Źródło: O. Gabriel od Św. Marii Magdaleny, Współżycie z Bogiem. Rozmyślania o życiu wewnętrznym na wszystkie dni roku, tłum.: o. Leonard od Męki Pańskiej, Wyd. OO. Karmelitów Bosych, Kraków 1960r.

 

 

 

Rozmyślanie.

NAUKA PANA JEZUSA.

 

 

OBECNOŚĆ BOŻA. — Przychodzę do Stóp Twych, Panie, i pragnę słuchać Twej Nauki, Która jest Nauką Żywota.

Rozważanie.

1. Prawdy, które Pan Jezus głosił, są tak doniosłe i istotne, że poznać je, a przynajmniej dać im wiarę lub nie, to kwestia życia czy śmierci. Nauka Pana Jezusa nie jest dowolną, ale tak konieczną, że bez niej nie osiągnie się życia wiecznego. „Ktokolwiek Weń wierzy, ma żywot wieczny… a kto nie wierzy już osądzony jest, bo nie uwierzył w Imię Jednorodzonego Syna Bożego” (Jan 3, 16 i 13). Wobec tych Prawd, których Pan Jezus naucza, wszystkie inne niewiele znaczą.

Właśnie dlatego, że Nauka Pana Jezusa jest bezwzględnie konieczna, udowodnił On jej prawdziwość Cudami, aby wzmocnić naszą słabość ku wierzeniu. Zatwardziałym i zaślepionym żydom, którzy nie chcieli w Niego uwierzyć, mówił: „Same uczynki, które Ojciec dał Mi sprawować, te uczynki, które czynię, świadczą o Mnie” (Jan 5, 36). A kiedy uczniowie Jana Chrzciciela przyszli Go pytać, czy jest Mesjaszem, w Którego mają wierzyć, Pan Jezus odpowiedział wprost: „Szedłszy donieście Janowi. coście słyszeli i widzieli: Ślepi widzą, chromi chodzą, trędowaci bywają oczyszczeni, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają” (Mat. 11, 4-5). Ewangelia prawie zawsze kończy opowiadania o cudach zdziałanych przez Jezusa podobnym wyrażeniem: „I uwierzyli Weń uczniowie Jego” (Jan 2, 11), „wszyscy się zdumieli i chwalili Boga” (Mr 2, 12). Pan Jezus jest Jedynym Nauczycielem, Który może Cudem potwierdzić prawdziwość Swej Nauki.

2. Pan Jezus chciał, aby Jego Nauka była zrozumiana przez wszystkich, nawet przez prostaczków i nieuczonych. owszem, nawet powiedział, że przyszedł opowiadać Ewangelię w szczególności ubogim. Pan Jezus to nie nauczyciel, który szuka pochwały i oklasków, On chce jedynie dobra Swoich Uczniów. Używa języka prostego, aby Go wszyscy mogli zrozumieć, w nauczaniu najwznioślejszych Prawd posługuje się prostymi i zwyczajnymi rzeczami, tak np. korzysta z widoku wody studziennej, by mówić o żywej wodzie, z obrazu zaś winnic na polach bierze okazję, by wyjaśnić Tajemnicę naszego zjednoczenia z Nim — szczepem prawdziwym. Pan Jezus nie czeka, aby Go szukano, ale jest tym Nauczycielem, Który Sam szuka uczniów, a szuka ich wszędzie, na urzędzie celnym, w domach i w gronie pogan, na drogach, na placach, po wsiach. Uczy w synagogach, w portykach świątyni, z łodzi Piotrowej, z zielonych zboczy górskich. Przyjmuje w nocy Nikodema, zatrzymuje się u studni w Sychem i czeka na Samarytankę.

Pan Jezus głosi Swoją Naukę w sposób przystosowany nie tylko do umysłowości i potrzeb tłumów palestyńskich, ale także do wszystkich przyszłych pokoleń i dlatego właśnie Jego Słowa są zawsze żywe, aktualne, odpowiadają potrzebom każdej epoki i każdego człowieka.

