Przewodnik prawdziwej pobożności

 

Brunon Vercruysse SI

1886 rok.

 

Zobacz imprimatur

czyli

 

NOWE PRAKTYCZNE ROZMYŚLANIA

na każdy dzień roku

O Życiu Pana naszego Jezusa Chrystusa ku użytkowi wiernych,

którzy żyjąc wśród świata, dążą do doskonałości.

 

 

TOM I

(od 1 Stycznia do 30 Czerwca)

 

 

NIHIL OBSTAT.

Gdy książka pod tytułem: ,,Przewodnik prawdzi­wej pobożności czyli Nowe, praktyczne rozmyślania na każdy dzień roku Życia Pana naszego Jezusa Chrystusa zgodną jest we wszystkim z przepisami Wiary Świętej Katolickiej i moralności i bardzo pożyteczną tak dla osób duchownych jako też świeckich, przeto daje jej Ordynariat Metropolitalny najchętniej aprobatę i zaleca ją wiernym do czytania.

 

 

OD OBDYNABTATD METBOPOL. O. Ł.

Lwów, dnia 11 sierpnia 1885.

+ Seweryn

Arcybiskup.

 

 

Modlitwa przed rozmyślaniem.

O Panie mój i Boże! Wierzę mocno, że jesteś tutaj obecny i że Oczy Twoje ku mnie są zwrócone; upadam przed Tobą na kolana, czując się niego­dnym stanąć przed Obliczem Twoim, pełen jednak ufności w Twą nieskończoną Dobroć, błagam Cię pokornie o Łaskę, bym to rozmyślanie odprawił na Twoją większą Chwałę i mój duchowny pożytek. Oświeć mój rozum, wzrusz serce moje, wzmocnij mą wolę, abym Cię lepiej poznał, bardziej ukochał i wierniej Tobie służył.

O tę Łaskę proszę za wstawieniem się Najświętszej Panny Maryi, moich Świętych Patronów i Patronek, i mego Anioła Stróża. Amen.

 

 

Modlitwie tej towarzyszyć musi nasza własna wewnę­trzna praca, — niemniej sumiennie zachować należy pobożne praktyki i przepisy, podane przez mistrzów życia duchownego, od których zachowanie prawie cała wartość rozmyślania zależy.

Przepisy te są:

Pokaż przepisy

1) Wieczorem zastanowić się dobrze nad punktami rozmy­ślania i to tak, jak gdybyśmy je mieli nazajutrz innym powtórzyć — zajmować należy nimi myśli nasze, kładąc się do snu i ze snu się budząc — w modlitwie też porannej prosić o Łaskę dobrego rozmyślania.

2) Przed modlitwą przygotowawczą spytać się samego siebie: W czyjejże obecności mam stanąć za chwilę?…. i dlaczego?…

3) Przy końcu rozmyślania zmówić : „Ojcze nasz” lub „Zdro­waś Marya“ i zrobić krótki jakby egzamin, jak też to roz­myślanie odprawiłem? Jeżeli dobrze, podziękuję Panu Bogu za to, jeżeli źle, zastanowię się, z jakiej to przyczyny, aby je na przyszły raz usunąć.

4) Jeżeli dla wielkiego osłabienia ciała lub znużenia umysłu czujemy się niezdolnymi do odprawienia rozmyślania, to przejdźmy przynajmniej w myśli wszystkie czynności, które w tym dniu nas czekają. Pomyślmy nad tym, jak dobrze je wypełnić — dobrze wobec Pana Boga i wobec ludzi — postanówmy silnie tak je wykonać i prośmy Pana Boga, by raczył każdą czynność nasze pobłogosławić.

5) Możemy także oskarżać się przed Panem Bogiem z dziecięcą prostotą i ufnością, tak jak się oskarżamy przy Świętej Spo­wiedzi…. z naszej nieudolności w rozmyślaniu, z naszej nędzy duchowej, z naszych błędów i braków, wyliczając je szczegółowo.

 

Uniżmy, upokórzmy się w ten sposób przed Panem Bogiem i po tej modlitwie bądźmy cierpliwszymi, zgodniejszymi z Wolą Bożą i gorliwymi w wypełnianiu dobrych uczynków — oto co nazywamy także rozmyślaniem bardzo dobrze odprawionym. „Z owocu drzewo bywa poznane”, powiedział Pan Jezus. “Ex fructu arbor agnoscitur” (Mat. XII, 33).

 

 

I. Patrz na Pana naszego Jezusa Chrystusa odsłaniającego nam Serce Swoje i mówiącego: Oto Serce, które tak bardzo ludzi ukochało.

