Niepokalane Serce Maryi

 

 

 

 

W Sercu Marii odrodzenie nasze nabożeństwo ku czci Niepokalanego Serca Maryi 1947

 

 

Nauka o Pierwszej Sobocie Miesiąca.

Powstanie nabożeństwa:

Jednym z życzeń Matki Najświętszej, oprócz poświęcenia się Jej Sercu jest:

1) Codzienne odmawianie Różańca Świętego.

2) Poświęcenia pierwszej soboty każdego miesiąca przez Komunię Świętą wynagradzającą, oraz ofiarowanie swoich cierpień i przykrości i dobrowolnych umartwień w duchu pokuty i wynagrodzenia za grzechy wszystkich, którzy ranią Niepokalane Serce Maryi.

3) Pięć pierwszych Sobót.

 

Warunki nabożeństwa:

W dniu 10. 12. 1925 Matka Najświętsza objawiając się Siostrze Łucji, ukazała jej Swe Serce otoczone cierniami: „Spójrz, córko Moja, na to Serce otoczone cierniami, którymi ludzie niewdzięczni ranią mnie co chwila bluźnierstwami i niewdzięcznością. Ty przynajmniej staraj się pocieszać mnie i oznajmij w Moim Imieniu, iż przybędę w godzinę śmierci, z Łaskami potrzebnymi do zbawienia tym wszystkim, którzy w pierwsze Soboty pięciu następujących po sobie miesięcy wyspowiadają się, przyjmą Komunię Świętą, odmówią Różaniec Święty, towarzyszyć Mi będą przez piętnaście minut w rozważaniu Tajemnic Różańca Świętego w intencji wynagrodzenia”. W tym celu należy:

1) Wyspowiadać się wystarczająca jest Spowiedź odprawiona w danym tygodniu w tej intencji.

2) Przyjąć Komunię Świętą. Zaleca się w Komunii Świętej zjednoczyć się najdoskonalszym usposobieniem z Niepokalanym Sercem Maryi.

3) Odmówić Różaniec Święty,

4) Towarzyszyć Najświętszej Maryi Pannie w przeciągu najwięcej kwadransa rozważając Tajemnice Różańca, lub w ogóle o Życiu, Boleściach i Chwale Maryi.

5) Wszystko czynić w wyraźnej intencji uczczenia i pocieszenia, Niepokalanego Serca Maryi, oraz przebłagania za grzechy.

 

Dlaczego pięć sobót wynagradzających?

„Córko moja — powiedział Pan Jezus — chodzi o pięć rodzajów zniewag, którymi obraża się Niepokalane Serce Maryi:

1. Obelgi przeciw Niepokalanemu Poczęciu,
2. Przeciw Jej Dziewictwu,
3. Przeciw Jej Bożemu Macierzyństwu,
4. Obelgi, przez które usiłuje się wpoić w serca dzieci obojętność, wzgardę, a nawet nienawiść wobec Nieskalanej Matki,
5. Bluźnierstwa, które znieważają Maryę w Jej Świętych Wizerunkach”.

 

Łaski z tego nabożeństwa płynące, przekraczają wszelkie nasze oczekiwania.

 

Obietnice Matki Najświętszej dane tym, którzy nabożeństwo Pierwszych Pięciu Sobót przyjmą i odprawią:

„Tym, którzy to nabożeństwo przyjmą, obiecuję ratunek. Przybędę w godzinie śmierci z całą Łaską, jaka dla ich wiecznej szczęśliwości będzie potrzebna. (…) Te dusze będą obdarzone szczególną Łaską Bożą; jako kwiaty przed Tronem Bożym je postawię”.

 

 

Nasze poświęcenie się Sercu Maryi

Ojciec Święty, wyrażając swoją radość, że akt poświęcenia ponowili wszyscy Biskupi, Kapłani i wierni pisze dalej: Gdy już wszyscy poświęcili się Sercu Maryi, niech teraz uzgodnią swe życie z życzeniami Jej Serca. Wiadomo, że nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi, ma charakter pokutniczy i wynagradzający za grzechy własne i bliźnich w celu ubłagania Miłosierdzia Bożego.

Ten duch pokuty, umartwienia, ofiary i modlitwy przebija nieustannie w objawieniach w Fatimie.

Pan Jezus objawił w ostatnim czasie Siostrze Łucji, że da się u błagać, lecz boleje nad małą liczbą dusz chętnych do umartwienia, które jest konieczne do życia wedle Wiary. Pan Jezus żąda następującego umartwienia: Każda dusza, która chce żyć życiem sprawiedliwego według Wiary — musi żyć umartwieniem i ofiarą. Wiele dusz rozumie pod słowem „Pokuta” surowe umartwienie, a nie czując się na siłach i nie mając wielkoduszności, ostygają w zapale i prowadzą nadal życie lekkie i grzeszne. Pan powiedział mi, mówi Siostra Łucja: „Ofiara, której żądam od każdego, jest wypełnienie obowiązku swego stanu i przestrzeganie Moich Przykazań. To jest umartwienie, którego pragnę którego żądam”.