Wobec Nauki Pana Jezusa wytworzyły się dwie grupy: Jedna — to serca twarde i oporne, do których nie przemówiły najgłośniejsze nawet Cuda Pana Jezusa. O nich to Pan Jezus wyraził się: „Gdybym był nie przyszedł, a nie mówił im, nie mieliby grzechu; lecz teraz nie mają wymówki z grzechu swojego” (Jan 15, 22). Druga grupa, w serca prawe, szczerze podchodzące do prawdy, które Słowa Pana Jezusowe przyjęły z wiarą i miłością. Przyniosły one Panu Jezusowi radość i o nich powiedział On te słowa: „Wyznawam Tobie, Ojcze, Panie Nieba i ziemi, żeś te rzeczy zakrył przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je maluczkim” (Mat. 11, 25).

Rozmowa.

„O Panie, Boże mój, prawdziwie Ty masz Słowa Żywota (Jan 6, 69), w którym my wszyscy ludzie śmiertelni znaleźlibyśmy szczęście, jakiego pragniemy, gdybyśmy go chcieli szukać u Ciebie! Lecz to dziwne, Boże mój, że nie pomnimy na Słowa Twoje, zarażeni nierozumem i choroba, które są skutkiem złych naszych uczynków! Co znaczy ta Tajemnica, o Panie? Jakież to straszne zaślepienie! Szukamy prawdy i szczęścia w tym, w czym niepodobna ich znaleźć. Czy nie widzisz, o Panie, że sami siebie nie rozumiemy i nie wiemy, czego chcemy? Oświeć nas, Panie! Widzisz, że więcej nam trzeba oświecenia, niż owemu ślepemu od urodzenia, któregoś Ty uzdrowił (zob. Jan 9, 1-7). Tamten pragnął ujrzeć światło, a nie mógł, my dziś go ujrzeć nie chcemy”.

„Tylko Ty, o Boże, masz Słowa Prawdy i wskazujesz nam drogę do zbawienia. O, jakże nędzni jesteśmy, Panie mój. Znamy dobrze te Prawdy i wierzymy w Nie, ale skutkiem tego, że nigdy się nie zastanawiamy nad Nimi, stają się One tak obce duszy naszej, jak gdybyśmy Ich nie znali i znać nie chcieli”.

„Spraw, o Panie, by Słowa Twoje nigdy w mej pamięci się nie zatarły” (T. J.: W. 1-2; 13. 2).

Nie dozwól, o Jezu, bym dał się pociągnąć przez naukę i hasła, które nie są Twoimi.

Cóż mi z tego, że zdobędę wszystkie możliwe umiejętności, jeśli nie poznam Ciebie i nie przyswoję sobie tych Prawd, które objawiłeś? Spraw, o Jezu, bym się nie zadowolił powierzchowną tylko ich znajomością, lecz ześlij mi potrzebne światło i zrozumienie, żebym zdołał wniknąć w głęboką treść Twej Nauki. Albowiem skuteczniej niż praca umysłu i subtelne dociekania, przysposabiają do zrozumienia Słów Twoich: pokora, miłość i gorące pragnienie posiadania Ciebie. Stwórz we mnie, o Boże, serce pokorne, prawe, szczere, zdolne ukochać i przeniknąć boskie Twoje słowa.

Słodki Mistrzu mój, na podobieństwo płótna wysławionego na działanie promieni słonecznych, stawiam duszę moją przed Oblicze Twoje. Oto klęczę przed tabernakulum, bo wiem, że w modlitwie i skupieniu Ty mnie oświecisz o wiele jaśniej niż najbardziej uczone książki. Lecz z Księgą Twą, o Boże, z Ewangelią się nie rozstanę; „z Niej bowiem czerpię wszystko, czego potrzeba biednej duszy mojej, w Niej odkrywam wciąż nowe światło, tajemniczą i ukrytą mądrość” (T. Dz. J.: Dz. 8). Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie na święto Najświętszego Imienia Jezus.
  2. uczczenia Najświętszego Dzieciątka Jezus: Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus.
  3. MIESIĄC NAJŚWIĘTSZEGO DZIECIĄTKA JEZUS – Dzień 23.
  4. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w nabożeństwie miesiąca Stycznia ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo styczniowe ku czci Najświętszego Imienia Jezus – dzień 16.
  5. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w miesiącu styczniu Jemu poświęconym: Nabożeństwo ku czci Najświętszego Imienia Jezus.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024