Źródło: O. Gabriel od Św. Marii Magdaleny, Współżycie z Bogiem. Rozmyślania o życiu wewnętrznym na wszystkie dni roku, tłum.: o. Leonard od Męki Pańskiej, Wyd. OO. Karmelitów Bosych, Kraków 1960r.

 

 

 

Rozmyślanie.

PAN JEZUS OBJAWIA NAM OJCA.

 

 

OBECNOŚĆ BOŻA. — Jezu, jako Słowo objawiające nam Ojca, Ty jedynie możesz mi wyjawić kim jest mój Bóg. Mów, o Panie, sługa Twój słucha Cię.

Rozważanie.

1. „A to jest życie wieczne, aby poznali Ciebie, jedynego Boga prawdziwego” (Jan 17, 3), powiedział Pan Jezus. A Św. Jan Ewangelista zauważa: „Boga nikt nigdy nie widział. Jednorodzony Syn, który jest na Łonie Ojca, On powiedział” (Tamże 1, 18). Tylko Pan Jezus, Syn Boży, z Natury Swej jest Objawieniem Boga Ojca.

Podobnie jak za pośrednictwem słów wyrażamy nasze myśli, tak samo Słowo Boże, substancjalne Słowo Ojca, wyraża Ojca, objawia nam Naturę Bożą. A gdy Słowo przyobleka się w ciało, pozostaje Ono nadal tym, czym jest, a więc niezmiennie jest Słowem, Jasnością i Objawieniem Pana Boga. Przez Wcielenie staje się uchwytnym przez nasze zmysły, dostępnym naszym ludzkim możliwościom, lecz w niczym nie pomniejsza swych przymiotów Słowa Bożego. Pan Jezus nawet gdy milczy, samą Swoją Osobą i wszelkim Swoim działaniem ukazuje i objawia nam Boga. Kiedyś z pewnym ubolewaniem, że nie jest rozumiany, powiedział: „Gdybyście Mnie byli poznali, to byście zapewne i Ojca Mego byli poznali” (Jan 8, 19; 14, 7). A na prośbę Filipa podczas Ostatniej Wieczerzy, by Mu pokazał Ojca, Pan Jezus odpowiedział tonem wymówki: „Filipie, kto Mnie widzi, widzi i Ojca… Nie wierzycie, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? (Tamże, 14, 9-10).

Pan Jezus „jest obrazem Boga niewidzialnego” (Kol. 1, 15), a więc kto chce poznać Boga Ojca, niech patrzy na Pana Jezusa z wiarą i miłością. Nie ma innego Mistrza, nie ma innej drogi, jeśli chcemy posiąść tę wiedzę, bez której nie dostąpimy życia wiecznego. „I nikt nie zna Syna jeno Ojciec. ani Ojca nikt nie zna jeno Syn i ten, komu by Syn chciał objawić” (Mat. 11, 27).

2. Posługując się rozumem i wznosząc się poprzez rzeczy stworzone do ich pierwszej przyczyny, człowiek może dojść do poznania istnienia Pana Boga, Stwórcy i Pana wszechświata. Jest to wszakże poznanie pośrednie, uboczne, bardzo niedoskonałe, a dochodzi się doń poprzez wielkie trudy, a częstokroć i błędy.

Ale są poza tym Prawdy Boskie zupełnie niedostępne rozumowi ludzkiemu, jeśli będzie on sam na siebie zdany. Jest to np. Tajemnica Trójcy Przenajświętszej, Wcielenie Słowa, Ojcostwo Boże w stosunku do człowieka, nasze wszczepienie w Chrystusa Pana i podniesienie naszej natury do życia nadprzyrodzonego. Prawd tych o niezmierzonej głębi, które dają nam najistotniejsze pojęcie o Panu Bogu i o Jego Życiu wewnętrznym, a zarazem wiążą się z najwyższym naszym celem, nigdy byśmy nie poznali, gdyby Pan Jezus nam ich nie objawił. A objawia nam je z nieodpartą powagą i autorytetem… „Ja mówię, co widziałem u Ojca Mojego… Wy Go (Ojca) nie znacie, Ja Go znam, bo od Niego jestem” (por. Jan 3, 11; 8, 38; 7, 28-29). W przypowieściach o synu marnotrawnym i zabłąkanej owieczce oraz w rzewnych słowach o Dobroci Ojca Niebieskiego, „Który sprawia, że słońce Jego wschodzi nad dobrymi i złymi” (Mat. 5, 45) oraz „dostarcza strawy ptakom niebieskim i przyodziewa lilie polne” (Mat. 6, 26-30). Pan Jezus objawia nam Nieskończone Miłosierdzie i Ojcowską Opatrzność Pana Boga, Który nas przygarnia da siebie i żywi jako swoje dzieci. Jeszcze wyraźniej ukazuje nam Pana Boga w dziełach Jego, w troskliwości, z jaką wspiera naszą nędzę materialną i duchową, w miłości, która Mu każe ustawicznie kołatać do naszych dusz, by je zbawić, kosztem nawet ofiary życia swego. Dobra nowina, którą Pan Jezus przynosi światu, polega w pierwszym rzędzie na tym objawieniu Boga Ojca jako Miłości Nieskończonej i na objawieniu miłującego nas Ojca. Na tym właśnie opiera się cały Nowy Testament i całe życie chrześcijańskie.

