Źródło: O. Bernardyn Goebel OFMCap. – PRZED BOGIEM. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. T. I., 1965r.

 

 

Rozmyślanie.

POKŁON MĘDRCÓW.

 

 

Betlejem jest oddalone od Jerozolimy o cztery godziny drogi. Z pewnością też radosne oczekiwanie przyspieszało marsz Mędrców. Mieli pewność, że Pan Bóg ich powołał, że nimi kieruje i że są już blisko celu. Jakże radosne podniecenie musiało ich ogarnąć, gdy gwiazda, która dotychczas Ma przed nimi, zatrzymała się nagle nad pewnym domem. Była to pierwsza lampka wieczna nad pierwszym Tabernakulum. Wzywała do odwiedzin.

 

1. Upadłszy, pokłonili się Jemu.

 

Ewangelista opowiada zwięźle i z prostotą: „I wszedłszy w dom, znaleźli Dziecię z Maryą, Matką Jego i upadłszy, pokłonili się Jemu” (Mt 2, 11). Ów „dom” był prawdopodobnie zwykłą w Palestynie jaskinią mieszkalną, być może była to grota Narodzenia, przystosowana już nieco do potrzeb stałego zamieszkania. W każdym razie było to mieszkanie skromne, bynajmniej nie królewskie. Prawdopodobnie też oboje: Dziecię i Matka Jego ubrani byli skromnie, a nawet ubogo. To wszystko jednak nie wprowadziło Mędrców w błąd. Szli przecież za Głosem Bożym. Wchodzą do ubogiego domku z taką czcią, jak do królewskiego pałacu; padają na twarz przed Dzieciątkiem na kolanach Matki, jak gdyby przed królewskim tronem i oddają pokłon. Z pewnością oddają Mu cześć nie tylko jako Mesjaszowi, Królowi Żydowskiemu, lecz jako Zbawicielowi, oczekiwanemu przez wszystkie narody, Królowi całego świata. Wiara zapadła w dusze Mędrców jak ziarnko zboża w glebę. W świetle proroctwa Micheasza, w blasku gwiazdy, która ponownie się ukazała, przede wszystkim zaś pod wpływem wewnętrznego Bożego oświecenia, ziarnko to rozwija się i rozkwita w całej pełni. „Duch Święty, Który w ich duszach przebywał — mówi Św. Jan Chryzostom — ukazał im potężną Chwałę tego Dziecięcia” (Hom. 2). Kościół Święty we wspaniałej Liturgii tego święta uważa Mędrców za pierwszych ze świata pogańskiego czcicieli Boskiego Króla, którym Bóg „za przewodem gwiazdy objawił Jedynego Syna Swego” (Kolekta). Toteż w wersecie Ofiarowania rozbrzmiewa radość: „Cześć Mu oddają wszyscy władcy ziemi, wszystkie narody służyć Mu będą”.

— Zastosowanie. I my, jak Mędrcy, widzimy Boskie Dziecię w maleńkiej, skromnej postaci, niczym nie zdradzającej wielkości Jego Boskiego Posłannictwa: oglądamy Je pod postacią chleba. Czy wzrok nasz ożywiony wiarą sięga poprzez tę nikłą zasłonę aż do Boskiego Majestatu Zbawiciela, Utajonego w tej drobinie? Czy nasza Msza Święta, nasze zachowanie w kościele, w chórze, jest wyrazem żywej wiary Mędrców? Tak łatwo zgubić żywą wiarę w Eucharystię wśród pośpiechu i zgiełku dnia powszedniego. Nam samym przynosi to wielką szkodę, dla ludu zaś jest nierzadko zgorszeniem. Usuńmy bezmyślność z naszego posługiwania Eucharystii Świętej! W Konstytucjach Zakonu Kapucynów czytamy: „Napominamy wszystkich, by przystępowali do Świętych Tajemnic pełni czci i pobożności, jak Aniołowie”.

— Postanowienie. Żywa wiara wobec Najświętszej Eucharystii.