II. Proś o prawdziwe nabożeństwo do Najświętszego Serca Pana Jezusowego.

 

I. PUNKT.

Przedmiot nabożeństwa do Serca Pana Jezusowego.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE [*]. Przedmiotem widomym, czyli zewnętrznym tego nabożeństwa jest samo Serce Słowa Wcielonego, nierozdzielnie złączone z Jego ludzką i Boską Naturą; zasługujące na najwyższe uwielbienie, należne Samemu Panu Jezusowi, z Którym to Serce jest najściślej zespolone. Przedmiotem duchowym, czyli symbolicznym, jest Miłość Pana naszego Jezusa Chrystusa, której symbolem serce. Na każdy więc sposób przedmiot tego nabożeństwa przedstawia się nam jako coś najszlachetniejszego, najpobożniejszego, najdoskonalszego. To Serce Boga, Który nas ukochał, to Sam Pan nasz Jezus Chrystus czczony w najszlachetniejszej cząstce Swego Człowieczeństwa i w najpiękniejszym przymiocie Bóstwa Swojego… To Pan nasz Jezus Chrystus rozważany w Swej Miłości!…

ZASTOSOWANIE. To rozważanie jest bardzo zdolne zapalić w nas miłość ku najchwalebniejszemu Sercu Pana Jezusowemu i wniecić żądzę przyczynienia się do Jego większej Chwały, a to właśnie jest celem nabożeństwa na pierwszy piątek miesiąca. Cóż więc zamierzamy? W rzeczy samej, jakiż jest nasz cel właściwy? Oto:

  • 1) utrzymać w żarliwości osoby, które należą do Apostolstwa Najświętszego Serca Pana Jezusowego;
  • 2) przypomnieć ludziom, jaka wdzięczność należy się od nich temu Bogu-Człowiekowi, Który tyle za nich cierpiał;
  • 3) podtrzymywać i rozkrzewiać nabożeństwo do Boskiego Serca przez akty religijne, czynione publicznie i z wielką uroczystością;
  • 4) poświęcić pierwiastki każdego nowego miesiąca Sercu Pana Jezusowemu, aby wyjednać sobie nowe Łaski.

UCZUCIA [**]. Wyznam u Stóp mego Najmilszego Zbawiciela, jak gorąco pragnę osiągnąć w całej pełni cel dzisiejszego nabożeństwa.

POSTANOWIENIE [***]. Aby sobie w tym dopomóc, umieszczę obraz Boskiego Serca tak, abym Go zawsze widział i często będę powtarzał to pobożne westchnienie: O Najsłodsze Serce Jezusa mojego, spraw, abym Cię coraz więcej, a więcej miłował.

 

II PUNKT.

Pobudki nabożeństwa do Najświętszego Serca Pana Jezusowego.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE. Pobudki ze strony Pana naszego Jezusa Chrystusa. Nie masz nabożeństwa, które by milszym było Chrystusowi Panu, gdyż ono przypomina nam ustawicznie to wszystko, co On uczynił i co cierpiał dla nas. Boskie Serce podobne do naszego; miło nam, gdy inni pomni są tych usług, któreśmy im oddali; miłą jest ta pamięć i Sercu Pana Jezusa, co potwierdzają własne Jego słowa. Oto w wigilię Swej Śmierci, dając Apostołom moc konsekrowania chleba i wina, rzekł im po dwakroć: To czyńcie na pamiątkę Moją (Łuk. XXII).  — Pobudki ze strony naszej. W nabożeństwie do Boskiego Serca mamy bardzo skuteczny środek:

  • 1) utrzymanie życia wewnętrznego;
  • 2) spłacenie długu wdzięczności, czego wymaga od nas Boski Zbawiciel;
  • 3) zachowanie i zwiększenie naszej żarliwości w Jego Świętej Służbie;
  • 4) wybłaganie dla siebie i dla tych, którzy są nam powierzeni, obfitych Łask, których to Boskie Serce jest niewyczerpanym Źródłem.

ZASTOSOWANIE. Ileż to pobudek do pielęgnowania z wielką pilnością tego nabożeństwa do Najświętszego Serca Pana Jezusowego, do korzystania z każdej sposobności, aby nakłonić do tego innych! Jakże czyniłeś? Czy nie wyrzucasz sobie jakich oziębłości, jakich niedbałości?

UCZUCIA. Proś o pomnożenie twego nabożeństwa do Najsłodszego Serca Pana Jezusowego.

POSTANOWIENIE. Przyłożę się ze zwiększoną żarliwością do poznania i ukochania tegoż nabożeństwa.

 

 

III. PUNKT.

Pobożne praktyki na dzień dzisiejszy, poświęcone wyłącznie nabożeństwu do Najświętszego Serca Pana Jezusowego.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE. Na czym ma polegać praktyka nabożeństwa dzisiejszego?

  • 1) Na czynieniu tego, co czynią wierni ku czci Boskiego Serca, ale z całą potęgą pobożności, na jaką tylko zdobyć się możesz, zwłaszcza przyjmując Komunię Świętą;
  • 2) na zachowaniu się w jak największym skupieniu ducha, pomnąc zawsze na przedziwną Dobroć i Boleści Serca Pana Jezusowego;
  • 3) na uświęceniu dnia dzisiejszego nie tylko przyjęciem Komunii Świętej, ale także aktami umartwienia lub nadobowiązkową praktyką, np. odprawieniem drogi krzyżowej;
  • 4) na badaniu, co byś jeszcze w tym miesiącu mógł uczynić, aby się bardziej przypodobać Sercu Pana Jezusowemu.

