Źródło: O. Bernardyn Goebel OFMCap. – PRZED BOGIEM. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. T. I., 1965r.

 

 

W dniu jutrzejszym, tj. 7 grudnia obowiązuje POST ŚCISŁY! (KPK z 1917 roku, kan. 1252 § 2).

 

 

Rozmyślanie.

POZNANIE CHRYSTUSA PANA.

 

 

Św. Pius X Papież powiedział: „Kto nie ma Chrystusa, ten nie może Go miłować”. Oczywiście, poznanie to nie może się odnosić tylko do zewnętrznych wydarzeń życia, lecz musi również wnikać w tajniki Duszy Chrystusowej. Poznanie to ma nie tylko oświecać umysł, ale przenikać całą naszą duszę.

 

1. Wartość poznania Chrystusa Pana.

 

Sam Zbawiciel w Swej modlitwie Arcykapłańskiej mówi, na czym polega wielkość tego poznania: „A to jest życie wieczne, aby poznali Ciebie Jedynego Boga Prawdziwego i Tego, Któregoś posłał, Jezusa Chrystusa” (J 17, 3). Znać Chrystusa Pana — to żyć wiecznie. Życie wieczne opiera się na głębokim poznaniu Chrystusa Pana; z tego poznania wykwita jak kwiat z pączka. Prawdziwe poznanie Chrystusa Pana prowadzi z samej swej natury do umiłowania Go, miłość zaś pobudza do naśladowania, które jest jedyną drogą do Nieba. „Nikt nie przychodzi do Ojca jeno przeze Mnie” (J 14, 6).

Jeśli zdajemy sobie sprawę, że poznanie Chrystusa Pana jest początkiem życia wiecznego, rozumiemy słowa Św. Pawła Apostoła: „Ale to, co było mi zyskiem, ze względu na Chrystusa poczytałem za szkodę. I owszem, uważam wszystko za szkodę wobec wzniosłego poznania Jezusa Chrystusa, Pana mojego, dla Którego porzuciłem wszystko i uznaję za gnój, byle Chrystusa pozyskać” (Flp 3, 7-9).

Tak właśnie oceniał poznanie Chrystusa Pana Św. Franciszek. Doktor Seraficki pisze o jego pierwszych towarzyszach: „Bezustannie, dniem i nocą rozczytywali się w księdze życia Ukrzyżowanego Chrystusa, idąc w tym za słowem i przykładem swego duchownego Ojca, Który mówił im zawsze o Krzyżu”. A więc my, wybrani słudzy Chrystusa Pana, powinniśmy bardziej niż inni powtarzać za Św. Pawłem Apostołem: „Pragnę poznać Jego Samego” (Flp 3, 10). Do nas przede wszystkim stosuje się upomnienie Księcia Apostołów: „Wzrastajcie w Łasce i poznaniu Pana naszego Jezusa Chrystusa” (2 P 3, 18).

— Zastosowanie. Celano tak pisze o Św. Franciszku: „Bracia, którzy z nim przebywali, wiedzą jak nieustanni każdego dnia miał na Ustach Chrystusa. Z obfitości serc mówiły jego usta. Pełnia jego żarliwej miłości, przenikającej całą jego duszę, szukała ujścia na zewnątrz”. Skąd to poznanie pochodziło? Św. Franciszek sam nam to mówi „Dobrze jest rozczytywać się w świadectwach Pisma Świętego szukając w nich naszego Pana i Boga. Tyle już jednak przyswoiłem sobie z Pisma Świętego, że teraz wystarcza mi to zupełnie do rozważania i rozpamiętywania. Poznałem Chrystusa ubogiego i ukrzyżowanego” (Celano).

— Postanowienie. Czytać gorliwie Pismo Święte i rozmyślać o Życiu Pana Jezusa.

 

2. Drogi poznania Chrystusa Pana.

 

Do głębokiego i serdecznego poznania Chrystusa Pana prowadzi przede wszystkim czytanie Pisma Świętego. „Pij z kielicha Starego i Nowego Testamentu — pisze Św. Ambroży — w jednym i drugim znajdziesz Chrystusa” (Enarr. in Ps.). Stary Testament świadczy wymownie o Chrystusie Panu. W przepowiedniach i wyobrażeniach maluje coraz dokładniej Jego Postać, ukazującą się nam wyraźnie, jak wspaniała mozaika, w której kamyk do kamyka ściśle przylega. Oczywiście obraz Chrystusa Pana w Starym Testamencie, mimo swoich wyrazistych barw, spowity jest jeszcze lekką zasłoną. Dla nas jednak zasłona ta już opadła. Dla nas — w świetle Nowego Testamentu — obraz dziejów Chrystusa Pana jest zupełnie jasny. Cóż może być bardziej przekonywające niż obraz Zbawiciela w Ewangeliach, który według słów Papieża Leona XIII „jak gdyby żyje i oddycha” (Enc. „Providentissimus Deus”)? Obok Boskiej wzniosłości pełen jest ludzkiej prostoty, urzekającej nawet ludzi niewierzących. Wypełnia się i w tym także zapowiedź Zbawiciela: „Wszystko do Siebie pociągnę” (J 12, 32). Słuszne jest twierdzenie Św. Hieronima: „Nie znać Pisma Świętego, to nie znać Chrystusa” (In Is. Prol.).

