Źródło: O. Bernardyn Goebel OFMCap. – PRZED BOGIEM. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. T. I., 1965r.

 

 

Rozmyślanie.

NASZE OBŁÓCZYNY.

 

 

Św. Paweł Apostoł upomina Tymoteusza, by ożywiał w sobie Łaskę, jaką otrzymał przez święcenia, żeby ta Łaska nie była martwym kapitałem, lecz przynosiła owoce (zob. 2 Tym 1, 6). To upomnienie Apostoła możemy zastosować i do siebie, starając się ożywiać i rozwijać w sobie Łaski otrzymane przy obłóczynach i profesji zakonnej. Przypomnijmy sobie, jak kapłan w czasie obłóczyn podając nam świecę, mówił: „Weź najmilszy bracie to światło Chrystusowe na znak nieśmiertelności, abyś umarłszy światu, żył dla Boga”.

 

1. Umrzeć światu.

 

Ubranie służy nie tylko do celów praktycznych, ale ma również znaczenie symboliczne; oznacza nieraz stan, zawód, wyraża wewnętrzną postawę człowieka. Jest również ciągłym wezwaniem do życia zgodnego z tym stanem.

Św. Franciszek z Asyżu kierował się pewną myślą kiedy wybierał swoją suknię. Gdy w dniu Św. Macieja 1209 r. usłyszał w Ewangelii, jak Chrystus Pan wybierał Swych Uczniów, by głosili Królestwo Boże, zrozumiał, że to jest i jego powołanie. I natychmiast odrzucił laskę i obuwie, sporządził sobie ubożuchną szorstką suknię, a pas skórzany zamienił na gruby sznur. Według powiedzenia pierwszego biografa wybrał on taką lichą i ubogą szatę, by świat nie widział w nim nic godnego pożądania (Celano). Franciszkowy habit miał być oznaką doskonałej wzgardy świata, umiłowania ubóstwa ewangelicznego, pokory i pokuty, oraz ciągłym wezwaniem do tych cnót. Takie samo znaczenie habitu podają Konstytucje Kapucyńskie: „Habit nasz niech ma formę krzyża, abyśmy pamiętali, że jesteśmy ukrzyżowani światu, a świat nam”. Kapłan poświęcając habit, nazywa go „oznaką pokory i wyrzeczenia się świata”.

— Zastosowanie. Przekonaliśmy się nieraz, jak świat z uśmieszkiem spogląda na nasz habit. Nie tylko dziś tak jest, tak było zawsze. Habit franciszkański nie był nigdy mile widziany w świecie. Sam Św. Franciszek i jego towarzysze byli nieraz z powodu swego stroju wyśmiewani albo i poniewierani. I to właśnie leżało w planach Świętego Ojca. Pragnął on światu pokazać Chrystusa Pana ubogiego, pokornego, ukrzyżowanego, a taki Chrystus Pan jest zawsze dla ludzi zgorszeniem i głupstwem (zob. 1 Kor 1, 23). Habit ma niejako zmuszać braci, by umierali światu, biorąc na siebie hańbę krzyża, żeby w ten sposób spłynęła na nich siła i Mądrość Boża Krzyża (zob. 1 Kor 1, 24).

Nie uciekajmy więc przed tą hańbą Krzyża. Zachodzą oczywiście okoliczności, w których roztropność chrześcijańska doradzi lub nakaże zdjąć habit. Nie róbmy tego jednak bez upoważnienia odpowiednich przełożonych. Ma się rozumieć, że i pod świecką szatą może kryć się duch wzgardy świata. Ale również prawdą jest, że dla dziecka Św. Franciszka habit jest ciągłym przypomnieniem i wezwaniem do życia franciszkańskiego, jak mundur jest dla żołnierza wyrazem żołnierskiej postawy. Krój habitu daje siłę. Niepozorny i szorstki, pozbawiony niepotrzebnych ozdób. Znosimy w nim upał i zimno, Ćwicząc się w pokucie. Tak cieszyliśmy się kiedyś, gdy po raz pierwszy spoczął na naszych barkach. Nośmy go zawsze ze świętą radością i dumą! Jeśli musimy go zdjąć, nie naśladujmy w ubiorze ludzi bogatych i wykwintnych, ale ubierzmy się z wielką prostotą. Starajmy się być tym, co habit oznacza i do czego nas wzywa: zakonnikami umarłymi światu, bez pretensji, prostymi i umartwionymi.

