Źródło: O. Bernardyn Goebel OFMCap. – PRZED BOGIEM. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. T. I., 1965r.

 

 

UWAGA!!!

Jutro, tj. 20 grudnia, rozpoczynają się kwartalne Suche Dni Adwentowe, tzw. Zimowe, w których — zgodnie z kan. 1252 § 2, zawartym w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1917 roku jako nadal obowiązującym — obowiązuje POST ŚCISŁY (ilościowy dla osób od 21 do 60 roku życia; jakościowy od 7 roku życia).

Zawartość strony

 

Rozmyślanie.

POPRZEDNIK.

 

 

Święty Przybytek był już gotowy na przyjęcie Słowa Przedwiecznego. Ustanowiony został opiekun tego Przybytku. Brakowało jednak jeszcze czegoś. Dwaj Prorocy zapowiedzieli, że Mesjasza poprzedzi wielki posłaniec: „Głos wołającego na puszczy: gotujcie drogą Panu” (Ks. Iz. 40, 3). „Oto Ja posyłam Anioła Mego i zgotuje drogę przed Obliczem Moim” (Ks. Mal. 3. 1). Trzeba było jeszcze powołać i wyposażyć owego poprzednika.

 

1. Zapowiedź.

 

Św. Łukasz opowiada: „Był za dni Heroda, króla Judei, kapłan pewien imieniem Zachariasz, ze zmiany Abiasza i żona jego z córek Aaronowych, a imię jej Elżbieta. A oboje byli sprawiedliwi przed Bogiem, zachowując bez zarzutu wszystkie Przykazania i Ustawy Pańskie. I nie mieli syna, gdyż Elżbieta była niepłodna, a oboje byli już w wieku podeszłym” (Łuk. 1, 5-7). W kilku słowach podaje Ewangelista obraz owych czasów. „Za dni Heroda”, tzn. w okresie upadku, niewiary, tarć pomiędzy stronnictwami w kołach kierowniczych. Ponure tło, od którego jasno odbija obraz rodziny „dobrego, dawnego pokroju”. Para małżonków: czcigodna i uświęcona przez swe pochodzenie z kapłańskiego rodu; a jeszcze bardziej przez swe pobożne życie i wierne zachowywanie Prawa Bożego. Czcigodna nawet w swym wielkim, ukrytym cierpieniu z powodu bezdzietności.

Teraz podaje Ewangelia miejsce i czas wydarzeń: świątynia jerozolimska, główne ognisko kultu Izraelitów. Zachariasz pełnił właśnie służbę kapłańską, składając ofiarę kadzielną. Lud tymczasem stał na zewnątrz i modlił się (Łuk. 1, 9-10). Na tym miejscu tak zacnym, gdy nadeszła błogosławiona godzina, Niebo przerwało swe czterowiekowe milczenie i przemówiło znowu do ziemi. Anioł staje nagle przed Zachariaszem i zwiastuje mu: „Nie lękaj się Zachariaszu, wysłuchana jest bowiem prośba twoja. Żona twoja, Elżbieta urodzi ci syna, któremu nadasz imię Jan. I będziesz się radował a weselił i wielu z narodzenia jego radować się będzie. Będzie bowiem wielki przed Panem… I wielu synów izraelskich nawróci do Pana Boga ich, a sam wyprzedzi Go w duchu i mocy Eliaszowej, aby zwrócił serca ojców ku synom, a niewierzących ku roztropności sprawiedliwych, by przygotował Panu lud doskonały” (Łuk. 1, 13-17). Oto nowe wielkie Objawienie. Małżeństwo podeszłe w latach ma otrzymać syna. Będzie to prawdziwe dziecię łaski, któremu w udziale przypadło wielkie zadanie przygotowania drogi dla Pana Jezusa.

Już niedaleki musi być Obiecany i Oczekiwany, skoro nadchodzi Jego poprzednik.

— Zastosowanie. Wszystkie wielkie sprawy dojrzewają w ciszy, nie wśród rozgwaru. Tak samo i w duszy naszej. „Dobrze jest w milczeniu oczekiwać zbawienia od Pana” — mówi Duch Święty (Ks. Lam. Jer. 3, 26). W Naśladowaniu zaś czytamy: „W milczeniu i spokojności doskonali się dusza pobożna” (Tamże 1, 20). Pan Bóg dokonuje wielkich Dzieł Łaski tylko w takiej duszy, która w postawie pokornego zdumienia i bojaźni, ku Niemu wyłącznie się zwraca i przed Nim się otwiera.

