Źródło: O. Gabriel od Św. Marii Magdaleny, Współżycie z Bogiem. Rozmyślania o życiu wewnętrznym na wszystkie dni roku, tłum.: o. Leonard od Męki Pańskiej, Wyd. OO. Karmelitów Bosych, Kraków 1960r.

 

 

 

Rozmyślanie.

POMOC BOŻA.

 

 

OBECNOŚĆ BOŻA. — O Panie, który mnie uprzedzasz, towarzyszysz mi i podtrzymujesz Łaską Swoją, spraw, aby ta Łaska nie była we mnie daremna.

Rozważanie.

1. „Jeśli dusza szuka Pana Boga, to o wiele więcej Umiłowany jej szuka, i jeśli ona śle do Niego swe miłosne pragnienia, …to On wysyła jej również zapach swych olejków, którymi pociąga i porywa ją do Siebie” (J. K.: 2. pl. 3, 28). W pracy nad zdobyciem zjednoczenia, dusza nie jest nigdy sama. Pan Bóg Sam wychodzi jej naprzeciw, podając niejako rękę i pociągając ją do siebie przez święte natchnienia, oświecające jej umysł i wewnętrzne poruszenia rozpalające wolę. Te natchnienia i poruszenia Boże są urzeczywistnieniem Darów Ducha Świętego, przez które Pan Bóg obejmuje kierownictwo duszy i pracuje w niej, najpierw, aby ją oczyścić i przygotować do zjednoczenia, a potem by ją istotnie zjednoczyć z Sobą przez Miłość. I wielce pocieszającą jest myśl, że to bogactwo Pomocy Bożej wchodzi w normalny zakres rozwoju życia Łaski, a zatem ma miejsce również na zwyczajnej drodze do świętości. To jest dziedzictwo, jakie Pan Bóg przygotował dla każdej duszy, byle tylko w oddaniu Mu się była wielkoduszna.

Trzeba więc powiedzieć ze Św. Janem od Krzyża, że jeśli niewielu jest takich, którzy osiągają doskonałe zjednoczenie, to dzieje się to nie „dlatego, że Pan Bóg chce, by tak mało było tych dusz wzniosłych”, ani nie dlatego. że jest skąpy w udzielaniu Swojej Pomocy, lecz dlatego, że „mało znajduje naczyń (tzn. dusz), które byłyby zdolne znieść tak wzniosłe działanie” (Ż. Pł. 97).

Jeżeli po wielu latach życia duchowego jesteśmy jeszcze daleko od zjednoczenia z Panem Bogiem, nie możemy przypisywać tego zgoła niedostatecznej Pomocy Bożej, lecz wińmy jedynie własny brak wielkoduszności i wierności Łasce. Św. Teresa oświadcza z mocą: „Prawdziwe zjednoczenie z Panem Bogiem może każdy osiągnąć przy pomocy Chrystusa, wyrzekając się w tym celu wszelkiej własnej woli, a utrzymując ją w złączeniu z Wolą Pana Boga”. I chociaż uznaje, że „osiąga się to jedynie za cenę wielkich walk”, zapewnia: „Nie ulega żadnej wątpliwości. że możemy do niego dojść, jeśli tylko wola nasza prawdziwie będzie zjednoczona z wolą Bożą” (T. y, 3, 3 i 5).

2. „Aby dojść do doskonałości, nie potrzeba, by Pan nam użyczał nadzwyczajnych pociech — dość tego co nam dał, dając nam Syna Swego, aby On nas nauczył drogi” (T. J.: T. V, 3, 7). Pan Jezus nam wystarcza! On, Który nie tylko nam ukazał drogę do zjednoczenia z Panem Bogiem, lecz także dał nam środki do jego osiągnięcia.

Pan Jezus obmył i oczyścił dusze nasze w swojej Krwi i karmi je Swoim Ciałem, poucza Swoją Nauką. Każdego dnia i nieustannie w ciągu dnia, odnawia na Ołtarzu Swoją Ofiarę dla naszego pożytku. Przebywając w Chwale po Prawicy Ojca, zawsze wstawia się za nami, wyprasza nam i rozdziela Łaski według naszych potrzeb. Posyła nam Ducha Świętego, Swego Ducha, aby nas prowadził po drodze do świętości. Oddaje nam Swoją Matkę, Najświętszą Maryę Pannę, aby była naszą Matką, naszą Ucieczką i podporą w trudnych chwilach. Czegoż możemy chcieć więcej? Czyż dlatego, że te Łaski należą do ogólnych Łask udzielanych każdej duszy, możemy uważać je za mniej cenne? O, gdybyśmy byli prawdziwie przekonani o skuteczności tych środków uświęcenia, nie szukalibyśmy niczego innego, i zamiast wyczekiwać nie wiadomo jakich nadzwyczajnych Łask, by się oddać całkowicie Panu Bogu, staralibyśmy się odpowiadać bardzo wiernie Łaskom, jakie On każdego dnia daje nam z niezmierzoną hojnością, a w ten sposób bez wątpienia doszlibyśmy do celu.

