Źródło: O. Gabriel od Św. Marii Magdaleny, Współżycie z Bogiem. Rozmyślania o życiu wewnętrznym na wszystkie dni roku, tłum.: o. Leonard od Męki Pańskiej, Wyd. OO. Karmelitów Bosych, Kraków 1960r.

 

 

 

Rozmyślanie.

PAN JEZUS PRZYCHODZI Z DALEKA.

 

 

OBECNOŚĆ BOŻA. — Pan Jezus ma przyjść: Stawię się w Jego Obecności, by wyjść Mu naprzeciw z całą gorącością ducha.

Rozważanie.

1. „Oto Imię Pańskie przychodzi z daleka… Patrząc w dal, widzę Moc Bożą, Która idzie… Wynijdźcie Mu naprzeciw i powiedzcie: Spraw, abyśmy poznali, że Tyś jest, który masz królować…”. Taka jest Liturgia dnia; zamiast odpowiedzi zaprasza nas ona: „Przyjdźcie, pokłońmy się Panu i Królowi, Który ma przyjść!…” (Brewiarz).

Prorocy i sprawiedliwi przez całe wieki wyczekiwali na przyjście dnia, którego brzasku nie mieli szczęścia oglądać. Dla nas to starodawne oczekiwanie podtrzymywane jedynie nadzieją, stało się oczekiwaniem pełnym ufności, opartym na pocieszającej rzeczywistości dokonanego Odkupienia. Kościół Święty przeżywa je za każdym powrotem Adwentu, wyrażając tęsknotę za Zbawicielem, Który ma przyjść. Przyjście Zbawiciela, historycznie spełnione przed XXI wiekami, musi się realizować i odnawiać każdego dnia coraz głębiej i coraz pełniej w każdej duszy chrześcijańskiej. Liturgia Adwentu, która przypomina to wielkie oczekiwanie wieków przyzywających Zbawiciela, chce nas przygotować do obchodu Tajemnicy Słowa Wcielonego poprzez wewnętrzną, osobistą tęsknotę do nowego Przyjścia Chrystusa Pana w każdej duszy. Dokonuje się ono za pośrednictwem Łaski, a staje się coraz większym, pełniejszym, aż do przemiany człowieka w alter Christus. Adwent jest czasem oczekiwania i gorącej tęsknoty za Zbawicielem: „Spuśćcie Niebiosa rosę z góry! Obłoki niech z deszczem wydadzą Sprawiedliwego”.

2. W dzisiejszej Lekcji (zob. Rzym. 13, 11-14) Św. Paweł Apostoł poucza: „Bracia, pora już jest, abyśmy ze snu powstali”. W Adwencie, który jest wiosną Kościoła Świętego, musimy się przebudzić, aby wydać nowe owoce świętości. Od dziś już wskazuje nam Apostoł ten wielki cel Adwentu: „Odrzućmy uczynki ciemności, a obleczmy się w zbroję światłości…, obleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa”. Jeśli dusze nasze nieco zasnęły lub osłabły w Służbie Pana Boga, oto teraz nadeszła chwila, by się przebudzić do nowego życia, by się „wyrzec” wielkodusznie naszych nędz i słabości, a „przyoblec się w Jezusa Chrystusa”, czyli w Jego Świętość. Pan Jezus, chcąc nam pomóc w osiągnięciu tego, pobudza nas wspomnieniem słodkiego Swego Przyjścia w roli Odkupiciela i wychodzi naprzeciw z Łaską Swoją: Oto jest nieskończone Miłosierdzie, które skłania się ku nam.

Z drugiej strony Kościół Święty, właśnie w dzisiejszej Ewangelii (zob. Łuk. 21, 25-33), stawia nam przed oczy ostateczne Przyjście Pana Jezusa jako Najwyższego Sędziego: „A wtedy ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego na obłoku z Mocą wielką i Majestatem”. Przyjście z Miłości w Betlejem, Przyjście przez Łaskę do dusz naszych, Przyjście w Sprawiedliwości na końcu świata: trojakie Przyjście Chrystusa Pana to cała synteza Chrześcijaństwa, wezwanie do czujnego i pełnego ufności oczekiwania: „Powstańcie, podnieście głowy wasze, bo się przybliża Odkupienie wasze!”