Z czytaniem Pisma Świętego musi się jednak łączyć modlitwa myślna. Pewien znawca sztuki zwiedzał kościół Najświętszej Maryi Panny w Kopenhadze. Stanął przed słynnym posągiem Chrystusa, dziełem Thorwaldsena. Posąg jednak nie wywarł na nim wrażenia. Wtedy przewodnik odezwał się: „Posąg ten trzeba oglądać na klęczkach. Wtedy tylko widzi się całe jego piękno. Takie było zamierzenie jego twórcy” (*). Czyż nie tak samo jest z obrazem Zbawiciela w Piśmie Świętym? Czy nie leży to w zamierzeniach Ducha Świętego, Którego Dziełem jest ten Obraz, by wspaniałość Postaci Zbawiciela odsłaniała się tylko człowiekowi klęczącemu w kornej modlitwie?

Modlitwa myślna nie tylko pogłębia poznanie Zbawiciela zdobyte przez czytanie Pisma Świętego, ale przemienia je w miłość i naśladowanie, prowadząc do chrześcijańskiej mądrości. Mądrość zaś chrześcijańska oddziaływa wzajemnie na poznanie Chrystusa Pana (por. 2 Piotr 1, 8). Owszem, modlitwa myślna może nawet zastąpić dokładną znajomość Pisma Świętego. Św. brat Konrad, kapucyn, posiadał bez wątpienia głęboką mądrość życiową i znal Chrystusa Pana. Skąd to poznanie czerpał, swiadczy jego powiedzenie: „Księgą moją jest Krzyż. W każdej okoliczności spojrzenie na Krzyż uczy mnie jak mam postąpić”.

— Zastosowanie. Za przykładem Św. Franciszka zdobywajmy poznanie Chrystusa Pana w Piśmie Świętym i rozmyślaniu. Słuchajmy z uwagą, gdy się czyta Pismo Święte przy stole. Prywatna lektura Pisma Świętego niech ma stałe miejsce w rozkładzie naszych codziennych zajęć. Szukajmy szczerze Zbawiciela w pisanym Słowie Bożym Naśladujmy życie liturgiczne Kościoła Świętego, Który jako Oblubienica Chrystusowa szuka Chrystusa Pana wszędzie i wszędzie Go znajduje, wszędzie słyszy Jego Glos, wszędzie widzi Jego Postać, na każdym kroku czuje Jego bliskość, tchnienie Jego Ducha, wszędzie widzi drogowskazy prowadzące do Niego, promienie wychodzące od Niego.

Niech Marya, Jego i nasza Matka, będzie nam Przewodniczką w drodze do coraz doskonalszego poznania, miłości i naśladowania.

— Postanowienie. Łączyć się zawsze z Maryą i prosić o Łaskę poznania Pana Jezusa.

 

 

Modlitwa.

Boski Mistrzu! I do mnie stosuje się Twój wyrzut: „Tak długo jestem z wami, a nie poznaliście Mnie?” (J 14, 9). Przebacz mi moją opieszałość w tej najważniejszej sprawie. Niech przez czytanie i rozważanie poznaję Cię coraz lepiej i coraz więcej miłuję. Amen.

 

 

——————————————————–

Przypisy do powyższego rozważania:

(*) A. Koch: „Hornilet Handb”. I. Freiburg 1893.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie. Okres Bożego Narodzenia – Adwent.
  2. uczczenia Tajemnicy Wcielenia Syna Bożego: Nabożeństwo na okres Adwentu.
  3. uczczenia Najświętszej Maryi Panny, Niepokalanie Poczętej w nabożeństwie miesiąca Grudnia ku Jej czci poświęconym: Nabożeństwo grudniowe ku czci Niepokalanego Poczęcia NMP — dzień 6
  4. uczczenia Świętego Patrona dnia dzisiejszego, Św. Mikołaja, Biskupa i Wyznawcy: Nabożeństwo do Św. Mikołaja, Biskupa Mirry.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023