Przewodnik prawdziwej pobożności

 

Brunon Vercruysse SI

1886 rok.

 

czyli

 

NOWE PRAKTYCZNE ROZMYŚLANIA

na każdy dzień roku

O Życiu Pana naszego Jezusa Chrystusa ku użytkowi wiernych,

którzy żyjąc wśród świata, dążą do doskonałości.

 

 

TOM II

 

 

(od 1 lipca do 31 grudnia)

 

 

Gdy książka pod tytułem: ,,Przewodnik prawdzi­wej pobożności czyli Nowe, praktyczne rozmyślania na każdy dzień roku Życia Pana naszego Jezusa Chrystusa zgodną jest we wszystkim z przepisami Wiary Świętej Katolickiej i moralności i bardzo pożyteczną tak dla osób duchownych jako też świeckich, przeto daje jej Ordynariat Metropolitalny najchętniej aprobatę i zaleca ją wiernym do czytania.

 

 

OD OBDYNABTATD METBOPOL. O. Ł.

Lwów, dnia 11 sierpnia 1885.

+ Seweryn

Arcybiskup.

 

 

Modlitwa przed rozmyślaniem.

O Panie mój i Boże! Wierzę mocno, że jesteś tutaj obecny i że oczy Twoje ku mnie są zwrócone; upadam przed Tobą na kolana, czując się niego­dnym stanąć przed Obliczem Twoim, pełen jednak ufności w Twą nieskończoną Dobroć, błagam Cię pokornie o Łaskę, bym to rozmyślanie odprawił na Twoją większą Chwałę i mój duchowny pożytek. Oświeć mój rozum, wzrusz serce moje, wzmocnij mą wolę, abym Cię lepiej poznał, bardziej ukochał i wierniej Tobie służył.

O tę Łaskę proszę za wstawieniem się Najświętszej Panny Maryi, moich Świętych Patronów i Patronek, i mego Anioła Stróża. Amen.

 

 

Modlitwie tej towarzyszyć musi nasza własna wewnę­trzna praca, — niemniej sumiennie zachować należy pobożne praktyki i przepisy, podane przez mistrzów życia duchownego, od których zachowanie prawie cała wartość rozmyślania zależy.

 

Przepisy te są:

1) Wieczorem zastanowić się dobrze nad punktami rozmy­ślania i to tak, jak gdybyśmy je mieli nazajutrz innym powtórzyć — zajmować należy nimi myśli nasze, kładąc się do snu i ze snu się budząc — w modlitwie też porannej prosić o Łaskę dobrego rozmyślania.

2) Przed modlitwą przygotowawczą spytać się samego siebie: W czyjejże obecności mam stanąć za chwilę?…. i dlaczego?…

3) Przy końcu rozmyślania zmówić : „Ojcze nasz” lub „Zdro­waś Marya“ i zrobić krótki jakby egzamin, jak też to roz­myślanie odprawiłem? Jeżeli dobrze, podziękuję Panu Bogu za to, jeżeli źle, zastanowię się, z jakiej to przyczyny, aby je na przyszły raz usunąć.

4) Jeżeli dla wielkiego osłabienia ciała lub znużenia umysłu czujemy się niezdolnymi do odprawienia rozmyślania, to przejdźmy przynajmniej w myśli wszystkie czynności, które w tym dniu nas czekają. Pomyślmy nad tym, jak dobrze je wypełnić — dobrze wobec Pana Boga i wobec ludzi — postanówmy silnie tak je wykonać i prośmy Pana Boga, by raczył każdą czynność nasze pobłogosławić.

5) Możemy także oskarżać się przed Panem Bogiem z dziecięcą prostotą i ufnością, tak jak się oskarżamy przy Świętej Spo­wiedzi…. z naszej nieudolności w rozmyślaniu, z naszej nędzy duchowej, z naszych błędów i braków, wyliczając je szczegółowo.

 

Uniżmy, upokórzmy się w ten sposób przed Panem Bogiem i po tej modlitwie bądźmy cierpliwszymi, zgodniejszymi z Wolą Bożą i gorliwymi w wypełnianiu dobrych uczynków — oto co nazywamy także rozmyślaniem bardzo dobrze odprawionym. „Z owocu drzewo bywa poznane”, powiedział Pan Jezus. “Ex fructu arbor agnoscitur” (Mat. XII, 33).

 

 

4 LISTOPADA.

Podobieństwo o robotnikach w winnicy. Dosłowne znaczenie podobieństwa.

