IV. Rozmyślanie.

O CHWALE NIEBIESKIEJ.

 

 

Źródło: O. Jerzy od Św. Józefa, Chleb powszedni. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. Wyd. OO. Karmelitów Bosych Kraków 1959)

 

 

Chwała Niebieska.

I. Rozum nie może pojąć Chwały Niebieskiej.

II. Wola może ją wysłużyć dzięki Łasce.

 

 

„Czego oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani w serce człowieka nie wstąpiło, to przygotował Bóg tym, którzy Go miłują” (I Kor 2, 9).

 

I. Podobnie jak rozum nie może pojąć wielkości obrazy Boskiej i nie znajduje odpowiednich słów na wyrażenie wielkości kary za nią, tak nie może również pojąć ani wytłumaczyć w pełni chwały niebieskiej. Nie możemy nawet wytworzyć sobie pojęcia o raju pierwszych na­szych rodziców. Był to jednak tylko ogród ziemskich rozkoszy, choć czystych i niewinnych. Nie miał i on być stałym mieszkaniem ludzi przeznaczonych do wiecznej szczęśliwości w Bogu. Nawet św. Pawłowi brak słów na opisanie chwały niebieskiej. Nazywa ją tylko wspania­łością przewyższającą wszelkie pojęcie. Pamiętajmy o Bożej wszechmocy, wszechmądrości i miłości. One dają Bogu nieograniczone możliwości uszczęśliwienia ludzi. Cóż to On może i potrafi ustanowić dla wynagrodzenia dobrych ponad zasług? Pismo św. nazywa chwałę wieczną „ukrytą manną” i porównuje ją ze skarbem, którego kosztowność i smak przechodzi nasze poznanie i doświadczenie.

Wszystko razem co na ziemi dźwięczy i brzmi harmo­nijnie, wszelkie bogactwo, wszelka piękność, wszelki porządek, cała cudowna harmonia wszechświata nie do­rasta do słabego echa odwiecznej muzyki nieba. Całe ono jest jedną pieśnią Bożej piękności i harmonii. Nasze serce jest nienasycone w swych pragnieniach i żądzach, a przecież nie przeżywało, ani nie wstąpiło w nie żadne przeczucie z radości niebiańskiej. Nie może ono mieć najlżejszego pojęcia o tym, co mu jest zgotowane do używania przez wieczność. Dlatego św. Hieronim miał donieść po swej śmierci św. Augustynowi o swym szczę­ściu mówiąc: i „Jak nie możesz całej ziemi zamknąć w dłoni, ani całego morza pomieścić w małym naczyniu, tak nie może rozum pojąć ani najmniejszej cząstki tego, co Bóg zgotował tym, którzy Go miłują”. 

II. Czego ludzki rozum nie może pojąc z tego życia w niebie, to wola może sobie wysłużyć. Wszystkie siły przyrodzone są słabe, by wyrazić i wypowiedzieć wie­czną szczęśliwość, ale miłować ją i jej pragnąć, starać się o nią, zasłużyć z pomocą łaski Bożej, to może i po­winien każdy człowiek, jeśli nie chce być na wieki nieszczęśliwym. Ta niepojęta chwała jest przygotowana tym, którzy miłują Boga i pragną Go zawsze miłować w Jego Królestwie. Dlatego Chrystus uczy nas tęsknić za tym królestwem i modlić się co dzień: „Przyjdź kró­lestwo Twoje”.

Każdy uczynek spełniony z miłości ku Bogu daje nam prawo do nowego stopnia chwały. Nie ma żadnego przezwyciężania się bez nagrody, żadnej pracy bez ko­rony, żadnego cierpienia bez wynagradzającej radości, żadnego upokorzenia bez chwały, żadnego aktu posłu­szeństwa, żadnej modlitwy, żadnej jałmużny, żadnego uczynku miłości, żadnego kroku w kierunku dobrego, a nawet żadnej dobrej myśli bez niewypowiedzianej zapłaty. Jak Bóg karze najmniejsze zło, tak też przyznaje hojną nagrodę za najmniejszy dobry uczynek. O szczęśliwa nadziejo, która opierasz się na takich obietnicach, o wiecznie trwająca miłości najwyższego Dobra. Jak powinien nas zachęcać do cierpliwego zno­szenia wszystkich przeciwności wzgląd na to, co nam najdobrotliwszy Bóg gotuje w niebie; jakże powinniśmy Cię Boże miłować za wszystkich i ponad wszystko!

 

Modlitwa:

O mój Boże, niech będzie błogosławiona Twoja nieskoń­czona dobroć, która będzie udzielać się nam przez całą wiecz­ność niewypowiedzianym sposobem. Jednak tak słabo to rozumiem, że nie lękam się trudu i przykrości, by zdobyć marne dobro doczesne, a gdy chodzi o dobro wieczne, chciałbym żeby mnie to nic nie kosztowało. O jak mało, mój Boże, dla niego uczyniłem! Żałośnie opłakuję moje zaślepienie i głupotę i czynię na przyszłość mocne postanowienie gar­dzenia wszystkim, co doczesne i dążenia wszystkimi siłami do tego, co wieczne. Mój Boże, daj mi łaskę, abym umiał kochać Cię ponad wszystko tak, żebym zasłużył na miłowanie Ciebie przez wieczność. Amen.

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2022