ZASTOSOWANIE. Postanów być wiernym tym praktykom. Ofiaruj je Sercu Pana Jezusowemu przez swego
Anioła Stróża.

ROZMOWA DUSZY [****] z tymże Aniołem.

 

 

Kontynuuj regularny co tygodniowy cykl rozmyślań na dany każdy dzień tygodnia przeznaczony: O dobrym użyciu czasu.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie na okres Bożego Narodzenia.
  2. poznania Nauki katolickie na święto Najświętszego Imienia Jezus.
  3. uczczenia Tajemnicy Wcielenia Syna Bożego w okresie Bożego Narodzenia: Nabożeństwo na okres Bożego Narodzenia
  4. uczczenia Najświętszego Dzieciątka Jezus: Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus.
  5. MIESIĄC NAJŚWIĘTSZEGO DZIECIĄTKA JEZUS – Dzień 12.
  6. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w nabożeństwie miesiąca Stycznia ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo styczniowe ku czci Najświętszego Imienia Jezus – dzień 5.
  7. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w miesiącu styczniu Jemu poświęconym: Nabożeństwo ku czci Najświętszego Imienia Jezus.

 

 

 

[*] Ażeby ta książka rozmyślań nie stała się tylko książką czytań duchowych, należy zatrzymać się chwilkę i celem jasnego zrozumienia zastanowić się dobrze nad każdym głównym zdaniem rozważania i zastosowania, tak jak gdyby każde zdanie tworzyło osobny ustęp. Twoje własne myśli i uwagi oświecą cię i wzruszą więcej, niż wszystkie inne, podane przez innych. Bylibyśmy użyli tej formy zdań od­dzielonych ustępami, gdyby nie to, że wtedy objętość książki stałaby się o wiele obszerniejszą, a tym samym i cena wyższą.

[**] Wzbudzaniu uczuć należy poświęcić jak najwięcej czasu, gdyż przez nie tylko rozmyślanie, czyli medytacja staje się modlitwą. One zapalą i rozniecą w nas ogień Mi­łości Bożej. One rozmyślaniu naszemu nadadzą pewnego na­maszczenia i utrzymają nas przez cały dzień w gorącości ducha. Niepodobna też, aby w ciągu rozmyślania nie obu­dziło się w nas wiele innych uczuć, które, jak już wspomnieliśmy, są nierównie skuteczniejsze, bo pochodzą z głębi własnej duszy lub z natchnienia Bożego.

[***] Nie dosyć jest czynić dobre postanowienia, należy przede wszystkim zachęcić się i zmusić moralnie do wyko­nania powziętych postanowień. W tym celu należy uważnie rozbierać motywy czyli pobudki, jakimi są:

1) Wielkie korzyści, wypływające z wiernego wypeł­nienia dobrych postanowień w tym i przyszłym życiu.

2) Słuszność i sprawiedliwość. Czegóż bowiem wyma­gają od nas przyrzeczenia dane na Chrzcie Świętym?… sama na­zwa Chrześcijanina…. ucznia i naśladowcy Jezusa Chrystusa? Jako też krótkość i wartość czasu?

3) Wielka łatwość wykonania… wszystko się ogranicza na kilku niewielkich usiłowaniach, na kilku umartwieniach, które Łaska Boża jeszcze łatwiejszymi czyni.

4) Radość. Jakże gładkim zadowoleniem napełnia nas trud lub ofiara podjęta z miłości ku Panu Bogu. A przede wszystkim jakąż to pociechę będziemy z tego mieli w go­dzinę śmierci.

5) W końcu konieczność dobrych postanowień wykona­nych czynem. Ale jednego potrzeba (Łuk. X. 42), powie­dział Pan Jezus, jednej tylko rzeczy, tj. bym się uświęcił i zbawił, a do tego konieczne mi są dobre, a silne i skute­czne postanowienia.

[****] Rozmowa duszy czyli właściwa modlitwa jest bardzo zaleconą przez mistrzów życia duchownego. Uczucia i po­stanowienia, podane w punktach rozmyślania, dostarczą za­wsze obfitego do niej przedmiotu. Można ją częściej powta­rzać prowadząc raz z tą, drugi raz z inną osobą Trójcy Przenajświętszej, albo z Przeczystą Boga Rodzicielką. Albo z którym ze Świętych Patronów swoich, według własnej pobożności i natchnienia. W rozmowie duszy, czyli w modli­twie, zakończającej rozmyślanie, jest rzeczą bardzo poży­teczną ofiarować Panu Bogu praktyczne postanowienia na ten dzień i prosić Go usilnie o Łaskę wytrwania.
Często­kroć tracimy cały owoc rozmyślania, jeśli nie czynimy praktycznych postanowień na ten właśnie dzień, w którym rozmyślamy, albo nie prosimy gorąco o pomoc z Nieba, do wykonania dobrych posta­nowień, rachując zbyt wiele na własne siły.

Rozważania duchowe należy zakończyć odmówieniem „Ojcze nasz“ lub „Zdrowaś Marya”.

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024