 

 

I. Uobecnij sobie Chrystusa Pana wykładającego to podobieństwo.

II. Proś Pana Boga o Łaskę, żebyś zrozumiał to po­dobieństwo i zaczerpnął zeń nowego światła i nowej zachęty.

 

 

I. Punkt.

Wysłanie robotników.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE [*]. Podobne jest Królestwo Niebieskie — czyli postępowanie Pana Boga względem wybranych do Królestwa Niebieskiego — człowieko­wi gospodarzowi, który wyszedł bardzo rano (przyp. około 6. godziny) najmować robotników do winnicy swojej. A uczyniwszy umowę z robotnikami, posłał je do winnice swojej. I wyszedłszy około trzeciej godzinie (przyp. 9. godz.) ujrzał drugie stojące, na rynku próżnujące. I rzekł im: Idźcie i wy do winnicy mojej, a co będzie sprawiedliwe, dam wam: i oni poszli. Zasię wyszedł około szóstej (przyp. południe) i dziewiątej (przyp. 3. godz.) i także uczynił. A około jedenastej (przyp. 5. godz.) wyszedł, i nalazł drugie stojące, i rzekł im: tu stoicie cały dzień próżnujący? Idźcie i wy do winnicy mojej (Mat. XX).

ZASTOSOWANIE. Dosłowny wykład pierwszej części podobieństwa jest ten: Gospodarz, czyli Ojciec rodziny, to Ojciec wielkiej rodziny ludz­kiej, Pan Bóg; winnica, to taż sama rodzina ludzko­ści, z której wyjdzie obiecany Mesjasz; robotnicy, to Patryarchowie, Prorocy, Sędziowie, Apo­stołowie, wysłani od Pana Boga w różnych wiekach dla umocnienia w rodzinie ludzkiej tej nadziei, z jaką oczekiwała Odkupiciela; nareszcie grosz obiecany, to Odkupienie, to Niebo obiecane i przez Odkupiciela otworzone tym wszystkim, którzy Nań zapracowali.

UCZUCIA [**]. Uwielbiaj, podziwiaj, błogosław Opa­trzność i Dobroć Bożą względem Swej Winnicy, względem rodzaju ludzkiego, objawiającą się w każdym wieku, w każdej fazie jej istnienia. Dlaczego ludzie tak mało korzystali z tylu sta­rań i Łask przeobfitych? Dlaczego i ja nie odpo­wiedziałem lepiej tylu łaskom we wszystkich la­tach mojego życia. Przejdź je w myśli.

POSTANOWIENIE [***]. Od dzisiaj zacznę lepiej tym Łaskom odpowiadać i z nimi współdziałać.

 

 

II. Punkt.

Zapłata robotników.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE. A gdy wieczór przyszedł, rzekł Pan winnicy rządcy swemu: Zawołaj robotni­ków i oddaj zapłatę począwszy od ostatnich aż do pierwszych (Ibid.) Odwrotny ten porządek w za­płacie robotników, według tłumaczy Pisma Świętego ma znaczenie prorocze, wyraźnie dalszymi Słowy Pana naszego Jezusa Chrystusa naznaczone: Tak ci ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi. Zastosowanie dosłowne jest takie: chociaż żydzi pier­wsi powołani zostali do Królestwa Bożego do Kościo­ła, będą jednakże jako naród w Nim ostatnimi, gdyż do samego końca odrzucać będą światło i nawoływanie Łaski, a tylko bardzo mała ich cząstka stanowić będzie wyjątek. Dlatego to dodaje Pan Jezus: wiele jest wezwanych, ale mało wybranych, to zna­czy, chociaż wielu (wszyscy żydzi bez wyjątku) będą wezwani, jednakże mało posłusznych głosowi Moich Apostołów i Łasce, będzie wybranych, mało będzie z liczby tych, co pójdą zaciągnąć się w szeregi Moich Wybranych, Moich Uczniów.

ZASTOSOWANIE. Oto prawdziwe znaczenie i do­niosłość znanego tekstu: wiele jest wezwanych ale mało wybranych, który mylnie tłumaczony, do narodu chrześcijańskiego mylnie stosowany, dla wielu dusz był powodem zwątpienia o zbawieniu. Jeżeli jego znaczenie tak samo pojmowałeś, to byłeś w błędzie, z którego się popraw.

UCZUCIA. Dziękuj Panu Bogu, że cię przyjął do liczby Swoich Wybranych, Swoich Uczniów i Dzieci Kościoła. Módl się o nawrócenie żydów.

POSTANOWIENIE. Będę się starał, aby wdzięcz­ność moja była równie wielka, jak Łaski, które otrzymałem.

 

 

III. Punkt.

Szemranie robotników.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE. Gdy tedy przyszli, którzy około jedenastej godzinie byli przyszli, wzięli po groszu. A przyszedłszy i pierwsi, mniemali, żeby więcej mieli, ale wzięli i oni po groszu A wziąw­szy, szemrali przeciw gospodarzowi, mówiąc: Ci ostatni jedną godzinę robili, a uczyniłeś je ró­wnymi nam, którzyśmy nieśli ciężar dnia i upa­lenia. A on odpowiadając jednemu z nich, rzekł: przyjacielu, nie czynię ci krzywdy. Ażaś się ze mną za grosz nie zmówił? Weźmij co twoje jest, a idź. Chcę też i temu ostatniemu dać jako i tobie. Czyliż mi się nie godzi uczynić, co chcę? Czyli oko twoje złośliwe jest, iżem ja jest dobry? (Ibid).