Rozmowa.

„Boże mój, Słowo Ojca, Jezu, Który z Miłości ku nam stałeś się Człowiekiem i przybrałeś śmiertelne Ciało, by móc cierpieć i ofiarować się za nas, pragnę przygotować się na Twe Przyjście przez gorące pragnienia, jakie ożywiały proroków i sprawiedliwych Starego Zakonu, tęskniących do Ciebie Jedynego Zbawiciela i Odkupiciela”.

„O Panie, poślij Tego, Którego masz posłać… jak obiecałeś, przybądź i zbaw nas!”

„Pragnę stworzyć w mej duszy prawdziwy Adwent, czyli tę nieprzerwaną tęsknotę, nieustanne oczekiwanie tej wielkiej Tajemnicy Słowa, które stało się Ciałem, by nam okazać przepaść Swego zbawczego i uświęcającego Miłosierdzia”.

„O mój Najsłodszy Zbawicielu, wychodzisz mi naprzeciw ze Swą Nieskończoną Miłością i obfitością Łask Swoich. Potokami Miłosierdzia i Miłości chcesz napełnić duszę moją, by ją pociągnąć ku Sobie. Przyjdź, o Panie, przyjdź. Również i ja pragnę wyjść na Twoje spotkanie z miłością, ale niestety miłość moja jest tak mała, słaba i niedoskonała. Uczyń ją mocną i wielkoduszną, uczyń mnie zdolnym do zwyciężenia siebie samego, bym Ci się mógł oddać całkowicie. Moja miłość może stać się mocną, bo się opiera na wewnętrznym przekonaniu, że jej odpłatą będzie miłość samego Boga! O Panie! Nie mogę wątpić o Twojej Miłości, bo Ty Sam w różny sposób mi Jej dowiodłeś, właśnie na to, bym o Niej była najzupełniej przekonana. Oto więc moja słaba miłość wsparta o Twoją stanie się silna Twą Siłą. Jak szczęśliwi będziemy w chwili śmierci, gdy będziemy mogli powiedzieć sobie, żeśmy nade wszystko umiłowali Tego, Który będzie nas sądził. Z jakąż bezpieczną ufnością staniemy przed Nim, choć obciążeni całym brzemieniem win naszych” (T. J.: Dr. 4. 40, 7-8).

„Daj mi, o Boże taką miłość, pragnę jej gorąco, nie tylko dlatego, by kiedyś uniknąć Twego surowego Wejrzenia jako Sędziego, lecz także i nade wszystko dlatego, by Ci odpłacić w jakiś sposób za Twą Nieskończoną Miłość”.

„O Panie! Nie dozwól, aby próżną dla mnie pozostała Twoja zbyt wielka Miłość, Która Cię przywiodła do przyjęcia Natury ludzkiej dla mego zbawienia. Moja biedna dusza tak bardzo potrzebuje Cię i wzdycha do Ciebie, jak do Najlitościwszego Lekarza, Który Sam może uleczyć jej rany, wyrwać ją ze słabości i oziębłości, wlać jej nowe siły, nowy zapał, nowe życie. Przyjdź, Panie, przyjdź. Ja zaś przygotuję się do przyjęcia działania Twojego sercem pokornym i podatnym, gotowym pozwolić się przez Ciebie uzdrowić, oczyścić, urobić. Tak, przy Twojej Pomocy chcę składać wszelkie ofiary, chcę wyrzec się każdej rzeczy, która by mogła opóźnić we mnie Twoje Zbawcze Dzieło.

Wzbudź, Panie, Potęgę Swoją i przyjdź. Przyjdź, a nie opóźniaj się”. Amen.

 

 

 

Zachęcamy do uczczenia:

  1. Tajemnicy Wcielenia Syna Bożego: Nabożeństwo na okres Adwentu.
  2. Modlitwy na I Niedzielę Adwentu.
  3. Najświętszej Maryi Panny, Niepokalanie Poczętej w nabożeństwie miesiąca Grudnia ku Jej czci poświęconym: Nabożeństwo grudniowe ku czci Niepokalanego Poczęcia NMP — dzień 3
  4. Świętego Patrona dnia dzisiejszego, Św. Franciszka Ksawerego: Nabożeństwo do Św. Franciszka Ksawerego.

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023