Źródło: O. Bernardyn Goebel OFMCap. – PRZED BOGIEM. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. T. I., 1965r.

 

 

Rozmyślanie.

POWOŁANIE MĘDRCÓW.

 

 

Można przypuszczać, że Święta Rodzina przebywała Betlejem nie tylko dlatego, by doczekać dni, jakich wymagało prawo, lecz że postanowiła osiąść tam na stałe. Wiele za tym przemawia. Betlejem było siedzibą rodu Dawida. Narodzenie Bożego Dzieciątka i wydarzenia z tym wiązane, uczyniły to miasteczko szczególnie drogim dla Maryi i Józefa. Mieli w Betlejem i okolicy grono znajomych, dopuszczonych do poznania Tajemnicy. Józef mógł tam nawet znaleźć jakieś przyzwoitsze mieszkanie, gdy tłumy przybyłe w związku ze spisem ludności opuściły miasto. Następny rok przyniósł najważniejsze wydarzenie z okresu Dzieciństwa Zbawiciela: pokłon Trzech Króli.

 

1. Wezwanie Boże.

 

Św. Mateusz opowiada: „Gdy się wtedy narodził Jezus w Betlejem Judzkim za dni króla Heroda, oto przybyli Mędrcy ze Wschodu do Jerozolimy, mówiąc: gdzie jest Król żydowski, Który się narodził? Albowiem widzieliśmy gwiazdę Jego na wschodzie i przybyliśmy pokłonić się Jemu” (Mat. 2, 1-2). Mędrcy przybyli ze Wschodu, to znaczy z okolic położonych na wschód od Judei, prawdopodobnie z Chaldei lub Persji. Byli to „magowie, mędrcy”, tzn. uczeni, którzy zajmowali się badaniem gwiazd. Nauka ta cieszyła się wielkim szacunkiem na Wschodzie, gdzie niebo co noc jest wyiskrzone i prowadziła do wysokich godności. Co skłoniło tych ludzi do podróży? Dowiadujemy się o tym z ich własnych ust. Ujrzeli niezwykłe zjawisko w świecie gwiazd i poznali, że jest to znak, zwiastujący narodziny oczekiwanego Króla Żydowskiego, czyli Mesjasza. Z pewnością znali Mesjańskie Proroctwa, wobec częstych stosunków ich kraju z ludem izraelskim, a szczególnie przepowiednie ich ziomka Balaama: „Wznijdzie gwiazda z Jakuba i powstanie laska z Izraela” (Ks. Liczb 24, 17). Łatwo więc zrozumieć, że Pan Bóg za pośrednictwem zjawiska świetlnego oznajmia tym ludziom badającym gwiazdy wypełnienie się przepowiedni. Oczywiście, dał im z pewnością także wewnętrzne oświecenie co do znaczenia tego zjawiska i pobudził ich, by wybrali się w drogę i złożyli pokłon wielkiemu Królowi. Tylko w ten sposób wyjaśnić można stanowczość, jaka bije z ich słów: „Gdzie jest Król żydowski, Który się narodził? Albowiem ujrzeliśmy gwiazdę Jego na wschodzie i przybyliśmy pokłonić się Jemu”.

Jak mądrze układa się wszystko, co dotyczy powołania tych ludzi. Przepowiednia Balaama sprzed tysięcy lat, zapoznanie się Mędrców z tą przepowiednią, pojawienie się nowej gwiazdy na niebie: to stopnie, po których Pan Bóg zmierzał do celu. Cudowna gwiazda, jako zewnętrzny znak Wezwania Bożego, najlepiej odpowiada umysłom badaczy gwiazd. Jednocześnie był to trafny symbol Łaski Bożej, która prowadzi i oświeca wewnętrznie, oraz symbol światła, które wzeszło nam w Chrystusie Panu.