— Postanowienie. Starać się szczególnie o wierność milczeniu.

 

2. Urzeczywistnienie.

 

Słowa Anioła były tak nieoczekiwane, iż nawet bogobojny Zachariasz sądził, że wolno mu wypowiedzieć swe wątpliwości i żądać jakiejś rękojmi: „Skądże te poznam? Bom jest starzec, a żona moja podeszła w latach swoich” (Łuk. 1, 19). Sędziwy kapłan żąda znaku. Pan Bóg da mu znak, który jednak będzie równocześnie karą. Anioł odpowiada: „Jam jest Gabryel… i posłany jestem, abym mówił do ciebie i zwiastował ci tę radosną nowinę. A oto staniesz się niemym i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, w którym się to stanie, dlatego, żeś nie uwierzył słowom moim, które się wypełnią czasu swego” (Łuk. 1, 19-20).

Zachariasz pozostał w Świątyni dłużej niż zazwyczaj. Zaniepokoiło to lud oczekujący przed świątynią. Co się tam mogło stać? Wreszcie kapłan wyszedł, nie może jednak wypowiedzieć słów błogosławieństwa, którymi według przepisów miał zakończyć ofiarę. Na migi daje do zrozumienia, że w świątyni miał jakieś wielkie przeżycie. Była to rzeczywiście wielka rzecz: ostatnie Objawienie Boże Starego Zakonu. Kończy się już Stare Przymierze, nadchodzi Nowe.

Po upływie dni swej służby, z radością w sercu niesie Zachariasz tę zapowiedź do swego cichego domostwa. Spełnia się najgorętsze pragnienie czcigodnych małżonków. Przez pięć miesięcy Elżbieta kryje się z tą radością. Nie dlatego, by się wstydziła macierzyństwa. U Izraelitów nie trzeba było się wstydzić macierzyństwa, nawet w podeszłym wieku. Sama Elżbieta mówi o tym z pokorną wdzięcznością: „Tak mi Pan uczynił we dni, w które na mnie wejrzał, aby zdjąć ze mnie hańbę moją wśród ludzi” (Łuk. 1, 25). Kryje się ze swym szczęściem, aby w cichości dziękować Panu Bogu. Okres niemoty i osamotnienia będzie dla obojga małżonków okresem głębokiego skupienia. Nieświadomie przygotowują się tym skupieniem do wielkiego wydarzenia „szóstego miesiąca”, tak ściśle związanego z ich własną tajemnicą. Razem z nimi i przyszły Poprzednik rozpoczyna już teraz życie samotne i skupione.

— Zastosowanie. Teraz więc w Adwencie, kiedy „oczekujemy Łaski Zbawienia od Pana”, niech nasze milczenie i skupienie wewnętrzne będzie głębsze niż kiedykolwiek. Łączymy się w ten sposób z tymi wielkimi duszami, które niegdyś, u schyłku pierwszego, długiego Adwentu, w cichości oczekiwały nadchodzącego Zbawienia.

— Postanowienie. Starać się szczególnie o wierność w skupieniu.

 

 

Modlitwa.

Z podziwem, a zarazem z uwielbieniem i wdzięcznością ogarniam wzrokiem to przedziwne, tysiąc lat trwające przygotowanie dróg dla Twego Jednorodzonego, Umiłowanego Syna. Spraw, abym i ja gorliwie gotował w swej duszy drogę dla Jego zbawczej Łaski! Pragnę przeżyć ten czas przygotowania w świętym skupieniu, abym mógł się modlić w Dzień Bożego Narodzenia: „Gdy wszystko było w spokojnym milczeniu, Wszechmocne Słowo Twoje zstąpiło z Nieba, ze Stolicy Królewskiej” (Ks. Mądr. 18, 14). Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie. Okres Bożego Narodzenia – Adwent.
  2. uczczenia Tajemnicy Wcielenia Syna Bożego: Nabożeństwo na okres Adwentu.
  3. uczczenia Najświętszej Maryi Panny, Niepokalanie Poczętej w nabożeństwie miesiąca Grudnia ku Jej czci poświęconym: Nabożeństwo grudniowe ku czci Niepokalanego Poczęcia NMP — dzień 19
  4. Nowenna na cześć Bożego Narodzenia na pamiątkę oczekiwania Najświętszego Dzieciątka Jezus –Dzień czwarty.
  5. Nowenna do Najświętszej Maryi Panny przez 9 dni oczekiwania porodzenia Zbawiciela świata przed Narodzeniem Jego – dzień 4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023