— Postanowienie. Podziękujmy gorąco Panu Bogu za nie zasłużoną Łaskę, że możemy nosić suknię zakonną.

 

2. Żyć dla Pana Boga.

 

Nasz habit jest nie tylko znakiem zerwania ze światem; jest również znakiem oddania się Chrystusowi Panu. Podkreśla to forma habitu, przypominająca kształt krzyża. To nasza oznaka, która znaczy nas na rycerzy Chrystusowych. Św. Franciszek był o tym głęboko przekonany. Kiedy brat Idzi prosił o habit, rzekł do niego Św. Franciszek: „Najmilszy bracie, Pan Bóg ci okazał wielką Łaskę. Gdyby cesarz przybył do Asyżu i zechciał wziąć jakiegoś obywatela na swego rycerza, podskarbiego i zaufanego, czyżby się ten nie cieszył? Wiele więcej musisz się cieszyć ty, że Pan Bóg cię wybrał na Swego rycerza i umiłowanego sługę” (Bonmann). Kapłan poświęcając habit i pasek, poświęca niejako rynsztunek, który ma nałożyć rycerz Chrystusowy. Same obłóczyny to pasowanie rycerza. Wkładając na nas habit, mówił nam kapłan, że przyjmujemy rzecz wielką i zaszczytną: „łagodne jarzmo i lekkie brzemię Chrystusowe”.

— Zastosowanie. Niech sobie świat drwi z naszego habitu. Czy Św. Paweł Apostoł nie pisze, że „Bóg wybrał to, co jest głupie u świata, aby zawstydził mądrych” (1 Kor 1, 27)? W Oczach Pana Boga i tych, co mają Ducha Bożego, ubiór sług Bożych jest szatą zaszczytną, liberią służby Chrystusa-Króla. Wierzący ludzie dają nam to nieraz odczuć, ku naszemu zawstydzeniu. Dlatego całujmy ze czcią habit, wkładając go na siebie. Iluż to braci w tym habicie się uświęciło, ilu przelało krew za Chrystusa Pana. Nośmy go ze świętą dumą. Niech nas przestrzega przed tym, co niskie, podłe, niegodne sługi Chrystusowego. Niech nam przypomina ciągle, że jako rycerze Chrystusa mamy być pełni poświęcenia, wielkoduszni i wspaniałomyślni. Oto prawdziwie franciszkańska postawa, którą nasz habit głosi: w Służbie Chrystusowej być prostym i bez pretensji, ale pełnym żaru i zapału. Umrzeć światu, żyć tylko dla Pana Boga!

— Postanowienie. Pomódlmy się gorąco, byśmy suknię zakonną mogli godnie nosić do śmierci i zabrać do grobu.

 

 

Modlitwa.

Z całego serca dziękuję Ci, Św. Franciszku, że mnie niegodnemu wolno nosić twoją świętą suknię. Spraw, bym ją zawsze godnie nosił! Żebym coraz bardziej umierał światu, a żył jedynie dla Boga. Uproś mi Łaskę, bym ją mógł nosić do śmierci, bym w niej umarł i czekał na zmartwychwstanie. Spraw, by się sprawdziły słowa modlitwy w czasie obłóczyn: żebym „w tej sukni pokornej doszedł do szaty nieśmiertelności i Chwały”. Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie na święto Najświętszego Imienia Jezus.
  2. uczczenia Najświętszego Dzieciątka Jezus: Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus.
  3. MIESIĄC NAJŚWIĘTSZEGO DZIECIĄTKA JEZUS – Dzień 22.
  4. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w nabożeństwie miesiąca Stycznia ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo styczniowe ku czci Najświętszego Imienia Jezus – dzień 15.
  5. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w miesiącu styczniu Jemu poświęconym: Nabożeństwo ku czci Najświętszego Imienia Jezus.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024