 

 

RÓŻANIEC ŚWIĘTY

 

 

W Różańcu należy po każdej Tajemnicy odśpiewać następującą pieśń wynagradzającą przeciw pięciu rodzajów zniewag, którymi obraża się Niepokalane Serce Maryi:

(Melodia: Gwiazdo zaranna)

1. Obelgi przeciw Niepokalanemu Poczęciu.

PIEŚŃ: O Duchu Święty dodaj odwagi, * By wynagrodzić wszelkie zniewagi. * Sercu Maryi Niepokalanej, Oblubienicy umiłowanej. * Świat bluźnierstwami Maryę obraża * Dogmat Kościoła pychą podważa. * A my w pokorze wierzymy święcie * W Niepokalane Twoje Poczęcie.

2. Przeciw Jej Dziewictwu.

PIEŚŃ: O Duchu Święty dodaj odwagi, * By wynagrodzić wszelkie zniewagi. * Sercu Maryi Niepokalanej, Oblubienicy umiłowanej. * Wrogowie Boga z Dziewictwa szydzą, * Twej niewinności wcale nie widzą. * Lecz wierni słudzy Tobą się szczycą, * Uznając Ciebie zawsze Dziewicą.

3. Przeciw Jej Bożemu Macierzyństwu.

PIEŚŃ: O Duchu Święty dodaj odwagi, * By wynagrodzić wszelkie zniewagi. * Sercu Maryi Niepokalanej, Oblubienicy umiłowanej. * Boga-Człowieka na świat wydałaś * Pod krzyżem naszą Matką zostałaś. * Chodź złość piekielna nienawiść budzi * Tyś Matką Boga i wszystkich ludzi.

4. Obelgi, przez które usiłuje się wpoić w serca dzieci obojętność, wzgardę, a nawet nienawiść wobec nieskalanej Matki.

PIEŚŃ: O Duchu Święty dodaj odwagi, * By wynagrodzić wszelkie zniewagi. * Sercu Maryi Niepokalanej, Oblubienicy umiłowanej. * Imię Maryi od Boga dane * A szyderstwami dziś znieważane. * My te zniewagi wynagrodzimy * Matkę Dziewicę Różańcem czcimy.

5. Bluźnierstwa, które znieważają Maryę w Jej Świętych Wizerunkach.

PIEŚŃ: O Duchu Święty dodaj odwagi, * By wynagrodzić wszelkie zniewagi. * Sercu Maryi Niepokalanej, Oblubienicy umiłowanej. * Twe Wizerunki są ośmieszane * Z obojętnością poniewierane. * Nienawiść wrogów Twych pokonamy * Królowo nasza Ciebie kochamy.

 

 

 

Modlitwa wprowadzająca na każdy dzień

Niebieska Matko i Pani. Uciekamy się do Twego Matczynego i Niepokalanego Serca ożywieni dziecięcą ufności i porywem miłości, aby Je uwielbiać i aby wzywać Jego potężnego wstawiennictwa. Tę pokorną cześć, jaką Tobie oddajemy, łączymy ze wspaniałością uwielbienia, które bez; przerwy i z niewyczerpaną gorliwością składają Ci Błogosławione Chóry Anielskie, święci w niebie i wszyscy słudzy na ziemi. W szczególności łączymy tę cześć z nieprzemijającą Chwałą, jaką otacza Cię Przenajświętsza Trójca, Ciebie którą Ona wybrała sobie za Córkę, Oblubienicę i Matkę. Wspomnij na nas, o Maryo, na nas, którzy wzdychamy na tym padole łez, błagając Cię pełni ufności. Racz nam wyprosić u Boga Łaski, o które prosimy przez tę nowennę. Amen.

 

Następuje odmówienie modlitwy wynagradzającej na daną sobotę przypadającą:

 

Pierwsza sobota trzeciego miesiąca

O Niepokalane Serce Maryi, gorejące Bożą Miłością! Ty jesteś Płomieniem rozpalonym przez Samego Ducha Świętego, podsycanym oliwą Jego Miłości. W Twym Sercu ten Święty Płomień nigdy nie gaśnie. Uproś nam Łaskę miłowania Boga z całego serca, z całej duszy, a bliźnich tak, jak ich kocha Sam Bóg i Twe Niepokalane Matczyne Serce.

