Przewodnik prawdziwej pobożności

 

Brunon Vercruysse SI

1886 rok.

 

Zobacz imprimatur

czyli

 

NOWE PRAKTYCZNE ROZMYŚLANIA

na każdy dzień roku

O Życiu Pana naszego Jezusa Chrystusa ku użytkowi wiernych,

którzy żyjąc wśród świata, dążą do doskonałości.

 

 

TOM I

(od 1 stycznia do 30 czerwca)

 

 

NIHIL OBSTAT.

Gdy książka pod tytułem: ,,Przewodnik prawdzi­wej pobożności czyli Nowe, praktyczne rozmyślania na każdy dzień roku Życia Pana naszego Jezusa Chrystusa zgodną jest we wszystkim z przepisami Wiary Świętej Katolickiej i moralności i bardzo pożyteczną tak dla osób duchownych jako też świeckich, przeto daje jej Ordynariat Metropolitalny najchętniej aprobatę i zaleca ją wiernym do czytania.

 

 

OD OBDYNABTATD METBOPOL. O. Ł.

Lwów, dnia 11 sierpnia 1885.

+ Seweryn

Arcybiskup.

 

 

Modlitwa przed rozmyślaniem.

O Panie mój i Boże! Wierzę mocno, że jesteś tutaj obecny i że Oczy Twoje ku mnie są zwrócone; upadam przed Tobą na kolana, czując się niego­dnym stanąć przed Obliczem Twoim, pełen jednak ufności w Twą nieskończoną Dobroć, błagam Cię pokornie o Łaskę, bym to rozmyślanie odprawił na Twoją większą Chwałę i mój duchowny pożytek. Oświeć mój rozum, wzrusz serce moje, wzmocnij mą wolę, abym Cię lepiej poznał, bardziej ukochał i wierniej Tobie służył.

O tę Łaskę proszę za wstawieniem się Najświętszej Panny Maryi, moich Świętych Patronów i Patronek, i mego Anioła Stróża. Amen.

 

 

Modlitwie tej towarzyszyć musi nasza własna wewnę­trzna praca, — niemniej sumiennie zachować należy pobożne praktyki i przepisy, podane przez mistrzów życia duchownego, od których zachowanie prawie cała wartość rozmyślania zależy.

Przepisy te są:

Pokaż przepisy

1) Wieczorem zastanowić się dobrze nad punktami rozmy­ślania i to tak, jak gdybyśmy je mieli nazajutrz innym powtórzyć — zajmować należy nimi myśli nasze, kładąc się do snu i ze snu się budząc — w modlitwie też porannej prosić o Łaskę dobrego rozmyślania.

2) Przed modlitwą przygotowawczą spytać się samego siebie: W czyjejże obecności mam stanąć za chwilę?…. i dlaczego?…

3) Przy końcu rozmyślania zmówić : „Ojcze nasz” lub „Zdro­waś Marya“ i zrobić krótki jakby egzamin, jak też to roz­myślanie odprawiłem? Jeżeli dobrze, podziękuję Panu Bogu za to, jeżeli źle, zastanowię się, z jakiej to przyczyny, aby je na przyszły raz usunąć.

4) Jeżeli dla wielkiego osłabienia ciała lub znużenia umysłu czujemy się niezdolnymi do odprawienia rozmyślania, to przejdźmy przynajmniej w myśli wszystkie czynności, które w tym dniu nas czekają. Pomyślmy nad tym, jak dobrze je wypełnić — dobrze wobec Pana Boga i wobec ludzi — postanówmy silnie tak je wykonać i prośmy Pana Boga, by raczył każdą czynność nasze pobłogosławić.

5) Możemy także oskarżać się przed Panem Bogiem z dziecięcą prostotą i ufnością, tak jak się oskarżamy przy Świętej Spo­wiedzi…. z naszej nieudolności w rozmyślaniu, z naszej nędzy duchowej, z naszych błędów i braków, wyliczając je szczegółowo.

 

Uniżmy, upokórzmy się w ten sposób przed Panem Bogiem i po tej modlitwie bądźmy cierpliwszymi, zgodniejszymi z Wolą Bożą i gorliwymi w wypełnianiu dobrych uczynków — oto co nazywamy także rozmyślaniem bardzo dobrze odprawionym. „Z owocu drzewo bywa poznane”, powiedział Pan Jezus. “Ex fructu arbor agnoscitur” (Mat. XII, 33).

