Przewodnik prawdziwej pobożności

 

Brunon Vercruysse SI

1886 rok.

 

czyli

 

NOWE PRAKTYCZNE ROZMYŚLANIA

na każdy dzień roku

O Życiu Pana naszego Jezusa Chrystusa ku użytkowi wiernych,

którzy żyjąc wśród świata, dążą do doskonałości.

 

 

TOM II

 

 

(od 1 lipca do 31 grudnia)

 

 

Gdy książka pod tytułem: ,,Przewodnik prawdzi­wej pobożności czyli Nowe, praktyczne rozmyślania na każdy dzień roku Życia Pana naszego Jezusa Chrystusa zgodną jest we wszystkim z przepisami Wiary Świętej Katolickiej i moralności i bardzo pożyteczną tak dla osób duchownych jako też świeckich, przeto daje jej Ordynariat Metropolitalny najchętniej aprobatę i zaleca ją wiernym do czytania.

 

 

OD OBDYNABTATD METBOPOL. O. Ł.

Lwów, dnia 11 sierpnia 1885.

+ Seweryn

Arcybiskup.

 

 

Modlitwa przed rozmyślaniem.

O Panie mój i Boże! Wierzę mocno, że jesteś tutaj obecny i że oczy Twoje ku mnie są zwrócone; upadam przed Tobą na kolana, czując się niego­dnym stanąć przed Obliczem Twoim, pełen jednak ufności w Twą nieskończoną Dobroć, błagam Cię pokornie o Łaskę, bym to rozmyślanie odprawił na Twoją większą Chwałę i mój duchowny pożytek. Oświeć mój rozum, wzrusz serce moje, wzmocnij mą wolę, abym Cię lepiej poznał, bardziej ukochał i wierniej Tobie służył.

O tę Łaskę proszę za wstawieniem się Najświętszej Panny Maryi, moich Świętych Patronów i Patronek, i mego Anioła Stróża. Amen.

 

 

Modlitwie tej towarzyszyć musi nasza własna wewnę­trzna praca, — niemniej sumiennie zachować należy pobożne praktyki i przepisy, podane przez mistrzów życia duchownego, od których zachowanie prawie cała wartość rozmyślania zależy.

 

Przepisy te są:

1) Wieczorem zastanowić się dobrze nad punktami rozmy­ślania i to tak, jak gdybyśmy je mieli nazajutrz innym powtórzyć — zajmować należy nimi myśli nasze, kładąc się do snu i ze snu się budząc — w modlitwie też porannej prosić o Łaskę dobrego rozmyślania.

2) Przed modlitwą przygotowawczą spytać się samego siebie: W czyjejże obecności mam stanąć za chwilę?…. i dlaczego?…

3) Przy końcu rozmyślania zmówić : „Ojcze nasz” lub „Zdro­waś Marya“ i zrobić krótki jakby egzamin, jak też to roz­myślanie odprawiłem? Jeżeli dobrze, podziękuję Panu Bogu za to, jeżeli źle, zastanowię się, z jakiej to przyczyny, aby je na przyszły raz usunąć.

4) Jeżeli dla wielkiego osłabienia ciała lub znużenia umysłu czujemy się niezdolnymi do odprawienia rozmyślania, to przejdźmy przynajmniej w myśli wszystkie czynności, które w tym dniu nas czekają. Pomyślmy nad tym, jak dobrze je wypełnić — dobrze wobec Pana Boga i wobec ludzi — postanówmy silnie tak je wykonać i prośmy Pana Boga, by raczył każdą czynność nasze pobłogosławić.

5) Możemy także oskarżać się przed Panem Bogiem z dziecięcą prostotą i ufnością, tak jak się oskarżamy przy Świętej Spo­wiedzi…. z naszej nieudolności w rozmyślaniu, z naszej nędzy duchowej, z naszych błędów i braków, wyliczając je szczegółowo.

 

Uniżmy, upokórzmy się w ten sposób przed Panem Bogiem i po tej modlitwie bądźmy cierpliwszymi, zgodniejszymi z Wolą Bożą i gorliwymi w wypełnianiu dobrych uczynków — oto co nazywamy także rozmyślaniem bardzo dobrze odprawionym. „Z owocu drzewo bywa poznane”, powiedział Pan Jezus. “Ex fructu arbor agnoscitur” (Mat. XII, 33).

 

 

 

19 PAŹDZIERNIKA.

Przypowieść o włodarzu niewiernym.