Zdrowaś Marya… Litania do Niepokalanego Serca Maryi…

 

 

LITANIA DO NIEPOKALANEGO SERCA MARYI.

Kyrie elejson! Chryste elejson! Kyrie elejson!

Chryste, usłysz nas! Chryste, wysłuchaj nas!

Ojcze z Nieba Boże, zmiłuj się nad nami!

Synu Odkupicielu świata, Boże,

Duchu Święty Boże,

Święta Trójco Jedyny Boże,

Najświętsze Serce Maryi: Módl się za nami.

Najukochańsze Serce Córki Ojca Niebieskiego;

Przebłogosławione Serce Matki Syna Bożego:

Wybrane Serce Oblubienicy Ducha Świętego;

Serce Maryi Trójcy Przenajświętszej Przybytku;

Przedziwne Serce Córki Stworzyciela;

Najmilsze Serce Matki Odkupiciela:

Serce Maryi! Niepokalane:

Serce Maryi! Łaski pełne;

Serce Maryi! Przybytku Słowa Wcielonego;

Serce Maryi! najpodobniejsze do Serca Jezusowego;

Serce Maryi! Tronie Chwały;

Serce Maryi! doskonała ofiara Boskiej Miłości;

Serce Maryi! Stolico Mądrości:

Serce Maryi! Zwierciadło sprawiedliwości:

Serce Maryi! Tronie Miłosierdzia:

Serce Maryi! Zbiorze wszelkiej świątobliwości:

Serce Maryi! Arko przymierza:

Serce Maryi! Bramo niebieska:

Serce Maryi! między wszystkimi sercami błogosławione;

Serce Maryi! najchwalebniejsze:

Serce Maryi! najpotężniejsze;

Serce Maryi! najdobrotliwsze:

Serce Maryi! najwierniejsze:

Serce Maryi! najlitościwsze:

Serce Maryi! najłagodniejsze;

Serce Maryi! najczystsze i najniewinniejsze:

Serce Maryi! w pokorze niezgłębione:

Serce Maryi! najcierpliwsze:

Serce Maryi! wzorze panieńskiej skromności:

Serce Maryi! któreś pragnieniem świętym zbawienie nasze przyspieszyło:

Serce Maryi! Miłością Boga pałające:

Serce Maryi, Kościele Boga Wcielonego w Zwiastowaniu,

Serce Maryi, przy Nawiedzeniu Elżbiety nowymi Łaskami ozdobione,

Serce Maryi, przy Narodzeniu Chrystusa dziwnym weselem napełnione,

Serce Maryi, przy Ofiarowaniu w kościele mieczem boleści przeszyte,

Serce Maryi, zgubieniem Jezusa wielce zasmucone,

Serce Maryi, przy znalezieniu Jezusa dziwnie rozweselone,

Serce Maryi, w Ogrójcu z bolejącym Chrystusem bolejące,

Serce Maryi, przy biczowaniu Jego ciężko bolejące,

Serce Maryi, przy koronacji Chrystusa cierpieniem wewnętrznie przekłute,

Serce Maryi, w dźwiganiu krzyża przez Jezusa, niezmiernym srogim ciężarem przygniecione,

Serce Maryi, z Jezusem na krzyżu rozpiętym do krzyża przybite,

Serce Maryi, z umierającym Jezusem w morzu boleści pod krzyżem pogrążone,

Serce Maryi! przy Śmierci Jezusa od żalu obumierające.

Serce Maryi, z umarłym Jezusem w żałości pogrzebione,

Serce Maryi! przy Zmartwychwstaniu Jezusa radością ożywione:

Serce Maryi! przy Wniebowstąpieniu Jezusa słodkością i niepojętym weselem napełnione;

Serce Maryi! przy Zesłaniu Ducha Świętego nową Łask pełnością udarowane:

Serce Maryi! przy Wniebowzięciu Twoim nad wszystkich błogosławionych wywyższona,

Serce Maryi! na Prawicy Chrystusowej w Niebie posadzone,

Serce Maryi! Stolico miłosierdzia;

Serce Maryi! Światłości błądzących:

Serce Maryi! Uzdrowienie chorych;

Serce Maryi! Pociecho strapionych:

Serce Maryi! Opiekunko sprawiedliwych,

Serce Maryi! jedyna po Bogu grzesznych ucieczko (3 razy powtórzyć)

Serce Maryi! Nadziejo ufających w Tobie.

Serce Maryi! Obrono w pokusach;

Serce Maryi! nadziejo pokutujących:

Serce Maryi! Zadatku obietnic Jezusowych.