Rozmowa.

Jezu Chryste, Synu Boży, Słowo i Mądrości Ojca, Ty jesteś księgą żywota. Z wysokości niebios zstąpiłeś na ziemię, by nas oświecić przez życie, śmierć i naukę Twoją… O Boże nie stworzony, uczyń mnie godną poznać Ciebie, Ojca naszego, jak Cię nam objawił Twój Syn” (Bł. Aniela z Foligno).

Jezu, jak ongiś Filip, tak dzisiaj ja proszę Cię: „Ukaż mi Ojca”, lecz zarazem dodaję: ukaż mi Go w Tobie, bo Ojciec jest w Tobie, a Ty w Ojcu, tak, że wpatrując się w Ciebie, widzę i znajduję Ojca Twego. Twoje Przenajświętsze Człowieczeństwo jest zasłoną okrywającą, tającą Bóstwo Ojca, Bóstwo, które jest zarazem Twoim, gdyż jesteś Bogiem na równi z Ojcem i Duchem Świętym. Jesteś Słowem, o Jezu, ale Słowem Wcielonym, w Ciele Twoim jest — rzec można — wypisane Słowo Ojca, tak, że czytać je mogę w Tobie, Który jesteś prawdziwą i jedyną Księgą Żywota. Całym Twym Jestestwem, całą Twą Osobą, czynami i słowami Twymi objawiasz mi Boga; a stale i na wszystkie sposoby podkreślasz tę przedziwną Prawdę: Bóg jest Miłością. Życie wieczne to poznanie Ciebie, o Jezu, a przez Ciebie poznanie Boga. Ty jedynie możesz mi je dać, od Ciebie tylko czerpać je mogę. Jakże bardzo potrzebną mi jest Twoja Nauka i jak gorąco Jej pragnę.

„O Panie, prawdziwy Boże mój! Kto Ciebie nie zna, nie miłuje Cię. O, jakże to wielka prawda! Lecz biada, ach biada, Panie, tym, którzy nie chcą Cię znać” (T. J.: W. 14, 1).

O Jezu! Jakże godnym ubolewania jest to, że są ludzie tak przejęci sprawami tego świata, iż nie dbają o poznanie Ciebie i Ojca Twego. Ale, żeby dusze poświęcone Ci w taki sam sposób postępowały albo zadowalały się powierzchownym poznaniem Ciebie — to byłoby rzeczą potworną i nie do pomyślenia.

Panie, objaw się duszy mojej, bo pragnę Cię poznać, by Cię miłować, służyć Ci i żyć zgodnie z Wolą Twoją.

„O Boże Wielki! wszak i tu na ziemi, gdy ktoś ma wyjść za mąż, pierwej dowiaduje się, co to za człowiek, którego ma poślubić, jaki jego majątek. A nam, już poślubionym… Czemuż by więc nam nie było wolno dowiadywać się, kto jest Ten, z którym mamy żyć złączone na wieki, kim jest Ojciec Jego, jakie są Jego majętności, co to za kraj, do którego ma nas zabrać z sobą, jakie jest usposobienie Jego, czyni i jak mogę się Mu przypodobać, co mam czynić, abym Mu była przyjemną, w jaki sposób zastosować zwyczaje swoje do Jego obyczajów? Czy Ty, Boski Oblubieńcze mój, mniej masz być godny, względów, niż pierwszy lepszy człowiek?” (T. J.: Dr. d. 22, 7-8).  Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie na święto Najświętszego Imienia Jezus.
  2. uczczenia Najświętszego Dzieciątka Jezus: Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus.
  3. MIESIĄC NAJŚWIĘTSZEGO DZIECIĄTKA JEZUS – Dzień 24.
  4. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w nabożeństwie miesiąca Stycznia ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo styczniowe ku czci Najświętszego Imienia Jezus – dzień 17.
  5. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w miesiącu styczniu Jemu poświęconym: Nabożeństwo ku czci Najświętszego Imienia Jezus.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024