„Bądźmy mężne — zachęca Św. Teresa z Avila — i kiedy mamy możność używania poniekąd już na tej ziemi szczęśliwości niebieskiej, gorąco błagajmy Pana Boga, abyśmy nie były pozbawione tak wielkiego dobra z własnej winy” (tamże, 1„ 2). Szczęśliwość niebieska, jaką możemy się cieszyć już na tej ziemi, to właśnie stan zjednoczenia z Panem Bogiem, w Którym dusza całkowicie zgodzona z Wolą Bożą, zażywa wielkiego pokoju nawet wpośród nieuniknionych cierpień życia i odpoczywa zawsze w Rękach Bożej Opatrzności. Do tego szczęśliwego stanu wszyscy możemy dojść, bylebyśmy tylko byli gotowi iść drogą, jaką Sam Pan Jezus nam ukazał mówiąc: „Jeżeli kto Mnie miłuje, będzie strzegł Słów Moich… Jesteście przyjaciółmi Moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję” (Jan 14, 23; 15, 14); tą drogą On Sam przeszedł, nie szukając innego pokarmu jak tylko wypełnienia Woli Ojca Swego i czyniąc zawsze to, co Jemu się podoba. Naśladujmy Pana Jezusa, powierzmy się Jego kierownictwu, a On, Który jest Drogą, Prawdą i Życiem doprowadzi nas do upragnionego zjednoczenia.

Rozmowa.

„O Jezu, mówiąc, że pokarmem Twoim jest czynić Wolę Ojca Swego, ukazałeś nam, że Twoją Wolą była Jego Wola i że Jego Wola była Twoją, a mając z Nim jedną Wolę, powiedziałeś nam, że jesteś równy Ojcu i stanowisz z Nim jedno. Owszem, pouczyłeś nas w jaki sposób również my możemy się stać, przez Łaskę, do pewnego stopnia równymi Bogu i jedno z Nim. Możemy to osiągnąć, czyniąc Jego Wolę, która powinna być regułą i biegunem, ku któremu jak igła magnetyczna nasza wola zawsze się zwraca. Ilekroć oddalamy się nawet nieznacznie od Woli Bożej, tracimy tę równość i to zjednoczenie”.

„O Panie, racz mnie całkowicie zjednoczyć z Sobą, jak prawdziwą oblubienicę. Odbierz mi moją wolę i wszystkie moje pragnienia, abym niczego nie mogła ani pragnąć ani chcieć, tylko tego, czego Ty żądasz. Uczyń moją wolę tak bardzo podobną i zjednoczoną z Wolą Twoją, abym już więcej niczego nie pożądała i o nic więcej się nie troszczyła: ani o śmierć, ani o życie, lecz tylko, abym chciała tego, co jest zgodne z Wolą Twoją”.

„Boże mój, kiedy Ci ofiaruję swoją wolę całkowicie i we wszystkim, Ty mi ją zwrócisz, bo gdy moja wola przestanie być już moją, a będzie całkowicie Tobie oddaną, wówczas zadowolisz się tym, abym Ją wypełniała we wszystkim, ponieważ nie będzie to już moja wola, lecz Twoja” (zob. Św. Maria Magdalena de Pazzis).

„Weźmij, o Panie, całą moją wolność. Weźmij moją pamięć, rozum i wolę. Wszystko, co mam albo swoim nazywam. Tyś mi to dał. Oddaję Ci to wszystko i powierzam w zupełności do rozporządzenia Twej Woli Najświętszej. Daj mi jedynie Twą Miłość razem z Twoją Łaską, a będę dość bogaty i o nic poza tym nie proszę” (Św. Ignacy Loyola). Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. podjęcia ratunku Dusz Czyśćcowych w miesiącu Listopadzie im poświęconym: Listopad – miesiąc dusz czyśćcowych dzień 25
  2. Myśli i nauki o Sądzie Ostatecznym. Dzień 25. Wyrok. Cz. 2
  3. uczczenia Świętej Patronki dnia dzisiejszego, Św. Katarzyny Aleksandryjskiej, Dziewicy i Męczenniczki:  Nabożeństwo do Św. Katarzyny Aleksandryjskiej, Dziewicy i Męczenniczki.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023