— Zastosowanie. Czy ta Mądrość Boża nie przebija także w naszym powołaniu? Pan Bóg i nasze powołanie zawczasu przygotował. Dał nam zacnych rodziców, dobre wychowanie, uczciwe otoczenie. Jak mądrze kierował zewnętrznymi okolicznościami naszego życia, pozornie przypadkowymi, które dodawały nam otuchy, a wszystko zgodnie z naszymi przyrodzonymi uzdolnieniami, skłonnościami. Wysławiajmy Drogi Boże, których tajemnica odsłoni nam się całkowicie dopiero w świetle wieczności.

— Postanowienie. Podziękować Panu Bogu, że raczył nas powołać do Swej Służby.

 

2. Wierność Mędrców.

 

Wezwanie, jakie otrzymali ci znakomici mężowie świata pogańskiego, podobne było do tego, jakie Pan Bóg dał niegdyś Abrahamowi: „Wynijdź z ziemi twojej i od rodziny twojej i z domu ojca twego, a idź do ziemi, którą ci wskażę!” (Ks. Rodz. 12, 1). Po ludzku sądząc, porzucenie ojczyzny i wyruszenie w drogę daleką i uciążliwą, dla oddania hołdu jakiemuś obcemu królowi, tylko na skutek niezwykłego zjawiska na niebie i pod wpływem wewnętrznego głosu, wydaje się po prostu żądzą przygód. Wielu może wzruszało z powątpiewaniem ramionami na to przedsięwzięcie. Mędrcy jednak nie dają się zniechęcić. Wspaniałomyślnie, jak niegdyś Abraham, idą za Wezwaniem Bożym. Usłyszeć Głos Boży i być Mu posłusznym, to dla owych szczerych i prawych mężów jedno i to samo. „Ujrzeliśmy — przybyliśmy”.

— Zastosowanie. I my także poszliśmy kiedyś wspaniałomyślnie za Wezwaniem Bożym. Czy zachowaliśmy tę wspaniałomyślną postawę mocnej Wiary i tę radosną ofiarność aż do tej chwili? Mimo wszelkich trudności, jakieśmy napotkali, mimo wszystkich rozczarowań doznanych w życiu zakonnym i kapłańskim? Ważne jest mężne wytrwanie do końca, nie tylko męstwo na początku. Nie bez powodu wprowadził Św. Franciszek do swej zwięzłej Reguły zakonnej słowa Zbawiciela: „Kto wytrwa aż do końca, zbawion będzie”. Kto dochowuje wierności wezwaniu Łaski Bożej, ten może się spodziewać, że Pan Bóg, „Który rozpoczął w nas dobrą sprawę, dokona jej aż do dnia Chrystusa Jezusa” (Flp 1, 6).

— Postanowienie. Być wiernym powołaniu, mimo trudności.

 

 

Modlitwa.

Spoglądając wstecz na dzieje mego powołania, muszę wyznać z wdzięcznością: „O głębokości bogactw, mądrości i umiejętności Bożej! Jakże niepojęte są Sądy Jego i niedościgle Drogi Jego” (Rzym. 11, 33). „W szczerości serca mego ochotnie ofiarowałem to wszystko, Boże, zachowaj na wieki tę wolę serca!” (1 Ks. Kron. 29, 17-18). Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie na okres Bożego Narodzenia.
  2. poznania Nauki katolickie na święto Najświętszego Imienia Jezus.
  3. uczczenia Tajemnicy Wcielenia Syna Bożego w okresie Bożego Narodzenia: Nabożeństwo na okres Bożego Narodzenia
  4. uczczenia Najświętszego Dzieciątka Jezus: Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus.
  5. MIESIĄC NAJŚWIĘTSZEGO DZIECIĄTKA JEZUS – Dzień 11.
  6. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w nabożeństwie miesiąca Stycznia ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo styczniowe ku czci Najświętszego Imienia Jezus – dzień 4.
  7. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w miesiącu styczniu Jemu poświęconym: Nabożeństwo ku czci Najświętszego Imienia Jezus.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024