Źródło: O. Bernardyn Goebel OFMCap. – PRZED BOGIEM. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. T. II., 1965r.

 

 

Rozmyślanie.

PAN BÓG WSZYSTKOWIEDZĄCY.

 

 

Znamy wszyscy dobrze ten obraz: spokojnie patrzące oko otoczone trójkątem. To symbol Pana Boga, Który wszystko wie i wszystko widzi.

 

1. Tajemnica zdumiewająca.

 

Człowiek jest spragniony wiedzy; już małe dziecko o wszystko pyta. Wiedza uszlachetnia i uszczęśliwia. Ale czymże jest wiedza ludzka? Wielki fachowiec zna tylko mały wycinek z olbrzymiego pola ludzkiej mądrości. Im więcej ktoś wie, tym skromniej ocenia swoje wiadomości, bo świadom jest, ile dziedzin wiedzy zna bardzo powierzchownie albo wcale ich nie zna. Wszystkie umiejętności, jakie ludzkość od początku zdobyła, przedstawiają się imponująco. Wiedza wszystkich czasów zamknięta jest w księgach. Ludzkość z dumą spogląda na to, co zdobyła. Ale ileż to pomyłek, błędów i wahań znaczyło drogę ludzkiego ducha zdobywającego mądrość i wyrywającego naturze tajemnice! A na ile pytań człowiek nie umie dotąd odpowiedzieć! Co wiemy o historii ziemi i świata, co wiemy o przyszłości wszechświata i człowieka? Co wiemy o tajemnicach serca ludzi, którzy z nami żyją, o ich planach, marzeniach, miłości i nienawiści? Pomijamy już ludzi, którzy żyli przed nami lub przyjdą po nas. Wiedza nasza jest naprawdę taka, jak to powiedział Newton: „To, co wiemy, jest kropelką czego nie wiemy, to ocean”.

A teraz rozważmy Wiedzę Bożą. Św. Paweł Apostoł pisze, że wszystko jest jawne i odkryte Oczom Bożym (zob. Żyd. 4, 13). Pan Bóg wszystko widzi. Najdalszą przeszłość i przyszłość ginącą w ciemności, najbardziej zawile zagadki przyrody i najgłębsze tajemnice ludzkiego serca. Pan Bóg wie wszystko, nieskończenie więcej niż to, co kiedykolwiek umysł ludzki poznał, zgłębił i zbadał. Pismo Święte mówi, że Pan Bóg policzył ziarnica piasku na brzegu morskim i włosy na głowie człowieka. Pan Bóg wie i widzi, co się stało i co się dziać będzie. Zna każde ciało niebieskie aż do najdrobniejszych i dla oka niewidocznych składników. Przenika serca człowiecze do ostatniego włókna.

Wszystko to Pan Bóg wie i widzi bez trudu, bez błędu i pomyłki. Ogarnia wszystko odwiecznie jednym jedynym spojrzeniem. „O głębokości bogactw, mądrości i umiejętności Bożej! Bogu Chwała na wieki!” (Rz 11, 33 i 36).

Świadomość, że Pan Bóg nas wszędzie widzi, może nas utwierdzić w bojaźni Bożej, ustrzec przed obrazą Boga.

— Zastosowanie. Św. Proboszcz z Ars zapytał wieśniaka, który przed pracą wstępował do kościoła na krótkie nawiedzenie, co robi w kościele. Wieśniak odpowiedział: „On patrzy na mnie, a ja na Niego”. Obyśmy i my mogli nauczyć się tego franciszkańskiego sposobu rozmawiania z Panem Jezusem.

— Postanowienie. Uczyć się rozmyślać, wpatrując się po prostu w Pana Boga, Który nas kocha.

 

2. Tajemnica pełna słodyczy.

 

Człowiek może spoglądać na drugiego z obojętnością, która wnosi między ludzi chłód. Może patrzeć ze złością, kura drugiego drażni. Może również patrzeć z zainteresowaniem i miłością, a takie spojrzenie działa kojąco jak promień słońca. Pan Bóg zawsze nas widzi. Boże wejrzenie nie jest ani obojętne, ani wzgardliwą, ale pełne najczystszej miłości. Wszechwiedza Boża, jak Istota Pana Boga, jest Samą Miłością.

Jest to Miłość, która rozumie. Boli nas bardzo, jeśli inni nas nie rozumieją, nie doceniają lub przewrotnie tłumaczą nasze zamierzenia. Jaka to pociecha móc sobie wtedy powiedzieć: choć Jeden Pan Bóg wie dobrze wszystko; zna mnie lepiej niż ludzie i nawet lepiej; niż ja sam siebie. Zna dobrze moje ujemne strony i moją słabość, ale wie również, jak dobra jest we mnie wola i ile dobrych pragnień. Nie potępi mnie i nie odepchnie!

Jest to Miłość uzdrawiająca. Dopóki człowiek nie chce przyznać się do winy, dopóki ucieka od Bożych Oczu, jest z nim źle. Ucieka od zdrowia i ratunku. Ale jeśli człowiek naprawdę chce ujrzeć sam siebie w Bożym Świetle, chce spojrzeć na siebie Bożymi Oczyma, wstępuje wówczas w krąg Bożego światła, które dusze oświeca i leczy.

Spojrzenie Boże, lecząc duszą, wlewa w nią nowe siły, budzi tęsknotę, by patrzeć na życie po Bożemu, by pracować nad sobą. Każdy człowiek czuje w sobie więcej ochoty, by pokazać się z lepszej strony, gdy czyjeś oczy życzliwie na niego spoglądają. Boże spojrzenie prócz ochoty daje siłę do dobrego. Jeśli Pismo Święte mówi, że Pan Bóg na kogoś patrzy, to znaczy, że Pan Bóg troszczy się o niego, pomaga mu. Abraham nazwał „Bóg widzi” (Ks. Rodz. 22, 14) to miejsce, w którym Pan Bóg wypróbował jego ofiarność i cudownie mu pomógł.

— Zastosowanie. W czasie rozmyślania, dziękczynienia, nawiedzenia, zwłaszcza gdy jesteśmy zmartwieni, nagabywani pokusami, bezradni, niezdolni do modlitwy — starajmy się po prostu naszą niemoc, oschłość, trudności i zmartwienia umieścić w polu Bożego widzenia.

— Postanowienie. Uczyć się rozmyślać, wpatrując się po prostu w Pana Boga, Który nas kocha.

 

 

Modlitwa.

Wołajmy wraz z Psalmistą: Respice in me et miserere mei; „O wejrzyj na mnie, zlituj się nade mną, bom opuszczony i biedny” (Ps 25/24/, 16). Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. podjęcia ratunku Dusz Czyśćcowych w miesiącu Listopadzie im poświęconym: Listopad – miesiąc dusz czyśćcowych dzień 4
  2. Myśli i nauki o Sądzie Ostatecznym. Dzień 4. Potrzeba i pewność Sądu Ostatecznego. Cz. 3

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023

Newsletter

Otrzymaj za darmo: Niezbędnik modlitewny za dusze czyśćcowe.
Jeśli chcesz otrzymywać żywoty świętych, codzienne rozmyślania, modlitwy za dusze czyśćcowe, nowenny przed świętami, wypełnij poniższy formularz.
Zaznacz: *
Regulamin *