Serce Maryi! Nadziejo i ratunku konających:

Serce Maryi! które nikim nie gardzisz:

Serce Maryi! Radości serc ludzkich:

Serce Maryi! Wesele i słodkości Aniołów i Świętych:

Serce Maryi! jasnością i Chwałą w Niebie ukoronowane:

Serce Maryi! Serce Orędowniczki Kościoła i Matki wszystkich wiernych;

Serce Maryi! najpewniejsza po Jezusie konających nadziejo;

Serce Maryi! Serce Królowej Aniołów i Wszystkich Świętych;

Jeśli życie nasze napełnione jest krzyżami,

Jeśli dni nasze są dniami smutku i boleści,

Jeśli serce nasze jest morzem łez i goryczy,

Jeśli drogi życia naszego cierniem są zasłane,

Jeśli cierpienia i boleści nas gnębią,

Jeśli każda dnia chwila jest chwilą cierpienia,

Jeśli śmierć lub niedola zagraża naszym ukochanym,

Jeśli w nieszczęściu od wszystkich opuszczeni jesteśmy,

Jeśli pod ciężarem nieprawości jęczy dusza nasza,

Jeśli Bóg nas karze w Gniewie i zapalczywości Swojej,

Jeśli odstąpiwszy od Boga, giniem w zaślepieniu naszym,

Jeśli upadamy pod ciężarem cierpień i smutków,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata! Przepuść nam, Panie.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata! Wysłuchaj nas, Panie.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata! Zmiłuj się nad nami.

Chryste, usłysz nas! Chryste, wysłuchaj nas!

Kyrie elejson! Chryste elejson! Kyrie elejson!

Ojcze nasz… Zdrowaś Marya… Chwała Ojcu…

V. Święte i miłosierne Serce Maryi, Matki Bożej, módl się za nami.

R. Aby się serca nasze zapaliły Boską Miłością, którą Ty gorejesz.

V. Pani! wspomagaj modlitwy nasze.

V. A wołanie nasze niech do Ciebie przyjdzie.

V. Módlmy się: O Serce Święte Maryi zawsze Panny i Niepokalanej, Serce Najświętsze, najczystsze, najdoskonalsze; Źródło nieprzebrane Łask, Dobroci, Łagodności, Miłosierdzia i Miłości, Wzorze Cnót wszystkich; doskonały Obrazie czcigodnego Serca Jezusowego; gorejące zawsze, najżarliwszą Miłością, miłujące Boga więcej niż wszyscy razem Serafy, Aniołowie i Święci; oddające Samo więcej chwały Trójcy Przenajświętszej, niźli wszystkie inne razem najświętobliwsze stworzenia. Serce Matki Odkupiciela, Któreś tak żywo uczuło nędzę naszą, Któreś tyle dla zbawienia naszego cierpiało, Któreś nas tak gorąco umiłowało, i Któreś godne jest uszanowania, miłości, wdzięczności i ufności wszystkich ludzi; racz przyjąć słabe moje i niegodne uczucia.

Wychwalam Cię, Serce Święte Matki Miłosierdzia, z najgłębszym, na jakie zdobyć się mogę uszanowaniem. Dziękuję Ci za Miłosierdzie, którym Cię tylekroć widok niedostatków moich przejmował; dziękuję Ci za Łaski i Dobrodziejstwa, którymi Twoja Macierzyńska Dobroć wyprosiła; łączę się modlitwą moją do dusz czystych, które Cię czczą, wychwalają, miłują i w Tobie całą nadzieję pokładają.

Będziesz mi odtąd, o Serce miłości godne! pierwszym po Sercu Boskiego Twojego Syna przedmiotem czci, miłości i najserdeczniejszego nabożeństwa. Przez Ciebie dojść pragnę do mego Zbawiciela, przez Ciebie Łaski Jego i zmiłowania odbierać. Ucieczką będziesz moją w utrapieniach, pociechą w troskach, we wszystkich potrzebach ratunkiem. Od Ciebie uczyć się będę czystości, pokory łagodności i z Ciebie przejmować się miłością ku Najświętszemu Sercu Jezusa Chrystusa Syna Twojego. Amen.

