Źródło: O. Bernardyn Goebel OFMCap. – PRZED BOGIEM. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. T. I., 1965r.

 

 

Rozmyślanie.

PRZEPOWIADAJCIE EWANGELIĘ.

 

 

Modlitwa, ofiara, dobry przykład mają wielkie znaczenie w zbawianiu dusz, ale na nich nie kończy się apostolstwo. Są one nieocenioną pomocą w głoszeniu Słowa Bożego, do którego Św. Franciszek z Asyżu i jego bracia od pierwszej chwili byli powołani.

 

1. Kaznodziejstwo pochodzi od Pana Boga.

 

Kaplan otrzymuje od biskupa prawo i obowiązek głoszenia Słowa Bożego. Biskup otrzymuje tę władzę poprzez innego biskupa i tak dochodzimy do pierwszych biskupów w Kościele Świętym, do Apostołów, którym Pan Jezus zlecił nauczanie ludzi, mówiąc: „Idąc na cały świat głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu” (Mk 16, 15). Sam Chrystus Pan złożył na śmiertelnych wargach kapłanów skarb słów, by je jako Boży chleb, przyniesiony z Nieba dzielili między ludzi. Można powiedzieć, że przy każdym kazaniu powtarza się cud rozmnażania chleba: uczniowie biorą i rozdają rzeszom chleb, który Jezus pobłogosławił i który pod błogosławieństwem Pana Jezusa tak się rozmnaża, że wystarczy go do nasycenia wielu (Mat. 15, 36). Chrystusowe Słowa i na ludzkich nieudolnych wargach zachowują Swoją Boską Moc i powagę: „Kto was słucha, Mnie słucha, kto wami gardzi, Mną gardzi” (Łuk. 10, 16). Nie samo jednak zlecenie Pana Jezusowe towarzyszy kapłanom; jest z nimi On Sam, ze Swą Boską Mocą: „Oto Ja jestem z wami aż do skończenia świata” (Mat. 28, 20).

Kapłan nie przemawia więc we własnym imieniu i własną powagą, ale w Imieniu Tego, Który powiedział o Sobie: „Jam jest Prawda (J 14, 6). Jam jest Światłość świata (Jan 8, 12). Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą” (Mat. 25, 35). Nie swoje poglądy na ludzkie sprawy głosi, ale Boże myśli i Boże rozwiązania. Sprawuje poselstwo za Chrystusa (II Kor. 5, 20) i Chrystus przez niego przemawia (II Kor. 13, 3).

— Zastosowanie. Pamięć o Boskim dostojeństwie Słowa Bożego pobudza do szacunku dla kaznodziei i dla samego Słowa Bożego. Św. Bonawentura pisze, że dlatego Św. Franciszek z Asyżu tak czcił szafarzy Słowa Bożego, iż z miłością i zapałem zdobywali dla Chrystusa Pana grzeszników. A w Testamencie pisze sam Św. Franciszek Seraficki: „Tych, którzy nam udzielają najświętszych Słów Boskich, powinniśmy szanować i czcić jako tych, którzy nam udzielają ducha i życia”. Każdego kazania czy konferencji słuchajmy jako Słowa Bożego, które jest osobiście ku nam skierowane i ma rozbudzać w nas życie Boże. Uczmy się słuchać nie zważając, kto i jak mówi, jedynie dla pożytku duszy. Najświętsze Ciało Pańskie jest Chlebem Niebieskim i Pokarmem duszy nawet w rękach najprostszego i grzesznego kapłana i w najskromniejszym cyborium. Kiedy oceniamy jakieś kazanie, czyńmy to z szacunkiem, z miłością i rzeczowo. Św. Paweł Apostoł upomina nas, byśmy pamiętali o tych, którzy nam głosili Słowo Boże (zob. Żyd. 13, 7).

— Postanowienie. Każdego kazania i konferencji słuchać z uszanowaniem i wykorzystywać je dla własnego pożytku.