 

 

I. Przedstaw sobie Piotra przemawiającego do zgromadzonych w Wieczerniku.

II. Proś o Łaskę stałej wierności powołaniu two­jemu.

 

 

I. Punkt.

Święty Piotr objawia zamiar obrania następcy Judasza.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE [*]. Pomimo, że modlitwą i skupie­niem przysposabiali się Apostołowie na przyjście Ducha Świętego, nie zaniedbywali jednak swego obo­wiązku. Odstępstwo Judasza zwichnęło na pozór zamiary Pana Jezusa, Który wybrał pomiędzy Uczniami dwunastu Apostołów, aby ci byli świadkami Jego Zmartwychwstania i Jego Nauki. Ale złość ludzka nie była w stanie zniszczyć Wyroków Pana Boga. Piotr, Głowa Apostolskiego zgromadzenia, wiedziony wyższym natchnieniem, powstawszy, mówi Św. Łukasz, z pośród braci, rzekł: „Mężowie bracia, potrzeba z tych mężów, którzy się z nami scho­dzili przez wszystek czas, którego Pan Jezus przebywał między nami, aby jeden z nich był świadkiem Zmartwychwstania Jego na miejsce Ju­dasza, albowiem napisano w księgach Psalmów: Biskupstwo Jego niech weźmie drugi”. (Dzieje Ap. 1; Ps. 108). Całe zgromadzenie przyzwoliło na wniosek Piotra i natychmiast zajęło się wyszukaniem męża, na którego padł wybór Boży.

ZASTOSOWANIE. Z tych uwag musisz wywnio­skować : 1) że twych pobożnych praktyk nie po­winieneś nigdy odbywać ze szkodą tego, czego wymagają obowiązki twego stanu; z drugiej zaś strony, te obowiązki, jakkolwiek by były pochła­niające, nie powinny być ci przeszkodą do spła­cenia Panu Bogu tego hołdu modlitw, do którego ma prawo; 2) że ważną jest bardzo rzeczą, abyś nie sprzeciwiał się zamiarom, które Pan Bóg w Swo­jej Dobroci powziął względem ciebie.  Przy­puśćmy, że cię powołał do założenia lub podtrzy­mywania jakiegoś dobroczynnego dzieła, a tyś zaniedbał odpowiedzieć na Jego wezwanie… Cóż by to z tego wynikło?… Inny będzie powołany na twoje miejsce i otrzyma nagrodę tobie prze­znaczoną w Niebie!

UCZUCIA [**]. Jakąż wdzięcznością serce moje po­winno być przepełnione ku Tobie, o Boski mój Zbawicielu! za powołanie do Wiary Świętej i do do­skonalszego żywota. — Jak wielka powinna być baczność i wierność moja Boskim Natchnieniom Twoim, abym zawsze zgadzał się z zamiarami najłaskawszej Opatrzności! Dopomóż mi, o Panie Jezu, abym je wiernie wykonał!

POSTANOWIENIE [***]. Wspominaj często słowa Św. Jana wystosowane do biskupa filadelfijskiego: Trzymaj, co masz, aby żaden nie wziął korony twojej (Ap. III). W tym celu unikaj małych niewierności, abyś zwolna nie popadł w większe, a w końcu nie utracił wszystkiego.

 

 

II. Punkt.

Wybór między Barsabasem i Maciejem.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE. Głosy zgromadzonych były ró­wno podzielone między Józefa, którego zwano Barsabasem, którego nazywano też Justem (spra­wiedliwym), i Macieja (Dz. Ap. I). Wybór był trudny, a jedność serc łatwo zachwiana być mogła. Aby rozstrzygnąć wątpliwość i uniknąć nie­porozumienia, uciekają się do modlitwy; a na­stępnie badają Wolę Bożą ciągnieniem losu. Całe zgromadzenie zawołało jednogłośnie: Ty, Panie, Który znasz serca wszystkich, okaż, któregoś obrał z tych dwu jednego. — I dali im losy (Ibid.).

ZASTOSOWANIE. Możesz się znaleźć w wątpli­wościach, w niepewności co do wyboru tego lub owego stanu życia, co do spowiednika, co do osoby lub towarzystwa, z jakim masz wejść w stosunki itp. Co masz czynić w tych wątpliwościach? Módl się, proś, błagaj o poznanie Woli Pana. — Czy zawsze trzymałeś się tej za­sady? Czy nie brałeś za Wolę Bożą własnych pragnień i zachcianek? Czy nie podsuwałeś na miejsce Bożej Woli, woli twojej?

UCZUCIA. Przybądź, Duchu Stworzycielu, zapal Światłość w umyśle moim, abym pod Wodzą Twoją nie pobłądził.

POSTANOWIENIE. We wszelkich wątpliwościach będę się opierał popędom natury i pójdę za wskazówką, daną przez wiernych, zgromadzonych z Apostołami w Wieczerniku.

 

 

III. Punkt.

Wola Boża objawia się na korzyść Macieja.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE. I padł los na Macieja i policzony jest między jedenastu Apostołów (Dz. Ap. I). Skoro się objawiła Wola Boża, natych­miast znikła wszelka w zgromadzeniu różność zdań, a zapanowała najzupełniejsza jedność. Wszy­scy poddali się z uszanowaniem wybrańcowi Pana Jezusa, jako dwunastemu Apostołowi Pana naszego Jezusa Chrystusa. Nie spostrzegamy też ani próżności w Macieju, ani nienawiści lub zazdrości w Barsabasie.