V. Niepokalane Serce Najświętszej Maryi Panny, módl się za nami.

R. Abyśmy się stali godnymi Obietnic Chrystusa Pana.

V. Módlmy się: Boże Miłosierny! Któryś dla zbawienia grzeszników i dla pociechy utrapionych, Najświętsze i Niepokalane Serce Błogosławionej Maryi Panny Dobrocią i Miłosierdziem napełnił; daj nam, którzy wzywamy przyczyny tego Najsłodszego Serca, i Łaskę powstania z grzechów naszych, i ratunek w każdej potrzebie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

R. Amen.

V. O Maryo Niepokalana, Serce pełne słodyczy i pokory,

R. Spraw, by serca nasze stały się podobne Sercu Jezusa.

V. Módlmy się: Boże Dobroci, Któryś Święte i Niepokalane Serce Maryi Matki Jedynego Syna Swego, napełnił uczuciami miłosierdzia i tkliwości; jakimi Serce Jezusa zawsze dla nas przejęte było, spraw prosimy Cię, abyśmy, którzy Panieńskie Jej Serce z miłością czcimy, aż do śmierci uczucia zgodne z Sercem Jezusa i Matki Jego zachowali. O to Cię prosimy przez Zasługi Tegoż Pana naszego Jezusa Chrystusa, Który z Tobą i z Duchem Świętem żyje i króluje, na wieki wieków.

R. Amen.

 

 

Akt przebłagalny na pierwszą sobotę miesiąca

Święta Maryo, Ciebie Bóg Wszechmogący stworzył w Sprawiedliwości, aby objawiać w Tobie wielkie Miłosierdzie Swoje i Swoją Chwałę. Wysławiamy Niepokalane Poczęcie i Twoje Serce, które Duch Święty obdarzył pełnią Łaski, a zarazem wyznajemy, żeś godna czci i Chwały. Dlatego na wynagrodzenie Twemu Sercu za zniewagi Twojego Imienia modlimy się Pozdrowieniem Anielskim:

Zdrowaś Marya.

(W nabożeństwie publicznym można odśpiewać: Ave, ave itd. z pieśni: Po górach, dolinach).

Święta Maryo, Błogosławionaś między niewiastami jako Rodzicielka Bożego Syna. Poczęłaś Go wszechmocą Ducha Świętego, gdyś w pokorze wyrzekła do Archanioła: Oto Ja Służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa Twego. Jako zaś Matka Chrystusowa jesteś Matką pięknej Miłości, którą sam Duch Święty rozpalił w Sercu Twoim i doskonale upodobnił je do Boskiego Serca Twojego Syna. Wyznając przeto, żeś godna czci i Chwały, niesiemy Twemu Sercu wynagrodzenie za wszelkie zniewagi Imienia Twego i modlimy się do Ciebie pozdrowieniem Anielskim:

Zdrowaś Maryo.

Święta Maryo, najmilsza Matko nasza z woli Swego Syna! Tyś w Swoim Sercu wycierpiała całą Mękę Jego, a miecz boleści przeszył Duszę Twoją. Dlatego Jezus Tobie, Swej Matce z Nim współcierpiącej, oddał skarby łask, jakie nam wysłużył Swoją ofiarą krzyżową. Godna przeto jesteś wszelkiej czci i Chwały, bo z Twoich rąk spływa na nas Błogosławieństwo Niebieskie. Wysławiamy Cię, nadziejo zbawienia, a na wynagrodzenie Twemu Sercu za wszelkie zniewagi Imienia Twego modlimy się Pozdrowieniem Anielskim:

Zdrowaś Maryo.

V. Imię Twoje wspominać będą z pokolenia na pokolenie.

R. Wszystkie narody na wieki wysławiać Cię będą.

V. Módlmy się: Boże, któryś Świętą Rodzicielkę Swojego Syna ubłogosławił w mocy swojej, by Jej chwała nie odeszła z ust ludzi, spraw to, prosimy, abyśmy, oddając cześć przeczystemu Jej Sercu oraz wynagradzając Jej za niewdzięczność ludzi i za wszelkie zniewagi Jej Imienia, mogli pod Jej opieką godnie Ciebie uwielbiać i Tobie się podobać. Przez tegoż Chrystusa Pana naszego.

R. Amen.

 

 

15-MINUTOWE MEDYTACJE NAD TAJEMNICĄ RÓŻAŃCA ŚWIĘTEGO

TAJEMNICA III RADOSNA: Narodzenie Pana Jezusa w Betlejem.

 

Źródło: Ks. Idelfons Bobicz – Pod znakiem Różańca Świętego. 15 nauk dla kół Żywego Różańca Świętego 1930r.

 

POKÓJ CHRYSTUSOWY.

 

 

„Chwała Bogu w Niebie i na ziemi; pokój ludziom dobrej woli“ — (Łk. 2, 14).

 

I.

Kiedy Chrystus Pan się narodził, ludzkość po raz pierwszy zrozumiała całą doniosłość słowa: „Pokój”. Dotychczas pojmowano pokój jednostronnie, jako przeciwstawienie wojny, prowadzonej z wrogiem zewnętrznym. Chociaż takie pojęcie pokoju było niepełne, niedostateczne, to jednak i w nim upatrywano niezmierne dobrodziejstwo, to jednak i ono wydawało się szczytem pragnień i dążeń ogromnej większości ludzi.

