Źródło: O. Jerzy od Św. Józefa, Chleb powszedni. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. Wyd. OO. Karmelitów Bosych Kraków 1959

 

 

 

 

Rozmyślanie.

Pan Jezus uczy nas cnoty pokory:

I. przez Swój pobyt w Nazarecie

II. przez Swoje ukryte Życie tamże. 

 

 

„Poszedł z Nimi i przyszedł do Nazaretu” — (Łk 2, 51). 

 

I. — W dalszym ciągu rozmyślań zastanawiać się będziemy nad tym krótkim rysem Życia, który nam daje Ewangelia odnośnie Osoby Pana Jezusa. O tym okresie chłopięctwa nie znajdujemy nic więcej nad te parę słów: „Poszedł z Nimi i przyszedł do Nazaretu, a był im poddany. A Matka Jego wszystkie te Słowa zachowywała w Sercu Swoim. A Jezus pomnażał się w mądrości i w latach, i w Łasce u Boga i u ludzi”. Tutaj nasunąć by się mogło pytanie: Dlaczego Święci Ewangeliści nie przekazali nam nic więcej dla naszego pouczenia i zbudowania? Stało się to zapewne dlatego, że to jedno zdanie, które zostało napisane, bez tego i tak wiele w sobie zawiera, że wystarczy na przedmiot długiego rozmyślania. Święty Paweł Apostoł zaręcza nam, że w każdej części Pisma Świętego zawiera się wielka mądrość i nauka: „A wszystko cokolwiek jest napisane, dla naszego pouczenia napisane jest, abyśmy przez cierpliwość i pociechę z Pism Świętych nadzieję mieli” (Rz 15, 4). Pan Jezus więc przyszedł z Jerozolimy do Nazaretu i przez wiele lat mieszkał w tej małej, niepozornej mieścinie, która powszechnie tak pogardzaną była, że Natanael, ten prawdziwy Izraelita bez zdrady, całkiem otwarcie powiedział: „Czy może coś z Nazaretu być dobrego” (Jan 1, 46)? 

O Jezu! Czyż nie dość Ci było ukazać się między nami w naturze ludzkiej, iż jeszcze zechciałeś zamieszkać we wzgardzonej mieścinie? Ale już rozumiem, dlaczego wybrałeś tak pokorne mieszkanie. 

Ponieważ na świecie panowała dotąd pycha, dlatego Chrystus Pan przyszedł, aby nas nauczyć pokory. Starożytni ludzie nie mieli nawet pojęcia o tej bezcennej cnocie. Człowieka podobnie jak aniołów zgubiła pycha, przeto Chrystus Pan uznał w pokorze lekarstwo. Pokora jest to cnota, która miarkuje w nas nadmierne pożądanie chwały. Utrzymuje w pewnych granicach skromności świadomość swej godności i zdolności. Co więcej, zasłaniając je przed okiem ludzkim, karci w człowieku niebezpieczną chęć wywyższenia. Pokora przeciwdziała niezdrowym dążnościom natury poddając rozum i wolę pod przewodnictwo innych. 

 

II. — Życie ukryte chroni nas od pychy w ten sposób, iż odsuwa od nas okazje szukania u innych uznania, zabezpiecza czystość intencji przy wykonywaniu dobrych czynów, których nikt nie widzi, oraz odbiera nam możliwość mówienia o sobie. Oprócz przytoczonej korzyści ukrytego życia rodzi ono nadto jeszcze wiele innych Dobrodziejstw. Rozważmy na razie tylko przykład pokory Pana Jezusa dowiedziony tym, że mimo wielkiej doskonałości swojej obrał życie ukryte dla nauczenia nas pokory. 

Rozważ, jak Pan Jezus Swoim ukrytym Życiem w Nazarecie usunął starannie sprzed oczu świata cały Swój Majestat, wszystkie swoje skarby natury i Łaski, i zachował w ukryciu tak, że uważano Go za całkiem zwyczajnego, ubogiego i wzgardzonego człowieka. Krewni czynili Mu nawet wyrzut z tego powodu, że nie chciał okazać się światu. Ale dlaczego mój Zbawicielu, dlaczego nie dałeś się poznać i miłować? Dlaczego na tak długo odkładasz urząd nauczyciela? Czyż nie wystarcza Ci upokorzenie twoje przy narodzeniu w stajni, a milczenie aż do dwunastego roku? Czyż nie dość przez to nauczyłeś nas zamiłowania w życiu ukrytym? Wszakże Ty nie potrzebujesz się lękać pychy, choćbyś wszystkie twe skarby objawił. Jednak rozumiem Cię ze Świętym Bernardem, że lękasz się próżnej chwały nie co do Ciebie, tylko co do mnie, nie jakoby do Ciebie mogła wkraść się jakaś ambicja, ale aby w sercu moim nie znalazła ona żadnego miejsca. 

 

Modlitwa.

Dzięki Ci, Panie Jezu za ten wspaniały przykład długiego, ukrytego Życia. Niech i moje życie będzie w Tobie ukryte, jak napomina Św. Paweł Apostoł, że — życie nasze jest ukryte w Chrystusie — (Kol. 3, 3). Naucz tak otaczać szacunkiem tajemnice mojego serca i mojego współżycia z Tobą, abym ich nieroztropnie nie wyjawiał przed światem, ale mówił: Mój sekret dla mnie i dla Ciebie Jezu. Amen. 

 

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie na uroczystość Epifanii tj. Trzech Króli.
  2. poznania Nauki katolickie na święto Najświętszego Imienia Jezus.
  3. uczczenia Najświętszego Dzieciątka Jezus: Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus.
  4. MIESIĄC NAJŚWIĘTSZEGO DZIECIĄTKA JEZUS – Dzień 15.
  5. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w nabożeństwie miesiąca Stycznia ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo styczniowe ku czci Najświętszego Imienia Jezus – dzień 8.
  6. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w miesiącu styczniu Jemu poświęconym: Nabożeństwo ku czci Najświętszego Imienia Jezus.
  7. uczczenia w oktawie Świętej Tajemnicy Trzech Króli, tj. Epifanii: Nabożeństwo na Święto Epifanii, tj. Trzech Króli.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024