Przed Narodzeniem Pana Jezusowym

 

 

Rozmyślanie 33.

O TRZECH KRÓLACH. 10. O żegnaniu się z Jezusem.

 

 

 

 

Źródło: Dziecię Pan Jezus Ks. Marcin Hińcza Prowincjał Societatis Jesu 1877r.

 

 

Przygotowanie pierwsze. Postaw się w stajni.

Przygotowanie wtóre. Proś, żebyś poznał, jakie tam żegnanie było.

 

 

Punkt I. 

Skoro się już na drogę sporządzili królowie, poszli znowu do stajni żegnać Jezusa, Maryą i Józefa, którym gdy przystęp dano, upadali na kolana przed Dzieciątkiem, i tak żegnanie uczynili.

„Wezwani głosem Gwiazdy twojej, Boże nasz, Jezu nasz, Panie, Królu, Dziecię Najmilsze, przyszliśmy z lichym podarunkiem, któryśmy Ci z duszą i ciałem naszym pospołu oddali; przyjąłeś wszystko wdzięcznie, jako dobrotliwy. Mieszkaliśmy tu z wielką pociechą naszą krótką chwilę; mieszkać by się z tobą nie sprzykrzyło; ale że ta Wola Twoja jest, od tej nas też odsądzić, idziemy i żegnamy Majestat Twój; bądź łaskaw na nas ubogich, Królu nasz, Który nas z Łaskawości Twej nigdy nie wypuszczaj. Żegnamy cię, pociecho nasza, serc, duszy, oczu naszych, którego pewnie ostatni raz widzimy okiem, ale sercem ustawicznie widzieć będziem, nie zapomnimy Ciebie nigdy. Co że prawdą jest, niech ten język przyrośnie do ust naszych, niech nam i prawica nasza pójdzie w zapomnienie.

„Dziękujemy Ci, Dziecię Najmilsze, za zawołanie, za oświecenie, za miłe do Siebie przyjęcie. Służyć Ci do śmierci tu, na wieki zaś w Niebie chcemy”. Tak królowie, wdzięczni powołania, dziękują za nie i oświecenie.

Temiż słowy ty podziękuj Dziecięciu, wdzięczny będąc, że cię do stanu błogosławionego powołał.

 

 

Punkt II. 

Tu Dziecię dziwną łaskawość z uśmiechem pokazując królom, Rączki Swe Święte na głowy im kładło, błogosławiąc im; i podobieństwo, że się im dopuściło piastować.

Co rozumiesz, duszo, co za pociecha tam królom była, kiedy wolno było całować dziecię święte! jako od radości łzy wylewali! jako do serca przytulali! jako zapaleni, od onego ognia dziwnego nie zgorzeli! Słuchającym i czyniącym Jezusa dają. O pociecho jedyna, dziecię święte, Jezu mój, i mnieś też nieraz się udzielił, ciesząc serce moje; dałeś mi siebie, i dałeś mi taką pomoc słuchającemu, albo głosu twego wewnętrznego, albo też kaznodziejskiego, i duchownego mego. Całuję i ja nóżki święte, obejmuję ulubionego kochanka mego, Jezusa mojego.

 

 

Punkt III.

 Po miłym pocałowaniu i błogosławieństwie dziecięcia, sercem i duszą przylgnąwszy do dzieciny królowie, wytaczając łzy obfite, oddawali dziecinę Matce, pokornie się także i z nią i z Józefem żegnając.

„Odchodzimy, jedyna po tym Bogu naszym, Królu naszym, ochłodo duszy naszej, Niepokalana Dziewico, Królowa i nas i wszystkiego świata, a odchodzimy napełnieni wprawdzie radością, którejśmy nabyli z przywitania; jednak też oblani i smutkiem, że się nam przyjdzie tak prędko z wami rozstawać: szlibyśmy z wami, by i w największe pustynie, by tylko wolno było do woli się was napatrzeć, do woli wam usłużyć, ba i tu przy tej stajni straż byśmy odprawowali: i by Herod chciał uczynić jaką zniewagę, pierwej byśmy wszyscy polegli, niżli by Dziecineczkę i z Wami jaka zniewaga spotkać miała; szczęście by wielkie było takim sposobem do domu się nie wracać; ale że Wola Boska nam rozkazuje, abyśmy wyjeżdżali, pokłon Ci, Panno, oddajemy uniżony, nie zapominaj lichych sług twoich, pospołu z Stróżem, przed Dzieciną”.

„My wiecznie w pamięci naszej chować Was wszystkich będziemy”.

I kraj szateczki pocałowawszy Panny, a od niej wziąwszy Błogosławieństwo i podziękowanie, obietnicę niezapomnienia, wyszli ze stajni: a że je Józef Święty dalej od stajni wyprowadził, przy pożegnaniu na pożywienie coś (podobieństwo) złota rzucili.

Z takim się smutkiem rozstają ci królowie z Dziecineczką. Oby tak nasze tęskniące serca obejmowała, gdy albo od Komunii idziemy, albo modlitwę kończymy: lepszymi byśmy byli; byłyby znaki po sprawach naszych, żeśmy się z Bogiem cieszyli.

Proś też tu Najświętszej Maryi Panny, żeby i w modlitwie na cię pamiętała przed Jezusem, proś i o Błogosławieństwo, a już odchodząc, oddaj się Jej za sługę wiecznego.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024