Świat pogański nie znał zupełnego, prawdziwego pokoju, bo nie znał miłości. Żył on wojną, wyzyskiem, gwałtem, nienawiścią, a to wszystko jest zaprzeczeniem pokoju. Jak owoc wyrasta z drzewa, tak pokój powstaje z miłości. Kiedy przyszedł na świat Chrystus Pan, Nauczyciel i Zakonodawca Miłości, wówczas samo niebo uroczyście zwiastowało ziemi pokój. „Pokój ludziom dobrej woli”. Nie były to czcze słowa. Pokój stał się hasłem Chrystianizmu; Kościół Święty z tym słowem na ustach podbił pod swe panowanie świat cały.

W Nauce Chrystusowej pokój znaczy tyle, co szczęście. Temu, kto osiągnął pokój całkowity — z Panem Bogiem, bliźnimi i sobą samym — nic już nie może do szczęścia brakować. W życiu wprawdzie mogą go spotkać liczne i wielkie przykrości: może choroba, może nędza, może prześladowanie wrogów; on jednak tym się nie przeraża, bo mu nieustannie brzmi w uszach głos Anielski: „Pokój ludziom dobrej woli”. Dobra wola — oto droga do osiągnięcia pokoju, oto klucz do szczęścia.

Jedna jest dobra wola w całym tego słowa znaczeniu; to ta, o którą się modlimy w codziennym Pacierzu: „Bądź Wola Twoja, jako w Niebie, tak i na ziemi” — Wola Boża. Natomiast wola nasza jest ułomna i do złego raczej, niż do dobrego skłonna. W niej mamy źródło wszelakiego grzechu, wszelakiego nieszczęścia. Za Łaską jednak Boską możemy swą wolę udoskonalać i coraz więcej dostrajać do Świętej Woli Bożej. W tym celu powinniśmy jak najusilniej unikać grzechu. Grzech jest  tym wrogiem, który nas może na zawsze oderwać od Pana Boga, tj. pozbawić pokoju. Napisano w Księgach żywota: „Nie masz pokoju niezbożnym, mówi Pan” (Ks. Iz. 48, 22) i „Wielkiego pokoju doznają ci, którzy miłują zakon Twój” (Ps. 119/118/, 165). Wystrzegać się złego i zawsze czynić dobrze, czyli ściśle zachowywać Przykazania Boskie — oto, co jest celem naszego doczesnego żywota.

Widzieliście nieraz w życiu grzeszników, grzeszyliście, niestety, sami. Powiedzcież, czy grzech ciężki nie sprowadzał do dusz waszych rozterki, bolesnej walki, wyrzutów sumienia, czyli tego, co my określamy jednym słowem: niepokój, burza? O, tak! I jak straszny był ten niepokój! Nic was wówczas nie cieszyło, niczym nie mogliście się rozerwać, nigdzie sobie miejsca znaleźć. Niby jakiś straszny robak, gryzło was sumienie i napełniało wam duszę bojaźnią, graniczącą z rozpaczą. Ale Anioł Stróż nie dał wam zginąć. On was prowadził do konfesjonału, jako do źródła pokoju. Gdyście szczerze grzechy swe wyznali, gdy nad każdym z was kapłan odmówił rozgrzeszenie i wyrzekł: „Idź w pokoju!” — dopiero wówczas odzyskaliście pogodę i wesele ducha i poczuliście się jakby odrodzonymi. Do waszej duszy spłynął pokój, a z nim razem przedsmak Nieba.

Prastare przysłowie głosi: „Jeżeli chcesz pokoju, gotuj wojnę”. Jeżeli chcesz mieć w duszy Pokój Chrystusowy, wypowiedz walkę grzesznym nałogom i namiętnościom, i prowadź ją wytrwale i bezwzględnie. Dawca Pokoju i Jego Matka — Pokoju Królowa — będą ci w tym pomocni. Okaż tylko dobrą wolę, szczerą chęć pracy i poprawy, a Oni Sami staną obok ciebie do walki i dopomogą ci Swą Łaską do zwycięstwa.

II.

Pokój jest najwyższym szczęściem człowieka i dlatego winien stać się udziałem wszystkich ludzi. Ale jest on ptakiem płochliwym i łatwo może odlecieć od nas na zawsze. Przeto wielkiej trzeba ostrożności z naszej strony, żeby nie naruszyć pokoju wśród bliźnich, którzy go z niemałym zdobyli trudem.