 

 

I. Wyobraź sobie rzesze, cisnące się do Pana Jezusa, by słuchać Jego Nauk.

I. Proś o tę Łaskę, abyś był wierny Naukom i Radom Pana Jezusa.

 

 

I. Punkt.

Niepokój włodarza niewiernego.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE [*]. Był pewien człowiek bogaty, który miał włodarza, a ten był odniesion do niego jakoby rozproszył dobra jego. I wezwał go i rzekł mu: Cóż to słyszę o tobie? Zdaj sprawę z włodarstwa twego, albowiem już włodarzyć nie będziesz. Niepokój i kłopot włodarza, nie mogącego złożyć rachunków przed panem swoim, były wielkie. Jakże zapracuję odtąd na swoje utrzymanie? mówił sam do siebie, kopać nie mogę, żebrać się wstydzę (Łuk. XVI).

ZASTOSOWANIE. Ja to jestem owym włodarzem; Pan Bóg jest bogatym Właścicielem, do którego na­leżą wszelkie Dobra, On mi dał włodarstwo nad małą, ale kosztowną cząstką tych Dóbr Swoich: dał mi ciało i wszystkie zmysły ciała, duszę i przedziwne władze, którymi jest obdarzoną; dał mi czas, życie, wolność, wiele Łask szczególniejszych i niezliczoną ilość stworzeń niższych na moje rozkazy. Godziny, której się najmniej spodzie­wam, Pan Bóg zażąda ścisłego rachunku z włodarstwa mego: a biada mi, jeśli nie zgadzało się z Jego Zamiarami i Rozkazami; biada mi, jeśli nie wydało owoców, których miał prawo oczeki­wać, albo jeśli je przywłaszczyłem sobie i zmarnowałem, zamiast je obrócić na Chwałę Jego. Ra­chunek mój czy jest w porządku? Gdyby w tej chwili Pan Bóg zawołał: Zdaj sprawę z włodarstwa twego, cóżbym uczynił? Był żebym spokojniejszy od owego niewiernego włodarza?

UCZUCIA [**]. Proś o Łaskę, abyś dobrze poznał sam siebie i uporządkował, jak należy, swój ra­chunek z Panem Bogiem

POSTANOWIENIE [***]. Rachunek sumienia wieczorny i przed spowiedzią czyń zawsze jak najstaranniej.

 

 

II. Punkt.

Przebiegłość włodarza niewiernego.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE. Cóż uczynił popadły w niełaskę włodarz, aby swej biedzie zaradzić? Wiem co uczynię, rzekł: żeby, gdy będę złożon z włodarstwa mego, przyjęli mię do domów swoich. Wezwawszy tedy każdego z osobna dłużnika Pana swego, mówił pierwszemu: Ileś winien Panu memu. A on powiedział: sto baryłek oliwy. I rzekł mu: weźmij zapis twój, a siądź natychmiast i napisz pięć­dziesiąt. Tak samo uczynił z innymi dłużnikami. I pochwalił Pana włodarza niesprawiedliwego, iż roztropnie uczynił. Bo synowie tego świata, dodaje Pan Jezus, roztropniejsi są w rodzaju swoim nad synami światłości.

ZASTOSOWANIE. Rozważ, że Syn Boży, podając nam tę przypowieść, nie ma zamiaru pochwalić niewierności włodarza, ale chce nas zawstydzić, zmusić do przyznania, że synowie ciemności są daleko roztropniejsi i przebieglejsi w zabiegach o rzeczy znikome, jak synowie światłości, tj. ludzie oddani Panu Bogu, w zapewnieniu sobie postępu duchowego i zbawienia wiecznego. Czy nie przyznajesz tego co do twej osoby?

UCZUCIA. Wyznanie. — Zawstydzenie. — Święta nienawiść samego siebie.

POSTANOWIENIE. Odnowię ćwiczenia i pobo­żne środki, które w czasie mojej pierwszej gor­liwości pomogły mi do szybkiego postępu w do­skonałości.

 

 

III. Punkt.

Zakończenie przypowieści o włodarzu niewiernym.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE. Rozważ słowa, którymi Boski Zbawiciel kończy przypowieść: A ja wam po­wiadam: Czyńcie sobie przyjacioły z mamony nie­sprawiedliwości: aby gdy ustaniecie (tj. zaskoczeni śmiercią i odarci ze wszelkiego dobra) przyjęli was do wiecznych przybytków (Ibid).

ZASTOSOWANIE. Jeśli nie posiadasz majątku, jakże możesz zgodnie z Nauką twego Mistrza rozdawać jałmużnę ubogim, aby się za tobą wsta­wiali? Możesz to, nakłaniając bogatych, aby się zajęli losem nieszczęśliwych, których znasz oso­biście. Możesz także w rozmaity sposób udzielać jałmużnę duchową, która daleko prędzej niż jałmużna materialna doprowadzi ich do Nieba i uczyni twymi orędownikami. Z drugiej zaś strony, Wiara wskazuje ci Dusze w Czyśćcu, bardziej je­szcze godne naszej litości, niż ubodzy, których codziennie widzimy, bo one nie mogą ani same sobie pomóc, ani przedrzeć się do nas rozpaczli­wym jękiem boleści. Czy nie zaniedbujesz dawać im jałmużnę, przychodzić im z pomocą? Możesz to czynić tyloma sposobami, a osobliwie ofiarując im odpusty, które w tak wielkiej liczbie możesz uzyskać.

