Dzieciątka Jezus — nie potrzebuje książek ani uczonych pisarzy, aby do duszy przemawiać: On, Mistrz nad mistrzami, uczy bez dźwięku słów. Nigdy nie słyszałam Głosu Jego, a wiem, że jest wewnątrz mnie, kieruje mną i prowadzi Natchnieniem Swoim. Darzy światłem dotąd nieznanym, właśnie w chwili, gdy Go potrzebuję”… (Dz. 8). Pan Bóg wewnętrznym działaniem poucza dusze, które umieją Go słuchać i oświeca je światłem Ducha Świętego, zgodnie z obietnicą daną Apostołom: „A Pocieszyciel, Duch Święty, Którego Ojciec pośle w Imię Moje, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, cokolwiek wam powiedziałem” (Jan 14, 26). Pan Jezus z wysokości Nieba, razem z Ojcem Swoim, posyła Ducha Świętego do dusz naszych, a Boski ten Duch darzy umysły nasze głębokim zrozumieniem Nauki Zbawiciela i podsuwa sercom sposób praktycznego zastosowania jej w konkretnych wypadkach życia codziennego.

Nie dość na tym: Pan Jezus uczy nas również za pośrednictwem Nauczycielskiego Urzędu Kościoła Świętego, Któremu polecił czuwać nad czystością Swej Nauki i głosić Ją wszystkim wiernym.

Skoro uznajemy Pana Jezusa jako swojego Mistrza, winniśmy z tego tytułu przyjąć całą Jego Naukę, tzn. pisane Słowo Ewangelii, żywe słowo Kościoła Świętego, wreszcie tajemnicze i ukryte słowo wewnętrzne, którym Pan Jezus przemawia do każdej duszy i sposobi ją do intuicyjnego wyczucia, jak postępować w życiu. Lecz, jeśli chcemy ten wieloraki skarb należycie wykorzystać, nie wystarczy słuchać Słowa Pana Jezusowego, trzeba je przeniknąć do głębi, a to wymaga milczenia i skupienia wewnętrznego. Przepięknym wzorem pod tym względem jest Najświętsza Marya Panna, Która „wszystkie te Słowa zachowywała, rozważając je w Sercu Swoim” (Łuk. 2, 19).

Rozmowa.

O Jezu, jak bardzo mi potrzeba, byś mnie ogarnął Mocą Twej Boskiej Potęgi. Naukę Twoją umiłowałem całym sercem, a jednak nazbyt często mi się zdarza, że Słowa Twoje nie wydają w duszy mej upragnionego owocu. Czemu tak się dzieje, o Panie? Dlaczego podczas modlitwy wsłuchuję się w Twoje Słowa i postanawiam wprowadzić czyn objawioną mi przez Ciebie Prawdę, a w stosownej chwili zapominam o wszystkim i ulegam wrodzonej mej słabości? Może dlatego, że nie potrafię Słowa Twego zgłębić i przechować je w cichości i skupieniu ducha, lecz dopuszczam, by zostało zaduszone przez roztargnienie i rozliczne niepotrzebne troski, podobnie jak niedbały rolnik pozwała chwastem, by zdusiły ziarno dobre. Ach, czemuż w chwilach trudnych, gdy mi się nastręcza okazja wprowadzenia w życie Twej Nauki,  nie umiem zwrócić się do Ciebie, Boski Mistrzu, choć Wiara mi mówi, że jesteś zawsze w mej duszy Obecny i działasz w niej przez Łaskę Swoją! Niejedną osiągnąłbym korzyść, gdybym potrafił choć na chwilę upaść do Twych Świętych Stóp i wołać do Ciebie o pomoc. Wiem przecie, że zawsze jesteś gotów mnie wysłuchać i ożywić mnie duchem Wiary, abym na wszystko spoglądał w świetle Twej Prawdy, a każdą rzecz i okoliczność oceniał pod kątem widzenia wartości wiecznych. Wiem też, że stale pragniesz rozniecać w mym sercu ogień Miłości i dać mi siłę do spełniania objawionego mi dobra.

Wielu ponosi nie lada trudy, szukając mądrych mistrzów życia, za nic sobie mając koszty, podróże i wszelkie ofiary, byleby otrzymać kilka chwil posłuchania. Ja zaś mając zawsze Boskiego Mistrza przy sobie nie potrafiłbym Obecności Jego wykorzystać? O Jezu, Mądrości Nieskończona, Ty mną nie gardzisz, lecz łaskawie skłaniasz się ku mnie chcesz mi być Przewodnikiem. Spraw więc, bym w swym zaślepieniu nie zapominał o Tobie. Niech zawsze będę wsłuchany w Twoje Słowa, niech zawsze zdążam do Twego Światła i Twej Mocy. Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie na święto Najświętszego Imienia Jezus.
  2. uczczenia Najświętszego Dzieciątka Jezus: Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus.
  3. MIESIĄC NAJŚWIĘTSZEGO DZIECIĄTKA JEZUS – Dzień 27.
  4. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w nabożeństwie miesiąca Stycznia ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo styczniowe ku czci Najświętszego Imienia Jezus – dzień 20.
  5. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w miesiącu styczniu Jemu poświęconym: Nabożeństwo ku czci Najświętszego Imienia Jezus.
  6. uczczenia Świętego Patrona dnia dzisiejszego, Św. Sebastiana Męczennika: Nabożeństwo do Św. Sebastiana, Męczennika.
  7. Oktawa modłów o jedność Kościoła – dzień 3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024