Miłujesz-że ty pokój naprawdę? Niech mi na to odpowie twoje życie. Pójdźmy do twego domu. Jesteś mężem, głową rodziny; powiedz, dlaczego żona twoja zapłakana, a dzieci wystraszone i zahukane, na twój widok uciekają z domu albo lękliwie kryją się po kątach? Czy nie dlatego, że często bywasz zły, nadmiernie wymagający, że pomimo najlepszych chęci nikt ci w domu dogodzić nie może? Jesteś żoną i matką. Ciągle się skarżysz przed ludźmi, że mąż ci się nie udał, bo cię nieraz ofuknie, a może i szturchnie, że cię dzieci nie chcą słuchać. Przypomnij wszakże sobie, ile to razy w ciągu jednego tylko dnia dokuczasz mężowi swą niepotrzebną paplaniną, swym uporem i niechlujstwem, jak często bez powodu wymyślasz dzieciom, a nawet je przeklinasz. A ty, córko, i ty, synu, czy nie masz sobie nic do wyrzucenia? Czy swym lenistwem i nieposłuszeństwem, bieganiem po jarmarkach i zabawach, nie wnosisz do domu niepokoju, nie narażasz rodziców i starszych na gniew i cierpienie?

Ale idźmy dalej — do kółka twoich przyjaciół, sąsiadów i znajomych. Skąd te waśnie i kłótnie? Dlaczego to ten, kto jeszcze wczoraj był twoim przyjacielem, dziś jest ci wrogiem? Czy nie ty sam dałeś mu powód do tego przez to, że w rozmowie z nim koniecznie chciałeś postawić na swoim, że łatwo traciłeś cierpliwość i namówiłeś mu dużo nieprzyjemnych rzeczy? Gdyby ci naprawdę o pokój chodziło, ty byś się tak nie upierał przy swoim zdaniu, ty byś nawet zniósł drobną urazę, chętnie ustąpił coś ze swego.

A te nasze plotki i obmowy! Ileż one złego wywołują, ile łez wyciskają na oczy, jak niemiłosiernie odpędzają pokój od naszych wsi i zagród! Nie, gdybyś ty naprawdę miłował Pokój Chrystusowy i miał stale dobrą wolę, to byś nie pozwolił sobie na opowiadanie innym, co o nich słyszałeś od osób trzecich, tym bardziej nie zmyślałbyś o bliźnim nieprawdy!

Nie zakłócać pokoju — tego jeszcze nie dość; trzeba pokój krzewić, utrwalać. Chrystus Pan poucza wyraźnie: „Błogosławieni pokój czyniący, albowiem oni synami bożymi nazwani będą“ (Mt. 5, 9). Czynić powinniśmy pokój; powinniśmy stwarzać warunki do pokoju i usuwać mu z drogi wszelkie zapory. Św. Katarzyna z Sienny otrzymała od Pana Boga szczególniejszy Dar roztaczania dokoła siebie pokoju i zgody; w wypadkach ciężkich, niekiedy wprost beznadziejnych, oddawano sprawę pogodzenia wrogów w jej ręce i Święta zawsze zwyciężała.

My tak wielkiej Łaski od Pana Boga nie wzięliśmy; mamy jej jednak tyle, że w wypadkach zwykłych, codziennych wiele dobrego moglibyśmy zdziałać. Trzeba tylko chcieć, mieć dobrą wolę. Ta dobra wola powie nam: nawet i wówczas, kiedyśmy nic a nic nie zawinili, wyciągnijmy pierwsi rękę do zgody; bliźni, widząc to, w dziewięciu na dziesięć wypadkach pojedna się z nami, i pokój wróci. Dobra wola podda nam sposób na pogodzenie powaśnionych sąsiadów; podpowie, jak przemówić do grzesznika, który od szeregu już lat nie żyje w pokoju z Panem Bogiem i własnym sumieniem, ażeby go nakłonić do Spowiedzi Świętej i odzyskania utraconego szczęścia. Dobra wola i w naszym szarym życiu może działać cuda; pielęgnujmyż więc ją starannie!

Jako zapłatę za krzewienie pokoju obiecuje nam Chrystus Pan synostwo boże, czyli szczególną Opiekę Ojca Niebieskiego już tu na ziemi i wieczną szczęśliwość w Niebie. Dla takiej zapłaty warto popracować! Więc wezwawszy na Pomoc Królową Pokoju Maryę, zabierzmy się rączo do pracy; wprowadźmy pokój do własnej duszy, oczyszczając się z grzechów; utrwalajmy go w pożyciu z bliźnimi, wzrastając w miłości chrześcijańskiej; utrzymujmy go wreszcie w stosunku do Pana Boga, spełniając Jego Świętą Wolę; a tak i siebie samych uszczęśliwimy, i bliźnim do szczęścia pomożemy, i Księciu Pokoju — Boskiej Dziecinie — przysporzymy Chwały. Amen.

