Źródło: O. Bernardyn Goebel OFMCap. – PRZED BOGIEM. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. T. I., 1965r.

 

 

Rozmyślanie.

NASZ NOWICJAT.

 

 

Powróćmy wspomnieniami do naszego nowicjatu. Rozważanie o pełnych uroku dniach naszego zakonnego dzieciństwa niech nam przypomni matczyną troskę zakonu o swe młode dzieci i obowiązki tych dzieci.

 

1. Matczyna troska zakonu.

 

W Liturgii obłóczyn odbija się ogromna miłość i troskliwość, z jaką Matka-Zakon przyjmuje swe nowe dzieci. Posłuchajmy niektórych modlitw z uroczystości obłóczyn. Oto pierwsza: „Boże, rozpalasz dążeniem do nagrody powołania niebieskiego tych, co odwracają się od próżności świata, a tym, co świat zegnają gotujesz mieszkanie w Niebie. Poszerz serce Twego sługi Darami Nieba! Spraw, by złączony z nami miłością bratnią, w zgodzie, w stałości ducha, w trzeźwości, w prostocie i pokoju przestrzegał przepisów naszych Ojców i z pomocą Twej łaski doszedł do ducha doskonałości, którego otrzymał z Twego natchnienia”. A w drugiej modlitwie błaga Zakon: „Panie Jezu Chryste, Wodzu, Zbawienie i Mocy nasza, pokornie Cię prosimy: żarem świętej skruchy oderwałeś serce tego sługi swego od znikomości świata, odwróć go również od obcowania ziemskiego; udziel mu Łaski wytrwania w Tobie! Daj, by przy Twej Opiece i Pomocy spełnił to, do czego z Twego Natchnienia dąży”. A kiedy wśród pełnych treści modlitw kandydat otrzyma habit, stając się zewnętrznie innym człowiekiem, poleca go Zakon uroczyście Duchowi Świętemu, Matce Niepokalanej i Św. Franciszkowi. Mają nas oni przemienić wewnętrznie na Wzór Chrystusa Pana Ukrzyżowanego.

Temu zadaniu służy cały Nowicjat. W swej macierzyńskiej trosce, daje Zakon na wychowawcę tym młodym dzieciom jednego z najlepszych swych członków. Jako najważniejszy obowiązek zleca magistrowi pracę nad urobieniem nowicjuszy. Nie pozwala zajmować ich zbytnio innymi pracami, by przede wszystkim poświęcili się pracy nad sobą. W tym celu wokoło nowicjatu stwarza ciszę i atmosferę sprzyjającą pracy wewnętrznej. Kilka razy w roku zbiera się rodzina zakonna, by w swobodnej rozmowie wymienić zdania o nowicjuszach i urządzić głosowanie, które przełożonemu prowincji daje wskazówki w sprawie dopuszczenia nowicjuszy do profesji. Naprawdę, wiele miłości i roztropnej troski okazuje Zakon młodym swoim dzieciom.

— Zastosowanie. Jak spełnialiśmy dotychczas nasze synowskie obowiązki wobec Zakonu? Czy płonie w nas choć trochę zapału nowicjatu i pierwszych lat życia zakonnego? Czy też może stajemy się coraz zimniejsi i leniwsi, im dalej w lata? Czy interesujemy się naszą młodzieżą? Jaki przykład jej dajemy? Czy modlitwą i pracą nad sobą staramy się podtrzymywać w niej ducha gorliwości? Czy też może słowem, lub co gorsza życiem burzymy w niej to, co inni z trudem zbudowali?

— Postanowienie. Odnowić w sobie ducha gorliwości.

 

2. Obowiązki dzieci.

 

Pierwsza rzecz, której domaga się od nas troskliwa Matka-Zakon, to gorliwość. Nowicjat ma położyć fundament, na którym przez całe życie trzeba budować, Ma nam pokazać prawdziwą drogę i pomóc stawiać na niej pierwsze kroki. Drogą tą, ku wielkiemu naszemu celowi mamy iść przez całe życie.

Oczywiście, że kierownictwo i po nowicjacie jest potrzebne. I starsze nasze ustawy i najnowsze zarządzenia najwyższych przełożonych, podkreślają naglącą potrzebę otoczenia staranną troską młodzieży w ciągu pierwszych lat po nowicjacie. Doświadczenie wy-kazało, że tylko harmonijna i planowa praca, rozwijająca dalej zasady nowicjatu, zapewnia Zakonowi spokojną przyszłość. Potrzeba więcej gorliwości. Najpierw gorliwości ze strony młodzieży. Zazwyczaj jej zapał należy roztropnie hamować. Smutny byłby to objaw, gdyby było odwrotnie.

Potrzeba również gorliwości ze strony nas wszystkich. Zdolności wychowawcze nie wystarczą, jeśli młodzież zakonna nie widzi wkoło siebie gorliwych zakonników. Oprócz dobrego klimatu, który stwarza gorliwość całej rodziny zakonnej, trzeba interesować się bliżej naszą młodzieżą zakonną. Módlmy się za nią codziennie! To przecież nasza nadzieja i przyszłość. Nie żałujmy dla niej czasu, oddawajmy jej najlepsze nasze siły, jeśli bezpośrednio nad nią pracujemy, jako wychowawcy czy spowiednicy. A przede wszystkim pamiętajmy o dobrym przykładzie! Postępowanie starszych Ojców i Braci nie powinno nigdy warzyć młodzieńczego idealizmu, ale ma go rozpłomieniać i hartować.

— Zastosowanie. Do Matki-Zakonu stosują się słowa Eklezjastyka: „Ze wszystkiego serca twego czcij ojca twego, a nie zapominaj jęków matki twojej; pomnij, że bez nich nie byłbyś się urodził i oddawaj im jako i oni tobie!” (Ks. Syr. 7, 29-30).

— Postanowienie. Interesować się więcej naszą młodzieżą zakonną; zainteresowanie to powinno się przejawiać w modlitwie i w miarę możności w pracy wychowawczej.

 

 

Modlitwa.

Święty Franciszku! Widzę twoją pełną miłości troskliwość ojcowską we wszystkim, co mi dał Zakon od dnia moich obłóczyn. Dziękuję Ci za to serdecznie; pragnę odpłacić świętą gorliwością, wzrastającą z każdym dniem. Strzeż naszej młodzieży zakonnej i błogosław jej! Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie na święto Najświętszego Imienia Jezus.
  2. uczczenia Najświętszego Dzieciątka Jezus: Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus.
  3. MIESIĄC NAJŚWIĘTSZEGO DZIECIĄTKA JEZUS – Dzień 23.
  4. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w nabożeństwie miesiąca Stycznia ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo styczniowe ku czci Najświętszego Imienia Jezus – dzień 16.
  5. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w miesiącu styczniu Jemu poświęconym: Nabożeństwo ku czci Najświętszego Imienia Jezus.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024