Zastosowanie. Przypomnij sobie przy tej sposobności piękną zasadę Św. Augustyna: W rze­czach wątpliwych i nierozstrzygniętych, zostaw każdemu wolność zdania i wyboru ale w rze­czach rozstrzygniętych przez władzę lub wolny wybór, niechaj panuje między wami jedność uczuć i słów. In dubiis libertas, in certis unitas. Zaiste wyborna zasada, zapewniająca spokój i chrześci­jańską miłość! Bądź jej zawsze wiernym z za­parciem samego siebie, gdy tego potrzeba.

ROZMOWA DUSZY [****] z nowo obranym Aposto­łem, Św. Maciejem.

 

 

Zachęcamy do:

  1. uczczenia Najświętszej Maryi Panny w miesiącu maju: Nabożeństwo majowe – dzień 23
  2. uczczenia Wniebowstąpienia Pańskiego: Nabożeństwo na Wniebowstąpienie Pańskie.
  3. pobożnego przygotowania się do Zesłania Ducha Świętego przez nowennę: Nowenna przed Zesłaniem Ducha Świętego – dzień 5

 

 

 

[*] Ażeby ta książka rozmyślań nie stała się tylko książką czytań duchowych, należy zatrzymać się chwilkę i celem jasnego zrozumienia zastanowić się dobrze nad każdym głównym zdaniem rozważania i zastosowania, tak jak gdyby każde zdanie tworzyło osobny ustęp. Twoje własne myśli i uwagi oświecą cię i wzruszą więcej, niż wszystkie inne, podane przez innych. Bylibyśmy użyli tej formy zdań od­dzielonych ustępami, gdyby nie to, że wtedy objętość książki stałaby się o wiele obszerniejszą, a tym samym i cena wyższą.

[**] Wzbudzaniu uczuć należy poświęcić jak najwięcej czasu, gdyż przez nie tylko rozmyślanie, czyli medytacja staje się modlitwą. One zapalą i rozniecą w nas ogień Mi­łości Bożej. One rozmyślaniu naszemu nadadzą pewnego na­maszczenia i utrzymają nas przez cały dzień w gorącości ducha. Niepodobna też, aby w ciągu rozmyślania nie obu­dziło się w nas wiele innych uczuć, które, jak już wspomnieliśmy, są nierównie skuteczniejsze, bo pochodzą z głębi własnej duszy lub z natchnienia Bożego.

[***] Nie dosyć jest czynić dobre postanowienia, należy przede wszystkim zachęcić się i zmusić moralnie do wyko­nania powziętych postanowień. W tym celu należy uważnie rozbierać motywy czyli pobudki, jakimi są:

1) Wielkie korzyści, wypływające z wiernego wypeł­nienia dobrych postanowień w tym i przyszłym życiu.

2) Słuszność i sprawiedliwość. Czegóż bowiem wyma­gają od nas przyrzeczenia dane na Chrzcie Świętym?… sama na­zwa Chrześcijanina…. ucznia i naśladowcy Jezusa Chrystusa? Jako też krótkość i wartość czasu?

3) Wielka łatwość wykonania… wszystko się ogranicza na kilku niewielkich usiłowaniach, na kilku umartwieniach, które Łaska Boża jeszcze łatwiejszymi czyni.

4) Radość. Jakże gładkim zadowoleniem napełnia nas trud lub ofiara podjęta z miłości ku Panu Bogu. A przede wszystkim jakąż to pociechę będziemy z tego mieli w go­dzinę śmierci.

5) W końcu konieczność dobrych postanowień wykona­nych czynem. Ale jednego potrzeba (Łuk. X. 42), powie­dział Pan Jezus, jednej tylko rzeczy, tj. bym się uświęcił i zbawił, a do tego konieczne mi są dobre, a silne i skute­czne postanowienia.

Często­kroć tracimy cały owoc rozmyślania, jeśli nie czynimy praktycznych postanowień na ten właśnie dzień, w którym rozmyślamy, albo nie prosimy gorąco o pomoc z Nieba, do wykonania dobrych posta­nowień, rachując zbyt wiele na własne siły.

[****] Rozmowa duszy czyli właściwa modlitwa jest bardzo zaleconą przez mistrzów życia duchownego. Uczucia i po­stanowienia, podane w punktach rozmyślania, dostarczą za­wsze obfitego do niej przedmiotu. Można ją częściej powta­rzać prowadząc raz z tą, drugi raz z inną osobą Trójcy Przenajświętszej, albo z Przeczystą Boga Rodzicielką. Albo z którym ze Świętych Patronów swoich, według własnej pobożności i natchnienia. W rozmowie duszy, czyli w modli­twie, zakończającej rozmyślanie, jest rzeczą bardzo poży­teczną ofiarować Panu Bogu praktyczne postanowienia na ten dzień i prosić Go usilnie o Łaskę wytrwania.

Rozważania duchowe należy zakończyć odmówieniem „Ojcze nasz“ lub „Zdrowaś Marya”.

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023