 

2. Otworzyli skarby swoje.

 

Na Wschodzie nie ma hołdu bez złożenia darów. „Obyczajem ówczesnym władcy krajów przesyłali sobie wzajemnie w darze płody swych krain. Mędrcy również nie przyjechali do Mesjasza z pustymi rękami”. Przywieźli ze sobą to, co kraje ich miały najlepszego: złoto, kadzidło i mirrę (Zob. Mat. 2, 11). Dary te były wyrazem ich wiary i miłości. Dlatego Kościół Święty tak bardzo zajmuje się nimi w Liturgii. Widzi w nich wypełnienie się przepowiedni Proroka:

„I będą chodzić narody w Światłości Twojej, a królowie
w jasności wzejścia Twego. Podnieś wokoło oczy twoje i oglądaj:
ci wszyscy zgromadzili się, przyszli do Ciebie; synowie
twoi z daleka przyjdą, a córki twoje z boku powstaną.
Wtedy zobaczysz i opływać będziesz; zadziwi się i rozszerzy się serce twoje,
gdy się obróci ku tobie bogactwo morza, moc pogan przyjdzie do ciebie.
Powódź wielbłądów okryje cię, wielbłądy prędkie z Madianu i Efy;
wszyscy z Saby przyjdą,
złoto i kadzidło przynosząc i chwałę Pana rozgłaszając” (Ks. Iz. 60, 3-6).

Od najdawniejszych czasów przypisywał Kościół Święty darom Mędrców znaczenie symboliczne. Św. Grzegorz mówi: „Mędrcy ofiarowują Mu złoto jako Królowi, kadzidło jako Bogu, mirrę jako Temu, Który ma śmierć ponieść” (Hom. Num. 6). W tym samym kazaniu jednak uważa także złoto za wyobrażenie mądrości, kadzidło za obraz modlitwy, mirrę za obraz umartwienia.

— Zastosowanie. Poszczególne rodziny zakonne oddają się Najświętszemu Sercu Jezusowemu w różne święta. Kapucyni czynią to dziś (Konst. kap.). Naszym uroczystym hołdem jest procesja z darami do Boskiego Króla ukrytego w Tabernakulum. Darami naszymi nie są dobra ziemskie. Nie posiadamy ich, a Boskie Dzieciątko nie żąda ich od nas. Pragnie od nas otrzymać złoto serafickiego ubóstwa, kadzidło posłuszeństwa i mirrę dziewiczej czystości. Te dary chcemy Mu złożyć ze Świętą Miłością, jako podziękowanie za bezcenną Łaskę powołania.

To nie Dzieciątko Boże zostało obdarowane, lecz Mędrcy dostąpili łaski i szczęścia. Powrócili do swego kraju wzbogaceni niezmiernie. I my także idziemy od Ołtarza w życie codzienne tym bogatsi i tym szczęśliwsi, im bardziej zdecydowanie i z większą miłością oddajemy się Panu Bogu.

—Postanowienie. Pełne miłości oddanie się Eucharystycznemu Zbawicielowi.

 

 

Modlitwa.

Chryste, Królu mój! Z głębi serca składam Ci dzięki za to, żeś mnie łaskawie raczył powołać do Swego najbliższego orszaku. „Dusza moja i ciało moje, rozum i wola należą tylko do Ciebie. Tobie poświęcam całą moją działalność i wszystkie moje siły. Do Ciebie należy całe moje życie, wszystko co posiadam. Daj mi Łaskę wytrwania aż do śmierci w tym oddaniu się Tobie, bym jego owoce mógł zbierać u Ciebie w szczęśliwości wiekuistej” (Modl. Zak. kap.). Amen.

 

———————————————–

Przypis do powyższego rozważania:

(*) M. Willam: „Zycie Jezusa na tle kraju i narodu kra kiego”. Kraków 1938.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie na uroczystość Epifanii tj. Trzech Króli.
  2. poznania Nauki katolickie na święto Najświętszego Imienia Jezus.
  3. uczczenia Najświętszego Dzieciątka Jezus: Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus.
  4. MIESIĄC NAJŚWIĘTSZEGO DZIECIĄTKA JEZUS – Dzień 13.
  5. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w nabożeństwie miesiąca Stycznia ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo styczniowe ku czci Najświętszego Imienia Jezus – dzień 6.
  6. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w miesiącu styczniu Jemu poświęconym: Nabożeństwo ku czci Najświętszego Imienia Jezus.
  7. uczczenia Świętej Tajemnicy dnia dzisiejszego, tj. Trzech Króli – Epifanii: Nabożeństwo na Święto Epifanii, tj. Trzech Króli.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024