ROZMOWA DUSZY [****] ze Św. Piotrem z Alkantary, którego święto dzisiaj się obchodzi.

 

 

[*] Ażeby ta książka rozmyślań nie stała się tylko książką czytań duchowych, należy zatrzymać się chwilkę i celem jasnego zrozumienia zastanowić się dobrze nad każdym głównym zdaniem rozważania i zastosowania, tak jak gdyby każde zdanie tworzyło osobny ustęp. Twoje własne myśli i uwagi oświecą cię i wzruszą więcej, niż wszystkie inne, podane przez innych. Bylibyśmy użyli tej formy zdań od­dzielonych ustępami, gdyby nie to, że wtedy objętość książki stałaby się o wiele obszerniejszą, a tym samym i cena wyższą.

[**] Wzbudzaniu uczuć należy poświęcić jak najwięcej czasu, gdyż przez nie tylko rozmyślanie, czyli medytacja staje się modlitwą. One zapalą i rozniecą w nas ogień Mi­łości Bożej. One rozmyślaniu naszemu nadadzą pewnego na­maszczenia i utrzymają nas przez cały dzień w gorącości ducha. Niepodobna też, aby w ciągu rozmyślania nie obu­dziło się w nas wiele innych uczuć, które, jak już wspomnieliśmy, są nierównie skuteczniejsze, bo pochodzą z głębi własnej duszy lub z natchnienia Bożego.

[***] Nie dosyć jest czynić dobre postanowienia, należy przede wszystkim zachęcić się i zmusić moralnie do wyko­nania powziętych postanowień. W tym celu należy uważnie rozbierać motywy czyli pobudki, jakimi są:

1) Wielkie korzyści, wypływające z wiernego wypeł­nienia dobrych postanowień w tym i przyszłym życiu.

2) Słuszność i sprawiedliwość. Czegóż bowiem wyma­gają od nas przyrzeczenia dane na Chrzcie Świętym?… sama na­zwa Chrześcijanina…. ucznia i naśladowcy Jezusa Chrystusa? Jako też krótkość i wartość czasu?

3) Wielka łatwość wykonania… wszystko się ogranicza na kilku niewielkich usiłowaniach, na kilku umartwieniach, które Łaska Boża jeszcze łatwiejszymi czyni.

4) Radość. Jakże gładkim zadowoleniem napełnia nas trud lub ofiara podjęta z miłości ku Panu Bogu. A przede wszystkim jakąż to pociechę będziemy z tego mieli w go­dzinę śmierci.

5) W końcu konieczność dobrych postanowień wykona­nych czynem. Ale jednego potrzeba (Łuk. X. 42), powie­dział Pan Jezus, jednej tylko rzeczy, tj. bym się uświęcił i zbawił, a do tego konieczne mi są dobre, a silne i skute­czne postanowienia.

[****] Rozmowa duszy czyli właściwa modlitwa jest bardzo zaleconą przez mistrzów życia duchownego. Uczucia i po­stanowienia, podane w punktach rozmyślania, dostarczą za­wsze obfitego do niej przedmiotu. Można ją częściej powta­rzać prowadząc raz z tą, drugi raz z inną osobą Trójcy Przenajświętszej, albo z Przeczystą Boga Rodzicielką. Albo z którym ze Świętych Patronów swoich, według własnej pobożności i natchnienia. W rozmowie duszy, czyli w modli­twie, zakończającej rozmyślanie, jest rzeczą bardzo poży­teczną ofiarować Panu Bogu praktyczne postanowienia na ten dzień i prosić Go usilnie o Łaskę wytrwania.

Często­kroć tracimy cały owoc rozmyślania, jeśli nie czynimy praktycznych postanowień na ten właśnie dzień, w którym rozmyślamy, albo nie prosimy gorąco o pomoc z Nieba, do wykonania dobrych posta­nowień, rachując zbyt wiele na własne siły.

Rozważania duchowe należy zakończyć odmówieniem „Ojcze nasz“ lub „Zdrowaś Marya”.

 

 

 

© salveregina.pl 2022

Newsletter

Otrzymaj za darmo: Niezbędnik modlitewny za dusze czyśćcowe.
Jeśli chcesz otrzymywać żywoty świętych, codzienne rozmyślania, modlitwy za dusze czyśćcowe, nowenny przed świętami, wypełnij poniższy formularz.
Zaznacz: *