Źródło: O. Bernardyn Goebel OFMCap. – PRZED BOGIEM. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. T. II., 1965r.

 

 

Rozmyślanie.

PAN „BÓG WSZYSTKIM WE WSZSTKIM”.

 

 

W pierwszym liście do Koryntian Św. Paweł Apostoł maluje wspaniały koniec dziejów świata: „Wreszcie przyjdzie koniec: gdy odda Królestwo Bogu i Ojcu, gdy zniszczy wszelkie Panowanie i Władzę, i Moc. Bo potrzeba, by On panował, dopóki nie rzuci wszystkich nieprzyjaciół Swoich pod Stopy Swoje. A ostatnim wrogiem, który zniszczony będzie, jest śmierć… I gdy już wszystko poddane Mu będzie, wtedy i Syn podlegać będzie Temu, Który Potęgę Swą roztoczył nad wszystkim, aby Bóg był wszystkim we wszystkim” (1 Kor. 15, 24-28).

 

1. Pan Bóg uwielbiony we wszystkim.

 

Pan Bóg stworzył wszystko dla Siebie, dla Swej Chwały (zob. Ks. Przyp. 16, 4). Do stworzenia nie zmuszał Pana Boga jakiś brak doskonałości czy szczęścia. Pan Bóg jest w Sobie Nieskończenie Doskonały i szczęśliwy. Cały świat nie zdoła w najmniejszym stopniu powiększyć Jego Doskonałości lub szczęścia. Pan Bóg pragnął jednak udzielić innym z Nieskończonej pełni Swego Bytu, by objawić Swą Nieskończoną Doskonałość i pokazać, jak jest godny miłości. Stworzenia, które od Pana Boga otrzymały wszelką doskonałość i piękność, miały tą doskonałością i pięknością wielbić Pana Boga, praźródło ich piękności. Stworzenia obdarzone rozumem i wolą miały prócz tego świadomie złożyć Panu Bogu hołd i uznać, że jest On Dobry i godny Miłości. Taki był Plan Boży.

Niestety, stworzenia, które od Pana Boga najwięcej otrzymały, w których najwyraźniej rozbłysła Miłość i Hojność Boża, usiłowały zniweczyć Plan Boży. W cudownie piękne Te Deum, jakie cały wszechświat miał śpiewać, wdarł się dysonans: buntownicze Non serviam grzechu. Najpierw grzechu aniołów, a potem grzechu człowieka. Ten dysonans powtarzał się już nieustannie w różnej postaci, zadając gwałt nawet nierozumnym stworzeniom i nadużywając ich do obrazy Bożej.

Przyjdzie jednak chwila, że ucichnie ten fałszywy ton i całe stworzenie zaśpiewa potężne Te Deum laudamus. Aniołowie i Święci w Niebie będą wielbić Miłosierdzie Boże (zob. Ps 89/88/, 2). „Nowe Niebo i nowa ziemia” złączą się na swój sposób z hymnem Aniołów i ludzi i będą opowiadać Chwałę Pańską (zob. Ps 19/18/, 2). Nawet ci, którzy do końca opierali się Miłości Bożej, potępieni, w swoim wiekuistym oddaleniu od Pana Boga będą żywymi świadkami, że Pan Bóg jest Nieskończenie Święty i Sprawiedliwy, że jest ostatnim Celem i Dobrem człowieka. W ten sposób spełni się Boży Plan i Pan Bóg będzie rzeczywiście uwielbiony we wszystkim, Pan Bóg „będzie wszystkim we wszystkim”.

— Zastosowanie. Kto z nas nie boleje nad grzechem, szerzącym się wokoło, a którego i z własnego życia nie można zupełnie usunąć? Radujmy się, że jednak Pan Bóg zwycięży, że Chwała Boża pokona wszystkie opory. Dałby Pan Bóg, żebyśmy byli wśród tych, którzy będą wiecznie sławić Jego Miłość,  a nie wśród tych, którzy będą musieli wiecznie uwielbiać Jego Sprawiedliwość.

— Postanowienie. Gorący akt Wiary.