 

2. Kaznodziejstwo służy Boskiemu celowi.

 

Św. Paweł Apostoł pisze: „Wiara ze słuchania, a słuchanie przez słowo Chrystusowe” (Rzym. 10, 17). Wiara jest wtedy owocem kazania, które ze swej natury, z Woli Chrystusa Pana zmierza ku wierze, by ją w duszach rozbudzać, pogłębiać i pouczać, jak ma w życiu rodzić owoce. I na tym właśnie polega cała doniosłość kaznodziejstwa. Przed Chrztem Świętym kapłan pyta: „Czego żądasz od Kościoła Bożego?” „Wiary” — odpowiadają rodzice chrzestni. „Wiara co ci daje?” „Żywot wieczny”. Wiara jest początkiem i fundamentem życia Łaski w nas i zarodkiem życia wiecznego, daje nam udział w życiu Bożym i prawo do Nieba, a przychodzi do nas „przez Słowo Chrystusowe”.

Historia Kościoła Świętego i historia dusz poświadcza, jak ogromne znaczenie ma Słowo Boże głoszone przez apostołów Chrystusowych. Ostatecznie dzieje Królestwa Bożego na ziemi, jego rozwój w świecie i wielka przemiana duszy ludzkiej, to w bardzo wielkiej mierze historia kaznodziejstwa chrześcijańskiego i jego boskie siły. Jakież to błogosławione owoce zrodziły się z tego Ziarna, które rozsiewali Rybacy w Galilei, a po nich tysiące apostołów. Wielcy kaznodzieje potrafili całe kraje przeorać i zmienić. A nie zapominajmy, że skutki kazania są właściwie zakryte przed oczyma ludzi, wie o nich tylko Pan Bóg i Anioł-Stróż.

Chociaż na skalistą glebę padnie niekiedy Słowo Boże i od razu owocu nie wyda, kto wie, czy po latach kiedy zamilkną usta, które je głosiły zacznie ono kiełkować… Ze Słowem Bożym bywa niekiedy tak jak z pewnymi nasionami, które zachowują siłę kiełkowania przez całe dziesiątki lat w jakimś martwym kamieniu. Przecież Sam Pan Bóg mówi przez Proroka Izajasza: „Jako zstępuje deszcz i śnieg z nieba, a tam się więcej nie wraca, ale napaja ziemię i zwilża ją, i czyni, że rodzi i daje nasienie siejącemu i chleb jedzącemu, tak będzie słowo moje: nie wróci się do mnie próżne, ale uczyni, cokolwiek chciałem, i powiedzie mu się w tym, na com je posłał” (Ks. Iz. 55, 10-11).

— Zastosowanie. Kaznodzieje i ci, którzy nimi będą, niech pielęgnują w sobie wielkie poczucie odpowiedzialności za słowo Boże. Niech się przygotowują przez studium, modlitwę i pracę nad sobą i niech pracują niezmordowanie, dopóki im sił starczy. Wzruszające jest to, co Doktor Seraficki opowiada o ostatnim okresie życia Św. Franciszka: „Ukrzyżowany z Chrystusem na duchu i na ciele pragnął gorąco, jak Chrystus, zbawienia dusz. Ponieważ nie mógł chodzić z powodu ran w stopach, prosił, by go obwożono po miastach i siołach, aby zachęcać ludzi do niesienia Krzyża Chrystusowego. Ospalstwo bowiem i lenistwo nie ma przystępu tam, gdzie bodziec miłości zmusza do coraz większych rzeczy”. Powtarzajmy za Św. Pawłem Apostołem: „Jak długo pozostaną apostołem, będę pracował z chwałą dla posługiwania mego” (Rzym 11, 13).

— Postanowienie. Mieć wielkie poczucie odpowiedzialności za głoszone słowo Boże.

 

 

Modlitwa.

Dziękuję Ci, Boże, żeś tak często siał ziarno swego słowa w duszy mojej! Daj, by ono rosło i przyniosło obfity owoc na żywot wieczny! Wszystkich kaznodziejów napełnij Duchem Twoim, by śmiało opowiadali słowo Twoje. Spraw, by ci, co sieją we łzach, zbierali kiedyś z weselem! Amen.

 

 

 

Zachęcamy do uczczenia:

  1. Najświętszej Maryi Panny, Matki Boskiej Bolesnej w miesiącu lutym ku Jej czci poświęconym: Nabożeństwo lutowe ku czci Matki Boskiej Bolesnej – dzień 5.
  2. Świętej Patronki dnia dzisiejszego, Świętej Agaty, Dziewicy i Męczennicy: Nabożeństwo ku czci Św. Agaty, Dziewicy i Męczennicy.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024