 

 

Uwaga na każdą Sobotę w ciągu całego roku, a zwłaszcza pierwszą każdego miesiąca.

Maj czyli Nabożeństwo do Dziewicy Niepokalanej 1895

Niepokalaność, najzdobniejsza nigdy niewiędniejąca korona Maryi.

Niepokalaność, to najozdobniejsza korona, wieniec tryumfu Maryi; cudowny rzuca blask:  1. Na wszystkie Tajemnice Wiary 2. Na wszystkich Niebian. 3. Na wszystkich Jej sług na ziemi.

  1. Na wszystkie Tajemnice Wiary. Pius IX Papież, dodał do litanii, „Królowa bez zmazy poczęta” blask tej Niepokalaności jaśnieje, cudnie się odbija na wszystkich Artykuły Wiary, wszystkie one są święte, bez zmazy, nienaruszone, prawdziwie niepokalane, jak Dziewica Marya. Cieszmy się, że zostajemy na Łonie tej Dziewiczej, Niepokalanej Wiary, niech żadna siła nie wydrze nas z Jej Łona, w niej trwajmy do końca, niewzruszenie, nie naruszając ani jednego Dogmatu, ani jednej prawdy moralnej.
  2. Na wszystkich Niebian. Wielka jest chwała i blask Aniołów, Serafów i Cherubów, ale żaden z nich nie mógł dosięgnąć do samej Istoty Bóstwa, z Bogiem się zjednoczyć, żyć Boskim życiem. Marya Niepokalana dosięgła samego Bóstwa, ogarnęła takowe w swoim Niepokalanym Łonie. Jak Bóg bez Matki od wieków rodzi Syna, tak Marya w czasie bez Ojca zrodziła Syna i tym sposobem Boga z stworzeniem zjednoczyła, wszemu stworzeniu na ziemi Bóstwo podała; Swoją pełną Bóstwa Niepokalanością nad całym niebem zapanowała, ta Jej ubóstwiona Niepokalaność jest Korona Chwały, uszczęśliwiającą swoim widokiem całe Niebo, wszystkie Anioły. O Maryo! Królowo Niepokalana niech promyk tej korony nas oświeca, niech i my staniemy się uczestnikami Twej Chwały.
  3. Na wszystkie Jej sługi na ziemi. Do Królestwa Bożego nic skalanego, splamionego nie wnijdzie. Wszyscy Patryarchowie, najwięksi nawet starego przymierza święci, nie mogli wnijść do Nieba, dopóki nie weszła gwiazda zaranna, Dziewica Niepokalana; dopóki owa Jej Niepokalaność, nie wydała słońca sprawiedliwości, Jezusa; dopóki Zbawca przez Jej Niepokalaność wszystkich zmaz ich brudu grzechowego nie zgładził, nie odrodził, niepokalanymi nie uczynił! My równie przeznaczeni jesteśmy do Królestwa, gdzie jaśnieje ta Niepokalana Królowa; ale i my, nie inaczej tam się dostaniemy, tylko jeśli Marya, Jej Niepokalaność w nas zapanuje, aż Krew Bożego Baranka, z Niepokalanej Dziewicy wzięta obmyje winy nasze. Króluj nam Niepokalana Królowo w czynach, słowach i myślach naszych, niech zapanuje w nas Twa Niepokalaność, abyśmy z Tobą królowali na Niebiosach. Amen.

Modlitwa.

Królowo bez zmazy poczęta, z pokorą, błagamy, módl się, módl za nami.

Królowa bez zmazy poczęta, Królowa Niepokalana; o to ostatni, najśliczniejszy tytuł, to korona koron, co zdobi twe święte, dziewicze skronie. Taka przystała Niebu Królowa, na której by nigdy żadna, najmniejsza nawet plama nie powstała. Jak Bóg, Król królów, Pan panujących jest Sam Święty, tak ta Boska Świętość odbić się musiała na Tobie, o Królowo! którą Bóg do tajników Swego Bóstwa przypuścił, z Twej krwi i ciała swoje ciało i krew ukształtował. Ach, Królowo Niepokalana, spojrzyj na nas Swe dzieci, my niestety w grzechu poczęci, w grzechu urodzeni, chociaż Chrzest zgładził tę winę, my jednak piękno niepokalaności duszy na Chrzcie Świętym otrzymaną, znowu nieprawością splamili. Ach! Królowo bez zmazy, wyproś nam u Syna, niech Krew Tego Niepokalanego Baranka nas obmyje, a zapanuje tak nad duszami naszymi, ażeby grzech i zmaza nie miała do nich więcej przystępu. Amen.

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023