WYTŁUMACZENIE I ZASTOSOWANIE. Pan Jezus prze­powiada tutaj szemrania, z którymi Chrześcijanie nawróceni z żydów dawali się słyszeć przeciw Chrześcijanom, nawróconym z pogan w tych sa­mych, co oni warunkach, i naucza Apostołów, jak należy zbić one szemrania, z czego potem Apo­stołowie w istocie korzystali. (zob. Dzieje Ap. XI). Nie występujmy z prawami czy to naszego wieku, czy naszych zasług i wstydźmy się wszelkiego uczucia zazdrości.

ROZMOWA DUSZY [****] z Św. Karolem Boromeuszem, który uprawiał Winnicę swej opiece powierzoną (archidiecezją mediolańską) z takim staraniem i powodzeniem. Dzisiaj pamiątkę jego obchodzimy.

 

 

 

[*] Ażeby ta książka rozmyślań nie stała się tylko książką czytań duchowych, należy zatrzymać się chwilkę i celem jasnego zrozumienia zastanowić się dobrze nad każdym głównym zdaniem rozważania i zastosowania, tak jak gdyby każde zdanie tworzyło osobny ustęp. Twoje własne myśli i uwagi oświecą cię i wzruszą więcej, niż wszystkie inne, podane przez innych. Bylibyśmy użyli tej formy zdań od­dzielonych ustępami, gdyby nie to, że wtedy objętość książki stałaby się o wiele obszerniejszą, a tym samym i cena wyższą.

[**] Wzbudzaniu uczuć należy poświęcić jak najwięcej czasu, gdyż przez nie tylko rozmyślanie, czyli medytacja staje się modlitwą. One zapalą i rozniecą w nas ogień Mi­łości Bożej. One rozmyślaniu naszemu nadadzą pewnego na­maszczenia i utrzymają nas przez cały dzień w gorącości ducha. Niepodobna też, aby w ciągu rozmyślania nie obu­dziło się w nas wiele innych uczuć, które, jak już wspomnieliśmy, są nierównie skuteczniejsze, bo pochodzą z głębi własnej duszy lub z natchnienia Bożego.

[***] Nie dosyć jest czynić dobre postanowienia, należy przede wszystkim zachęcić się i zmusić moralnie do wyko­nania powziętych postanowień. W tym celu należy uważnie rozbierać motywy czyli pobudki, jakimi są:

1) Wielkie korzyści, wypływające z wiernego wypeł­nienia dobrych postanowień w tym i przyszłym życiu.

2) Słuszność i sprawiedliwość. Czegóż bowiem wyma­gają od nas przyrzeczenia dane na Chrzcie Świętym?… sama na­zwa Chrześcijanina…. ucznia i naśladowcy Jezusa Chrystusa? Jako też krótkość i wartość czasu?

3) Wielka łatwość wykonania… wszystko się ogranicza na kilku niewielkich usiłowaniach, na kilku umartwieniach, które Łaska Boża jeszcze łatwiejszymi czyni.

4) Radość. Jakże gładkim zadowoleniem napełnia nas trud lub ofiara podjęta z miłości ku Panu Bogu. A przede wszystkim jakąż to pociechę będziemy z tego mieli w go­dzinę śmierci.

5) W końcu konieczność dobrych postanowień wykona­nych czynem. Ale jednego potrzeba (Łuk. X. 42), powie­dział Pan Jezus, jednej tylko rzeczy, tj. bym się uświęcił i zbawił, a do tego konieczne mi są dobre, a silne i skute­czne postanowienia.

[****] Rozmowa duszy czyli właściwa modlitwa jest bardzo zaleconą przez mistrzów życia duchownego. Uczucia i po­stanowienia, podane w punktach rozmyślania, dostarczą za­wsze obfitego do niej przedmiotu. Można ją częściej powta­rzać prowadząc raz z tą, drugi raz z inną osobą Trójcy Przenajświętszej, albo z Przeczystą Boga Rodzicielką. Albo z którym ze Świętych Patronów swoich, według własnej pobożności i natchnienia. W rozmowie duszy, czyli w modli­twie, zakończającej rozmyślanie, jest rzeczą bardzo poży­teczną ofiarować Panu Bogu praktyczne postanowienia na ten dzień i prosić Go usilnie o Łaskę wytrwania.

Często­kroć tracimy cały owoc rozmyślania, jeśli nie czynimy praktycznych postanowień na ten właśnie dzień, w którym rozmyślamy, albo nie prosimy gorąco o pomoc z Nieba, do wykonania dobrych posta­nowień, rachując zbyt wiele na własne siły.

Rozważania duchowe należy zakończyć odmówieniem „Ojcze nasz“ lub „Zdrowaś Marya”.

 

 

 

© salveregina.pl 2022

Newsletter

Otrzymaj za darmo: Niezbędnik modlitewny za dusze czyśćcowe.
Jeśli chcesz otrzymywać żywoty świętych, codzienne rozmyślania, modlitwy za dusze czyśćcowe, nowenny przed świętami, wypełnij poniższy formularz.
Zaznacz: *