 

2. Dopełnienie i szczęście wszystkiego w Panu Bogu.

 

Pan Bóg był u początku wszystkich rzeczy: „Przez Niego wszystko zostało stworzone” (Kol 1, 17). Pan Bóg chce być również u kresu wszystkich rzeczy: „Wszystko zostało dla Niego stworzone” (tamże). Wszystko ma Go wielbić wielbiąc Go, znaleźć swą ostatnią doskonałość i szczęście. Każde stworzenie dąży do właściwej sobie pełni doskonałości i szczęścia; dopiero wtedy znajdzie ukojenie, gdy spocznie w Panu Bogu. „Jam jest Alfa i Omega, Początek i Koniec, mówi Pan Bóg” (Ks. Objaw. 1, 8).

Stworzenia obdarzone rozumem miały świadomie urzeczywistnić swój cel: wielbiąc Pana Boga, znaleźć w Nim swoją doskonałość i szczęście. Pan Bóg szanuje ich wolność, dlatego rozumne stworzenia, które ostatecznie wyrzekają się Pana Boga, wyrzekają się również wykończenia i szczęścia w Panu Bogu. To doprowadza je do stanu pełnego braków, strasznego rozdarcia i męki, do stanu wiecznego potępienia. Kto jednak przyjmuje Boży Plan i wielbi Pana Boga, znajduje w Panu Bogu ukojenie wszystkich tęsknot i pełną doskonałość. Pan Bóg oddaje się na zawsze swemu stworzeniu do dyspozycji aż do tajemnych głębin Swego Bóstwa. Żyją razem wiecznym, błogim życiem. Nawet nierozumne stworzenia będą miały swój udział w tym życiu uwielbionym, promieniując Chwałą Bożą. W ten sposób rzeczywiście wszystko, co poszło za Wolą Bożą i dało się porwać Miłości Bożej, odnajdzie w Panu Bogu swe ostatnie wykończenie, ostatnią pełnię i szczęście. Plan stworzenia i zbawienia spełniony. Pan „Bóg wszystkim we wszystkim”.

— Zastosowanie. Ochotnym sercem spełniajmy Świętą Wolę Bożą, by i nad nami zamknął się krąg Bożej Łaski i Miłości. Z całej duszy powiedzmy za Św. Franciszkiem: „Bóg mój i wszystko moje!”

— Postanowienie. Gorący akt miłości.

 

 

Modlitwa.

Ze Św. Franciszkiem szliśmy przez cały Rok Kościelny, razem z nim przyjmowaliśmy Łaskę Bożą do dusz, z nim też i jego modlitwą zakończmy ten Rok Łaski:

„Ty jesteś Święty, Pan Bóg Jedyny, czyniący cuda.

Ty jesteś Mocny.

Ty jesteś Wielki.

Ty jesteś Najwyższy.

Ty jesteś Król Wszechmocny, Ojcze Święty, Królu Nieba i ziemi.

Ty jesteś Troisty a Jeden Pan Bóg, wszelkie Dobro.

Ty jesteś Dobro, wszelkie Dobro, Najwyższe Dobro, Pan Bóg Żywy i Prawdziwy.

Ty jesteś Miłością kochającą.

 Ty jesteś Mądrością.

Ty jesteś Pokorą.

Ty jesteś Bezpieczeństwem.

Ty jesteś Pokojem.

Ty Jesteś Radością i Weselem.

Ty jesteś Sprawiedliwością i Umiarem.

Ty jesteś wszelkim Bogactwem i Pełnią.

Ty jesteś Pięknością.

Ty jesteś Łagodnością.

Ty jesteś Opiekunem.

Ty jesteś Stróżem i Obrońcą.

Ty jesteś Mocą.

Ty jesteś Orzeźwieniem.

Ty jesteś Nadzieją naszą.

Ty jesteś Wiarą naszą.

Ty jesteś wielką Słodyczą naszą, Ty jesteś naszym Życiem Wiecznym, Wielki i Przedziwny Panie, Boże Wszechmogący, Zbawicielu Miłosierny!” (Bonmann). Amen.

 

 

 

Zachęcamy do uczczenia Najświętszej Maryi Panny, Niepokalanie Poczętej w nabożeństwie miesiąca Grudnia ku Jej czci poświęconym: Nabożeństwo grudniowe ku czci Niepokalanego Poczęcia NMP — dzień 2

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023